Гуфт бо булбул ки шодӣ кун кунун

گفت با بلبل که شادی کن کنون

Зонка давлати мар туро шуд раҳнамӯн

زانکه دولت مر ترا شد رهنمون

Чун басии гуфтем аз дастони ту

چون بسی گفتیم از دستان تو

Гул биёмад бар сари паймони ту

گل بیامد بر سر پیمان تو

Баъди азин шукрона май бояд маро

بعد ازین شکرانه می‌باید مرا

Зонка кардам дарди ҷонатро даво

زانکه کردم درد جانت را دوا

Гуфт маъшӯқат ки аз рафта магӯӣ

گفت معشوقت که از رفته مگوی

Ҳарчӣ могФтмм аз гуфта магӯӣ

هرچه ماگفتمم از گفته مگوی

Каз барои узр ту гуфтам ғазал

کز برای عذر تو گفتم غزل

Аз сабо бишинав ки дорад дар бағал

از صبا بشنو که دارد در بغل

Кард оғози он суханро корсоз

کرد آغاز آن سخن را کارساز

Он сухани ҳоӣӣ ки гуфта бади броз

آن سخن‌هائی که گفته بد براز

Сари басар тафсир кун дар пеш ӯ

سر بسر تفسیر کن در پیش او

Тирҳо андохти пар аз кеш ӯ

تیرها انداخت پر از کیش او

Контзорт мекашад бархез зуд

کانتظارت می‌کشد برخیز زود

То бимирад ҳар ки бошад аз ҳасуд

تا بمیرد هر که باشد از حسود

Марҳамӣ кун бо ман дилдодаи мард

مرهمی کن با من دلداده مرد

Гар ҳамеи хўоҳни халосии дили зи дард

گر همی خواهن خلاصی دل ز درد

Гуфт булбул эй бародари рости гӯй

گفت بلبل ای برادر راست گوی

То дар андозам бпоити сар чу гӯй

تا در اندازم بپایت سر چو گوی

Зонка ӯ шоҳӣаст бо хайлу ҳашам

زانکه او شاهیست با خیل و حشم

Пеш ӯ монанди ман сад колъдм

پیش او مانند من صد کالعدم

Борҳо рафтам броҳш дар ҳузур

بارها رفتم براهش در حضور

То расад аз партави рӯйиш чаҳ нур

تا رسد از پرتو رویش چه نور

Нолаҳои субҳи охир кор кард

ناله‌های صبح آخر کار کرد

Бар дилу ҷони фитна бисёр кард

بر دل و جان فتنهٔ بسیار کرد

Ҳеҷ рӯзии ёди ин ғамгин накард

هیچ روزی یاد این غمگین نکرد

Гӯш бар овози ин мискин накард

گوش بر آواز این مسکین نکرد

Гар марои бовар буд аз хонданаш

گر مرا باور بود از خواندنش

Бо ту гӯям саъй кун оварданаш

با تو گویم سعی کن آوردنش

Гар бидонам як диласт бо ман бҷон

گر بدانم یک دلست با من بجان

Бар сараши бозами ман ин ҷонро равон

بر سرش بازم من این جان را روان

Кас чаҳ медонад ки он айёр чист

کس چه می‌داند که آن عیار چیست

Ханда ӯ субҳдам аз баҳр кист

خندهٔ او صبحدم از بهر کیست

То ба доми худ дароради хотирӣ

تا به دام خود درآرد خاطری

Хӯн кунад ҷону дил ҳар нозирӣ

خون کند جان و دل هر ناظری

Нола аз таннозӣ ӯ дили бдоғ

ناله از طنازی او دل بداغ

Арғавони хӯн дар ҷигар дар саҳни боғ

ارغوان خون در جگر در صحن باغ

Сунбули сероби азу бо доғу дард

سنبل سیراب ازو با داغ و درد

Шнблид аз ҷавр ӯ рухсори зард

شنبلید از جور او رخسار زرد

Тӯтии созандаи қамарии пеш ӯ

طوطی سازنده قمری پیش او

Ҳаст дар шаҳри мтўқи хеш ӯ

هست در شهر مطوق خویش او

Ин ҳама гӯяндагон дорад надим

این همه گویندگان دارد ندیم

Кӣ кунад боди ман марди салим

کی کند باد من مرد سلیم

Ман на онам кӯи маро бозӣ диҳад

من نه آنم کو مرا بازی دهد

Чун маро дар доми оради воҷҳд

چون مرا در دام آرد واجهد

Ман азин бозӣ басӣ дидам зи даҳр

من ازین بازی بسی دیدم ز دهر

Шаҳди ширинро шносоими зи заҳр

شهد شیرین را شناسایم ز زهر

Нир май гўӣии биё бо ман ба роҳ

نیر می‌گوئی بیا با من به راه

Контзорт мекашад гулчеҳраи моҳ

کانتظارت میکشد گلچهره ماه

Ман бқўл ӯ ниёем пеш ӯ

من بقول او نیایم پیش او

Зонка ман ҳастам қавии длриш ӯ

زانکه من هستم قوی دلریش او

Рост май гўӣии нишон ӯ биор

راست می‌گوئی نشان او بیار

То кунам пеши нишонаши ҷони нисор

تا کنم پیش نشانش جان نثار

Гар нишон ӯ биорӣ бишинавам

گر نشان او بیاری بشنوم

Бар чунин кирдори ту ман бгрдўм

بر چنین کردار تو من بگردوم

Чун сабо бишунид аз ҷои брҷҳид

چون صبا بشنید از جا برجهید

Аз фараҳ омад дар он гуфт ва шунид

از فرح آمد در آن گفت و شنید