Ман намедонам чаҳ некӯи дилбарам

من نمی‌دانم چه نیکو دلبرم

Каз латифӣ дар зар ва дар зеварам

کز لطیفی در زر و در زیورم

Нестам ошиқ чаро ҳар субҳдам

نیستم عاشق چرا هر صبحدم

Перҳанро то бдомн медирам

پیرهن را تا بدامن میدرم

Дӯст медоранд мардум рӯй ман

دوست می‌دارند مردم روی من

Дил аз эшон ман бад-ӣни рӯи мибрм

دل از ایشان من بدین رو میبرم

Кас чаҳ мемонад бмн аз шоҳидон

کس چه می‌ماند بمن از شاهدان

Бар сари хубон аз ин рўшнтрм

بر سر خوبان از این روشنترم

Ончӣ дрхўбист дорам эй азиз

آنچه درخوبیست دارم ای عزیز

Дар латофати ғайрати моҳ ва хӯрам

در لطافت غیرت ماه و خورم

Чунки бар рӯем саҳаргаҳ мефитад

چونکه بر رویم سحرگه میفتد

Аз таровати лоҷарами зиботрм

از طراوت لاجرم زیباترم

Даст бар дастам баранд аз гулистон

دست بر دستم برند از گلستان

Зонка хандон рӯйу нозуки пайкарам

زانکه خندان روی و نازک پیکرم

Чун сабо бишунид он гуфтор ӯ

چون صبا بشنید آن گفتار او

Кард таҳсин бар чунон ашъор ӯ

کرد تحسین بر چنان اشعار او