Чорчизаст онкии баъд аз рафтанаш

چارچیز است آن که بعد از رفتنش

Аз маҳолотаст боз оварданаш

از محالات است باز آوردنش

Чун ҳадисӣ рафт ногуҳ бар забон

چون حدیثی رفت ناگه بر زبان

ё ки тирии ҷусти берун аз камон

یا که تیری جست بیرون از کمان

Боз чун оре ҳадис гуфтаро ?

باز چون آری حدیث گفته را؟

Кас нигараданд қазои рафта ро

کس نگرداند قضای رفته را

Боз кӣ гардад чу тири андохтӣ ?

باز کی گردد چو تیر انداختی؟

Ҳамчунин умрӣ ки зойеъи сохтӣ

همچنین عمری که ضایع ساختی

Ҳарки бе андешаи гуфтораш буд

هرکه بی اندیشه گفتارش بود

Пас надоматҳои бисёраш буд

پس ندامت‌های بسیارش بود

То нагуфтӣ май туоне гуфтанаш

تا نگفتی می‌توانی گفتنش

Чун бигуфтӣ кӣ тавон бнҳФтнш ?

چون بگفتی کی توان بنهفتنش؟

Умрро май дони ғанимат ҳар нафас

عمر را می‌دان غنیمت هر نفس

Чун равад дигар наёяд бози пас

چون روَد دیگر نیاید باز پس

Ҳеҷ кас аз худ қазоро рад накард

هیچ کس از خود قضا را رد نکرد

Ҳар ки розӣ аз қазо шуд бад накард

هر که راضی از قضا شد بد نکرد

Ҳар ки мехоҳад ки бошад дар амон

هر که می‌خواهد که باشد در امان

Меҳр май бояд ниҳодан бар даҳон

مُهر می‌باید نهادن بر دهان

намесазадгар умрро дории азиз

می‌سزد گر عمر را داری عزیز

Чун равад пешаш нахоҳӣ дид низ

چون رود پیشش نخواهی دید نیز