Чор чиз омад нишони мудаббирӣ

چار چیز آمد نشان مُدْبِری

Ёди гирашгар ту равшани хотирӣ

یاد گیرش گر تو روشن خاطری

Мудаббирӣ бошад ба аблаҳи машварат

مدبری باشد به ابله مشورت

Ҳам ба ҷоҳил додани симу зарат

هم به جاهل دادن سیم و زرت

Ҳаркии панд дӯстон накунад қабул

هرکه پند دوستان نکند قبول

Дар ҳақиқат мудаббираст он бўолФзўл

در حقیقت مدبرست آن بوالفضول

Ҳар ки аз дунё нагирад ибратӣ

هر که از دنیا نگیرد عبرتی

Ҳаст аз он мудаббир , ҷаҳонро нафратӣ

هست از آن مدبر، جهان را نفرتی

Машварат ҳар кас ки бо аблаҳ кунад

مشورت هر کس که با ابله کند

Деви малъунаши саг гмраҳ кунад

دیوِ ملعونش سگِ گمره کند

Онкии мол худ диҳад бо ҷоҳилон

آنکه مال خود دهد با جاهلان

Ончунон кас кӣ шавад аз мқблон ?

آنچنان کس کی شود از مقبلان؟

Зар чу аблаҳро ҳаме ояд ба каф

زر چو ابله را همی‌آید به کف

намекунад исроф ва месозад талаф

می‌کند اسراف و می‌سازد تلف

Нашунӯд аз дӯсти аблаҳи панд ро

نشنود از دوست ابله پند را

Аз ҷаҳолати бугсалади пайванд ро

از جهالت بگسلد پیوند را

Ибратии гир аз замонае ҷавон

عبرتی گیر از زمانه ‌ای جوان

То набошӣ аз шумори аблаҳон

تا نباشی از شمار ابلهان

Ҳаркиро аз ақли огоҳӣ буд

هرکه‌را از عقل آگاهی بود

Назд ӯ идбори гумроҳӣ буд

نزد او ادبار گمراهی بود