Чун ҷудо шуд одами хокии зи ҷуфт

چون جدا شد آدم خاکی ز جفت

Як замон аз дард тнҳоӣӣ нахуфт

یک زمان از درد تنهائی نخفت

Рӯзу шаб дар нола ва дар гиря буд

روز و شب در ناله و در گریه بود

ӯ чу саргардони миёни парда буд

او چو سرگردان میان پرده بود

Дар срондиби аўФтодаҳи биқрор

در سراندیب اوفتاده بیقرار

Рӯзу шаби гирён шуда аз ишқи ёр

روز و شب گریان شده از عشق یار

Зоби чашм ӯ басӣ дору бараст

زآب چشم او بسی دارو برست

зи оби чашми худ ҷаҳониро бишуст

ز آب چشم خود جهانی را بشست

Ҳақи таъолии зи об чашмаш кард ёд

حق تعالی ز آب چشمش کرد یاد

Занҷабилу слсбилш ном дод

زنجبیل و سلسبیلش نام داد

Буд ҳавво низ ҳам гирён шуда

بود حوّا نیز هم گریان شده

Аз фироқи вдрд ӯ бирён шуда

از فراق و درد او بریان شده

Буд сесад соли одам дар гуноҳ

بود سیصد سال آدم در گناه

Рбно мезад миёни хоки роҳ

ربّنا میزد میان خاک راه

Як шабии торики ҳамчуи пари зоғ

یک شبی تاریک همچو پر زاغ

Дид оламро пар аз нури чароғ

دید عالم را پر از نور چراغ

Мустафо дар хоб ӯро , рух намӯд

مصطفی در خواب او را، رخ نمود

Мехиромеду брх фаррух намӯд

میخرامید و به رخ فرّخ نمود

Рафт одам назд ӯ кардаш салом

رفت آدم نزد او کردش سلام

Гуфт эй фарзанд , вае сдроном

گفت ای فرزند، و ای صدر انام

эй шафоати хоҳи муштии тираи рӯз

ای شفاعت خواه مشتی تیره روز

Лутф кун шамъи диламро бар фурӯз

لطف کن شمع دلم را برفروز

Ҷабраили андари буриши устода буд

جبرئیل اندر برش استاده بود

Чашм бар рӯй набии бигушода буд

چشم بر روی نبی بگشاده بود

Ҳар ду гесуро бкФ ӯ бар ниҳод

هر دو گیسو را به کف او برنهاد

Пас забонро бар шафоат баргушод

پس زبان را بر شفاعت برگشاد

Гуфт эй парвардгори баҳр ва бар

گفت ای پروردگار بحر و بر

Сонеъи лайли внҳору моҳи хур

صانع لیل و نهار و ماه خور

Карда одам бубахш ва дар гузор

کردهٔ آدم ببخش و درگذار

Карда ӯ пеши чашм ӯ меар

کردهٔ او پیش چشم او میار

Дар замон омад Нидои к-эии садри кул

در زمان آمد ندا کای صدر کل

Меҳдии исломи вҳодии сбл

مهدی اسلام و هادی سبل

Аз барои ту ббхшидми ҳама

از برای تو ببخشیدم همه

Ту шубони халқу олам чун рама

تو شبان خلق و عالم چون رمه

Тавбаи одам қабул омад кунун

توبه آدم قبول آمد کنون

Аз барои нури ту эй раҳнамӯн

از برای نور تو ای رهنمون

Дар замон одам биҷуст аз хобгоҳ

در زمان آدم بجست از خوابگاه

Дид ҳавворо аҷаби он ҷойгоҳ

دید حوا را عجب آن جایگاه

Дастро дар гардан ӯ оваред

دست را در گردن او آورید

Хӯнашон аз ҳар ду дида мечакид

خونشان از هر دو دیده میچکید

Аз висоли икдгр гирён шуданд

از وصال یکدگر گریان شدند

Зон фироқ ва зон бало ҳайрон шуданд

زان فراق و زان بلا حیران شدند

Кӣ буд то ҷисму ҷон дар айни ҳол

کی بود تا جسم و جان در عین حال

Аз фироқ оянд , дар сӯии висол

از فراق آیند، در سوی وصال

Юсуф гум гашта боз ояд падед

یوسف گم گشته باز آید پدید

Як замони ин айн роз ояд падед

یک زمان این عین راز آید پدید

Чун ту оварадӣ ту ҳам беруни барӣ

چون تو آوردی تو هم بیرون بری

Бе чигуна омадӣ , бе чун барӣ

بی چگونه آمدی، بی چون بری

Ҳарчӣ кардӣ ҳокимӣу корсоз

هرچه کردی حاکمی و کارساز

Кори ин дарвешро некӯ бисоз

کار این درویش را نیکو بساز

Аввалу охири тўӣӣ дар кули ҳол

اول و آخر توئی در کلّ حال

Подшоҳи мутлақӣ ва бе завол

پادشاه مطلقی و بی زوال

Ройгонами офаридӣ дар ҷаҳон

رایگانم آفریدی در جهان

Ройгонам ҳам биёмурзӣ аён

رایگانم هم بیامرزی عیان