эй намӯда ҷисму ҷон аз коинот

ای نموده جسم و جان از کاینات

Ҳаст дар торикяти оби ҳаёт

هست در تاریکیت آب حیات

эй ҳамаи асрор ҷонон карда фош

ای همه اسرار جانان کرده فاش

Беш азин дар сӯрат ҳиссӣ мабош

بیش ازین در صورت حسّی مباش

Ончӣ бахшедам турои он қисм кун

آنچه بخشیدم ترا آن قسم کن

Ҳам намӯдорӣ бикун фоши ин сухан

هم نموداری بکن فاش این سخن

Ончии ҳаргиз одамӣ нашунида аст

آنچه هرگز آدمی نشنیده است

На касе дониста ва на дида аст

نه کسی دانسته و نه دیده است

Дар румузи сар субҳонӣ бихон

در رموز سرّ سبحانی بخوان

Сари ин тафсир раббонӣ бидон

سر این تفسیر ربّانی بدان

Як замон бар минбари ваҳдати броӣ

یک زمان بر منبر وحدت برآی

Занги ширк аз сӯрати ҳис бар задой

زنگ شرک از صورت حس بر زدای

Ҳофизони ишқро овар Биҷӯш

حافظان عشق را آور بجوش

Ҷумлаи зарротовар дар хурӯш

جملهٔ ذرّات آور در خروش

Аз збўри ишқи сар оғоз кун

از زبور عشق سر آغاز کن

Пару боли мурғи маънӣ боз кун

پرّ و بال مرغ معنی باز کن

Ҳамчуи Довӯди оят ушшоқ хон

همچو داود آیت عشّاق خوان

Сари он бо мазҳаби ушшоқи рон

سر آن با مذهب عشّاق ران

Аз баҳори ишқи ҷавҳар бор кун

از بحار عشق جوهر بار کن

Ин замони дилро баҳамат ёр кун

این زمان دل را بهمّت یار کن

Бар сари ушшоқи ҷавҳарҳо бабор

بر سر عشّاق جوهرها ببار

Чун даромад шохи маънӣати бабор

چون درآمد شاخ معنیّت ببار

Ҳар замони васфӣ дигар оғоз кун

هر زمان وصفی دگر آغاز کن

Ҳар нафассозӣ дигар брсоз кун

هر نفس سازی دگر برساز کن

Ин ҳамаи зарроти пайдоу ниҳон

این همه ذرّات پیدا و نهان

Аз вуҷӯди хештани гардони аён

از وجود خویشتن گردان عیان

Ин ҳамаи ашҷор маънӣ барбараст

این همه اشجار معنی بربرست

Ҷоишон бар хоку бод ва озараст

جایشان بر خاک و باد و آذرست

Қисматии даҳ рӯҳи рӯҳонии ишқ

قسمتی ده روح روحانی عشق

То бигӯед рози пинҳонии ишқ

تا بگوید راز پنهانی عشق

Пурзанони симурғи вор аз кӯҳи қоф

پرزنان سیمرغ وار از کوه قاف

Кӯҳ бар минқори маънӣ бар шикоф

کوه بر منقار معنی بر شکاف

Аз пас қофи вуҷӯдат рух намой

از پس قاف وجودت رخ نمای

Ин муамморо бмънии бргшоӣ

این معمّا را بمعنی برگشای

Ту азин сӯрат на бинии ҷуз ки ҳеҷ

تو ازین صورت نه بینی جز که هیچ

Оқибати уфтии миёни печи печ

عاقبت افتی میان پیچ پیچ

Гар дарин сӯрати Бамонеи зори ту

گر درین صورت بمانی زار تو

Дар миёни хоки уфтии хори ту

در میان خاک افتی خوار تو

Корҳо дар сӯрат ва маънӣ фитод

کارها در صورت و معنی فتاد

Ақлро бо ишқ азон даъвӣ фитод

عقل را با عشق ازان دعوی فتاد

Нуктаи сари аҷаб пайдо намӯд

نکتهٔ سرّ عجب پیدا نمود

Ҳар ду олам дар дилам якто намӯд

هر دو عالم در دلم یکتا نمود

Ақл савдо кард биҳд бар дилам

عقل سودا کرد بیحد بر دلم

Ҳар замонии сахт тар шуд мушкилам

هر زمانی سخت تر شد مشکلم

Ҳар замонам аз раҳи дигари бабрад

هر زمانم از ره دیگر ببرد

То магари моро намояди дасти барад

تا مگر ما را نماید دست برد

Гуфт ин нақш хаёласт ин мубин

گفت این نقش خیالست این مبین

Роҳи ман ҷӯйу мурод ман гузин

راه من جوی و مراد من گزین

Гуфтамаш гррости мигўӣии яқин

گفتمش گرراست میگوئی یقین

Чист пайдо назд ман роҳи ин чунин

چیست پیدا نزد من راه این چنین

Гуфт саргардон машав то бенгарӣ

گفت سرگردان مشو تا بنگری

Гарна аз давр замона бигузарӣ

گرنه از دور زمانه بگذری

На турои сӯрат на он маънӣ буд

نه ترا صورت نه آن معنی بود

На турои ?дане ва на уқбо буд

نه ترا دنیی و نه عقبی بود

Ҳарки ӯ аз ақл бигузашт аз ҷунун

هرکه او از عقل بگذشت از جنون

Ҳар ки ӯ бо ақл бошад зуфунун

هر که او با عقل باشد ذوفنون

Ҳеҷ оқили марди ду рангӣ надид

هیچ عاقل مرد دو رنگی ندید

Лек як мегашт дар ду нопадид

لیک یک میگشت در دو ناپدید

Ҳечкас ӯ тарки ҷон ва тан нагуфт

هیچکس او ترک جان و تن نگفت

Ҳечкас бар рӯй оташ хуш нахуфт

هیچکس بر روی آتش خوش نخفت

Ҳечкас дидӣ ки ӯ худро бикушт

هیچکس دیدی که او خود را بکشت

Вар бикушт ин ҳаст кории баси дурушт

ور بکشت این هست کاری بس درشت

Ногаҳони ишқ аз камӣни гоҳи азал

ناگهان عشق از کمین گاه ازل

Рӯй худ бинмуд бемакру ҳиял

روی خود بنمود بی مکر و حیل

Ҳар ду оламро баҳам бар зад бакул

هر دو عالم را بهم بر زد بکل

Ақл савдое шуд андари айни зл

عقل سودایی شد اندر عین ذل

Ақл чун ишқ аз баробар гоҳ дид

عقل چون عشق از برابر گاه دید

Дар замон аз пеш тан шуд нопадид

در زمان از پیش تن شد ناپدید

Ваҳм , аз гуфтори ақли бўолФзўл

وهم، از گفتار عقل بوالفضول

Ҳамчуи бодӣ буд бераъйу усӯл

همچو بادی بود بی رأی و اصول

Ишқи симрғисти кўро дом нест

عشق سیمرغیست کورا دام نیست

Ишқро оғоз ҳаст анҷом нест

عشق را آغاز هست انجام نیست

Ишқи мағз коинот омад мудом

عشق مغز کاینات آمد مدام

Ишқ ҳар чизе кунад соҳиби мақом

عشق هر چیزی کند صاحب مقام

Ишқ одам ёфт аз ҷинат фитод

عشق آدم یافت از جنّت فتاد

Ишқи шӯриш бар ҳамаи олами ниҳод

عشق شورش بر همه عالم نهاد

Ишқи оташ буду ақли об эй писар

عشق آتش بود و عقل آب ای پسر

Ишқи хокӣу хиради бод эй писар

عشق خاکی و خرد باد ای پسر

Ишқи пинҳон буд пайдо кард кул

عشق پنهان بود پیدا کرد کل

Ишқи мъшўқисти андари айни зл

عشق معشوقیست اندر عین ذل

Ақл мехоҳад ҷаҳонро пойдор

عقل میخواهد جهان را پایدار

Ишқ мехоҳад ки бошад пои дор

عشق میخواهد که باشد پای دار

Ишқ бар Мансур ғолиб гашта буд

عشق بر منصور غالب گشته بود

Буд ҳам матлӯб ва толиб гашта буд

بود هم مطلوب و طالب گشته بود

Ишқ ӯро бар сар дораш кашид

عشق او را بر سر دارش کشید

Ишқ ӯро кард аз ҷони нопадид

عشق او را کرد از جان ناپدید

Гар кулоҳи ишқи хоҳии сари бабр

گر کلاه عشق خواهی سر ببر

Аз худ ва ҳар ду ҷаҳон яксар бабр

از خود و هر دو جهان یکسر ببر

Ишқи лавҳу аршу курсии бистарад

عشق لوح و عرش و کرسی بسترد

Ишқи ҳаргизи ғайр ҷонон нанигарад

عشق هرگز غیر جانان ننگرد

Ақли Иблиси лъин аз раҳ фиканд

عقل ابلیس لعین از ره فکند

Ақли Юсуфро дарун чаҳ фиканд

عقل یوسف را درون چه فکند

Ҷавҳар ишқаст безоту сифат

جوهر عشقست بی ذات و صفت

Бартар аз идроку ақлу маърифат

برتر از ادراک و عقل و معرفت

Ҷавҳар ишқаст пайдои внҳон

جوهر عشقست پیدا ونهان

Ҳодис ишқаст ин ҳар ду ҷаҳон

حادث عشقست این هر دو جهان

Ҷавҳар ишқаст дарёии азим

جوهر عشقست دریای عظیم

Ҷавҳар ишқаст раҳмони раҳим

جوهر عشقست رحمان رحیم

эй дил аз хӯн мекун аз тани ҷоми соз

ای دل از خون میکن از تن جام ساز

Баъд аз он ин зарқу далқу доми соз

بعد از آن این زرق و دلق و دام ساز

Ҷони худ дар роҳи ишқ эсор кун

جان خود در راه عشق ایثار کن

Ҷисми худ аз ишқ ӯ бурдор кун

جسم خود از عشق او بردار کن

Бигузар аз панҷ ва чаҳор ва шаш мубин

بگذر از پنج و چهار و شش مبین

То шавад айни аёни айни яқин

تا شود عین عیان عین یقین

Ҳафт ахтарро бурун кун аздмоғ

هفت اختر را برون کن ازدماغ

Аз дўъолм кун ту ҷону дили фироқ

از دوعالم کن تو جان و دل فراغ

Чун на ҷон монад венаи дили ҷонони шӯй

چون نه جان ماند ونه دل جانان شوی

Ҳам зи пидоӣии худ пинҳони шӯй

هم ز پیدائی خود پنهان شوی

Дар миёни он фанои сад гӯнаи роз

در میان آن فنا صد گونه راز

Гуфт бо ӯ лек бе ӯ гуфта боз

گفت با او لیک بی او گفته باز

Маҳви гардии фонии мутлақи шӯй

محو گردی فانی مطلق شوی

Дар ҷаҳони ишқи мустағриқи шӯй

در جهان عشق مستغرق شوی

Кул яке гардад намонад ин дуе

کل یکی گردد نماند این دویی

Нест онҷои ҷои моӣӣ ва туе

نیست آنجا جای مائی و تویی

Ҷумла як зотаст аммо бе адад

جمله یک ذاتست اما بی عدد

Ҷумла як чизаст куллӣ дар аҳад

جمله یک چیزست کلّی در احد

Чун намонад сӯрататро ҷисму ҷон

چون نماند صورتت را جسم و جان

Аввали вохр ту бошӣ ҷовдон

اول وآخر تو باشی جاودان

Чун ту бошӣ аввали вохри туе

چون تو باشی اول وآخر تویی

Ҷузву кулро ботину зоҳири туе

جزو و کل را باطن و ظاهر تویی

Аз сифот ва аз макон бошад хаёл

از صفات و از مکان باشد خیال

Ҷумла як гардад наёяд дар завол

جمله یک گردد نیاید در زوال

Ин суханҳо зон муҳаққиқ омадаст

این سخنها زان محقّق آمدست

На аз он ҷаҳл мтбқ омадаст

نه از آن جهل مطبّق آمدست

Азмъонӣ муваҳҳид бошад ин

ازمعانی موحّد باشد این

Гар бибинад ҳам маконро дар макин

گر ببیند هم مکان را در مکین

Гар ҳазорон кос бар об оварӣ

گر هزاران کاس بر آب آوری

Он замон дар андарунаши бенгарӣ

آن زمان در اندرونش بنگری

Ҳар якеро офтобӣ бошад он

هر یکی را آفتابی باشد آن

Чун равад хуршед хобӣ бошад он

چون رود خورشید خوابی باشد آن

Гар яке шамъоварӣ торики ҷой

گر یکی شمع آوری تاریک جای

Сад ҳазорон оинаи дории бпоӣ

صد هزاران آینه داری بپای

Рӯй ҳар ойӣнаи шамъӣ буд

روی هر آیینهٔ شمعی بود

Он ҳама аз партави лмъӣ буд

آن همه از پرتو لمعی بود

Дар сӯии боғӣ агар обӣ равад

در سوی باغی اگر آبی رود

Ҳрдрхтиро аз он тобӣ буд

هردرختی را از آن تابی بود

Об рӯй худ баҳри кас во намӯд

آب روی خود بهر کس وا نمود

Ҳар дарахтии мива пайдо намӯд

هر درختی میوهٔ پیدا نمود

Он ҳамаи як об буд аз рӯй тавр

آن همه یک آب بود از روی طور

Ҳар яке исмӣ намӯда гашта давр

هر یکی اسمی نموده گشته دور

Оби худро сонеъ ашё карда аст

آب خود را صانع اشیا کرده است

Миваҳои ранг ранг оварда аст

میوههای رنگ رنگ آورده است

Ҳар сҳркони мива пайдо шавад

هر سحرکان میوهٔ پیدا شود

Он бқимти олимӣ якто шавад

آن بقیمت عالمی یکتا شود

Кавкабони саргаштау хуршеду моҳ

کوکبان سرگشته و خورشید و ماه

Ҷумла ҳайрон гашта бар сунъи илоҳ

جمله حیران گشته بر صنع اله

Ин ҳамаи маънӣ чу дар ҷони бошиддат

این همه معنی چو در جان باشدت

Дар сифати фарқи фаровони бошиддат

در صفت فرق فراوان باشدت

Гар ҳазорон қарни гандуми бдрўӣ

گر هزاران قرن گندم بدروی

Он ҳамаи яке буд набӯд дуе

آن همه یکی بود نبود دویی

Чун ҳама як гандумаст он аз адад

چون همه یک گندمست آن از عدد

Ҷумла фонӣ мешавад андари аҳад

جمله فانی میشود اندر احد

Зоти гандум буд одам бар сувар

ذات گندم بود آدم بر صور

Кӣ биёбад сари ин ҳар бихбр

کی بیابد سرّ این هر بیخبر

Гар нагуфтӣ мрўрои лотқрбо

گر نگفتی مرورا لاتقربا

Кӣ шудӣ пайдои влоду ақрабо

کی شدی پیدا ولاد و اقربا

Андарин сар буд шайтони фузул

اندرین سر بود شیطان فضول

Гашта раду одам онҷо шуд қабул

گشته ردّ و آدم آنجا شد قبول

Гандуми одами банд роҳ сӯратаст

گندم آدم بند راه صورتست

Пой то сари ғарқ айн ҳасратаст

پای تا سر غرق عین حسرتست

Сари гандум Мустафо дарёфтаст

سرّ گندم مصطفی دریافتست

Кӯи сар аз кунин ва олам тофтаст

کو سر از کونین و عالم تافتست

Одами мискин куҷо донист кӯ

آدم مسکین کجا دانست کو

Кин чаҳ бозӣ буд пургуфтугӯ

کین چه بازی بود پرگفتگو

Буд Иблиси лъин аз нури внор

بود ابلیس لعین از نور ونار

Одам аз рӯй ҳақиқат дар ғубор

آدم از روی حقیقت در غبار

Нур дар зулмат туоне ёфтан

نور در ظلمت توانی یافتن

Зулмати андар нур шуд ноёфтан

ظلمت اندر نور شد نایافتن

Чун ъзозили одам хокӣ бидид

چون عزازیل آدم خاکی بدید

Баъд аз он худ родри он покӣ бидид

بعد از آن خود رادر آن پاکی بدید

Гуфт ё раби ман зи нури мутлақам

گفت یا رب من ز نور مطلقم

Инат хоки ботил ва ман бар ҳақам

اینت خاک باطل و من بر حقم

Ҳар ки ӯ худро бибинанд дар миён

هر که او خود را ببینند در میان

Бар канораст аз сафои суфиён

بر کنارست از صفای صوفیان

Ман ки чандини сол бар даргоҳи ту

من که چندین سال بر درگاه تو

Бўдҳоми андари сулӯки роҳи ту

بودهام اندر سلوک راه تو

Ман ба ҷузи ту саҷдаи касро чун кунам

من به جز تو سجده کس را چون کنم

Ман азин андешаи дил пурхӯн кунам

من ازین اندیشه دل پرخون کنم

Беҳтарам аз хоки ман садбора тар

بهترم از خاک من صدباره تر

Саҷдаи ту крдҳоми зеру зибр

سجدهٔ تو کردهام زیر و زبر

Улуввау сФлм дар биҳишти ҷовдон

علو و سفلم در بهشت جاودان

Нури таҳқиқами аёни андари аён

نور تحقیقم عیان اندر عیان

Ҷинату ҳуру қусӯр , он манаст

جنّت و حور و قصور، آن منست

Ҷумлаи андрҳкм ва фармон манаст

جمله اندرحکم و فرمان منست

Солҳо грдидҳоми шебу фароз

سالها گردیدهام شیب و فراز

То қабулам дар миёни ъзу ноз

تا قبولم در میان عزّ و ناز

Ман куҷоу одами хокии куҷо

من کجا و آدم خاکی کجا

Ин сухан бо ман бигӯ ё раб чаро

این سخن با من بگو یا رب چرا

Ҷузи ту касро саҷда накунам то абад

جز تو کس را سجده نکنم تا ابد

Гар қабулам вар бихоҳӣ кард рад

گر قبولم ور بخواهی کرد رد

Ҳақ таъолӣ гуфт мроблис ро

حق تعالی گفت مرابلیس را

Чандсозӣ ин замони талбис ро

چند سازی این زمان تلبیس را

ӯ бсди чиз аз ту пешам беҳтар аст

او بصد چیز از تو پیشم بهتر است

Аз ҳазорон ҳамчуи ту Фозлтрст

از هزاران همچو تو فاضلترست

Сари хокаши оина кунин шуд

سرّ خاکش آینهٔ کونین شد

Аз ту то ӯ қарнҳо мо байн шуд

از تو تا او قرنها ما بین شد

Одам аз хокаст ва ту аз оташӣ

آدم از خاکست و تو از آتشی

ӯ қабӯлӣ дорад ва ту саркашӣ

او قبولی دارد و تو سرکشی

Хоки сад бора ба аз оташ буд

خاک صد باره به از آتش بود

Зонка ҷои саракашони оташ буд

زانکه جای سرکشان آتش بود

Ман назар дорам дарин хоки заъиф

من نظر دارم درین خاک ضعیف

Ҳаст бар даргоҳи мо ӯ баси шариф

هست بر درگاه ما او بس شریف

Анбиёи зини хок пайдо оварам

انبیا زین خاک پیدا آورم

Лавни лавн аз вай бсҳро оварам

لون لون از وی بصحرا آورم

Ончӣ ман донам дар ин хок эй лъин

آنچه من دانم در این خاک ای لعین

Сари асрори ҳувайдоу яқин

سرّ اسرار هویدا و یقین

Қурби хок аз оташи афзӯнтар буд

قرب خاک از آتش افزونتر بود

Гарчи оташи зот ӯ бартар буд

گرچه آتش ذات او بر تر بود

Дона бар хок бисипор ва бирав

دانهٔ بر خاک بسپار و برو

Баъд аз он сад донаи дигрдрў

بعد از آن صد دانهٔ دیگردرو

Ҳарчӣ оташро сипорӣ гум кунад

هرچه آتش را سپاری گم کند

Ҷумларо яксар бисӯзад неку бад

جمله را یکسر بسوزد نیک و بد

Одами хокӣ кунун маҳбӯби мост

آدم خاکی کنون محبوب ماست

Ҷумлаи заррот ӯ матлӯби мост

جملهٔ ذرّات او مطلوب ماست

Чун наомад дар назари ин хоки роҳ

چون نیامد در نظر این خاک راه

Кор худ кардӣ ъзозилои табоҳ

کار خود کردی عزازیلا تباه

Пас Нидо омад ки эй Каррӯбӣон

پس ندا آمد که ای کروّبیان

Саҷдаи пеш одам оред ин замон

سجده پیش آدم آرید این زمان

Ҷумла биниҳоданд сарро бар замин

جمله بنهادند سر را بر زمین

Истода буд Иблиси лъин

ایستاده بود ابلیس لعین

Ҳақ таъолӣ гуфт эй ҷосуси роҳ

حق تعالی گفت ای جاسوس راه

Чанд хоҳӣ кард дар одами нигоҳ

چند خواهی کرد در آدم نگاه

Саҷда кун дар пеши одам эй лъин

سجده کن در پیش آدم ای لعین

Баъд аз он асрори кул дар вай бибин

بعد از آن اسرار کل در وی ببین

Гуфт Иблис эй худованди ҷаҳон

گفت ابلیس ای خداوند جهان

Подшоҳи ошкороу ниҳон

پادشاه آشکارا و نهان

Ҷузи ту ман касро нахоҳам саҷда кард

جز تو من کس را نخواهم سجده کرد

Ман дуе ҳаргиз набинам ҷуз ки фард

من دویی هرگز نبینم جز که فرد

Солҳо ман саҷдаи ту крдҳом

سالها من سجدهٔ تو کردهام

Доимои фармони зотати брдҳом

دایماً فرمان ذاتت بردهام

Саҷдаи ғайр ту нахоҳам кард ман

سجده غیر تو نخواهم کرد من

Ин сухан фармон нахоҳам баради ман

این سخن فرمان نخواهم برد من

Ҳақ таъолӣ гуфт одам ғайр нест

حق تعالی گفت آدم غیر نیست

Кӯри чашмӣу турои ин сайр нест

کور چشمی و ترا این سیر نیست

Ҷисми одами ҳам зи мо муштақ шудаст

جسم آدم هم ز ما مشتق شدست

Сар ӯ бар ман ҳама бар ҳақ шудаст

سرّ او بر من همه بر حق شدست

Ту куҷо дарёбӣ ин асрори мо

تو کجا دریابی این اسرار ما

Гарчи саргардон шудӣ дар кори мо

گرچه سرگردان شدی در کار ما

Лек бар асрор , мо донотрим

لیک بر اسرار، ما داناتریم

Олами алосрор дар хушк ва тарем

عالم الاسرار در خشک و تریم

Саҷда кун то нагардӣ лаънатӣ

سجدهٔ کن تا نگردی لعنتی

Гар зи мо умедвори раҳматӣ

گر ز ما امیدوار رحمتی

Саҷда кун ё лаънатам кун ихтиёр

سجده کن یا لعنتم کن اختیار

То мукофотат кунам дар рӯзгор

تا مکافاتت کنم در روزگار

Гуфт ё раб ҳар чаҳ хоҳӣ кун турост

گفت یا رب هر چه خواهی کن تراست

Ончӣ мехоҳӣ марои даҳ кон сазост

آنچه میخواهی مرا ده کان سزاست

Ҳақ таъолӣ гуфт муҳлат бар миннат

حق تعالی گفت مهلت بر منت

Тавқ лаънат кардам андари гарданат

طوق لعنت کردم اندر گردنت

Номи ту каззоб хоҳам зад рақам

نام تو کذّاب خواهم زد رقم

То Бамоне то қиёмати муттаҳам

تا بمانی تا قیامت متّهم

Баъд аз ин Иблис буд андари камӣн

بعد از این ابلیس بود اندر کمین

Сар бидид ва шуд варои айни алиқин

سر بدید و شد ورا عین الیقین

Гуфт сари ин ҳамин дам кашф шуд

گفت سرّ این همین دم کشف شد

Зини ҳамаи мақсӯдами ин умеди бад

زین همه مقصودم این امید بد

Лаънати ту беҳтарам аз раҳматаст

لعنت تو بهترم از رحمتست

Ин ҳамаи раҳмат чаҳ ҷой лаънатаст

این همه رحمت چه جای لعنتست

Ҳарчӣ хоҳӣ кун хитоб аз ман мгир

هرچه خواهی کن خطاب از من مگیر

Зонка ҳастам аз хитобати ногузир

زانکه هستم از خطابت ناگزیر

Лаънати он тесту раҳмати он ту

لعنت آن تست و رحمت آن تو

Бандаи он тесту қисмати он ту

بنده آن تست و قسمت آن تو

Аз хитоби ту дилами биҳуши гашт

از خطاب تو دلم بیهوش گشت

То абад аз шавқи ин мадҳуши гашт

تا ابد از شوق این مدهوش گشت

эй гурезон гашта аз маҳбӯби худ

ای گریزان گشته از محبوب خود

Пеш ӯ яксонаст чаҳ нек ва чаҳ бад

پیش او یکسانست چه نیک و چه بد

Гар талаби кории ту чун Иблис бош

گر طلب کاری تو چون ابلیس باش

Доимои бимкр ва беталбис бош

دایماً بیمکر و بی تلبیس باش

Гар ту марди роҳи бинӣ , тани буна

گر تو مرد راه بینی،‌تن بنه

Ҳар замон бе сад қафои гардани буна

هر زمان بی صد قفا گردن بنه

Ҳар ки ӯ хорӣ ҳақ кард ихтиёр

هر که او خواری حق کرد اختیار

Аз миён ҷумла омад ихтиёр

از میان جمله آمد اختیار

Чанд хоҳӣ кард ин талбиси ту

چند خواهی کرد این تلبیس تو

Худ наяндешӣ ҳам аз Иблиси ту

خود نیندیشی هم از ابلیس تو