эй чун ман сад бандау чокари туро
ای چون من صد بنده و چاکر ترا
То бкӣ бошам чунин ғами хури туро
تا بکی باشم چنین غم خور ترا
Ман чунин давр аз висол рӯй ту
من چنین دور از وصال روی تو
Боғбони шаб то саҳар дар бар туро
باغبان شب تا سحر در بر ترا
эй мусулмон бар ман мискин бубахш
ای مسلمان بر من مسکین ببخش
То нагӯяд ҳечкас кофари туро
تا نگوید هیچکس کافر ترا
Раҳматӣ кун бар ман бепоу сар
رحمتی کن بر من بی پا و سر
То бибозам ҷону дили барсари туро
تا ببازم جان و دل برسر ترا
Хӯни мо брхок май резии марез
خون ما برخاک میریزی مریز
То нагирад довари маҳшари туро
تا نگیرد داور محشر ترا
Оҳ аз он машшотаи кӯи нақши ту баст
آه از آن مشاطه کو نقش تو بست
Бо зару зарринау зевари туро
با زر و زرینه و زیور ترا
Ҳоли ман то ту набинӣ эй санам
حال من تا تو نبینی ای صنم
Кӣ ба пайғомӣ шавад бовари туро
کی به پیغامی شود باور ترا
Бар сабо чун кард имлои ин ғазал
بر صبا چون کرد املا این غزل
Гуфт дорам ишқи рӯйиш аз азал
گفت دارم عشق رویش از ازل
Ин ғазалро ҳам бигӯаш ӯ расон
این غزل را هم بگوش او رسان
Дар наоне то бидонанд нокасон
در نهانی تا بدانند ناکسان
Кин парешони ҳолро бар ҷон бубахш
کاین پریشان حال را بر جان ببخش
Дардманди ишқро дармон бубахш
دردمند عشق را درمان ببخش
То бибозам ҷони худро дар ғамат
تا ببازم جان خود را در غمت
Кӣ бидорам дасти ман аз доманат
کی بدارم دست من از دامنت
Чун шунид ин нуктаҳо бар гуфт боз
چون شنید این نکتهها بر گفت باز
Назд гул омад ба ҳангоми ниёз
نزد گل آمد به هنگام نیاز
Чун миён гулистон шуд субҳгоҳ
چون میان گلستان شد صبحگاه
Гули шукуфта буд ҳамчу рӯй моҳ
گل شکفته بود همچو روی ماه
Чун биёмад пеш рӯй гул расед
چون بیامد پیش روی گل رسید
Мрҳбоӣӣ кард чун гулро бидид
مرحبائی کرد چون گل را بدید
Гул бадв гуфт эй сабои имшаби маро
گل بدو گفت ای صبا امشب مرا
Дар чаман танҳо раҳо кардӣ чаро
در چمن تنها رها کردی چرا
Гашти маълуми сабои он гуфтанаш
گشت معلوم صبا آن گفتنش
То ндонанд душманон дар сифтанаш
تا ندانند دشمنان در سفتنش
Ҳолро мегуфт бо гули сари басар
حال را میگفت با گل سر بسر
Гашта аз ишқи Рахш аз худ бадар
گشته از عشق رخش از خود بدر
Нозҳо мекард гул дар анҷуман
نازها میکرد گل در انجمن
Чок карда ҳар замонии перҳан
چاک کرده هر زمانی پیرهن
Булбули шӯридаи гуфто зинҳор
بلبل شوریده گفتا زینهار
Гар маҷолии бошиддати пеш нигор
گر مجالی باشدت پیش نگار
Ин ғазалро пеш ондлбр бихон
این غزل را پیش آندلبر بخوان
Рахши дониши андарин маънӣ барон
رخش دانش اندرین معنی بران
Бози гули андеша бисёр кард
باز گل اندیشهٔ بسیار کرد
Оқибати ғам бар дили худ ёр кард
عاقبت غم بر دل خود یار کرد