Сар чаҳ ороӣ ба дастор эй писар

سر چه آرایی به دستار ای پسر

Гар туоне дил ба дасти ор эй писар

گر توانی دل به‌دست آر ای پسر

То нагирӣ тарки ъзу молу ҷоҳ

تا نگیری ترک عزّ و مال و جاه

Аз ҳама бар сари ниёе чун кулоҳ

از همه بر سر نیایی چون کلاه

Нест мардии хештан оростан

نیست مردی خویشتن آراستن

Қасд ҷон кард онкӣ ӯ орост тан

قصد جان کرد آنکه او آراست تن

Нест дар тани беҳтар аз тақвои либос

نیست در تن بهتر از تقوی لباس

Дар такаллуфи мардро набӯд асос

در تکلّف مرد را نبود اساس

Ҳар ки ӯ дарбанди ороиш буд

هر که او دربند آرایش بود

Дар ҷаҳони фарзанди осоиш буд

در جهان فرزند آسایش بود

Оқибати ҷуз ноМуродӣ набӯдаш

عاقبت جز نامرادی نبودش

Баҳрае аз айш ва шодӣ набӯдаш

بهره‌ای از عیش و شادی نبودش

Худситоеи пешаи шайтон буд

خودستایی پیشهٔ شیطان بود

Онкии худро кам занад марди он буд

آنکه خود را کم زند مرد آن بود

Гуфт шайтон « ман зи одами беҳтарам »

گفت شیطان «من ز آدم بهترم»

То қиёмати гашти малъуни лоҷарам

تا قیامت گشت ملعون لاجرم

Аз тавозуъи хок мардум ме шавад

از تواضع خاک مردم می‌شود

Нуру нор аз саркашӣ гум ме шавад

نور و نار از سرکشی گم می‌شود

Ронда шуд Иблис аз мустакбирӣ

رانده شد ابلیس از مستکبری

Гашти мақбули одам аз мстғФрӣ

گشت مقبول آدم از مستغفری

Шуд азизи одам чу истиғфор кард

شد عزیز آدم چو استغفار کرد

Хор шуд шайтон чу истикбор кард

خوار شد شیطان چو استکبار کرد

Дона паст уфтад зибардасташ кунанд

دانه پست افتد زبردستش کنند

Хӯша чун србркнд пасташ кунанд

خوشه چون سربرکند پستش کنند