Чун сабо бишунид он гуфтор ӯ

چون صبا بشنید آن گفتار او

Кард таҳсин бар чунон ашъор ӯ

کرد تحسین بر چنان اشعار او

Гуфт эй гул рост гуфтӣ ин сухан

گفت ای گل راست گفتی این سخن

Ҳаст гуфтори ту чун дар адан

هست گفتار تو چون در عدن

Шуд мунаввар аз ту боғу бӯстон

شد منور از تو باغ و بوستان

Бе ҷамоли ту мабодои гулистон

بی‌جمال تو مبادا گلستان

Пораи зар дар даҳони гули ниҳод

پارهٔ زر در دهان گل نهاد

Лола омад пеш ва дар поиш фитод

لاله آمد پیش و در پایش فتاد

Лؤлؤ афшон кард бар фарқаши саҳоб

لؤلؤ افشان کرد بر فرقش سحاب

Кини ғазал хуш гуфтӣ эй дар хўшоб

کین غزل خوش گفتی ای در خوشاب

Чун бигуфт ин байтҳоро дар сабӯҳ

چون بگفت این بیتها را در صبوح

Бо сабои гуфтои маро дар тан чу рӯҳ

با صبا گفتا مرا در تن چو روح

Ин ғазалро назд он девона бар

این غزل را نزد آن دیوانه بر

Ки ту аз ишқи ҷамолами даргузар

که تو از عشق جمالم درگذر

То нафармоем раёҳинро ба теғ

تا نفرمایم ریاحین را به تیغ

Сари бибаранд аз ту эшон бе дареғ

سر ببرند از تو ایشان بی دریغ

Ин ҳамаи шӯру шар ва ғавғоат чист

این همه شور و شر و غوغات چیست

Венаи ҳамаи фарёди ту аз баҳр кист

وین همه فریاد تو از بهر کیست

Ман зи ту безораму овози ту

من ز تو بیزارم و آواز تو

Ман нахоҳам шуд дамии ҳамрози ту

من نخواهم شد دمی همراز تو

Подшоҳии нестӣ ё сарварӣ

پادشاهی نیستی یا سروری

Хоҷа ё молу малику зеварӣ

خواجهٔ یا مال و ملک و زیوری

Ту гдоӣии ишқи бошаҳ бохтан

تو گدائی عشق باشه باختن

Ҷўз бар гунбад буд андохтан

جوز بر گنبد بود انداختن

Луқмаи худ то намонад дар гулӯат

لقمهٔ خود تا نماند در گلوت

Вар на ояд санги хизлони брсбўт

ور نه آید سنگ خذلان برسبوت

Гуфт бисёре аз инҳо бо сабо

گفت بسیاری از اینها با صبا

Чун рисӣ пешаш бигӯ ин моҷаро

چون رسی پیشش بگو این ماجرا

Гуфт фармони турои ман чокарам

گفت فرمان ترا من چاکرم

Ҳарчӣ гўӣии ҷумлаи пеш ӯ барам

هرچه گوئی جمله پیش او برم