Чор чиз омад бузургу муътабар

چار چیز آمد بزرگ و معتبر

Май намояди хиради лекин дар назар

می‌نماید خُرد لیکن در نظر

Зон , яке хасми сету дигар оташ аст

زان، یکی خصم‌ست و دیگر آتش است

Бози беморӣ казу дил нохуш аст

باز بیماری کزو دل ناخوش است

Чорумини дониш ки ороед ту ро

چارمین دانش که آراید تو را

Ин ҳама то хирад нанамояд ту ро

این همه تا خرد ننماید تو را

Ҳарки дар чашмаш аду бошад ҳақир

هرکه در چشمش عدو باشد حقیر

Аз балоӣ ӯ кунад рӯзии нафир

از بلای او کند روزی نفیر

Заррае оташ чу шуд афрӯхта

ذره‌ای آتش چو شد افروخته

Бинӣ аз ваии олимиро сӯхта

بینی از وی عالمی را سوخته

Илм агар андак буд хораши мадор

علم اگر اندک بود خوارش مدار

Зонка дорад илм қадре бе шумор

زانکه دارد علم قدری بی‌شمار

Ранҷи андакро бикун ғами хўоргӣ

رنج اندک را بکن غم‌خوارگی

Варна бинии аҷз дар бечорагӣ

ورنه بینی عجز در بیچارگی

Дардисарро гар наҷуед каси алоҷ

دردسر را گر نجوید کس علاج

Хавф он бошад ки бад гардад мизоҷ

خوف آن باشد که بد گردد مزاج

Бош аз қавли мухолиф бар ҳазар

باش از قول مخالف بر حذر

Пеш аз он каз пои даройӣ эй писар

پیش از آن کز پا درآیی ای پسر

Оташи андаки тавон куштан ба об

آتش اندک توان کشتن به آب

Вои он соъат ки гирад илтиҳоб

وای آن ساعت که گیرد التهاب