Роҳи байни гуфто ки эй ҷони ҷаҳон

راه بین گفتا که ای جان جهان

эй марои ту омадаи айни аён

ای مرا تو آمده عین عیان

Чун ндонӣ восилии онҷоигоаҳ

چون ندانی واصلی آنجایگاه

Ҳам туе ва на туе аинҷоигоаҳ

هم تویی و نه تویی اینجایگاه

Роз ту дарёфтам чун гуфта

راز تو دریافتم چون گفتهٔ

Дар маънии андарин раҳи суфта

درّ معنی اندرین ره سفتهٔ

Рози худ акнӯн ту пинҳон мекунӣ

راز خود اکنون تو پنهان میکنی

Бар ман мискин чаҳ товон мекунӣ

بر من مسکین چه تاوان میکنی

Чун ту оварадӣ марои аинҷоигоаҳ

چون تو آوردی مرا اینجایگاه

Ҳам маро бинмоӣ акнӯн кули роҳ

هم مرا بنمای اکنون کل راه

Томроди худ дамӣ ҳосил кунам

تامراد خود دمی حاصل کنم

Ҳамчуи ту ман низ худ восил кунам

همچو تو من نیز خود واصل کنم

Гуфт он ҳотифи ту худ дидӣ ҳаме

گفت آن هاتف تو خود دیدی همی

Кӣ куҷои ёбии висолами як дамӣ

کی کجا یابی وصالم یک دمی

Худ мубини ҳақи байн ки то ту ҳақи шӯй

خود مبین حق بین که تا تو حق شوی

Пас наДоӣ кун наДоӣ бишинавӣ

پس ندایی کن ندایی بشنوی

Дар нигар кин сарҳам аз худ рафта аст

در نگر کاین سرهم از خود رفته است

Ту чунон доне ки аз худ рафта аст

تو چنان دانی که از خود رفته است

Ин замони ҳам бохуд ваҳми бихўдст

این زمان هم باخود وهم بیخودست

Дар мақоми кули фитода бе худаст

در مقام کل فتاده بی خودست

Солҳо ӣнҷои муқӣми рози мост

سالها اینجا مقیم راز ماست

Андари онҷогоҳ ӯ дмсози мост

اندر آنجاگاه او دمساز ماست

Ин дарахту мурғу сандӯқу гуҳар

این درخت و مرغ و صندوق و گهر

Розҳо дорад дарин раҳи роҳбар

رازها دارد درین ره راهبر

Роз мо медонад ӯ аинҷоигоаҳ

راز ما میداند او اینجایگاه

Бозмонда дар даруни пардаи гоҳ

بازمانده در درون پرده گاه

Ин замони мақсӯд ӯ ҳосил кунам

این زمان مقصود او حاصل کنم

Ин замонаши дмбдм восил кунам

این زمانش دمبدم واصل کنم

Роз мо медонад ва аз худ шудаст

راز ما میداند و از خود شدست

Як назар дидаст ва ӯ бихўд шудаст

یک نظر دیدست و او بیخود شدست

Ҳамчунон нопухтааст аинҷоигоаҳ

همچنان ناپخته است اینجایگاه

Оқибат дарёфт васли подшоҳ

عاقبت دریافت وصل پادشاه

Сабр кун то роз ӯро бенгарӣ

صبر کن تا راز او را بنگری

То ту низ аз роз ӯ ҳам брхўрӣ

تا تو نیز از راز او هم برخوری

Сабр кун то рози бнмоӣими мо

صبر کن تا راز بنمائیم ما

Рози худ бар рози бгшоӣими мо

راز خود بر راز بگشائیم ما

Ончӣ мо донем он пайдо кунем

آنچه ما دانیم آن پیدا کنیم

Рози пинҳонии бадв пайдо кунем

راز پنهانی بدو پیدا کنیم

Ин замони андари назар ӯ биҳш аст

این زمان اندر نظر او بیهش است

Дар чунон беҳӯшӣ ӯ хуш хушаст

در چنان بیهوشی او خوش خوشست

Ин замон андар вуҷӯдасту адам

این زمان اندر وجودست و عدم

Мезанад аинҷоигаҳи куллӣ қадам

میزند اینجایگه کلی قدم

Як назар кардем сӯии пери мо

یک نظر کردیم سوی پیر ما

Ин чунин гаштаст ҳайрони пери мо

این چنین گشتست حیران پیر ما

Аз камоли худ назар куллӣ кунем

از کمال خود نظر کلّی کنیم

Ҷузв ӯро ин замон куллӣ кунем

جزو او را این زمان کلّی کنیم

Аз камоли ин пери раҳ восил кунам

از کمال این پیر ره واصل کنم

Оқибати мақсӯд ӯ ҳосил кунам

عاقبت مقصود او حاصل کنم

Як замони вооисти ӣнҷо ва матарс

یک زمان واایست اینجا و مترس

То бадоне кин чаҳ розаст ва матарс

تا بدانی کاین چه رازست و مترس

Барқи истиғно чунон ояд зи давр

برق استغنا چنان آید ز دور

Оташӣ гардад дар онҷои ҳамчуи нур

آتشی گردد در آنجا همچو نور

Хўдббинии ончӣ ӣнҷо дӣданӣаст

خودببینی آنچه اینجا دیدنیست

Боздонии ончӣ ӣнҷо кард нест

بازدانی آنچه اینجا کرد نیست

Ишқ мо инаст ҳам дар оқибат

عشق ما اینست هم در عاقبت

Раҳ ндонӣ то ки ҷӯии офият

ره ندانی تا که جویی عافیت

Ишқ мо инаст ва мо пидокним

عشق ما اینست و ما پیداکنیم

Ончӣ пинҳонаст мо пайдо кунем

آنچه پنهانست ما پیدا کنیم

Ишқи мо ҳаргиз надонад ақли байн

عشق ما هرگز نداند عقل بین

Дар гумони ҳаргиз куҷо бошад яқин

در گمان هرگز کجا باشد یقین

То насозӣ ва насӯзӣ поки ту

تا نسازی و نسوزی پاک تو

Кӣ туоне гашти нури поки ту

کی توانی گشت نور پاک تو

Ин замони мо як назар хоҳем кард

این زمان ما یک نظر خواهیم کرد

Аз ҷалоли худ назар хоҳем кард

از جلال خود نظر خواهیم کرد

То шавад фонӣ вбоқӣ гардад ӯ

تا شود فانی وباقی گردد او

Ин замони куллӣ тамомат гуфту гӯ

این زمان کلّی تمامت گفت و گو

Бишинав ин асрори ҷонгар огаҳӣ

بشنو این اسرار جان گر آگهی

Бишинавӣ аз ҷонгар марди раҳе

بشنوی از جان گر مرد رهی

Рамзи ман на ақл донад андарин

رمز من نه عقل داند اندرین

Дар гумонати ақл кӣ ёбад яқин

در گمانت عقل کی یابد یقین

Рамзи ман шӯридагон донанду бас

رمز من شوریدگان دانند و بس

Рамз ман сиррӣаст аз аллоҳу бас

رمز من سرّیست از اللّه و بس

Рамзи ман куллӣ ҳақиқат омадаст

رمز من کلّی حقیقت آمدست

Аввалати ин ақл бояд кард паст

اوّلت این عقل باید کرد پست

То камоли ломакон ҳосил шавад

تا کمال لامکان حاصل شود

Ҷони ту аз ин сухан восил шавад

جان تو از این سخن واصل شود

Буии ингар ҳеҷ битавонӣ шунӯд

بوی این گر هیچ بتوانی شنود

Гӯй аз кунин битавонӣ рабӯд

گوی از کونین بتوانی ربود

Ин румуз аз ломаконаст эй азиз

این رموز از لامکانست ای عزیز

Сар ин дарёб ногардии азиз

سرّ این دریاب ناگردی عزیز

Ногуҳӣ аз ҳазрати иззати зи зот

ناگهی از حضرت عزت ز ذات

Ногаҳонии як илм зад нури зот

ناگهانی یک علم زد نور ذات

Пер дар соъат дар онҷо гуҳ бсухт

پیر در ساعت در آنجا گه بسوخت

Андари он оташ бакулӣ барфурӯхт

اندر آن آتش بکلی برفروخت

Оташаш аз пой то сар дар гирифт

آتشش از پای تا سر در گرفت

Хуш ҳаме сӯзед ва хокистар гирифт

خوش همی سوزید و خاکستر گرفت

То тамомати гашти хокистари вуҷӯд

تا تمامت گشت خاکستر وجود

Гўиёи ин пери худ ҳаргиз набӯд

گوییا این پیر خود هرگز نبود

Ҳамчунон овоз меомад яқин

همچنان آواز میآمد یقین

Ин румузам ҳам бидон эй роҳи байн

این رموزم هم بدان ای راه بین

Ҳамчунон аз шавқ будӣ наъраи зан

همچنان از شوق بودی نعره زن

Ҳамчунон аз завқ буд андари сухан

همچنان از ذوق بود اندر سخن

Ҳамчунон дар ишқи по то сари ббўд

همچنان در عشق پا تا سر ببود

Бўдоўозш вале сӯрат набӯд

بودآوازش ولی صورت نبود

Ҳамчунон мегуфт эй куллӣ шуда

همچنان میگفت ای کلّی شده

Коми худ дар оқибати ту бстдаҳ

کام خود در عاقبت تو بستده

Ҳам гумони ман яқин гашта зи ту

هم گمان من یقین گشته ز تو

Пой то сари роҳ байн гашта зи ту

پای تا سر راه بین گشته ز تو

Нестам ҳастам кунун дар нестӣ

نیستم هستم کنون در نیستی

Ҳастӣ ту шуд яқинами нестӣ

هستی تو شد یقینم نیستی

Ҳаст гаштам нестам дар пардаи ман

هست گشتم نیستم در پرده من

Пардаҳо карда ҳамеи баргарди ман

پردهها کرده همی برگرد من

Нест гаштам ҳаст гаштами ҷовдон

نیست گشتم هست گشتم جاودان

Ҳаст вхўоҳм буд ва ҳастам ҷовдон

هست وخواهم بود و هستم جاودان

Ворҳидми ман азин ранҷу ?илам

وارهیدم من ازین رنج و الم

Бе вуҷӯдами рӯҳи покам дар адам

بی وجودم روح پاکم در عدم

Нест дар ҳастам яқини андари аён

نیست در هستم یقین اندر عیان

Ҳам ҷаҳонӣ на ҷаҳонам дар ҷаҳон

هم جهانی نه جهانم در جهان

На аёнами ҳам аёнам шуд ки ман

نه عیانم هم عیانم شد که من

Нестам аммо тӯии куллӣ ва ман

نیستم اما توی کلی و من

Дртўи гуми гаштами туе акнӯн маро

درتو گم گشتم تویی اکنون مرا

Дар дарун ту шудам беруни маро

در درون تو شدم بیرون مرا

Рози ман куллӣ ту майдонӣ туе

راز من کلّی تو میدانی تویی

Ҳарчӣ гуфтам бар забони куллӣ туе

هرچه گفتم بر زبان کلّی تویی

Буд ман буд ту бади чандин ки буд

بود من بود تو بُد چندین که بود

Гўиё акнӯн намудем буд буд

گوییا اکنون نمودم بود بود

Оинаи гаштами бакулӣ оина аст

آینه گشتم بکلی آینه است

Рӯй ман бо рӯй ту ҳар оина аст

روی من با روی تو هر آینه است

Кони қалбии колғўодии ман футуҳ

کان قلبی کالغوادی من فتوح

Анати қалбии анати Айнии анати рӯҳ

انت قلبی انت عینی انت روح

Алсбоҳии фии мномии ҳолатӣ

الصباحی فی منامی حالتی

Сами зъти фии фуодии золтӣ

ثم ضعت فی فوادی ضالتی

Ҳолатии муҷаллои фуодии зоҳирӣ

حالتی مجلی فوادی ظاهری

Ин замон дар ботинӣу зоҳирӣ

این زمان در باطنی و ظاهری

Ҷузви гаштӣ кул бидидӣ ҷовдон

جزو گشتی کل بدیدی جاودان

Чун ниҳони гаштӣ аён дидӣ ниҳон

چون نهان گشتی عیان دیدی نهان

Ман туам роҳати тамомати прдҳом

من توم راهت تمامت پردهام

На чу пардаи аввалин гуми крдҳом

نه چو پرده اولین گم کردهام

Восилам куллӣ бикун акнӯн тамом

واصلم کلی بکن اکنون تمام

То нмонми ман ту Монии вассалом

تا نمانم من تو مانی والسّلام

Восилами гардони худии худнамой

واصلم گردان خودی خودنمای

Ҷони ҷонии ту маро ҷонам намой

جان جانی تو مرا جانم نمای

Аввалу охир яқинам кун яқин

اول و آخر یقینم کن یقین

То шавад айни аёни айни яқин

تا شود عین عیان عین یقین

Дар тан ва бетан чу танҳо гштҳом

در تن و بی تن چو تنها گشتهام

Ин замон бе тани бхўни оғштҳом

این زمان بی تن بخون آغشتهام

Восилам кун айни гардонами аён

واصلم کن عین گردانم عیان

Ҷон кунун ва ҷисм рафтам азмён

جان کنون و جسم رفتم ازمیان

Ин дигар хоҳам ки дории ҳосилам

این دگر خواهم که داری حاصلم

Ҳам зи фазлат ту бигардон восилам

هم ز فضلت تو بگردان واصلم

Восилами гардони азин мо ва манӣ

واصلم گردان ازین ما و منی

То яке гирдами дарин сар бе танӣ

تا یکی گردم درین سر بی تنی

Роз дидам ҳам бигӯям мари туро

راز دیدم هم بگویم مر ترا

Чун ту ман гаштии шинави кули моҷаро

چون تو من گشتی شنو کل ماجرا

Дар ту гуми гаштам чу танҳо омадам

در تو گم گشتم چو تنها آمدم

Бетанам аммо чу шайдои омадам

بی تنم اما چو شیدا آمدم

На муҳӣтами ҳам муҳӣтам бар ҳама

نه محیطم هم محیطم بر همه

На шубонами ҳам шубонам бар рама

نه شبانم هم شبانم بر رمه

На дилам аммо яқини дили гштҳом

نه دلم اما یقین دل گشتهام

Андарин ӣ худ худии дили гштҳом

اندرین ی خود خودی دل گشتهام

Раҳ шудам на раҳ шудам ҳамраҳ шудам

ره شدم نه ره شدم همره شدم

Бо туам на бетуам огаҳ шудам

با توام نه بی توام آگه شدم

Ошиқам то рӯй ту дидам аён

عاشقم تا روی تو دیدم عیان

Ишқ шуд маъшуқаи гаштами ҷовдон

عشق شد معشوقه گشتم جاودان

Прдҳом на прдҳом дар прдҳом

پردهام نه پردهام در پردهام

На чу солики ин замони раҳи крдҳом

نه چو سالک این زمان ره کردهام

Бе танами ҳам бе танами ҳам бо танам

بی تنم هم بی تنم هم با تنم

Равшанам на равшанами ҳам равшанам

روشنم نه روشنم هم روشنم

Сӯратам на сӯратам на сиратам

صورتم نه صورتم نه سیرتم

На бмънии Ни ҳи бтқўии сиратам

نه بمعنی ن ه بتقوی سیرتم

Оқилам на оқилами ҳам оқилам

عاقلم نه عاقلم هم عاقلم

Содиқам дар ошиқии ҳам содиқам

صادقم در عاشقی هم صادقم

Ман туам ё ту манӣ ҳам ман туам

من توام یا تو منی هم من توام

Ҳар ду яке гашта ва на ман давом

هر دو یکی گشته و نه من دوام

Дар вуҷӯдам дар суҷудам дар худам

در وجودم در سجودم در خودم

Дар мақоми ишқ акнӯн бе худам

در مقام عشق اکنون بی خودم

Роз дорам азтў аммо дар ниҳон

راز دارم ازتو امّا در نهان

Бехудам аммо ҳақиқат бар аён

بی خودم اما حقیقت بر عیان

Рози ту ҳам боту хоҳам гуфт боз

راز تو هم باتو خواهم گفت باز

Роздори ман туе эй бе ниёз

رازدار من تویی ای بی نیاز

Рози ту бар ман аён шуд бе вуҷӯд

راز تو بر من عیان شد بی وجود

Буд ман куллӣ ҳам аз буд тўбўд

بود من کلی هم از بود توبود

Рози донеи рози донеи роздон

راز دانی راز دانی رازدان

Ҳам аёнии ҳам аёнии ҳам аён

هم عیانی هم عیانی هم عیان

Дар аёни ту наоне омадаст

در عیان تو نهانی آمدست

Дар ниҳони ту аёнӣ омадаст

در نهان تو عیانی آمدست

Ин ниҳони ту аёнро ошкор

این نهان تو عیان را آشکار

Каси ниҳони ҳаргизи надидаи ошкор

کس نهان هرگز ندیده آشکار

Дар наоне ман аёни мибинмт

در نهانی من عیان میبینمت

Дар аёнии ҷони ҷони мибинмт

در عیانی جان جان میبینمت

Роз ҳар ду кун гашта аз ту фош

راز هر دو کون گشته از تو فاش

Ҳар ду кун аз зоти нӯшади ҷумлаи фош

هر دو کون از ذات نوشد جمله فاش

Восилам дар зоти тӯфонӣ шуда

واصلم در ذات توفانی شده

Аз буруни пардаи аъёнӣ шуда

از برون پرده اعیانی شده

Восилам дар зоти ту афтодаи ман

واصلم در ذات تو افتاده من

Сари басӯии ҳукм ту биниҳода ман

سر بسوی حکم تو بنهاده من

Восилам дар зоти ту мустағриқам

واصلم در ذات تو مستغرقم

Дар ҷалоли ту аёни мутлақам

در جلال تو عیان مطلقم

Зоти ту боқӣ ва банда фонӣаст

ذات تو باقی و بنده فانیست

Айни доноӣии ман нодонист

عین دانائی من نادانیست

Роз ту бишнохтам бар шаш ҷиҳат

راز تو بشناختم بر شش جهت

Ҷумлаи яке гаштам аз рӯй сифат

جمله یکی گشتم از روی صفت

Бе сифати гаштами сифати бгзоштм

بی صفت گشتم صفت بگذاشتم

Аз сифоти ту дамии пиндоштам

از صفات تو دمی پنداشتم

Ман сифоти ту куҷо донам сифат

من صفات تو کجا دانم صفت

Каз сифати мустағнӣ ва аз маърифат

کز صفت مستغنی و از معرفت

Ақлу ҷон эсор кардам зини мақом

عقل و جان ایثار کردم زین مقام

То шудам дар зоти ту фонии тамом

تا شدم در ذات تو فانی تمام

Ақл берун монад ва шуд дар парда ӯ

عقل بیرون ماند و شد در پرده او

Ҳамчуи ту , ман хештан гум карда ӯ

همچو تو، من خویشتن گم کرده او

Ақли пинҳони гашт ва ӯро парда аст

عقل پنهان گشت و او را پرده است

Дар миёни пардаҳо ху карда аст

در میان پردهها خو کرده است

Бар сулӯки худ ҳавасҳо мипзд

بر سلوک خود هوسها میپزد

Ҳарчӣ мехоҳад зсўдои мипзд

هرچه میخواهد زسودا میپزد

Охири аламрами вусӯлӣ рост шуд

آخر الامرم وصولی راست شد

Гарчи афзӯн буд илмам кост шуд

گرچه افزون بود علمم کاست شد

Кули розам фаҳм шуд дар ҷои худ

کل رازم فهم شد در جای خود

Нест чизеи дигарами ҳамтои худ

نیست چیزی دیگرم همتای خود

Ҳеҷ дигар дар хаёлам роҳ нест

هیچ دیگر در خیالم راه نیست

Ҳечкас аз вақти ман огоҳ нест

هیچکس از وقت من آگاه نیست

Ин замон аз ишқи зотати сӯхтам

این زمان از عشق ذاتت سوختم

Ҳарчӣ будам ҷумлаи куллӣ сӯхтам

هرچه بودم جمله کلّی سوختم

Дар вуҷӯди вдръдм куллӣ шудам

در وجود ودرعدم کلی شدم

Ин замона беадад куллӣ шудам

این زمانه بی عدد کلی شدم

Сӯхтам аз оташи ишқи ту ман

سوختم از آتش عشق تو من

Сӯхта кӣ гуяд охири ин сухан

سوخته کی گوید آخر این سخن

Ту манӣ ва ман туро хоҳам зи ту

تو منی و من ترا خواهم ز تو

Гашта афзӯнам накоҳам ман зи ту

گشته افزونم نکاهم من ز تو

Бар ҷамоли лоязолати ошиқам

بر جمال لایزالت عاشقم

Мизнми як дам ки субҳи содиқам

میزنم یک دم که صبح صادقم

Субҳи гаштам шаб шудам ҳам рӯзи ман

صبح گشتم شب شدم هم روز من

Аз висол ту шудам фирӯзи ман

از وصال تو شدم فیروز من

Ин дилам шуд маҳви азкли ниҳон

این دلم شد محو ازکل نهان

Дил бадал шуд ҷони бҷон эй ҷони ҷон

دل بدل شد جان بجان ای جان جان

Ҷони ҷонии ҳам аёнӣ дар назар

جان جانی هم عیانی در نظر

Бохабар ҳастам зи ишқат бе хабар

باخبر هستم ز عشقت بی خبر

Муфлисами лекини ҳама зон манаст

مفلسم لیکن همه زان منست

Нақши ашёи ҷумлагӣ зон манаст

نقش اشیا جملگی زان منست

Ҳеҷ дар дастам вале дар дасти ман

هیچ در دستم ولی در دست من

Аз фироқи бихўдии ҳам масти ман

از فراق بیخودی هم مست من

Офтобами нур ӯ ҳам аз манаст

آفتابم نور او هم از منست

Офтоб аз нур рӯем равшан аст

آفتاب از نور رویم روشن است

Моҳаму афтодаи андари туфу тоб

ماهم و افتاده اندر تف و تاب

Ҳамчунон мустағриқам дар фатҳи боб

همچنان مستغرقم در فتح باب

Осмони лекини ним гардон шуда

آسمان لیکن نیم گردان شده

Кавкабам аммо ним ҳайрон шуда

کوکبم اما نیم حیران شده

Гардиши ашёи ҳама зот манаст

گردش اشیا همه ذات منست

Мусҳафи кули нақш оёт манаст

مصحف کل نقش آیات منست

Оташами вази оташи ғами сӯхтам

آتشم وز آتش غم سوختم

Ин чунин нур яқин афрӯхтам

این چنین نور یقین افروختم

Зодам ва бар бод додам зиндагӣ

زادم و بر باد دادم زندگی

Зиндаи гаштами ман зрўии мурдагӣ

زنده گشتم من زروی مردگی

Оби лутф ту бидам гашта равон

آب لطف تو بدم گشته روان

Ин замон бар бод додам он макон

این زمان بر باد دادم آن مکان

Ҳоли он хокистар акнӯн гашта гул

حال آن خاکستر اکنون گشته گل

Айн кул гаштем андари айни зл

عین کل گشتیم اندر عین ذل

Баҳрам аз шавқи ту ин соъат Биҷӯш

بحرم از شوق تو این ساعت بجوش

То абад ҳаргиз нахоҳам шуд хамӯш

تا ابد هرگز نخواهم شد خموش

Кӯҳам аммо кӯҳи ғами бгзоштм

کوهم امّا کوه غم بگذاشتم

Баҳра аз рӯй яқини бардоштам

بهره از روی یقین برداشتم

Ҷабраилам на зи ҷбрили омадам

جبرئیلم نه ز جبریل آمدم

Коми дил аз Ҷабраилами бстдм

کام دل از جبرئیلم بستدم

Ҳастам исрофилу суварам дар дамаст

هستم اسرافیل و صورم در دمست

Овкунанда сӯратам дар дам дамаст

افکننده صورتم در دم دمست

Ман зи Микоил иззат ёфтам

من ز میکائیل عزت یافتم

Аз вуҷӯди ризқ ҳурмат ёфтам

از وجود رزق حرمت یافتم

Ҳам зи ъзроӣил ҷон дорам кунун

هم ز عزرائیل جان دارم کنون

Аз ғами сӯрат ки озодам кунун

از غم صورت که آزادم کنون

На шабам на рӯзи ҳам рӯзу шабам

نه شبم نه روز هم روز و شبم

Бе ту акнӯн дар миёни мотамам

بی تو اکنون در میان ماتمم

Абрам ва аз раъди ғурони гштҳом

ابرم و از رعد غرّان گشتهام

Барқам ва аз туфи сӯзони гштҳом

برقم و از تف سوزان گشتهام

Дар вуҷӯдам аз адам дорам ?илам

در وجودم از عدم دارم الم

Дар дилам дорам карам аммо адам

در دلم دارم کرم اما عدم

Дар ниҳонами ошкорам аз ҳама

در نهانم آشکارم از همه

Ин замон чун бурдборам аз ҳама

این زمان چون بردبارم از همه

Ҳосилам шуд восилӣ бе ҳосилам

حاصلم شد واصلی بی حاصلم

Азкмоли шавқи гуфтани восилам

ازکمال شوق گفتن واصلم

Бо тўмигўими ҳамаи ман худ туам

با تومیگویم همه من خود توام

Ман нахоҳам ин замон чун ман туам

من نخواهم این زمان چون من توام

Бе ту кӣ бошад тамомати ҷузву кул

بی تو کی باشد تمامت جزو و کل

Пардаҳои бесифат бо айни зл

پردههای بی صفت با عین ذل

Рафт ақл ва рафт сабр ва кул шудам

رفت عقل و رفت صبر و کل شدم

Ин замони маъшуқа бедил шудам

این زمان معشوقهٔ بی دل شدم

Кулу ҷузвами ҷузв ва кул дарёфтам

کل و جزوم جزو و کل دریافتم

То ки зотат бесифат бишнохтам

تا که ذاتت بی صفت بشناختم

Зот хоҳам гашт дар зоти ту ман

ذات خواهم گشت در ذات تو من

То шавад манзилгаҳи зоти ту ман

تا شود منزلگه ذات تو من

Ман нмонми ман нмонми ман туам

من نمانم من نمانم من توام

Бетуам аммо яқини андари туам

بی توام اما یقین اندر توام

Дар замонам безамонам бе макон

در زمانم بی زمانم بی مکان

Ҳам замон бе макони андари аён

هم زمان بی مکان اندر عیان

Ҳрчҳор омад бурун аз ҳар чаҳор

هرچهار آمد برون از هر چهار

Сад ҳазор омад фузун аз сад ҳазор

صد هزار آمد فزون از صد هزار

Баҳри гардуни мавҷи гирдами лоҷарам

بحر گردون موج گردم لاجرم

Арши гаштам дар даруни фарши ҳам

عرش گشتم در درون فرش هم

Фаршаму арши ту гаштами пойдор

فرشم و عرش تو گشتم پایدار

Ин замон дар арш ҳастам гӯшвор

این زمان در عرش هستم گوشوار

Фаршаму аларзи кули моидўн

فرشم و الارض کل مایدون

Фаршро додӣ шараф аз моидўн

فرش را دادی شرف از مایدون

Гашта куллӣ рози ту аъён кунам

گشته کلی راز تو اعیان کنم

То ту Монии ту барин бар ҷон кунам

تا تو مانی تو برین بر جان کنم

Дар мақомоти ту кулам бе хилоф

در مقامات تو کلّم بی خلاف

Ин замон гуфтам ҳадис бе газоф

این زمان گفتم حدیث بی گزاف

Орифами мустағнӣ аз кул шуда

عارفم مستغنی از کل شده

Аввалам дар охири ту гум бидиҳ

اولم در آخر تو گم بُده

Будам ва ҳаргиз набудам бе хилоф

بودم و هرگز نبودم بی خلاف

Ин замон гуфтам ҳадис бе газоф

این زمان گفتم حدیث بی گزاف

Гарчи бисёре бихоҳам гуфт боз

گرچه بسیاری بخواهم گفت باز

Ҳам дар асрор хоҳам сифти боз

هم دُر اسرار خواهم سفت باز

Аз тўҷстми ваз ту гуфтам ҳарчӣ ҳаст

از توجستم وز تو گفتم هرچه هست

Ҳам ту гаштами ҳам ту ҳастам ҳарчӣ ҳаст

هم تو گشتم هم تو هستم هرچه هست

Ғайр нест андари даруни зоти ту

غیر نیست اندر درون ذات تو

Ғайр ҳам набӯд сифоти зоти ту

غیر هم نبود صفات ذات تو

Ҳеҷ ғайриӣ нест кули сайри ту буд

هیچ غیری نیست کل سیر تو بود

Дидҳоми ин ҷумлагии дайри тўбўд

دیدهام این جملگی دیر توبود

Чун яқинии пас чаро андари гумон

چون یقینی پس چرا اندر گمان

Доштӣ дар пардаи хешами ниҳон

داشتی در پرده خویشم نهان

Чун яқинии пас чаро бгзоштӣ

چون یقینی پس چرا بگذاشتی

Ҳам марои андари ҷафои мидоштӣ

هم مرا اندر جفا میداشتی

Аз вафои ту ҷафо омад барам

از وفای تو جفا آمد برم

Оқибати маҳв тамом омад барам

عاقبت محو تمام آمد برم

Аз ту дорам дарди дармонами туе

از تو دارم درد درمانم تویی

Ошкорои ин замон донам туе

آشکارا این زمان دانم تویی

Ошкорое вале гашта ниҳон

آشکارایی ولی گشته نهان

Бигузарам ман аз наҳант бар аён

بگذرم من از نهانت بر عیان

Аз ниҳон ва аз аён ҳар ду якум

از نهان و از عیان هر دو یکم

Дар тамомати ҷузву кули мустағриқам

در تمامت جزو و کل مستغرقم

Кошкӣ аввал чу охир будамӣ

کاشکی اول چو آخر بودمی

Яъне аз ботин бзоҳр будамӣ

یعنی از باطن بظاهر بودمی

Кошкӣ аввали марои ман ҳамчунин

کاشکی اول مرا من همچنین

Будамӣ андари аён ӯ яқин

بودمی اندر عیان او یقین

Чун ту будӣ ман ки будам лоҷарам

چون تو بودی من که بودم لاجرم

Ин камол аз ту шудам пайдои адам

این کمال از تو شدم پیدا عدم

Чун ту будӣ ва ту бошӣ ҷовдон

چون تو بودی و تو باشی جاودان

Ҳам ту хоҳӣ буд онҷои корвон

هم تو خواهی بود آنجا کاروان

Ҷовдонии ҷовдонии ҷон шуда

جاودانی جاودانی جان شده

Гашта пайдои вази назари пинҳон шуда

گشته پیدا وز نظر پنهان شده

Дидаи сари мари туро ҳаргиз надид

دیدهٔ سر مر ترا هرگز ندید

Идрки алобсори худ ҳаргиз надид

یدرک الابصار خود هرگز ندید

Нҳни ақрби ростиро бар ҳузур

نحن اقرب راستی را بر حضور

Пой то саргар шудаи нури ту нур

پای تا سر گر شده نور تو نور

Нҳни ақрби неи сафои тест ва на зот

نحن اقرب نی صفا تست و نه ذات

Мекунӣ куллӣ сифот бе сифот

میکنی کلی صفات بی صفات

Нҳни ақрби сахти наздики гулӣ

نحن اقرب سخت نزدیک گلی

Оташӣу бод на обу гулӣ

آتشی و باد نه آب و گلی

Ҷумла ва аз ҷумла фориғ омадӣ

جمله و از جمله فارغ آمدی

Бар ҳамаи олами ту ошиқ омадӣ

بر همه عالم تو عاشق آمدی

Нҳни ақрб хештан бишнохтӣ

نحن اقرب خویشتن بشناختی

Ҳам камоли худ зъшқти бохтӣ

هم کمال خود زعشقت باختی

Чун ту будӣ ин ҳамаи ашё чаҳ буд

چون تو بودی این همه اشیا چه بود

Чун наоне ин ҳамаи пайдо чаҳ буд

چون نهانی این همه پیدا چه بود

Ҳам наоне ва ту пайдо омадӣ

هم نهانی و تو پیدا آمدی

Ошкоро ошкоро омадӣ

آشکارا آشکارا آمدی

Ошкоро будӣ впнҳон шуда

آشکارا بودی وپنهان شده

Ҳам зи пидоӣии худ яксон шуда

هم ز پیدائی خود یکسان شده

Чун набудам ман ту будӣ дар ҷаҳон

چون نبودم من تو بودی در جهان

Ҳам набӯдӣ муҳаддиси вдри ҷони ниҳон

هم نبودی محدث ودر جان نهان

Кӣ макон ту шавад пайдои чунин

کی مکان تو شود پیدا چنین

Бе макони ҳаргиз макон гардад яқин

بی مکان هرگز مکان گردد یقین

Ин макон ва ин замон чун бошиддат

این مکان و این زمان چون باشدت

Дар бурун ва дар дарун чун бошиддат

در برون و در درون چون باشدت

Фаҳм кун туу ҳўмъкми зини сухан

فهم کن تو و هومعکم زین سخن

Кӣ гумоне буд бар ту ин сухан

کی گمانی بود بر تو این سخن

Ва ҳўмъкми зоти поки ту буд

و هومعکم ذات پاک تو بود

Ҳарчӣ ҳаст куллӣ чу хоки ту буд

هرچه هست کلی چو خاک تو بود

Аслӣ аммо фаръро бгзоштаҳ

اصلی اما فرع را بگذاشته

Фаръи фаръи ту ҳама багумошта

فرع فرع تو همه بگماشته

Об бо барфи омадаи баста шуда

آب با برف آمده بسته شده

Ҳар ду яке гаштау пушта шуда

هر دو یکی گشته و پشته شده

Об чун дар гул шавад набӯд хароб

آب چون در گل شود نبود خراب

Фаҳм аз ин сони бошиддати фаҳми клоб

فهم از این سان باشدت فهم کلاب

Об чун бо гул шавад дар як ҷиҳат

آب چون با گل شود در یک جهت

Ранги вбўӣ гул шавад дар маърифат

رنگ وبوی گل شود در معرفت

Ранги гул бо буи ту шуд ҳамнишин

رنگ گل با بوی تو شد همنشین

Об чун гули гашт аз рӯй яқин

آب چون گل گشت از روی یقین

Буи ӯ дорад ҳамеша буии ту

بوی او دارد همیشه بوی تو

Зонка ху кардааст ӯ бохуии ту

زانکه خو کرده است او باخوی تو

Ҳар ду яксони гашт бар кули гавҳарӣ

هر دو یکسان گشت بر کل گوهری

Ҳарду як буиаст чун буи оварӣ

هردو یک بویست چون بوی آوری

Ҳар ду як буиаст аз осори кул

هر دو یک بویست از آثار کل

Улувва куллӣ мешавад онҷои кул

علو کلی میشود آنجای کل

Чун яке гардад яке ба бе сифат

چون یکی گردد یکی به بی صفت

Чун тавонам кард куллӣ маърифат

چون توانم کرد کلی معرفت

Чун яке гаштами ҳама яке шавем

چون یکی گشتم همه یکی شویم

Аз ду бинии он замон куллӣ шавем

از دو بینی آن زمان کلی شویم

Кул кул гаштем ва дар зоти омадем

کل کل گشتیم و در ذات آمدیم

Кул кул ҳастему калоти омадем

کل کل هستیم و کُلات آمدیم

Ҷузв будем ин замони кули гштҳом

جزو بودیم این زمان کل گشتهام

Гарчи бисёре абр зл гаштҳоем

گرچه بسیاری ابر ذل گشتهایم

Бар сифати гаштами чунин ман бе сифат

بر صفت گشتم چنین من بی صفت

Ҳам худӣ худ бидидам бе сифат

هم خودی خود بدیدم بی صفت

Дар сифоти худ сифати бгзоштм

در صفات خود صفت بگذاشتم

Ҳар чаҳ фонии бади бакули бгзоштм

هر چه فانی بد بکل بگذاشتم

Ман нҳонём наоне бар аён

من نهانیام نهانی بر عیان

Бар аёнам бар аёнам бар аён

بر عیانم بر عیانم بر عیان

Дар аёни гаштам наоне зини ғараз

در عیان گشتم نهانی زین غرض

То надонад розу ҳолами бади ғараз

تا نداند راز و حالم بد غرض

Воқифам бар ҷумлаи асрори кул

واقفم بر جملهٔ اسرار کل

Ин замони бгзоштми ман айни зл

این زمان بگذاشتم من عین ذل

Зот хоҳам гашти андари нури ту

ذات خواهم گشت اندر نور تو

То шавам куллӣ тамомати нури ту

تا شوم کلی تمامت نور تو

Он замони яке буд ҳам бишкӣ

آن زمان یکی بود هم بیشکی

Кӣ буд шаккии гумони андари яке

کی بود شکی گمان اندر یکی

Чун яке гаштам на байнами ман дуе

چون یکی گشتم نه بینم من دویی

Ҳарчӣ мегуфтам туе ваҳми туе

هرچه میگفتم تویی وهم تویی

Ин ҳама аз ту бигуфтам ҳам бтў

این همه از تو بگفتم هم بتو

Аз ту мегӯям аёни ҳам ман бтў

از تو میگویم عیان هم من بتو

Бо ту хоҳам гуфт яке гштҳом

با تو خواهم گفت یکی گشتهام

Гарчи роҳати кули бадви кули гштҳом

گرچه راهت کل بدو کل گشتهام

Ман яке хонам яке донам туро

من یکی خوانم یکی دانم ترا

Ҳам яке хоҳам шудан бе моҷаро

هم یکی خواهم شدن بی ماجرا

Ман якеам қул ҳўоллаҳи аҳад

من یکی ام قل هواللّه احد

Чу адад яке шавад кули адад

چو عدد یکی شود کل عدد

Чун яке гаштам намондастам дуе

چون یکی گشتم نماندستم دویی

Ман нмонми ин замони ҷумлаи туе

من نمانم این زمان جمله تویی

Дар раҳи тавҳиди фонии гштҳом

در ره توحید فانی گشتهام

Ғарқи оби зиндагонии гштҳом

غرق آب زندگانی گشتهام

Ҷумлаи яке гштҳоми ман бе сифат

جمله یکی گشتهام من بی صفت

Ҷумлагӣ чун ӯст нестам маърифат

جملگی چون اوست نیستم معرفت

Маърифат шуд ҷумла дар яке тамом

معرفت شد جمله در یکی تمام

Ин замони яке турои байнами мудом

این زمان یکی ترا بینم مدام

Ҷумла як чизаст аммо ман ним

جمله یک چیزست اما من نیم

Пой то сари маҳви гаштами ман ним

پای تا سر محو گشتم من نیم