Буд дар ғзнии имомӣ аз киром
بود در غزنی امامی از کرام
Ном будаш мераҳ Абдусалом
نام بودش میرهٔ عبدالسلام
Чун сухан гуфтӣ эмоми номдор
چون سخن گفتی امام نامدار
Халқи онҷои ҷамъи гаштӣ бе шумор
خلق آنجا جمع گشتی بی شمار
Ҳар кро дар шаҳри чизе гум шудӣ
هر کرا در شهر چیزی گم شدی
Рӯзи маҷлиси пеши он мардум шудӣ
روز مجلس پیش آن مردم شدی
Бонг кардӣ ончӣ гум кардӣ бароа
بانگ کردی آنچه گم کردی براه
Пас нишони ҷустии зи халқи онҷоигоаҳ
پس نشان جستی ز خلق آنجایگاه
Рӯзи маҷлис буд мардии сӯгвор
روز مجلس بود مردی سوگوار
Зонка хар гум карда буд он биқрор
زانکه خر گم کرده بود آن بیقرار
Бар сари он мардуми маҷлиси нюаш
بر سر آن مردم مجلس نیوش
Марди хар гум карда омад дар хурӯш
مرد خر گم کرده آمد در خروش
К-эии мусулмонони харӣ бо ҷл ки ёфт
کای مسلمانان خری با جُل که یافت
Чаҳ хар ва чаҳ асби он длдл ки ёфт
چه خر و چه اسب آن دلدل که یافت
Чун надоди онҷо касе аз хари нишон
چون نداد آنجا کسی از خر نشان
Мард шуд бар хок аз он ғам хӯн фишон
مرد شد بر خاک از آن غم خون فشان
Он эмоми алқсаҳи ҳарф оғоз кард
آن امام القصه حرف آغاز کرد
Дафтари ушшоқ аз ҳам боз кард
دفتر عشاق از هم باز کرد
Васфи ишқу ошиқон гуфтан гирифт
وصف عشق و عاشقان گفتن گرفت
Вази камоли ишқ ошФтн гирифт
وز کمال عشق آشفتن گرفت
Пас чунин гуфт ӯ ки зарроти ҷаҳон
پس چنین گفت او که ذرات جهان
Ҷумла дар ишқанд пайдои внҳон
جمله در عشقند پیدا ونهان
Дар ҷаҳони кас буд кӯ ошиқ набӯд
در جهان کس بود کو عاشق نبود
ё камоли ишқро лоиқ набӯд
یا کمال عشق را لایق نبود
Ҳаст дар маҷлис касе аинҷоигоаҳ
هست در مجلس کسی اینجایگاه
Кӯи басари ишқ кам барадаст роҳ
کو بسر عشق کم بردست راه
Ғофилӣ бархест пиндошти он салим
غافلی برخاست پنداشت آن سلیم
Конкаҳ ошиқ нест корӣаст он азим
کانکه عاشق نیست کاریست آن عظیم
Гуфт агар чаҳ ёфтам умрии тамом
گفت اگر چه یافتم عمری تمام
Ҳаргизам ишқӣ набӯдаст эй эмом
هرگزم عشقی نبودست ای امام
Мераҳ гуфт он мард хргм карда ро
میره گفت آن مرد خرگم کرده را
РўФсории ору гири ин мурда ро
روفساری آر و گیر این مرده را
Кончаҳи ту дар ҷустанаш бишитофтӣ
کانچه تو در جستنش بشتافتی
Миннати эзадро ки ӣнҷо ёфтӣ
منت ایزد را که اینجا یافتی
Мардро бе ишқи корӣ чун буд
مرد را بی عشق کاری چون بود
Ин чунин хар беФсорӣ чун буд
این چنین خر بی فساری چون بود
Ҳар ки ошиқ нест ӯро хари шимур
هر که عاشق نیست او را خر شمر
Хар басӣ бошад зи хари камтари шимур
خر بسی باشد ز خر کمتر شمر
Ошиқӣ дар чустӣу чолокист
عاشقی در چستی و چالاکیست
Ҳарки ошиқ нест Карамӣ хокӣаст
هرکه عاشق نیست کرمی خاکیست
Ишқро гоҳе навозиши бошиддат
عشق را گاهی نوازش باشدت
Гоҳ чун шамъии гудозаши бошиддат
گاه چون شمعی گدازش باشدت
То нахоҳӣ дид дар аввали гудоз
تا نخواهی دید در اول گداز
Нест дрохри турои мумкини навоз
نیست درآخر ترا ممکن نواز