Пеш аз он дам коед азмҳбўби завқ

پیش از آن دم کاید ازمحبوب ذوق

Қамарӣ омад бо дили мдрўҳу шавқ

قمری آمد با دل مدروح و شوق

Гуфт аз гули ғайбат бисёр ӯ

گفت از گل غیبت بسیار او

Дошт сад анвоъи дарди кор ӯ

داشت صد انواع درد کار او

Кард ғаммозии булбул ҳар замон

کرد غمّازی بلبل هر زمان

Ҷону дил дар бохтаи булбули равон

جان و دل در باخته بلبل روان

Гуфт эй булбули зи ман ин панди гӯш

گفت ای بلبل ز من این پند گوش

Кун тлтФ бош дар ҳиҷрон хамӯш

کن تلطف باش در هجران خموش

Кини замон дар хизматаш дидам мҳн

کین زمان در خدمتش دیدم محن

Гулистон аз буии он машки хутан

گلستان از بوی آن مشک ختن

Ишқ мебозад бар ваии марди вазн

عشق می‌بازد بر وی مرد وزن

ӯ кушода рӯй хандонат чу ман

او گشاده روی خندانت چو من

Ҳар ки буии он гули нави бршнид

هر که بوی آن گل نو برشنید

Хешро аз ишқ ӯ расво бидид

خویش را از عشق او رسوا بدید

Ки ҷамол хеш карда ошкор

که جمال خویش کرده آشکار

Гуфта андари мадҳи худ байтии се чор

گفته ‌اندر مدح خود بیتی سه چار

зи он ҳамеи тарсам ки дар дастон фитад

ز آن همی ترسم که در دستان فتد

Дар миёни ҷумла мисатон фитад

در میان جملهٔ مستان فتد

Зонкаҳ меоянд мардум май раванд

زآنکه می‌آیند مردم می‌روند

Ҳар яке рангӣ ва бўӣӣ ме баранд

هر یکی رنگی و بوئی می‌برند

Ҳар замон бо ҳар касе дорад назар

هر زمان با هر کسی دارد نظر

Аз румузи ишқ кӣ дорад хабар

از رموز عشق کی دارد خبر

Сахт бедардаст аз ушшоқ ӯ

سخت بی‌دردست از عشاق او

Кӣ буд дар роҳи ҳақи муштоқ ӯ

کی بود در راه حق مشتاق او