эй писар ҳар кас ки дорад чори чиз
ای پسر هر کس که دارد چار چیز
Чори дигар ҳам шавад мавҷӯд низ
چارِ دیگر هم شود موجود نیز
Оқибат расвоӣ ояд аз лҷоҷ
عاقبت رسوایی آید از لجاج
Хашмро накунад пушаймонии алоҷ
خشم را نکند پشیمانی علاج
Бегумон аз кибри хезади душманӣ
بیگمان از کبر خیزد دشمنی
Ҳосил ояд хорӣ аз коҳили танӣ
حاصل آید خواری از کاهلتنی
Чун лаҷуҷӣ дар миён пайдо шавад
چون لجوجی در میان پیدا شود
Банда аз шавамӣ ӯ расво шавад
بنده از شومی او رسوا شود
Хашми худро чунки ронад ҷоҳилӣ
خشم خود را چونکه راند جاهلی
Ҷуз пушаймоняш набӯд ҳосилӣ
جز پشیمانیش نبود حاصلی
Ҳарки кард аз кибри болои гарданаш
هرکه کرد از کبر بالا گردنش
Дӯстон гирданд охири душманаш
دوستان گردند آخر دشمنش
Коҳилиро ҳарки созад пеша Эй
کاهلی را هرکه سازد پیشهای
Ояд аз хорӣ ба поиши теша Эй
آید از خواری به پایش تیشهای
Хашми худрогар фурӯ нахурд касе
خشم خود را گر فرو نخورد کسی
Оқибат бинад пушаймонии басӣ
عاقبت بیند پشیمانی بسی
Ҳарки ӯ аз танбалӣ бошад балед
هرکه او از تنبلی باشد بلید
Бар қафояш шояд ар силӣ расед
بر قفایش شاید ار سیلی رسید
Ҳарки ӯ афтодае тан парвараст
هرکه او افتادهای تنپرورست
Нест инсони камтар аз гов ва хараст
نیست انسان کمتر از گاو و خرست