Булбулӣ аз гулистони даври аўФтод

بلبلی از گلستان دور اوفتاد

Вази ғами гули сахти маҳҷӯри аўФтод

وز غم گل سخت مهجور اوفتاد

Шаби ҳамаи шаби нола ҳо мекард зор

شب همه شب ناله‌ها میکرد زار

Сабр аз вай кард азлати ихтиёр

صبر از وی کرد عزلت اختیار

Ҳеҷ оромиш набӯдӣ рӯзу шаб

هیچ آرامش نبودی روز و شب

Рӯзу шаб будӣ миёни тобу таб

روز و شب بودی میان تاب و تب

Оҳу фарёдаши бгрдўни мишдӣ

آه و فریادش بگردون میشدی

Дам бидам аз ишқи маҳзуни мишдӣ

دم بدم از عشق محزون میشدی

Ошиқии дили рафтаи давр аз диёр

عاشقی دل رفتهٔ دور از دیار

Бикс ва бемӯнис ва бе ғмгсор

بیکس و بی مونس و بی غمگسار

Дрчнини ҳолат ҳадисӣ гуфт рост

درچنین حالت حدیثی گفت راست

Кини ҳамаи саргаштагӣ аз баҳри мост

کین همه سرگشتگی از بهر ماست

Гуфт бо худ чун кунам аз дарди дил

گفت با خود چون کنم از درد دل

Ман ним бо ин заъифии марди дил

من نیم با این ضعیفی مرد دل

Аз қазоро май гузашти онҷои сабо

از قضا را می‌گذشت آنجا صبا

То равад сӯии гулистони сафо

تا رود سوی گلستان صفا

Нола бишунид ҳангоми сафар

نالهٔ بشنید هنگام سفر

Аз забони мурғакии баси мухтасар

از زبان مرغکی بس مختصر

Рафт пешаш гуфт кин фарёд чист

رفت پیشش گفت کین فریاد چیست

Ин ҳамаи шӯридагӣ аз баҳр кист

این همه شوریدگی از بهر کیست

Ту чаҳ мурғии ном худ баргӯӣ рост

تو چه مرغی نام خود برگوی راست

Каз фиғонат бар танам шуд мӯии рост

کز فغانت بر تنم شد موی راست

Гуфт моро булбулӣ карданд ном

گفت ما را بلبلی کردند نام

Ишқи гул бо ҷони мобстаҳи мудом

عشق گل با جان مابسته مدام

Ман зи ишқ рӯй гули нолами ҳаме

من ز عشق روی گل نالم همی

Рӯзу шаб дар нолшм бе ҳамдамӣ

روز و شب در نالشم بی همدمی

Гуфт эй дил дода майдонӣ маро

گفت ای دل داده میدانی مرا

Ман кӣми кини нукта май пурсами туро

من کیم کین نکته می‌پرسم ترا

Гуфт ореи пайки роҳи ошиқон

گفت آری پیک راه عاشقان

Ҳаст лутфати дастгири толибон

هست لطفت دستگیر طالبان

Ту сбоӣӣ дар талаб дар ҷустуҷӯӣ

تو صبائی در طلب در جستجوی

Дар ҳарими васли гул дар гуфтугӯӣ

در حریم وصل گل در گفتگوی

Кард оғози он фақири нотавон

کرد آغاز آن فقیر ناتوان

Достонӣ дар фироқи дӯстон

داستانی در فراق دوستان

Баъд аз он бигирист бисёре бадарад

بعد از آن بگریست بسیاری بدرد

Бо дилии пари хӯн ва бо рухсори зард

با دلی پر خون و با رخسار زرد

Дил бадарад омад саборо гуфт пас

دل بدرد آمد صبا را گفت پس

Ман надидам чун ту ошиқи ҳечкас

من ندیدم چون تو عاشق هیچکس

Гар зи ман кории талаб дорӣ бигӯӣ

گر ز من کاری طلب داری بگوی

Гуфт дорам эй сабои мшкбўӣ

گفت دارم ای صبای مشکبوی

Раҳматӣ кун бар дили мискини ман

رحمتی کن بر دل مسکین من

Шодгрдони хотири ғамгини ман

شادگردان خاطر غمگین من

Гар тродр гулистон уфтад гузар

گر ترادر گلستان افتد گذر

Ин ғазалро пеши гул аз ман бабр

این غزل را پیش گل از من ببر