Чун ҷуҳудон аз қазои исои пок
چون جهودان از قضا عیسی پاک
Хостандаш то кунанд ӯро ҳалок
خواستندش تا کنند او را هلاک
Азм карданд он сегон нои бакор
عزم کردند آن سگان نا بکار
Тодроўизнди исоро зи дор
تادرآویزند عیسی را ز دار
Лафзи исои як ду тан зон мардумон
لفظ عیسی یک دو تن زان مردمان
Фаҳм карданд аз миёни он сегон
فهم کردند از میان آن سگان
Қавли исоро бҷон карданд қабул
قول عیسی را بجان کردند قبول
Зонка исо буд бо ройу усӯл
زانکه عیسی بود با رای و اصول
Гуфта бади исо ки ман пайғамбарам
گفته بد عیسی که من پیغمبرم
Аз шумо куллӣ биксри беҳтарам
از شما کلی بیکسر بهترم
Ман расӯлам аз худои кирдигор
من رسولم از خدای کردگار
Кирдигору сонеъи панҷ ва чаҳор
کردگار و صانع پنج و چهار
Дар миёни ҷумлаи ман рӯҳи аллоҳам
در میان جمله من روح اللّهم
Аз камоли сари ҷонони огаҳам
از کمال سرّ جانان آگهم
Ҳамчуи ман пайғамбарӣ дигар набӯд
همچو من پیغمبری دیگر نبود
Сари рӯҳи аллоҳи моро дар рабӯд
سرّ روح اللّه ما را در ربود
Сӯрати ман ҷон шуда ҷонон бидид
صورت من جان شده جانان بدید
Ҳамчуи ман дигар касе ҳаргиз надид
همچو من دیگر کسی هرگز ندید
Дар ниҳон , сар ҳувайдо ёфтам
در نهان،سرّ هویدا یافتم
Ҳарчӣ пинҳон буд пайдо ёфтам
هرچه پنهان بود پیدا یافتم
Ман ним ботил , ки пайдои барҳақам
من نیم باطل، که پیدا برحقم
Сӯрату маънӣу рӯҳи мутлақам
صورت و معنی و روح مطلقم
Ҷони ман дар қурби маънӣ роҳ ёфт
جان من در قرب معنی راه یافت
Исми ҷон дар ҷисми рӯҳ аллоҳ ёфт
اسم جان در جسم روح اللّه یافت
Нутфа будам дррҳм гуё шудам
نطفه بودم دررحم گویا شدم
Дар раҳи ҷонони бакул бино шудам
در ره جانان بکل بینا شدم
Бо шумо нотиқ шудам андари шикам
با شما ناطق شدم اندر شکم
Гуфтам асрор наоне дар адам
گفتم اسرار نهانی در عدم
Ҳамчунон ширкаст дарҷони шумо
همچنان شرکست درجان شما
То чаҳ ояд бар тану ҷони шумо
تا چه آید بر تن و جان شما
Бад дар Исроили соҳиби донишӣ
بُد در اسرائیل صاحب دانشی
Покбозӣ буд бо хуши хонишӣ
پاکبازی بود با خوش خوانشی
Чори сандӯқии зи илмаши ёд буд
چار صندوقی ز علمش یاد بود
Аз маъонии ҷон ӯро дод буд
از معانی جان او را داد بود
Солҳо таҳсил илмӣ карда буд
سالها تحصیل علمی کرده بود
На чу эшон роҳи ҳақ гум карда буд
نه چو ایشان راه حق گم کرده بود
Доимои онҷоӣ хилват доштӣ
دایما آنجای خلوت داشتی
Аз бар он қавм нафрат доштӣ
از بر آن قوم نفرت داشتی
Дар сулӯки хештан дар роз буд
در سلوک خویشتن در راز بود
Ошиқи ҷонони хуши овоз буд
عاشق جانان خوش آواز بود
Ном ӯ бади масдари соҳиби сулӯк
نام او بد مصدر صاحب سلوک
Дӯстдор ӯ бадии шоҳу мулӯк
دوستدار او بدی شاه و ملوک
Зу бпрсиднди сари ин сухан
زو بپرسیدند سرّ این سخن
То магар пайдо шавад рози куҳан
تا مگر پیدا شود راز کهن
Гуфт моро дар бар исо бурид
گفت ما را در بر عیسی برید
Ҳарчӣ гуяд бози дигари бишанвед
هرچه گوید باز دیگر بشنوید
Пеш исо омад ва кардаш салом
پیش عیسی آمد و کردش سلام
Кард рӯҳи аллоҳ ӯро эҳтиром
کرد روح اللّه او را احترام
Дар замони наздики исо хуш нишаст
در زمان نزدیک عیسی خوش نشست
Гашти хомӯшу лабони худ ба баст
گشت خاموش و لبان خود به بست
Ногаҳон исо даромад дар сухан
ناگهان عیسی درآمد در سخن
Гуфт ӣнҷогоҳ хомӯшӣ макун
گفت اینجاگاه خاموشی مکن
Ту намайдонӣ ки то ман кистам
تو نمیدانی که تا من کیستم
Андарин ҷо аз барои чистам
اندرین جا از برای چیستم
Гуфт медонам ки ту пайғамбарӣ
گفت میدانم که تو پیغمبری
Аз ҳамаи халқи ҷаҳони ту беҳтарӣ
از همه خلق جهان تو بهتری
Аз камоли срҷонони огаҳӣ
از کمال سرّجانان آگهی
Ман яқин донам ки ту рӯҳи аллоҳӣ
من یقین دانم که تو روح اللّهی
Ҳарчӣ гўӣӣ рост бошад бе хилоф
هرچه گوئی راست باشد بی خلاف
Рӯҳи рӯҳонии тўӣии ту бе газоф
روح روحانی توئی تو بی گزاف
Дӯст тар дорам туро аз ҷони худ
دوست تر دارم ترا از جان خود
Гар буд наздики ман ҳар неку бад
گر بود نزدیک من هر نیک و بد
Бад касе бошад ки нашносад туро
بد کسی باشد که نشناسد ترا
Ин замон ҳастӣ ту фахри анбиё
این زمان هستی تو فخر انبیا
Мурдаро аз хоки ту зинда кунӣ
مرده را از خاک تو زنده کنی
зи офтоб ҳар ду олами равшанӣ
ز آفتاب هر دو عالم روشنی
Сокини даргоҳи рӯҳ аллоҳ шудӣ
ساکن درگاه روح اللّه شدی
Аз худои донеи бакул огаҳ шудӣ
از خدا دانی بکل آگه شدی
Гуфт исои к-эии мурӣди ростӣ
گفت عیسی کای مرید راستی
Ин сухани хуб ва латиф оростӣ
این سخن خوب و لطیف آراستی
Нек гуфтӣ аз миёни ту меҳтарӣ
نیک گفتی از میان تو مهتری
Дар камоли ақл аз инҳо беҳтарӣ
در کمال عقل از اینها بهتری
Дрнгр то ин хасон аз баҳри ман
درنگر تا این خسان از بهر من
Чаҳ ҳамеи ҷӯянди аздли қаҳри ман
چه همی جویند ازدل قهر من
То чаро бар дайни ман мингрўнд
تا چرا بر دین من مینگروند
Ин суханҳои хдоӣӣ нашунаванд
این سخنهای خدائی نشنوند
Қавли ҳақ аз ман надорандӣ қабул
قول حق از من ندارندی قبول
Ту чаҳ гўӣии андарин соҳиби вусӯл
تو چه گوئی اندرین صاحب وصول
Ҳарчӣ ҳақ бо ман бигуфт андари ниҳон
هرچه حق با من بگفت اندر نهان
Бозгуфтам аз аҳодӣсу баён
بازگفتم از احادیث و بیان
Қавли ҳақ аз гуфт ман рад мекунанд
قول حق از گفت من رد میکنند
Ҳар чаҳ карданд бо тан худ мекунанд
هر چه کردند با تن خود میکنند
Ҳарчӣ дар Инҷил омад аз худо
هرچه در انجیل آمد از خدا
Сар асрорасту гуфтори худоӣ
سرّ اسرارست و گفتار خدای
Ҳарки ӯ асрори ҷонон гӯш кард
هرکه او اسرار جانان گوش کرد
Ҷомӣ аз ҷоми ҳувайдо нӯш кард
جامی از جام هویدا نوش کرد
Ҳарки ӯ асрори яздон хор дошт
هرکه او اسرار یزدان خوار داشت
Гуфт исоро бҷон инкор дошт
گفت عیسی را بجان انکار داشت
Ҷони эшон аз худо на огаҳ аст
جان ایشان از خدا نه آگه است
Миндоннду балоашон дар раҳ аст
میندانند و بلاشان در ره است
Қасди куштани микнндми ин хасон
قصد کشتن میکنندم این خسان
Бехабар аз кирдигори осмон
بی خبر از کردگار آسمان
Ҳон бигӯ тотўбаҳ аз ҷон кунанд
هان بگو تاتوبهٔ از جان کنند
Ҳарчӣ карданд андари он товон кунанд
هرچه کردند اندر آن تاوان کنند
То бало зишон бигардонад бакул
تا بلا زیشان بگرداند بکل
Варна уфтанд ин макон дар айни зл
ورنه افتند این مکان در عین ذل
Мард рафт ва ин суханҳо боз гуфт
مرد رفت و این سخنها باز گفت
Ҳарчӣ исо гуфта бад ӯ боз гуфт
هرچه عیسی گفته بد او باز گفت
Он сегон гуфтанд мо ин нашнавем
آن سگان گفتند ما این نشنویم
Мо бад-ӣну рой исо негроем
ما بدین و رای عیسی نگرویم
Ҳарчӣ мегуяд зхўд мегуяд ӯ
هرچه میگوید زخود میگوید او
Эътибор хештан меҷӯяд ӯ
اعتبار خویشتن میجوید او
Гар чунонаст ин ки ӯ пайғамбараст
گر چنانست این که او پیغمبرست
Дар миёни мо кунун ӯ раҳбараст
در میان ما کنون او رهبرست
Мӯъҷизӣ аз вай таманно мекунем
معجزی از وی تمنّا میکنیم
Ин саволаст ва на ғавғо мекунем
این سؤالست و نه غوغا میکنیم
Гар муроди мо бар оради ин замон
گر مراد ما بر آرد این زمان
Қавл ӯ бовар кунем аз ҷони ҷон
قول او باور کنیم از جان جان
Ҳаст андари шаҳри мо гӯрии куҳан
هست اندر شهر ما گوری کهن
На сараш пайдост он гӯр ва на бен
نه سرش پیداست آن گور و نه بن
Ҳаст он гӯрӣ кунун чун байза
هست آن گوری کنون چون بیضهٔ
Дар миёни гӯри дигари рахна
در میان گور دیگر رخنهٔ
Каси нмидонд ки ин гӯр ки аст
کس نمیداند که این گور که است
Лек гӯрии сҳмнок ва бас мааст
لیک گوری سهمناک و بس مهست
Каси нмидонд ки ин гӯр ки буд
کس نمیداند که این گور که بود
Пештари зини шаҳри мо , ин гӯр буд
پیشتر زین شهر ما، این گور بود
Гар бмъҷзи мари варо зинда кунӣ
گر بمعجز مر ورا زنده کنی
Ту шӯии шоҳи ваҳма банда кунӣ
تو شوی شاه وهمه بنده کنی
Гар бмъҷзи ту варои пурсӣ сухан
گر بمعجز تو ورا پرسی سخن
ӯ бигӯед бо ту зи асрори куҳан
او بگوید با تو ز اسرار کهن
Андар ойем он замон дар дайни ту
اندر آییم آن زمان در دین تو
Бас набошем он замон дар кини ту
بس نباشیم آن زمان در کین تو
Ҳарчӣ Фрмоӣии бҷон фармон кунем
هرچه فرمائی بجان فرمان کنیم
Ҳарчӣ гўӣии ту дигар мо он кунем
هرچه گوئی تو دگر ما آن کنیم
Рост гардад ин замони пайғамбарӣ
راست گردد این زمان پیغمبری
Аз дигар пайғамбарони ту сарварӣ
از دگر پیغمبران تو سروری
Гуфт бнмоӣиди онҷои гуҳи маро
گفت بنمائید آنجا گه مرا
Зини сухан чун карда шуд огаҳи маро
زین سخن چون کرده شد آگه مرا
Он замони рафтанди тонздики гӯр
آن زمان رفتند تانزدیک گور
Он гуруҳеи мардумон бо шару шӯр
آن گروهی مردمان با شر و شور
Дид исои саҳмгини гӯрии азим
دید عیسی سهمگین گوری عظیم
Назд он устоди исои салим
نزد آن استاد عیسی سلیم
Манзари он гӯр аз санги рухом
منظر آن گور از سنگ رخام
Равшани восФид чун рӯй ҳисом
روشن واسفید چون روی حسام
Нақшҳои хати ибрии андарон
نقشهای خط عبری اندران
Дид исои баси аҷоиби он замон
دید عیسی بس عجایب آن زمان
Пеш онҷо рафт ва он хатро бихонад
پیش آنجا رفت و آن خط را بخواند
Ваии аҷаби исо аз он гирён бимонад
وی عجب عیسی از آن گریان بماند
Буд бинвишта ки эй исои пок
بود بنوشته که ای عیسی پاک
Чун рисии моро дамӣ дар рӯй хок
چون رسی ما را دمی در روی خاک
Ин навиштаи бад ки эй исо бихон
این نوشته بد که ای عیسی بخوان
Рози моро зини навиштаи бози дон
راز ما را زین نوشته باز دان
Тотро маълум гардад ҳоли ман
تاترا معلوم گردد حال من
Боздонии сари басари аҳволи ман
بازدانی سر بسر احوال من
Тотромълўм гардад ин замон
تاترامعلوم گردد این زمان
Бози донеи ҳоли ман эй рози дон
باز دانی حال من ای راز دان
Ман бидам шоҳии зи даври офарин
من بدم شاهی ز دور آفرین
Роҳи ҷӯу роҳи дону роҳи байн
راه جو و راه دان و راه بین
Шаст пайғамбари бади андари даври ман
شصت پیغمبر بد اندر دور من
Номи ман аФтўни шоҳи анҷуман
نام من افتون شاه انجمن
Рӯй олам буд дар фармони ман
روی عالم بود در فرمان من
Ҳарчӣ бади андари ҷаҳон , бади он ман
هرچه بد اندر جهان، بد آن من
Шашсаду чли Подшаҳ аз ҳар диёр
ششصد و چل پادشه از هر دیار
Буд дар фармони ман , ман шаҳриёр
بود در فرمان من، من شهریار
Ман ватан дар малики Юнони доштам
من وطن در ملک یونان داشتم
Лашкару ганҷи фаровони доштам
لشکر و گنج فراوان داشتم
Ҳамчуи ман шоҳӣ набад бо фурӯи ҳуш
همچو من شاهی نبد با فرو هوش
Подшоҳонм шуда ҳалқа бигӯаш
پادشاهانم شده حلقه بگوش
Дар басити кишвари шодӣу ком
در بسیط کشور شادی و کام
Бўдҳоми андари ду гетии никном
بودهام اندر دو گیتی نیکنام
Сӣ ва шаш қасри муаззами доштам
سی و شش قصر معظّم داشتم
Салтанатро бартар аз ҷами доштам
سلطنت را برتر از جم داشتم
Назд ман буданд ҳакямони ҷаҳон
نزد من بودند حکیمان جهان
Ҷумла бо гуфтори вҳкмт , хуши баён
جمله با گفتار وحکمت،خوش بیان
Сад ғуломами доимо ҳамраҳ баданд
صد غلامم دایما همره بدند
Ҷумлагӣ аз вақти ман огаҳ баданд
جملگی از وقت من آگه بدند
Ҳар замонии ман маконеи доштам
هر زمانی من مکانی داشتم
Айши дунёро хушии бгзоштм
عیش دنیا را خوشی بگذاشتم
Солҳо дар даври гардун дам задам
سالها در دور گردون دم زدم
Дод худ аз чархи гардуни бстдм
داد خود از چرخ گردون بستدم
Мари марои бади моҳи рӯйони бишмор
مر مرا بد ماه رویان بیشمار
Шод мебудам дар он малику диёр
شاد میبودم در آن ملک و دیار
Бо ҳакямони розу суҳбати доштам
با حکیمان راز و صحبت داشتم
Ҳарки омад пеши иззати доштам
هرکه آمد پیش عزّت داشتم
Ҳечкас дар даври ман кушта нашуд
هیچکس در دور من کشته نشد
Хок дар хӯни ҳеҷ оғишта нашуд
خاک در خون هیچ آغشته نشد
Ҳечкас дар даври ман худ ғам надид
هیچکس در دور من خود غم ندید
Ҳамчуи ман шоҳӣ дигар олам надид
همچو من شاهی دگر عالم ندید
Ҳечкас дар пеш чун ман шаҳи гила
هیچکس در پیش چون من شه گله
Минкрдӣ аз касе дрўлўлаҳ
مینکردی از کسی درولوله
Неъмат дунё намонад бо касон
نعمت دنیا نماند با کسان
Амри шоҳӣ ҳам намонад ҷовдон
عمرو شاهی هم نماند جاودان
Бишинав ин аҳвол то огаҳи шӯй
بشنو این احوال تا آگه شوی
Ин румузи бас аҷоиб бишинавӣ
این رموز بس عجایب بشنوی
Як бародари зодеи бади мрмро
یک برادر زادیی بُد مرمرا
Дўстр будӣ зи ҷони вдли маро
دوستر بودی ز جان ودل مرا
Нави хаттӣ бо оризӣ монанди моҳ
نو خطی با عارضی مانند ماه
Назд ман будӣ варои баси ъзу ҷоҳ
نزد من بودی ورا بس عزّ و جاه
Ҳарчӣ он ман бади он ваии бадӣ
هرچه آن من بد آن وی بدی
Мушкили ман зу ҳама осон шудӣ
مشکل من زو همه آسان شدی
Лашкару ганҷами ҳама дар даст ӯ
لشکر و گنجم همه در دست او
Буд зон ман вале пайваст ӯ
بود زان من ولی پیوست او
Ҳукм азон ӯ бадӣ бар ҳукми ман
حکم ازان او بدی بر حکم من
Ҳарчӣ кардӣ будӣ андари ҳукми ман
هرچه کردی بودی اندر حکم من
Гоҳи разму кин чу дастон будов
گاه رزم و کین چو دستان بوداو
Ҳар дам аз навъе бадастон буд ӯ
هر دم از نوعی بدستان بود او
Ҳар диёриро ки бади душмани маро
هر دیاری را که بد دشمن مرا
Пушти лашкар буду ҷону тани маро
پشت لشکر بود و جان و تن مرا
Пеши ман будӣ чаҳ дар рӯз ва чаҳ шаб
پیش من بودی چه در روز و چه شب
Марди ҳикмат буд боройу адаб
مرد حکمت بود بارای و ادب
Дар ҳама вақте варо кардам амин
در همه وقتی ورا کردم امین
Мисли ӯ дигрнбўди андари замин
مثل او دیگرنبود اندر زمین
Аввали кор ӯ чу аз модари бзод
اول کار او چو از مادر بزاد
Бобаш аз дунё бирафт он пар з дод
بابش از دنیا برفت آن پر ز داد
Боб ӯ мардии бузургу комкор
باب او مردی بزرگ و کامکار
Ҳамчуи ман буд ӯ шаҳ ва ҳам шаҳриёр
همچو من بود او شه و هم شهریار
Тарк шоҳӣ карда бад бо ъзу ноз
ترک شاهی کرده بد با عزّ و ناز
Аз барои кирдигор бе ниёз
از برای کردگار بی نیاز
Хилват аз баҳри худо ӯ карда буд
خلوت از بهر خدا او کرده بود
Рӯзу шаби онҷоигаҳ ху карда буд
روز و شب آنجایگه خو کرده بود
Шаби ҳамаи шаб буд бедори ҷаҳон
شب همه شب بود بیدار جهان
Аз худо ғофил набӯдӣ як замон
از خدا غافل نبودی یک زمان
Арбаъӣни онҷо бхлўт доштӣ
اربعین آنجا بخلوت داشتی
Ҳечкас наздик худ нагузоштӣ
هیچکس نزدیک خود نگذاشتی
Ҷумлаи шаб дар намози истода буд
جمله شب در نماز ایستاده بود
На чу ман дарбанди боғу бода буд
نه چو من دربند باغ و باده بود
Ҳар ҳакимиро ки будӣ дар ҷаҳон
هر حکیمی را که بودی در جهان
Пеш ӯ рафтӣ ва пурседӣ ниҳон
پیش او رفتی و پرسیدی نهان
Кин чаҳ фақраст ва чаҳ таркаст ин бигӯ
کین چه فقرست و چه ترکست این بگو
Тарк шоҳӣ кардае неки ху
ترک شاهی کردهٔ ای نیک خو
Ҷумлаи малику диёрати он тест
جملهٔ ملک و دیارت آن تست
Карда онро тарки онҳам зон тест
کرده آن را ترک آنهم زان تست
Хезу беруни ойу дигар ин макун
خیز و بیرون آی و دیگر این مکن
Аз ҳакямони пандгири ин як сухан
از حکیمان پندگیر این یک سخن
Ҳикмати мутлақ , на бинад ранҷу ғам
حکمت مطلق، نه بیند رنج و غم
Ҳикмат ҷонӣ бурунаст аз адам
حکمت جانی برونست از عدم
Чанд сӯзии андарин ҷои дижам
چند سوزی اندرین جای دژم
АўФтодаҳ дар ғаму ранҷу ?илам
اوفتاده در غم و رنج و الم
Андарин хилват бигӯ аҳвол чист
اندرین خلوت بگو احوال چیست
Оқибати асрори гӯи ин ҳол чист
عاقبت اسرار گو این حال چیست
Кашф чаҳ кардӣ бигӯ андари дилат
کشف چه کردی بگو اندر دلت
Чаҳ кушодаи гашти рози мушкилат
چه گشاده گشت راز مشکلت
Ин сухан бо ман бигӯ аз баҳри ҳақ
این سخن با من بگو از بهر حق
Кини шабати охир чаҳ бошад брсбқ
کین شبت آخر چه باشد برسبق
Гуфт эшонро ки умрӣ дар ғамам
گفت ایشان را که عمری در غمم
Андарин хилвати зи баҳри мотамам
اندرین خلوت ز بهر ماتمم
Ончӣ ман донам ҳакямони ҷаҳон
آنچه من دانم حکیمان جهان
Кӣ бидонанд ин зҳкмт шуд аён
کی بدانند این زحکمت شد عیان
Рози ман кӣ худбидонад ҳар ҳаким
راز من کی خودبداند هر حکیم
Роз мо медонад аллоҳи раҳим
راز ما میداند اللّه رحیم
Ончӣ ман донам дарин хилвати сарой
آنچه من دانم درین خلوت سرای
Ҳақи марои ин ҷойгаҳ шуд раҳнамоӣ
حق مرا این جایگه شد رهنمای
эй ҳакямон гӯш доред ин сухан
ای حکیمان گوش دارید این سخن
Кини аҷаби рамзисти зи асрори куҳан
کین عجب رمزیست ز اسرار کهن
эй ҳакямон аз дилам огаҳ шавед
ای حکیمان از دلم آگه شوید
Ҷумла бар гуфтори розами бгрўид
جمله بر گفتار رازم بگروید
Ин бародари кандарин олам марост
این برادر کاندرین عالم مراست
Нур ҳар ду дида вҷонм марост
نور هر دو دیده وجانم مراست
Ин бародари соҳиб олам шудаст
این برادر صاحب عالم شدست
Фориғ аз асрори мо ҳар дам шудаст
فارغ از اسرار ما هر دم شدست
Ин бародари кушта ишқ манаст
این برادر کشتهٔ عشق منست
Назд ман асрор аъён равшанаст
نزد من اسرار اعیان روشنست
Хилвати ӣнҷои баҳр ин медоштам
خلوت اینجا بهر این میداشتم
Хештанро дар яқин медоштам
خویشتن را در یقین میداشتم
Андарин давлат бидидам офтоб
اندرین دولت بدیدم آفتاب
Як шабӣ бедор будам ман бихоб
یک شبی بیدار بودم من بخواب
Моҳрўӣӣ омад аз девор ва дар
ماهروئی آمد از دیوار و در
Гуфт бо ман розҳои бе шимур
گفت با من رازهای بی شمر
Қиссау аҳволи ман яксар бигуфт
قصّه و احوال من یکسر بگفت
Гӯши ман ин српри маънии шнФт
گوش من این سرّپر معنی شنفت
Гуфт бо ман роз аз фарзанди ман
گفت با من راز از فرزند من
Аз бародари қиссау пайванди ман
از برادر قصّهٔ و پیوند من
Гуфт бо ман ончӣ аҳвол манаст
گفت با من آنچه احوال منست
Синаи пар аз дониш ва қол манаст
سینه پر از دانش و قال منست
Ҳукм карда мари худованди ҷаҳон
حکم کرده مر خداوند جهان
Кӯи баҳри розӣ ки будӣ ғайби дон
کو بهر رازی که بودی غیب دان
Лек ҳар чизе ки хоҳад он бадан
لیک هر چیزی که خواهد آن بدن
Он ҳам аз ҳукм азал хоҳад шудан
آن هم از حکم ازل خواهد شدن
эй ҳакямон тарк кардам ҷумла ро
ای حکیمان ترک کردم جمله را
Чун маро гуфтанд асрори худо
چون مرا گفتند اسرار خدا
Як ду рӯзии кандарин рӯй ҷаҳон
یک دو روزی کاندرین روی جهان
Бошам аз ҳукми худои осмон
باشم از حکم خدای آسمان
Дар сӯии хайл ва ҳашам хоҳам шудан
در سوی خیل و حشم خواهم شدن
Пеши фарзандон вазн хоҳам шудан
پیش فرزندان وزن خواهم شدن
Гуфт бо ман рози ҳақи он моҳ рӯй
گفت با من راز حق آن ماه روی
Лек охир гуфт пеш шаҳ бигӯӣ
لیک آخر گفت پیش شه بگوی
Чун хабар дод ӯ маро бархестам
چون خبر داد او مرا برخاستم
Шаҳрро аз баҳр ӯ оростам
شهر را از بهر او آراستم
Буд як соли тамоми андари ҳарам
بود یک سال تمام اندر حرم
Буд андари шаҳри шодии дмбдм
بود اندر شهر شادی دمبدم
Як зании бади мари бародарро накӯй
یک زنی بُد مر برادر را نکوی
Бар сифат монандаи ма ху биравӣ
بر صفت مانندهٔ مه خو بروی
Рози донеи соҳиби рамзу усӯл
راز دانی صاحب رمز و اصول
Дар миёни қавми монда ӯ қабул
در میان قوم مانده او قبول
Ҳарки аз ваии ҳоҷатии михўостӣ
هرکه از وی حاجتی میخواستی
Ҳақи таъолии кор ӯ оростӣ
حق تعالی کار او آراستی
Чашми олами ҳамчуи он зани порсо
چشم عالم همچو آن زن پارسا
Ҳам надид ва ҳам на бинад солҳо
هم ندید و هم نه بیند سالها
Гашти обистани бҳкми кирдигор
گشت آبستن بحکم کردگار
Бишинав ин сари худои комкор
بشنو این سرّ خدای کامکار
Чун гузашт ӯро шабӣ аз сари гузашт
چون گذشت او را شبی از سر گذشت
Меҳру моҳ ӯ ҳамаи ғам дар навишт
مهر و ماه او همه غم در نوشت
Зоди фарзандӣ чу моҳи осмон
زاد فرزندی چو ماه آسمان
Кас чаҳ медонад аз асрори ниҳон
کس چه میداند از اسرار نهان
Моҳрўӣии сарви қадии нозанин
ماهروئی سرو قدی نازنین
Кард пайдои сонеъ аз моءи муайян
کرد پیدا صانع از ماء معین
Баъди як моҳаши падари андари гузашт
بعد یک ماهش پدر اندر گذشت
Модар аз дунбол ӯ ҳам дар гузашт
مادر از دنبال او هم در گذشت
Ин писар на моҳа шуд аз ҳукми ҳақ
این پسر نه ماهه شد از حکم حق
Бар сар ӯ буд моро ин сабақ
بر سر او بود ما را این سبق
Гашти шаш солаи зи ҳукми кирдигор
گشت شش ساله ز حکم کردگار
Кӯ худовандӣаст мони парвардгор
کو خداوندیست مان پروردگار
Баъд аз он кардам варои андари китоб
بعد از آن کردم ورا اندر کتاب
Буд солаши айни айёми шабоб
بود سالش عین ایام شباب
Саъй ман кардам мари ӯро бе ҳисоб
سعی من کردم مر اورا بی حساب
То бурун ояд бдиўон аз китоб
تا برون آید بدیوان از کتاب
Рои малику подшоҳӣ хост кард
رای ملک و پادشاهی خواست کرد
Ҳарчӣ будаш рой аз ман рост кард
هرچه بودش رای از من راست کرد
Ҳарчӣ бад аз вай накардам ман дареғ
هرچه بُد از وی نکردم من دریغ
То ки шуд ӯ соҳиби куполу теғ
تا که شد او صاحب کوپال و تیغ
Ҳар дамаши корӣ дигар дар пеш буд
هر دمش کاری دگر در پیش بود
Ҳар дам ӯро салтанатҳо беш буд
هر دم او را سلطنتها بیش بود
Ҳар дам аз навъе дигар омад бурун
هر دم از نوعی دگر آمد برون
Буд пеши лашкари ман зуфунун
بود پیش لشکر من ذوفنون
Лаъибҳо ва пешаҳо дониста кард
لعبها و پیشهها دانسته کرد
Ҳарчӣ ӯ мекард бас дониста кард
هرچه او میکرد بس دانسته کرد
Ҷони ман аз шавқ ӯ бади шоди ком
جان من از شوق او بد شاد کام
Зонка дунёи доштами баси шоди ком
زانکه دنیا داشتم بس شاد کام
Ҷони ман аз шавқ ӯ месӯхтӣ
جان من از شوق او میسوختی
Ҳар дам аз шодӣ рухам афрӯхтӣ
هر دم از شادی رخم افروختی
Паҳливонии гашт ҳамчун пӯри зол
پهلوانی گشت همچون پور زال
Буд андари паҳливонӣ бе мисол
بود اندر پهلوانی بی مثال
Ман азу дар амн ва ӯ дар хӯни ман
من ازو در امن و او در خون من
Кас чаҳ медонад ки чунаст ин сухан
کس چه میداند که چونست این سخن
Кас набӯд андари ҳама рӯй замин
کس نبود اندر همه روی زمین
Ҳамчу ӯ соҳиби қирону офарин
همچو او صاحب قران و آفرین
Малики ман зу гашт яксар пурхурӯш
ملک من زو گشت یکسر پرخروش
Дики малики ман бадӣ аз вай Биҷӯш
دیک ملک من بدی از وی بجوش
Малики ман зу гашти баси ороста
ملک من زو گشت بس آراسته
Гарчи будам неъмат ва ҳам хоста
گرچه بودم نعمت و هم خواسته
Гарчи моро ин ҷаҳони пари ком буд
گرچه ما را این جهان پر کام بود
Зу марои пайвастаи нангу ном буд
زو مرا پیوسته ننگ و نام بود
Ман чаҳ донистам ки ӯем душманаст
من چه دانستم که اویم دشمنست
Дар паии қасди ман ва хӯн манаст
در پی قصد من و خون منست
Бади вазирии мари марои мардии бузург
بد وزیری مر مرا مردی بزرگ
Дар ҳамаи кории абои ҳушу сутург
در همه کاری ابا هوش و سترگ
Дар ҳамаи фани хурдаи дону хурдаи гир
در همه فن خرده دان و خرده گیر
Буд ҳоким гарчи ӯ будӣ вазир
بود حاکم گرچه او بودی وزیر
Ҳикмат ва тиб дошт беҳаду қиёс
حکمت و طب داشت بی حدّ و قیاس
Дар бузургӣ буд ӯ мардуми шинос
در بزرگی بود او مردم شناس
Бо ҳакямони доимо будӣ муқӣм
با حکیمان دائما بودی مقیم
Зираку доноу хуши қавлу ҳаким
زیرک و دانا و خوش قول و حکیم
Баси кутубҳоро ки ӯ брхўондаҳ буд
بس کتبها را که او برخوانده بود
Рамзҳо аз хештан бар ронда буд
رمزها از خویشتن بر رانده بود
Баси кутуб аз хеш кардӣ пойдор
بس کتب از خویش کردی پایدار
Дар улӯм ӯ бадии олами нзор
در علوم او بدی عالم نظار
Малики ман зу буд бо рои низом
ملک من زو بود با رای نظام
Дар ҳамаи кории бадӣ бо фару ком
در همه کاری بدی با فرّ و کام
Ин бародари зоди ман андари ҳарам
این برادر زاد من اندر حرم
Доимо будӣ нишаста дар барам
دایما بودی نشسته در برم
Мрмрои як зани бадӣ чун офтоб
مرمرا یک زن بدی چون آفتاب
Қад ӯ чун сарв , рӯ чун моҳтоб
قد او چون سرو، رو چون ماهتاب
Машки мўӣӣ , машки бўӣӣ , маҳвашӣ
مشک موئی، مشک بوئی، مهوشی
Рӯҳи аФзоӣӣ , латифӣ , дилкашӣ
روح افزائی، لطیفی، دلکشی
Порсоӣӣ мисли аўдигр назод
پارسائی مثل اودیگر نزاد
То ки бунёди ҷаҳони эзади ниҳод
تا که بنیاد جهان ایزد نهاد
Ҳамсар ва ҳам зоди ман будӣ мудом
همسر و هم زاد من بودی مدام
Кору бормни азу бо эҳтиром
کار و بارمن ازو با احترام
ӯ назар аз рӯй ӯ пинҳон накард
او نظر از روی او پنهان نکرد
Оқибати барҷоӣ ӯ он бади бикрад
عاقبت برجای او آن بد بکرد
Бишинав эй исои ту ин асрори ман
بشنو ای عیسی تو این اسرار من
То аҷаби Монии тўондри кори ман
تا عجب مانی تواندر کار من
Гашти ошиқ бар занами ин сусти пай
گشت عاشق بر زنم این سست پی
Дар фаъолаш бихбр будам зи вай
در فعالش بیخبر بودم ز وی
Дар ҳарами як рӯз буд ӯ бо вазир
در حرم یک روز بود او با وزیر
Пеш эшон омад он бадари мунир
پیش ایشان آمد آن بدر منیر
Пешашон пинҳон хон ороста
پیششان پنهان خوان آراسته
Буд аз ҳар навъи он ороста
بود از هر نوع آن آراسته
Пешашон биниҳод хону бози гашт
پیششان بنهاد خوان و باز گشت
Бо вазири он бади қадами ҳамрози гашт
با وزیر آن بد قدم همراز گشت
Гуфт ман розӣ ки дорам дар дилам
گفت من رازی که دارم در دلم
Бо ту тақрирӣ кунам зини мушкилам
با تو تقریری کنم زین مشکلم
Зонка ту мардии ҳакимии рози дон
زانکه تو مردی حکیمی راز دان
Қиссаи дарди диламро бози дон
قصه درد دلم را باز دان
Чораи дарди ман бечора кун
چارهٔ درد من بیچاره کن
Рози ман ту бози дон ва чора кун
راز من تو باز دان و چاره کن
Ошиқами ман ин замон аз ҷаври шоҳ
عاشقم من این زمان از جور شاه
ӯ нмиорди сӯии ман сари бароа
او نمیآرد سوی من سر براه
Чанд бФрибми варо аз ҳар сифат
چند بفریبم ورا از هر صفت
Бо ту гуфтам ин замони ман маърифат
با تو گفتم این زمان من معرفت
Гуфт боваии ин чаҳ рамзаст ин магӯӣ
گفت باوی این چه رمزست این مگوی
Ончӣ бо ман гуфта дигар магӯӣ
آنچه با من گفتهٔ دیگر مگوی
Ҳақ шоҳ инаст бо ту бе вафо
حق شاه اینست با تو بی وفا
Ин магӯ дигар битарс аз моҷаро
این مگو دیگر بترس از ماجرا
Варна зини сари шоҳи худ огаҳ шавад
ورنه زین سر شاه خود آگه شود
Ин суханро аз касе гар башнавад
این سخن را از کسی گر بشنود
Кор уфтад дар халали ногуҳи туро
کار افتد در خلل ناگه ترا
Шаҳ кунад беруни азин ҷои гуҳи туро
شه کند بیرون ازین جا گه ترا
Дар замони брхўост ӯ аз ҷои худ
در زمان برخواست او از جای خود
Пас вазир оварад зери пои худ
پس وزیر آورد زیر پای خود
Корди брҳлқи вазир онгаҳ ниҳод
کارد برحلق وزیر آنگه نهاد
Чашмаи хӯни пас з ҳалқаш баргушод
چشمه خون پس ز حلقش برگشاد
Чун занам омад бидид он сари ҳол
چون زنم آمد بدید آن سرّ حال
АўФтоди андари ҳарами баси қилу қол
اوفتاد اندر حرم بس قیل و قال
Даст зад то зан дар оради пеши худ
دست زد تا زن در آرد پیش خود
Зонка ошиқ гашта буд ва бе хирад
زانکه عاشق گشته بود و بی خرد
Пас канизони гирд ӯ андар шуданд
پس کنیزان گرد او اندر شدند
Ҷумлагӣ дар қасди хӯн ӯ баданд
جملگی در قصد خون او بُدند
Пас зани андари он замони фарёди гирд
پس زن اندر آن زمان فریاد گرد
Зонка он ск аз ҷафо бедод кард
زانکه آن سک از جفا بیداد کرد
Сар бурид аз тани варои андари ҳарам
سر برید از تن ورا اندر حرم
Бар канизони тохт бо ҷавру ситам
بر کنیزان تاخت با جور و ستم
ӯ канизонро басии сар захм кард
او کنیزان را بسی سر زخم کرد
Ончунон кард он саг ва ҳам ғам нахурд
آنچنان کرد آن سگ و هم غم نخورد
Сӯии ман ногоҳ овараданд хабар
سوی من ناگاه آوردند خبر
Ҷони ман зон гашти ҳоле бар хатар
جان من زان گشت حالی بر خطر
Кардам оҳанги ҷадал дар пеш ӯ
کردم آهنگ جدل در پیش او
Пари зи дарду пари зи кину фитнаи ҷӯ
پر ز درد و پر ز کین و فتنه جو
Бо сипоҳии биъдд дар пеши қаср
با سپاهی بیعدد در پیش قصر
Рӯй бинмудам ки будам шоҳи аср
روی بنمودم که بودم شاه عصر
То Фсос худ кунам зон шавам боз
تا فصاص خود کنم زان شوم باز
Дар ниҳон гуфтам ки эй донои роз
در نهان گفتم که ای دانای راز
Дод ман бустон аз ин мешавам шавам
داد من بستان از این میشوم شوم
Гарна зу вайрон шавад ин марзу бум
گرنه زو ویران شود این مرز و بوم
Чун расидам лашкарӣ дидам аҷаб
چون رسیدم لشکری دیدم عجب
Ҳам аз он худ пар аз макру тъб
هم از آن خود پر از مکر و تعب
Макр карда буд зери нардбон
مکر کرده بود زیر نردبان
То маро онҷо бигирад ногаҳон
تا مرا آنجا بگیرد ناگهان
Ногаҳон дидам ки он бади асли ҷуст
ناگهان دیدم که آن بد اصل جست
Дар пас пушт ва дӯдаст ман ба баст
در پس پشت و دودست من به بست
Лашкар аз ҳар сӯй бар ман тохтанд
لشکر از هر سوی بر من تاختند
Чун ба бастандам ба пушт андохтанд
چون به بستندم به پشت انداختند
Бар нишаст ва бонг зад онҷо ки буд
بر نشست و بانگ زد آنجا که بود
Ногаҳони лашкар аз онҷо ронад зуд
ناگهان لشکر از آنجا راند زود
Буд сҳроӣии маро дар пеши шаҳр
بود صحرائی مرا در پیش شهر
Оваред онҷои маро аз заҳру қаҳр
آورید آنجا مرا از زهر و قهر
Гуфт лашкарро шморо шоҳ кист
گفت لشکر را شمارا شاه کیست
Ахтронид ва шуморо моҳ кист ?
اخترانید و شما را ماه کیست؟
Ҷумлаи лашкар пеш будандаш суҷуд
جمله لشکر پیش بودندش سجود
Чашми ман ҳайрон дар онҷогаҳи ббўд
چشم من حیران در آنجاگه ببود
Дар ниҳон гуфтам ки эй донои роз
در نهان گفتم که ای دانای راز
Ин аҷаб сиррӣаст кор ман бисоз
این عجب سرّیست کار من بساز
Ҷумла гуфтандаш ки шоҳи мо тўӣӣ
جمله گفتندش که شاه ما توئی
Ҳарчӣ мехоҳӣ чунон кун чун тўӣӣ
هرچه میخواهی چنان کن چون توئی
Гуфт бо ман лашкарӣ ҳамраҳ шавед
گفت با من لشکری همره شوید
То кунун бррози ман огаҳ шавед
تا کنون برراز من آگه شوید
Бар нишаст онгоҳи соз роҳ кард
بر نشست آنگاه ساز راه کرد
Мрмро бо хештан ҳамроҳ кард
مرمرا با خویشتن همراه کرد
Бонг зад бар лашкару хайлу сипоҳ
بانگ زد بر لشکر و خیل و سپاه
То тамомат рӯйро оради бароа
تا تمامت روی را آرد براه
Пас мунодӣ зад ки ҳар кас назд ман
پس منادی زد که هر کس نزد من
Рифъат ва маншур хоҳад зи анҷуман
رفعت و منشور خواهد ز انجمن
Пеш ман оянд лашкари як сиррӣ
پیش من آیند لشکر یک سری
Ҳарки хоҳад меҳтарӣу беҳтарӣ
هرکه خواهد مهتری و بهتری
Буд ӯ танҳоу лашкари сӯй ӯ
بود او تنها و لشکر سوی او
Шод мерафтанд дар паҳлавӣ ӯ
شاد میرفتند در پهلوی او
Аз тамомати лашкару хайлу сипоҳ
از تمامت لشکر و خیل و سپاه
Ҳеҷ кас бо ман нмикрдии нигоҳ
هیچ کس با من نمیکردی نگاه
Чун қазои ҳақи даройади ногаҳон
چون قضای حق درآید ناگهان
Кас надонад розу асрори ниҳон
کس نداند راز و اسرار نهان
Ҳарчӣ хоҳад буд аз дарёӣ буд
هرچه خواهد بود از دریای بود
Ончии пинҳон буд пас пайдои ббўд
آنچه پنهان بود پس پیدا ببود
Чун қазоӣ ҳақ даромад ҳар касе
چون قضای حق درآمد هر کسی
Ранҷи беҳудаи нмиёбди басӣ
رنج بیهوده نمییابد بسی
Аз қазои ҳақ касе огоҳ нест
از قضای حق کسی آگاه نیست
Чун даромад хоҳ ҳаст ва хоҳ нест
چون درآمد خواه هست و خواه نیست
Чун қазои ҳақи бадоне бар мапӣч
چون قضای حق بدانی بر مپیچ
Бо қазои рафтаи чандин сар мапӣч
با قضای رفته چندین سر مپیچ
Чун қазои ҳақи даройад аз камӣн
چون قضای حق درآید از کمین
Кас надонад аз гумон ва аз яқин
کس نداند از گمان و از یقین
Чун қазои ҳақи даройади мард ро
چون قضای حق درآید مرد را
Чун надонад чора онкас кард ро
چون نداند چاره آنکس کرد را
Чун қазоӣ ҳақ шавад пайдои бтў
چون قضای حق شود پیدا بتو
Гардад аз ҳар сӯии пари ғавғои бтў
گردد از هر سوی پر غوغا بتو
Аз қазои ман хастаи взор эй аҷаб
از قضا من خسته وزار ای عجب
Мидўидми тани наҳифу хушки лаб
میدویدم تن نحیف و خشک لب
Банди андари гардани ман баста буд
بند اندر گردن من بسته بود
Гарчи сар то пои куллӣ хаста буд
گرچه سر تا پای کلی خسته بود
Роҳ ӯ бо ҷумла лашкар мебурид
راه او با جمله لشکر میبرید
Банд ӯ дар гардан ман мекашид
بند او در گردن من میکشید
Будам андари пас давон монанди саг
بودم اندر پس دوان مانند سگ
Мидўидми банд дар кардани бтг
میدویدم بند در کردن بتگ
Тан назору хастау ҷони пари зи дард
تن نزار و خسته و جان پر ز درد
Оқибат бишинав ки то бо ман чаҳ кард
عاقبت بشنو که تا با من چه کرد
Оваред ӣнҷо ки ин гӯр манаст
آورید اینجا که این گور منست
Хаймау харгоҳ дар ӣнҷо ба баст
خیمه و خرگاه در اینجا به بست
Як дарахтӣ буд бар рустаи аҷаб
یک درختی بود بر رسته عجب
Ҳақи таъолии офарӣдаи зини сабаб
حق تعالی آفریده زین سبب
Пас фурӯд омад дар ӣнҷои шодмон
پس فرود آمد در اینجا شادمان
Бишинав ин ҳукми худои ғайби дон
بشنو این حکم خدای غیب دان
Мари марои сар то қадами андари дарахт
مر مرا سر تا قدم اندر درخت
Бар танобии сахт бар печиди сахт
بر طنابی سخت بر پیچید سخت
Истоди андар барам пари хашму кин
ایستاد اندر برم پر خشم و کین
АўФкндаҳ ӯ гиреҳҳо бар ҷабин
اوفکنده او گرهها بر جبین
Гуфт бо ман чун ҳамеи бинии ту худ
گفت با من چون همی بینی تو خود
Гарчи некӣ карда кардем бад
گرچه نیکی کردهٔ کردیم بد
Гуфтам ӯро кини ҳамаи зории ман
گفتم او را کین همه زاری من
Чист коинҷо мекунӣ хории ман
چیست کاینجا میکنی خواری من
Гуфт медонам кигар бахшами туро
گفت میدانم که گر بخشم ترا
Ҷони ман аз тани ҷудои хоҳии маро
جان من از تن جدا خواهی مرا
Ман туро аинҷоигаҳ хоҳам бикушт
من ترا اینجایگه خواهم بکشت
Нестам эмини азин кори дурушт
نیستم ایمن ازین کار درشت
Гуфт бо ман тир борант сазад
گفت با من تیر بارانت سزد
Онгаҳе бар кули лашкар бонг зад
آنگهی بر کل لشکر بانگ زد
Пеши устод ва бигуфт эй лашкарӣ
پیش استاد و بگفت ای لشکری
Бар шумо ҳастам кунун ман меҳтарӣ
بر شما هستم کنون من مهتری
Ҳарки мехоҳад зи ман ганҷу хадам
هرکه میخواهد ز من گنج و خدم
Тир боронӣ кунад аз беш ва кам
تیر بارانی کند از بیش و کم
Бръми ман тир боронӣ кунед
برعم من تیر بارانی کنید
Гар шумо худ дӯстдорон манед
گر شما خود دوستداران منید
Тир биниҳоданд лашкар дар камон
تیر بنهادند لشکر در کمان
Бишинав ин сари худои ғайби дон
بشنو این سرّ خدای غیب دان
Он шаҷар бшикофт аз тақдири ҳақ
آن شجر بشکافت از تقدیر حق
Кас надонад роҳ бо тақдири ҳақ
کس نداند راه با تقدیر حق
Аз дарахт омад яке перии бурун
از درخت آمد یکی پیری برون
Сабзпушӣ , пок рое раҳнамӯн
سبزپوشی، پاک رایی رهنمون
Ҷомаи сабзи аҷоиб дар буриш
جامهٔ سبز عجایب در برش
Буд нӯронии бакули поу сараш
بود نورانی بکل پا و سرش
Будаш андари дасти теғи обдор
بودش اندر دست تیغ آبدار
Пеши он сам шуд ба гуфтои гӯши дор
پیش آن سم شد به گفتا گوش دار
Бар намезад зи ногуҳи теғ ӯ
بر میانش زد ز ناگه تیغ او
Ҳамчу барқӣ рафт зери меғ ӯ
همچو برقی رفت زیر میغ او
Дар замон ӯ аз миён дўпораҳ шуд
در زمان او از میان دوپاره شد
Аз ҷаҳони ҷони ситон овора шуд
از جهان جان ستان آواره شد
Рӯй худ ӯ кард сӯии лашкарӣ
روی خود او کرد سوی لشکری
Бишинав ин сар то аҷоиби бенгарӣ
بشنو این سر تا عجایب بنگری
Аз ниҳон бархонад чизеи ногҳоӣ
از نهان برخواند چیزی ناگهای
Дар дамид онгоҳ ӯ боди даҳон
در دمید آنگاه او باد دهان
Ҷумлаи лашкари сарнигӯн сор омаданд
جمله لشکر سرنگون سار آمدند
Пари зи ранҷу пари з тимор омаданд
پر ز رنج و پر ز تیمار آمدند
Ҷумлагӣ яксар фиғон бардоштанд
جملگی یکسر فغان برداشتند
Ончӣ киштанд он замон бардоштанд
آنچه کشتند آن زمان برداشتند
Рӯй карданд онҳама дар сӯии пер
روی کردند آنهمه در سوی پیر
Каз барои ҳақи ту моро дастгир
کز برای حق تو ما را دستگیر
Ҳар чаҳ мо кардем аз неку бадӣ
هر چه ما کردیم از نیک و بدی
Ҳақ таъолӣ кард моро барзадӣ
حق تعالی کرد ما را برزدی
Бади бкрдстими мо бар ҷони шоҳ
بد بکردستیم ما بر جان شاه
Баъд аз ин бӯсем дасту пои шоҳ
بعد از این بوسیم دست و پای شاه
Гуфт пери сабзаи пӯш эй лашкарӣ
گفت پیر سبزه پوش ای لشکری
эй худои ту ҳозирӣу нозирӣ
ای خدا تو حاضری و ناظری
Ин бадӣ кардед шоҳи хеш ро
این بدی کردید شاه خویش را
Ҳамраҳе кардӣ бади андеш ро
همرهی کردی بد اندیش را
Ин замони мари шоҳро лашкар шавед
این زمان مر شاه را لشکر شوید
Баъди азони бргФтаҳи кжмгрўид
بعد ازآن برگفته کژمگروید
То шуморо ҳақи шифоӣ ӯ кунад
تا شما را حق شفای او کند
Холиқи халқони давоӣ ӯ кунад
خالق خلقان دوای او کند
Рӯ ниҳоданд он замон бар рӯй хок
رو نهادند آن زمان بر روی خاک
Кард бахшоиши барояшони ҳии пок
کرد بخشایش برایشان حی پاک
Ҷумлагӣ дар ҳол сиҳҳат ёфтанд
جملگی در حال صحّت یافتند
Бори дигари ъзў қурбат ёфтанд
بار دیگر عزّو قربت یافتند
Пер омад ҳам маро багушӯд зуд
پیر آمد هم مرا بگشود زود
Ҷони ман зон ҷони худ огаҳ набӯд
جان من زان جان خود آگه نبود
Дар қадами афтодам ӯро бар ниёз
در قدم افتادم او را بر نیاز
Гуфтам аз баҳри худо корам бисоз
گفتم از بهر خدا کارم بساز
Чора кун кори ин афтода ро
چارهٔ کن کار این افتاده را
То шавам ҳолеи зғми озода ро
تا شوم حالی زغم آزاده را
Гуфт эй шоҳи бузурги номвар
گفت ای شاه بزرگ نامور
Кор олам ҳаст пари хавфу хатар
کار عالم هست پر خوف و خطر
Ъам худро дар хушии бгзоштӣ
عم خود را در خوشی بگذاشتی
Лоҷарами ин нохушии бардоштӣ
لاجرم این ناخوشی برداشتی
Ҳар нишебиро фарозӣ дар пай аст
هر نشیبی را فرازی در پی است
Фарбеҳиро ҳам нзорӣ дар пай аст
فربهی را هم نزاری در پی است
Рӯз бошад оқибати дунболи шаб
روز باشد عاقبت دنبال شب
Рӯзи пайдо , кас надонад ҳоли шаб
روز پیدا، کس نداند حال شب
Ҳарчӣ бинии душманаши андар пай аст
هرچه بینی دشمنش اندر پی است
Ҳар чаҳ неки ингорӣ онгаҳ зон бадаст
هر چه نیک انگاری آنگه زان بدست
Ҳар дўъолм душман якдигаранд
هر دوعالم دشمن یکدیگرند
Ақлу ҷон аз кори олам бар таранд
عقل و جان از کار عالم بر ترند
Душмани шаб рӯз бошад бе хилоф
دشمن شب روز باشد بی خلاف
Акс хуршедаст абри пари газоф
عکس خورشیدست ابر پر گزاف
Душман рӯзаст зулмат дар миён
دشمن روزست ظلمت در میان
Душман арзаст бишки осмон
دشمن ارض است بیشک آسمان
Душмани чап рост омад рости дон
دشمن چپ راست آمد راست دان
Душмани ҷинати ҷаҳаннамро бидон
دشمن جنّت جهنم را بدان
Душман ҷонаст ин аҷсоми ту
دشمن جانست این اجسام تو
Каз барои ӯст нангу номи ту
کز برای اوست ننگ و نام تو
Душмани хешу тамоми лашкарӣ
دشمن خویش و تمام لشکری
Тарк кул кун то зи давлати брхўрӣ
ترک کل کن تا ز دولت برخوری
Ҳарки ӯ дар тарк дунё зад қадам
هرکه او در ترک دنیا زد قدم
Даргузашт аз куфр ва аз исломи ҳам
درگذشت از کفر و از اسلام هم
Ҳар чаҳ дорӣ тарк кун якборагӣ
هر چه داری ترک کن یکبارگی
То буруни оӣии азин бечорагӣ
تا برون آئی ازین بیچارگی
Гар буруни оӣии зи икики поки ту
گر برون آئی ز یکیک پاک تو
Хуш бихоб андари шӯй дар хоки ту
خوش بخواب اندر شوی در خاک تو
Подшоҳоне ки пеш аз ту баданд
پادشاهانی که پیش از تو بدند
Соҳиби ганҷу сипоҳ визр баданд
صاحب گنج و سپاه وزر بدند
Подшоҳони ҷаҳон пинҳон шуданд
پادشاهان جهان پنهان شدند
Ҷумла бо хоки замин яксон шуданд
جمله با خاک زمین یکسان شدند
Подшоҳони ҷумла нопидо шуданд
پادشاهان جمله ناپیدا شدند
Ҷумла бо хоки замин якҷо шуданд
جمله با خاک زمین یکجا شدند
Подшоҳони ҷаҳонро хоки байн
پادشاهان جهان را خاک بین
Хокро аз дарди синаи чоки байн
خاک را از درد سینه چاک بین
Подшоҳони ҷаҳон дар зери хок
پادشاهان جهان در زیر خاک
Ҷумла пинҳон гашта чашмонишони муғок
جمله پنهان گشته چشمانشان مغاک
Подшоҳи аввал ва охир ҳақаст
پادشاه اول و آخر حقست
Подшоҳи подшоҳон мутлақ аст
پادشاه پادشاهان مطلق است
Подшоҳ ҳар гадо ва ҳар асир
پادشاه هر گدا و هر اسیر
Подшоҳ ҳар фақир ва ҳар амир
پادشاه هر فقیر و هر امیر
Подшоҳи ҷумлаи мискинон ҳам ӯст
پادشاه جمله مسکینان هم اوست
Мағз шоҳон ӯст , эшон ҷумлаи пӯст
مغز شاهان اوست، ایشان جمله پوست
Подшоҳон бар дараш сар бар замин
پادشاهان بر درش سر بر زمین
Мениҳанд аз баҳри лутфи роҳмин
مینهند از بهر لطف راحمین
ӯст боқӣ чаҳ азал чаҳ дар абад
اوست باقی چه ازل چه در ابد
ӯ яке баси қул ҳўоллаҳи аҳад
او یکی بس قل هواللّه احد
Тарки шоҳии гир то султони шӯй
ترک شاهی گیر تا سلطان شوی
Варна гирди чархи саргардони шӯй
ورنه گرد چرخ سرگردان شوی
Тарки шоҳии гир кӯ шоҳасту бас
ترک شاهی گیر کو شاهست و بس
Аўзроз ҳаркас огоҳасту бас
اوزراز هرکس آگاهست و بس
Ин ду рӯзаи умри тарки хеши гир
این دو روزه عمر ترک خویش گیر
Дар саломати рӯ , салоҳии пеши гир
در سلامت رو، صلاحی پیش گیر
То азин шоҳӣ дигар шоҳӣ диҳад
تا ازین شاهی دگر شاهی دهد
Аз камоли санъат огоҳӣ диҳад
از کمال صنعت آگاهی دهد
Подшоҳии завқ маънӣ омадаст
پادشاهی ذوق معنی آمدست
Гарчи роҳати сӯй уқбо омадаст
گرچه راهت سوی عقبی آمدست
Тарк лашкар кун даронҷо бош ту
ترک لشکر کن درآنجا باش تو
Дона дар ин замин мепош ту
دانهٔ در این زمین میپاش تو
Ҳарчӣ кории андари онҷои бдрўӣ
هرچه کاری اندر آنجا بدروی
Гртўқўли пер ӣнҷо бишинавӣ
گرتوقول پیر اینجا بشنوی
Нест умрат беш яксол дигар
نیست عمرت بیش یکسال دگر
Чун бирафтӣ бишинавӣ ҳол дигар
چون برفتی بشنوی حال دگر
Баъд аз ин ӣнҷои манзилгоҳи тест
بعد از این اینجای منزلگاه تست
Қабргоҳи гӯру хоку роҳи тест
قبرگاه گور و خاک و راه تست
Як ду рӯзи ӣнҷои қарории пеши гир
یک دو روز اینجا قراری پیش گیر
Дар саломати рӯи салоҳии пеши гир
در سلامت رو صلاحی پیش گیر
Чун бимирии ту раҳати онҷо буд
چون بمیری تو رهت آنجا بود
Баъд аз онат маскану маъво буд
بعد از آنت مسکن و ماوا بود
Чун гузашт аз қурби ҳолати як ҳазор
چون گذشت از قرب حالت یک هزار
Баъд аз он ое дигар баррӯии кор
بعد از آن آیی دگر برروی کار
Дар замони даври исои поки ту
در زمان دور عیسی پاک تو
Бори дигар зинда гардад хоки ту
بار دیگر زنده گردد خاک تو
Аз барои зери хокии рози хок
از برای زیر خاکی راز خاک
Зинда гирданд турои донои пок
زنده گرداند ترا دانای پاک
Ту гувоҳии даҳ ки ӯ пайғамбараст
تو گواهی ده که او پیغمبرست
Аз дигар пайғамбарон ӯ меҳтараст
از دگر پیغمبران او مهترست
Ту гувоҳии даҳ ки исо бар ҳақ аст
تو گواهی ده که عیسی بر حق است
Ҳаст рӯҳи аллоҳ ваҳй мутлақаст
هست روح اللّه وحی مطلقست
Ту гувоҳии даҳ миёни мардумон
تو گواهی ده میان مردمان
Кўрсўлст аз худои осмон
کورسولست از خدای آسمان
Ту гувоҳии даҳ ки ӯ рӯҳаст пок
تو گواهی ده که او روحست پاک
Ту гувоҳии даҳ ки на обасту хок
تو گواهی ده که نه آبست و خاک
Ту гувоҳии даҳ ки ӯ аз Марям аст
تو گواهی ده که او از مریم است
Ҳамчу ӯ дар арсаи олам кам аст
همچو او در عرصه عالم کم است
Ҳаст ӯ бар ростӣ эй мардумон
هست او بر راستی ای مردمان
ӯст аз амри худои ҷовдон
اوست از امر خدای جاودان
Тарки дунёи гир онгаҳ шод бош
ترک دنیا گیر آنگه شاد باش
Аз ҳамаи ранҷи вғмон озод бош
از همه رنج وغمان آزاد باش
Ин бигуфту гашти нопидои зи чашм
این بگفت و گشت ناپیدا ز چشم
Даргузашт аз назд ман давр аз ду чашм
درگذشت از نزد من دور از دو چشم
Лашкарӣ кардам басӣ аз ҳар канор
لشکری کردم بسی از هر کنار
Ъзи худ дар зл кардам ихтиёр
عزّ خود در ذل کردم اختیار
Чоркс бо ман мувофиқ омаданд
چارکس با من موافق آمدند
Ҳамчуи ман зини ҳол содиқ омаданд
همچو من زین حال صادق آمدند
Баъд аз он ин гӯри ӣнҷои сохтам
بعد از آن این گور اینجا ساختم
Хешро аз халқ во пардохтам
خویش را از خلق وا پرداختم
Дар бен ин гӯр май барам басар
در بن این گور می برم بسر
Оқибат чун умр ман омад басар
عاقبت چون عمر من آمد بسر
Зини ҷаҳони биўФо берун шудам
زین جهان بیوفا بیرون شدم
Хоки гаштам дар миён хӯн шудам
خاک گشتم در میان خون شدم
Дафн кардандам дроинҷои зери хок
دفن کردندم دراینجا زیر خاک
То чаҳ ояд баъд аз ин аз ҳии пок
تا چه آید بعد از این از حی پاک
Ассалом эй пайғамбари ҳақи ассалом
السّلام ای پیغمبر حق السّلام
Ассалом эй рӯҳи ҳақи шамъи аном
السّلام ای روح حق شمع انام
Чун раседӣ аввали ин хатро бихон
چون رسیدی اول این خط را بخوان
Аввалин аҳволи ин бечораи дон
اولین احوال این بیچاره دان
Чунки исо хонд ин хатро румуз
چونکه عیسی خواند این خط را رموز
Гуфт эй ҷаббор , эй гетӣ фурӯз
گفت ای جبّار، ای گیتی فروز
Сари басӯии осмони бардошт ӯ
سر بسوی آسمان برداشت او
Дидаҳо бар сӯй ҳақ багумошт ӯ
دیدهها بر سوی حق بگماشت او
Дар сӯй ҳазрат даромад дар дуо
در سوی حضرت درآمد در دعا
Тодъоиши гашти дарҳолии раво
تادعایش گشت درحالی روا
Пас Асо дар гӯр зад гуфто ки Қум
پس عصا در گور زد گفتا که قم
Рӯҳи грдои хоки пас аз ҷобҷм
روح گردای خاک پس از جابجم
Ногуҳ аз амри худои осмон
ناگه از امر خدای آسمان
Подшоҳи ошкороу ниҳон
پادشاه آشکارا و نهان
Нур ӯ бар ҷузву кул тобанда кард
نور او بر جزو و کل تابنده کرد
ӯ бақадрат хоки мурда зинда кард
او بقدرت خاک مرده زنده کرد
Гӯру хок аз якдигар чун боз шуд
گور و خاک از یکدیگر چون باز شد
Зиндаи гашти он шахсу соҳиб роз шуд
زنده گشت آن شخص و صاحب راز شد
Кард ӯ бар рӯй рӯи ҳи аллоҳи салом
کرد او بر روی رو ح اللّه سلام
Гуфт эй донои ҷумлаи хосу ом
گفت ای دانای جمله خاص و عام
эй задам дам дар дамидаи хок ро
ای زدم دم در دمیده خاک را
Зинда карда хоки рӯҳи пок ро
زنده کرده خاک روح پاک را
эй тамомати анбиёро дӯсти дор
ای تمامت انبیا را دوست دار
Куштаи ту анбиё аз кирдигор
کشتهٔ تو انبیا از کردگار
эй бтўи зинда шудаи ҷон дар танам
ای بتو زنده شده جان در تنم
эй бтўи бинои ду чашми равшанам
ای بتو بینا دو چشم روشنم
Ҷисм ва ҷонам ёфта борӣ дигар
جسم و جانم یافته باری دگر
Дида дил гашта , бехавфу хатар
دیده دل گشته، بی خوف و خطر
Ман азин бор дигар ҷон ёфтам
من ازین بار دگر جان یافتم
Бори дигари роз пинҳон ёфтам
بار دیگر راز پنهان یافتم
Зиндаи гардони мари маро мақсӯд чист
زنده گردان مر مرا مقصود چیست
Гуфт бар гӯ то туро маъбуд кист
گفت بر گو تا ترا معبود کیست
Гуфт рӯҳи аллоҳ бар гӯи зини сухан
گفت روح اللّه بر گو زین سخن
Аз румузи сару асрори куҳан
از رموز سرّ و اسرار کهن
Тотрои он пер аз аввал чаҳ гуфт
تاترا آن پیر از اول چه گفت
Гӯши ту аввал чаҳ рози ҳақи шнФт
گوش تو اول چه راز حق شنفت
Перро зон ҳоли дил огаҳ набӯд
پیر را زان حال دل آگه نبود
Чунки исо гуфт роз онгаҳ шунӯд
چونکه عیسی گفت راز آنگه شنود
Баъд аз он рухи сӯии ҷамъ қавм кард
بعد از آن رخ سوی جمع قوم کرد
Гуфт ғифлати дили шуморо навам кард
گفت غفلت دل شما را نوم کرد
Сар ман байнед зуд огаҳ шавед
سرّ من بینید زود آگه شوید
Гарчи гумроҳед андар раҳ шавед
گرچه گمراهید اندر ره شوید
Ҳаст рӯҳи аллоҳ ва моро сарвараст
هست روح اللّه و ما را سرورست
Бар яқини кул ки ӯ пайғамбараст
بر یقین کل که او پیغمبرست
Ҳарки кард иқрор биравӣ ин замон
هرکه کرد اقرار بروی این زمان
Руста гардад аз балои ҷовдон
رسته گردد از بلای جاودان
Ҳаркии ин маънӣ надонад аз яқин
هرکه این معنی نداند از یقین
Ҳқтъолиро надонад аз яқин
حقتعالی را نداند از یقین
Ҳар ки имон оварад бар мӯӣ ӯ
هر که ایمان آورد بر موی او
Руста гардад аз бало ва гуфту гӯ
رسته گردد از بلا و گفت و گو
Ҳарки бишносад варои ин ҷойгоҳ
هرکه بشناسد ورا این جایگاه
Роҳ равшан гардадаш то пешгоҳ
راه روشن گرددش تا پیشگاه
Қиссаи худ ҷумла бо эшон бигуфт
قصّه خود جمله با ایشان بگفت
Баъд аз он рухро бхок андар наҳуфт
بعد از آن رخ را بخاک اندر نهفت
Он сегон гуфтанд кинҳо рост нест
آن سگان گفتند کاینها راست نیست
Ҳарчӣ афзӯнаст онҷо кост нест
هرچه افزونست آنجا کاست نیست
Мӯъҷизии дигари талаб хоҳем кард
معجزی دیگر طلب خواهیم کرد
Онгаҳе расми адаб хоҳем кард
آنگهی رسم ادب خواهیم کرد
Ин яқинасту гумонеи мибрим
این یقینست و گمانی میبریم
Пора аз аввалин огаҳ тарем
پارهٔ از اولین آگه تریم
Гуфт исо чист дигари роз ро
گفت عیسی چیست دیگر راز را
То намоям бо шумо он боз ро
تا نمایم با شما آن باز را
Ҷумла гуфтанд ин замон дар пеши кӯҳ
جمله گفتند این زمان در پیش کوه
Чашмҳои ореи буруни ту бо шиква
چشمهای آری برون تو با شکوه
То миёни кӯҳ сорон омаданд
تا میان کوه ساران آمدند
Ҳамчуи абрии сайл борон омаданд
همچو ابری سیل باران آمدند
Буд кӯҳии сурхи ҳам монанди хӯн
بود کوهی سرخ هم مانند خون
Ҷумла гуфтандоварӣ зинҷои бурун
جمله گفتند آوری زینجا برون
Пеш кӯҳ омад бомари кирдигор
پیش کوه آمد بامر کردگار
Бишинав ин сардгарро гӯши дор
بشنو این سرّدگر را گوش دار
Гуфт эшонро замонии ин сухан
گفت ایشان را زمانی این سخن
Ваҳшатӣ пайдост аз рози куҳан
وحشتی پیداست از راز کهن
Гуфт ҳақи розӣ дигар фармӯда аст
گفت حق رازی دگر فرموده است
Ин сухан бар қавлатон беҳуда аст
این سخن بر قولتان بیهوده است
Чун шумо мӯъҷиз на байнед ин дигар
چون شما معجز نه بینید این دگر
Пас бгўӣиди ону онгоҳи ин дигар
پس بگوئید آن و آنگاه این دگر
Ҳақ бало хоҳад фиристад бар шумо
حق بلا خواهد فرستد بر شما
Ҷабраил омад бигуфт ин аз худо
جبرئیل آمد بگفت این از خدا
Гуфт масдари он замони кони рӯҳи пок
گفت مصدر آن زمان کان روح پاک
Менамояд зини пас эшонро ҳалок
مینماید زین پس ایشان را هلاک
Қавл ту ҳақаст эшон ботиланд
قول تو حقست ایشان باطلند
Ҳарчӣ мигўӣии зи ҳақ бас ғофиланд
هرچه میگوئی ز حق بس غافلند
Гуфт исои кин дигар худ рост шуд
گفت عیسی کین دگر خود راست شد
Аз худои афзӯн дар эшон кост шуд
از خدا افزون در ایشان کاست شد
Пас Асо дар дасти худ муҳками бдошт
پس عصا در دست خود محکم بداشت
Ҳар дўчшми хештан бар ки гумошт
هر دوچشم خویشتن بر که گماشت
Гуфт исои к-эии худои баҳр ва бар
گفت عیسی کای خدای بحر و بر
эй заҳри розии заъифӣ бо хабар
ای زهر رازی ضعیفی با خبر
Аввалу охири тўӣии ту зоҳирӣ
اول و آخر توئی تو ظاهری
Бар ҳамаи ашёъи олами қодирӣ
بر همه اشیاء عالم قادری
Вораҳон ҷонами азин мушти хасон
وارهان جانم ازین مشت خسان
Зонка кор ман расед ӣнҷои бҷон
زانکه کار من رسید اینجا بجان
Чашмаи зини кӯҳ берун кун равон
چشمهٔ زین کوه بیرون کن روان
эй худованди замину осмон
ای خداوند زمین و آسمان
Ин бигуфт ва зад Асо бар санги кӯҳ
این بگفت و زد عصا بر سنگ کوه
Кӯҳ дрорзш даромад бо шиква
کوه درارزش درآمد با شکوه
Санг аз сунъи худои барҳами шикофт
سنگ از صنع خدا برهم شکافت
Бори дигари чашмаи онҷои бёФт
بار دیگر چشمهٔ آنجا بیافت
Чашма зон санг омад бар бурун
چشمهٔ زان سنگ آمد بر برون
Шуд равон монандаи айни шҷўн
شد روان مانندهٔ عین شجون
Буд обӣ ҳамчунон коби ҳаёт
بود آبی همچنان کاب حیات
Ҳарки хӯрдӣ ёфтӣ аз нави ҳаёт
هرکه خوردی یافتی از نو حیات
Гўиё каз оби кавсар буд он
گوییا کز آب کوثر بود آن
Аз наботу қанди хуштар буд он
از نبات و قند خوشتر بود آن
Шарбатии зи онҷоигаҳ исо бихӯрад
شربتی ز آنجایگه عیسی بخورد
Чашми ҷон зон оби маънӣ тоза кард
چشم جان زان آب معنی تازه کرد
Шукр ҳақ кард ва бирав молида даст
شکر حق کرد و برو مالید دست
Пеши он қавм онгаҳе шодон нишаст
پیش آن قوم آنگهی شادان نشست
Ҷумла бинишастанд андари пеши кӯҳ
جمله بنشستند اندر پیش کوه
Кард исо рӯй сӯии он гуруҳ
کرد عیسی روی سوی آن گروه
Гуфт эй халқони зи дили борӣ дигар
گفت ای خلقان ز دل باری دگر
Кин чунин чашмаи зи сунъи додгар
کاین چنین چشمه ز صنع دادگر
Омадаст ин об аз ҷӯии биҳишт
آمدست این آب از جوی بهشت
Аз барои мӯъҷизами ӣнҷои биҳишт
از برای معجزم اینجا بهشت
Ҳақи таъолии сунъро оварда аст
حق تعالی صنع را آورده است
Дидани чашми шумо ин карда аст
دیدن چشم شما این کرده است
Ҳаст ин об аз биҳишти ҷовдон
هست این آب از بهشت جاودان
Бар мисоли оби ҳайвони дараҷаон
بر مثال آب حیوان درجهان
Ёдгорӣ аз намӯдор манаст
یادگاری از نمودار منست
Бар мисоли ҳолатон ин равшанаст
بر مثال حالتان این روشنست
Сӯрати ҳоли шумо зон шуд падед
صورت حال شما زان شد پدید
Ҳар касе ин дид натавонад шунид
هر کسی این دید نتواند شنید
Чашми сӯрат кӯҳ донед ин замон
چشم صورت کوه دانید این زمان
Оби зояндаи з маънӣ шуд равон
آب زاینده ز معنی شد روان
Ҳаст исо бар мисли ҷони шумо
هست عیسی بر مثل جان شما
Як ду рӯзӣ ҳаст меҳмони шумо
یک دو روزی هست مهمان شما
Ин дуоӣ ман кунед аз ҷони қабул
این دعای من کنید از جان قبول
То мродхўд биёбед аз усӯл
تا مرادخود بیابید از اصول
Ин замон донед ман рӯҳи аллоҳам
این زمان دانید من روح اللّهم
Аз худои вази хештани ман огаҳам
از خدا وز خویشتن من آگهم
Мурдаро кардам бидам ман зинда ро
مرده را کردم بدم من زنده را
Зинда гардонид ҷон бе моҷаро
زنده گردانید جان بی ماجرا
Аз даруни зулмат худ вораед
از درون ظلمت خود وارهید
Суннати эзади миён ҷон наед
سنّت ایزد میان جان نهید
Аз азоби ҷовдон эмин шавед
از عذاب جاودان ایمن شوید
Дар биҳишти ҷовдон сокин шавед
در بهشت جاودان ساکن شوید
Ҳарки ӯ мар ҳақ шавад дили дӯст ро
هرکه او مر حق شود دل دوست را
Мағз гардад аз яқини дили пӯст ро
مغز گردد از یقین دل پوست را
Ҳарки ӯ қавли худоро башнавад
هرکه او قول خدا را بشنود
Аз азоби он ҷаҳон эмин шавад
از عذاب آن جهان ایمن شود
Чанд гӯям бо шумо аз кирдигор
چند گویم با شما از کردگار
Чун бдонстид бояд кард , кор
چون بدانستید باید کرد، کار
Оваред иқрор бар ман аз нахуст
آورید اقرار بر من از نخست
То азин пас коратон ояд дуруст
تا ازین پس کارتان آید درست
Оваред иқрори аллоҳ ҳам якеаст
آورید اقرار اللّه هم یکیست
Бар ҳамаи доно ва биноӣӣ шаккӣаст
بر همه دانا و بینائی شکیست
Оваред иқрори кӯи асроратон
آورید اقرار کو اسرارتان
Ҳақи бидонади зи ашкорои внҳон
حق بداند ز اشکارا ونهان
Оваред иқрор каз як нутфаи хӯн
آورید اقرار کز یک نطفه خون
Кард пидомри шумо бе чаҳ ва чун
کرد پیدامر شما بی چه و چون
Оваред иқрори ман пайғамбарам
آورید اقرار من پیغمبرم
Ваз дигар пайғамбарони ман беҳтарам
وز دگر پیغمبران من بهترم
Оваред иқрори андари гӯру марг
آورید اقرار اندر گور و مرگ
Малики вмолу ҷисм ва ҷон гӯйанд тарк
ملک ومال و جسم و جان گویند ترک
Оваред иқрори андари сунъ ӯ
آورید اقرار اندر صنع او
Рӯз ва шаб бошед андари ҷустуҷӯ
روز و شب باشید اندر جستجو
Оваред иқрор бар рӯзи пасин
آورید اقرار بر روز پسین
Бозгашти сӯй ӯ чаҳ куфру дайн
بازگشت سوی او چه کفر و دین
Ҳарчӣ кардед ва кунед андари ҷаҳон
هرچه کردید و کنید اندر جهان
Оваранд он рӯз пеш дидатон
آورند آن روز پیش دیدتان
Ҳарчӣ кардед аз никуӣу бадӣ
هرچه کردید از نکویی و بدی
Ҷумла бинмоӣанд тони андари худӣ
جمله بنمایند تان اندر خودی
Ҳарчӣ кардед онгаҳе огаҳ шавед
هرچه کردید آنگهی آگه شوید
Гар шумо ин қавли исои бишанвед
گر شما این قول عیسی بشنوید
Оваред иқрор бар ҳастӣ ӯ
آورید اقرار بر هستی او
Нест гардид ва буд ҳастӣ бадв
نیست گردید و بود هستی بدو
Ҳарки некӣ кард некӣ дид боз
هرکه نیکی کرد نیکی دید باز
Хуррами онкўи роҳ некӣ дид боз
خرم آنکو راه نیکی دید باز
Ҷумлагӣ гуфтанд иқрори оварем
جملگی گفتند اقرار آوریم
Ҳарчӣ гўӣии мо з паймон нагузарем
هرچه گوئی ما ز پیمان نگذریم
Лек моро ҳаст аз ту як суол
لیک ما را هست از تو یک سئوال
Он ҷавоби мо бкў аз ҳасби ҳол
آن جواب ما بکو از حسب حال
Гар ҷавоби мо бгўӣии як бик
گر جواب ما بگوئی یک بیک
Овареми иқрори мо бе ҳеҷ шак
آوریم اقرار ما بی هیچ شک
Гар ҷавоби мо бгўӣии огаҳӣ
گر جواب ما بگوئی آگهی
Он замони ту исои рӯҳи аллоҳӣ
آن زمان تو عیسی روح اللّهی
Гуфт исо онгаҳе он қавм ро
گفت عیسی آنگهی آن قوم را
Чаҳ суоласт андарин қавми шумо
چه سوالست اندرین قوم شما
Буд донишманди мардӣ зон миён
بود دانشمند مردی زان میان
Баси бузургу хурдаи байну хурдаи дон
بس بزرگ و خرده بین و خرده دان
Соҳиби тафсиру асрору қалам
صاحب تفسیر و اسرار و قلم
Дар миён қавм гашта чун илм
در میان قوم گشته چون علم
Солҳо таҳсил ҳикмат карда буд
سالها تحصیل حکمت کرده بود
На чу эшон роҳи ҳақ гум карда буд
نه چو ایشان راه حق گم کرده بود
Буд ном ӯ сбиҳўни боҳаё
بود نام او سبیحون باحیا
Буд ӯ марқӯми худро пешво
بود او مرقوم خود را پیشوا
Рози исо ӯ яқини дониста буд
راز عیسی او یقین دانسته بود
Гуфт исоро бҷони вдли шунӯд
گفت عیسی را بجان ودل شنود
Халқ гуфтанд он замон дар гуфту гӯ
خلق گفتند آن زمان در گفت و گو
Ҳарчӣ мегуяд ҷавоб он бигӯ
هرچه میگوید جواب آن بگو
Пеш исо омад ва кардаш салом
پیش عیسی آمد و کردش سلام
Кард рӯҳи аллоҳи зи ҷои худ мақом
کرد روح اللّه ز جای خود مقام
Иззати он мард оварад ӯ биҷой
عزّت آن مرد آورد او بجای
Назд худ бншондш онгаҳ ӯ зпоӣ
نزد خود بنشاندش آنگه او زپای
Пурсишӣ бо якдигар карданд хуш
پرسشی با یکدیگر کردند خوش
Дид исои ҷисму ҷонии моҳ вааш
دید عیسی جسم و جانی ماه وش
Буд мардии пари зи илми ороста
بود مردی پر ز علم آراسته
Аз сари дунёи бакули бархеста
از سر دنیا بکل برخاسته
Дид мардии хуши саволу хуши ҷавоб
دید مردی خوش سؤال و خوش جواب
Раҳи рӯи равшани дилу ҳозири ҷавоб
ره رو روشن دل و حاضر جواب
Гуфт эй марди худои рози байн
گفت ای مرد خدای راز بین
Ҷумлаи асрори куллӣ бози байн
جمله اسرار کلی باز بین
Гар саволии дорӣ аз ман бози гӯй
گر سؤالی داری از من باز گوی
Ончӣ майдонӣ з ман прессу мҷўӣ
آنچه میدانی ز من پرس و مجوی
Кард исо ӯ саволи аввалин
کرد عیسی او سؤال اولین
Гуфт эй рӯҳи худоу роҳи байн
گفت ای روح خدا و راه بین
Бози даҳ моро ҷавобӣ аз хирад
باز ده ما را جوابی از خرد
То хдоўндҷҳони фарди аҳад
تا خداوندجهان فرد احد
Осмонро аз чаҳ пайдо карда аст
آسمان را از چه پیدا کرده است
Аз чаҳ ин сӯрат ҳувайдо карда аст
از چه این صورت هویدا کرده است
Осмон аз чист ин ашҷор чист
آسمان از چیست این اشجار چیست
Буд нопидо ва ин пайдо з чист
بود ناپیدا و این پیدا ز چیست
Равшанами гардон ва бо ман бози гӯй
روشنم گردان و با من باز گوی
Дар маънии барфашони врози гӯй
در معنی برفشان وراز گوی
Гуфт исои кини маъонӣ гӯш кун
گفت عیسی کین معانی گوش کن
Ҷони худ аз шавқи он мадҳуш кун
جان خود از شوق آن مدهوش کن