Ҳечкас зини роҳ тақрирӣ накард

هیچکس زین راه تقریری نکرد

Ҳамчуи Аҳмади ҳеҷ тафсирӣ накард

همچو احمد هیچ تفسیری نکرد

Ҳарчӣ хоҳам гуфт ӯ будасту бас

هرچه خواهم گفت او بودست و بس

Беҳтарини кул бадв будасту бас

بهترین کل بدو بودست و بس

Оқибати одам чу ин дунё бидид

عاقبت آدم چو این دنیا بدید

Як замони сӯй вай омад бингаред

یک زمان سوی وی آمد بنگرید

Бихбр аз ъшқбозӣ буд ӯ

بیخبر از عشقبازی بود او

Нек дарёб венаи бозӣ буд ӯ

نیک دریاب ونه بازی بود او

Бихбр омад басӯии домгоҳ

بیخبر آمد بسوی دامگاه

Ҳар сўӣӣ мекард дрошёнгоаҳ

هر سوئی میکرد درآشیانگاه

Зот буд ва дар сифати як раҳ шуда

ذات بود و در صفت یک ره شده

Зон макон то ин макон дар раҳ шуда

زان مکان تا این مکان در ره شده

Ин ҷаҳони худ буд бишки он ҷаҳон

این جهان خود بود بیشک آن جهان

Ин аёни андар ниҳон омад аён

این عیان اندر نهان آمد عیان

Буд сайёди сувари андари камӣн

بود صیاد صور اندر کمین

То бкФи оради зи гули сайдии чунин

تا بکف آرد ز گل صیدی چنین

Оқибати одам чу андар дом шуд

عاقبت آدم چو اندر دام شد

Аз қазои нодида ва ноком шуд

از قضا نادیده و ناکام شد

Кард сайёди азали оҳанг ӯ

کرد صیاد ازل آهنگ او

Чун бидид аз даври буиу ранг ӯ

چون بدید از دور بوی و رنگ او

Одам омад то сари он домгоҳ

آدم آمد تا سر آن دامگاه

Чун кунад ошиқи бғирӣ дар нигоҳ

چون کند عاشق بغیری در نگاه

Доми он сайёди андар худ кашид

دام آن صیاد اندر خود کشید

Одам аз сӯрати бдоми андари тпид

آدم از صورت بدام اندر طپید

Дом ӯ ин сӯрати ноҷинс буд

دام او این صورت ناجنس بود

Лек бо ӯ солҳояши инс буд

لیک با او سالهایش انس بود

Одам аз аввали фанои бддри фано

آدم از اول فنا بددر فنا

Бихбри зини домгоҳи пари бало

بیخبر زین دامگاه پر بلا

Кули баду одам басӯрат ҷузв буд

کل بُد و آدم بصورت جزو بود

Буд дар охири бовел худ набӯд

بود در آخر باول خود نبود

Чун нигаҳ кард ва вҷўдхўд бидид

چون نگه کرد و وجودخود بدید

Тани ниҳоди андари қазо ва орамид

تن نهاد اندر قضا و آرمید

Ҳайф хӯрдаш ӯ басӣ судӣ надошт

حیف خوردش او بسی سودی نداشت

Дарди одам низ беҳбӯдӣ надошт

درد آدم نیز بهبودی نداشت

Гар науфтодӣ бдоми он аввалин

گر نیفتادی بدام آن اولین

На гумон будӣ венаи куфри венаи дайн

نه گمان بودی ونه کفر ونه دین

На замин будӣ венаи чархи фалак

نه زمین بودی ونه چرخ فلک

Неи камоли ҷумлаи ашёӣии малик

نی کمال جمله اشیائی ملک

Неи тафарруҷ будӣ вении шоде

نی تفرج بودی ونی شادیی

Неи ғамӣ будӣ ва на озоде

نی غمی بودی و نه آزادیی

Неи қамар будӣу неи хуршеди ҳам

نی قمر بودی و نی خورشید هم

На Уторид буд вении ноҳиди ҳам

نه عطارد بود ونی ناهید هم

Неи ду олам будӣ аз ваии пари зҷўш

نی دو عالم بودی از وی پر زجوش

Ту ндонӣ ин сухан биншин хамӯш

تو ندانی این سخن بنشین خموش

Гар на ӯ будӣ на будӣ анбиё

گر نه او بودی نه بودی انبیا

Гарна аўбўдӣ набӯдӣ асФё

گرنه اوبودی نبودی اصفیا

Гарна ӯ будӣ шумори андари шумор

گرنه او بودی شمار اندر شمار

Кас надонистӣ русуми кирдигор

کس ندانستی رسوم کردگار

Чун бдом омад ҳама шуд ошкор

چون بدام آمد همه شد آشکار

Дил падед омад ва ҷон шуд бо айёр

دل پدید آمد و جان شد با عیار

Офтоб ва моҳ шуд аз акс ӯ

آفتاب و ماه شد از عکس او

Ҳар ду олам шуд азу пар гуфту гӯ

هر دو عالم شد ازو پر گفت و گو

Ақл одам шуд бонҷои ошкор

عقل آدم شد بآنجا آشکار

Ҷумла иксў шуд ададҳо бе шумор

جمله یکسو شد عددها بی شمار

Шаму Фму самъ бо ӯ ёр шуд

شمّ و فمّ و سمع با او یار شد

Одам онгаҳ дар сулӯк кор шуд

آدم آنگه در سلوک کار شد

Гуфт бечизе набӯд ин доми ман

گفت بی چیزی نبود این دام من

Ман надонам кӣ барояд коми ман

من ندانم کی برآید کام من

Роҳ худ меҷуст то бинад магар

راه خود میجست تا بیند مگر

Дар сулӯк омад дар он хавфу хатар

در سلوک آمد در آن خوف و خطر

Ҳеҷ солики роҳро поён надид

هیچ سالک راه را پایان ندید

Ҳеҷ каси ин дардро дармон надид

هیچ کس این درد را درمان ندید

Ҳеҷ каси зини домгоҳ огаҳ набӯд

هیچ کس زین دامگاه آگه نبود

Зонка мари ин роҳро ҳамраҳ набӯд

زانکه مر این راه را همره نبود

Ишқи ҳрҷоӣӣ ки анҷоми афканд

عشق هرجائی که انجام افکند

Нанги оради ҷумлагии номи афканд

ننگ آرد جملگی نام افکند

Ишқи сад олами китоб аз худ кунад

عشق صد عالم کتاب از خود کند

Номи некиро бикдм бад кунад

نام نیکی را بیکدم بد کند

Ишқ дар як лаҳзаи сад одам кунад

عشق در یک لحظه صد آدم کند

Ишқи рангомезӣ олам кунад

عشق رنگ آمیزی عالم کند

Ишқи сӯии нек ва бадҳо нанигарад

عشق سوی نیک و بدها ننگرد

Ишқ бо каси роҳ куллӣ насупурд

عشق با کس راه کلی نسپرد

Ишқ роҳӣ дорад аз сари камол

عشق راهی دارد از سرّ کمال

Ишқро ҳаргиз набошад худ завол

عشق را هرگز نباشد خود زوال

Ишқи шаҳбози ду олам омадаст

عشق شهباز دو عالم آمدست

Гарчи дар сӯрат бодм омадаст

گرچه در صورت بآدم آمدست

эй мақоми ишқро нодидаи ту

ای مقام عشق را نادیده تو

Зини сухани бўӣӣ аҷаб нашунида ту

زین سخن بوئی عجب نشنیده تو

эй мақоми ишқ онҷо ёфта

ای مقام عشق آنجا یافته

Лек роҳи ишқро ноёфта

لیک راه عشق را نایافته

эй зи сари ишқи ҷонон бе хабар

ای ز سرّ عشق جانان بی خبر

Ҷон бидиҳ дар ишқ ва дар ҷонони нигар

جان بده در عشق و در جانان نگر

Ҳарки ӯ бар ҷон худ шуд дӯстдор

هرکه او بر جان خود شد دوستدار

Бехабар омад зи ишқи кирдигор

بی خبر آمد ز عشق کردگار

Домгоҳ ишқ омад даргааш

دامگاه عشق آمد درگهش

Ҳеҷ пайдо нест ҷузи иксўи раҳаш

هیچ پیدا نیست جز یکسو رهش

Доми сӯрат ақл омад ин бидон

دام صورت عقل آمد این بدان

Чун рҳидӣ мешӯй то онҷҳон

چون رهیدی میشوی تا آنجهان

Ин қафас бингар ки то чун сохтаст

این قفس بنگر که تا چون ساختست

Аз барои мурғ ҷон пардохтаст

از برای مرغ جان پرداختست

Пеши шоҳи ин шоҳбози оламин

پیش شاه این شاهباز عالمین

Мебарад ҳар лаҳза дар хоФқин

میبرد هر لحظهٔ در خافقین

Ҷавҳари маънӣ басӣ додаш худоӣ

جوهر معنی بسی دادش خدای

Ишқ омад ҳар замонаши раҳнамоӣ

عشق آمد هر زمانش رهنمای

Ин ҳамаи малики ҷаҳони кул зон ӯст

این همه ملک جهان کل زان اوست

Доруи гири маскан девон ӯст

دارو گیر مسکن دیوان اوست

Кард сайёди он қабул аз баҳри боз

کرد صیاد آن قبول از بهر باز

Шоҳбози лутф онгаҳ дидаи боз

شاهباز لطف آنگه دیده باز

Ҳарки рӯй шоҳро аз давр дид

هرکه روی شاه را از دور دید

Буд аз он шоҳи хирад маъзӯр дид

بود از آن شاه خرد معذور دید

Ҳарчӣ он шоҳ бошад он ӯст

هرچه آن شاه باشد آن اوست

Мағз бояд то бурун ояд зи пӯст

مغز باید تا برون آید ز پوست

Гар биравӣ шоҳи ту шодони шӯй

گر بروی شاه تو شادان شوی

Ҳар замони сар дамодам бишинавӣ

هر زمان سرّ دمادم بشنوی

Ҳарки ӯ аз дасти шаҳи маънии барад

هرکه او از دست شه معنی برد

Дар ҳавои ломакони доими пурд

در هوای لامکان دایم پرد

Роҳ ӯ равшан шудаи пурнури байн

راه او روشن شده پرنور بین

Ҳаст дар илми аёни айни алиқин

هست در علم عیان عین الیقین

Ҳам ббўд ӯ туоне дид рӯй

هم ببود او توانی دید روی

Чанд гӯям об ҳаст андари сабуӣ

چند گویم آب هست اندر سبوی

Ҳам бнўри ҷон ҷон кун раҳбарӣ

هم بنور جان جان کن رهبری

Каз замин ва аз замон ту бигузарӣ

کز زمین و از زمان تو بگذری

Асли ҷони ту муҷаррад буду бас

اصل جان تو مجرّد بود و بس

Яъне он нури Муҳамад буду бас

یعنی آن نور محمد بود و بس

Нури ҷони ашёи ҳама якбор дид

نور جان اشیا همه یکبار دید

Баъд аз он дар ҳафт ва панҷ ва чор дид

بعد از آن در هفت و پنج و چار دید

Нури ҷон дар осмонасту замин

نور جان در آسمانست و زمین

Нури ҷон андар маконаст ва макин

نور جان اندر مکانست و مکین

Нури ҷон Мӯсо бидид аз кӯҳи тавр

نور جان موسی بدید از کوه طور

Гашти сар то пои Мӯсои ғарқи нур

گشت سر تا پای موسی غرق نور

Нури ҷони исо аз он огоҳ шуд

نور جان عیسی از آن آگاه شد

Ҷисм аз он ҷони гашти врўҳ аллоҳ шуд

جسم از آن جان گشت وروح اللّه شد

Кас чу исои андарин роҳи фано

کس چو عیسی اندرین راه فنا

Ҷисму ҷони хеш кӣ дид ӯ бақо

جسم و جان خویش کی دید او بقا