Он шунидӣ гуфт перӣ бо писар

آن شنیدی گفت پیری با پسر

К-эии писар аз корднёи алҳзр

کای پسر از کاردنیا الحذر

Хизмати яздон худ кун рӯзу шаб

خدمت یزدان خود کن روز و شب

То шавад аз хори ту пайдои рутаб

تا شود از خار تو پیدا رطب

Оинаи ҷонро мусаффо кун бзкр

آینهٔ جان را مصفا کن بذکر

Кули маснӯъотро май байни бФкр

کلّ مصنوعات را می‌بین بفکر

Дар тариқат чун задӣ дам эй фақир

در طریقت چون زدی دم ای فقیر

Ҳар киро бинии фитодаи дастгир

هر که را بینی فتاده دستگیر

Гиря ва зорӣ макун бар мурдагон

گریه و زاری مکن بر مردگان

Кин гуноҳаст назд ҳақ эй кордон

کین گناهست نزد حق ای کاردان

Гар туоне баҳри эшон хайр кун

گر توانی بهر ایشان خیر کن

Андарин маънӣ ки гуфтам сайр кун

اندرین معنی که گفتم سیر کن

Бӯстону гулистонро гул намонад

بوستان و گلستان را گل نماند

Ин ҳама азуӣ бимонад ва ӯ намонад

این همه ازوی بماند و او نماند

Умри асҳоби азо бисёр бод

عمر اصحاب عزا بسیار باد

Хотири ғмхўоргонши шоди бод

خاطر غمخوارگانش شاد باد

Ин бигуфт омад бзир аз шохсор

این بگفت آمد بزیر از شاخسار

Назд булбул шуд гирифташ дар канор

نزد بلبل شد گرفتش در کنار

Дил диҳӣ додаш ки мгарӣ беш азин

دل دهی دادش که مگری بیش ازین

ӯ брҳмти бод аз ҷони офарин

او برحمت باد از جان آفرین

Ҳар ки онҷо буд аз перу ҷавон

هر که آنجا بود از پیر و جوان

Ҳар касе гаштанд аз сўӣии равон

هر کسی گشتند از سوئی روان

Монад булбул бо дилии пари доғу дард

ماند بلبل با دلی پر داغ و درد

Рӯз чанде нола ва фарёд кард

روز چندی ناله و فریاد کرد

Дар фироқи ёри худ ҷонро бидод

در فراق یار خود جان را بداد

Рафт сӯии олами маънӣ чу бод

رفت سوی عالم معنی چو باد

Мо дигар хоҳем рафт аз ин ҷаҳон

ما دگر خواهیم رفت از این جهان

Кас намонад дар замонаи ҷовдон

کس نماند در زمانه جاودان