Аз бало то рустаи гардӣ эй азиз

از بلا تا رسته گردی ای عزیز

Боз бояд доштани даст аз ду чиз

باز باید داشتن دست از دو چیز

Рӯи ту даст аз нафасу дунёи бози дор

رو تو دست از نفس و دنیا باز دار

То балоҳоро набошад бо ту кор

تا بلاها را نباشد با تو کار

Вар ба ҳирсу ози гардии мубтало

ور به حرص و آز گردی مبتلا

Бо ту рӯй оради з ҳар сӯи сад бало

با تو روی آرد ز هر سو صد بلا

Онкӣ набӯд ҳеҷ нақдаш дар миён

آنکه نبود هیچ نقدش در میان

Ҳар куҷо бошад буд андари амон

هر کجا باشد بود اندر امان

Нафасу дунёро раҳо кун эй писар

نفس و دنیا را رها کن ای پسر

Бози рстӣ аз бало ва аз хатар

باز رستی از بلا و از خطر

эй басои кас каз барои нафаси зор

ای بسا کس کز برای نفس زار

Дар бало афтоду гашт аз ғам назор

در بلا افتاد و گشت از غم نزار

Аз барои нафас , мурғи номурод

از برای نفس، مرغ نامراد

Омад ва дар доми сайёди аўФтод

آمد و در دام صیاد اوفتاد

То дилат ором ёбад эй писар

تا دلت آرام یابد ای پسر

Буду нобӯди ҷаҳони яксони шимур

بود و نابود جهان یکسان شمر

Аз азобу қаҳри ҳақ эмин мабош

از عذاب و قهر حق ایمن مباش

Дар паии озор ҳар муъмин мабош

در پی آزار هر مؤمن مباش

Дар бало ёрӣ махоҳ аз ҳеҷ кас

در بلا یاری مخواه از هیچ کس

Зонка набӯд ҷузи худои фарёдрас

زانکه نبود جز خدا فریادرس

Ҳар киро ранҷонда узраш бихоҳ

هر که‌را رنجانده عذرش بخواه

То набошад хасми ту дар арсаи гоҳ

تا نباشد خصم تو در عرصه‌گاه

Гар Гана хоҳад касе аз зўолмнн

گر غنا خواهد کسی از ذوالمنن

Дар қаноат метуонаш ёфтан

در قناعت می‌توانش یافتن