То шӯй дар рӯзгор аз собирон
تا شوی در روزگار از صابران
Рӯ макун аз дидани сахтии гарон
رو مکن از دیدن سختی گران
Рӯй худгар туршсозӣ аз бало
روی خود گر ترش سازی از بلا
Хешро аз собирон машумор ?ҳулло
خویش را از صابران مشمار هلا
Дар бало вақте ки собири нестӣ
در بلا وقتی که صابر نیستی
Назд аҳли сидқи шокири нестӣ
نزد اهل صدق شاکر نیستی
Бе шикояти сабр ту бошад ҷамил
بی شکایت صبر تو باشد جمیل
Бо касе кам кун шикоят эй халил
با کسی کم کن شکایت ای خلیل
Гар набошад фахр аз дарвешии ?ут
گر نباشد فخر از درویشیات
Кӣ ба аҳл фақр бошад хешии ?ут ?
کی به اهل فقر باشد خویشیات؟
Гар ҳамаи ҷунбиш ба фармони бошиддат
گر همه جنبش به فرمان باشدت
Ҳурмат аз хизмати фаровони бошиддат
حرمت از خدمت فراوان باشدت
Банда аз хизмат ба уқбо ме расад
بنده از خدمت به عقبی میرسد
Лекин аз ҳурмат ба мавло ме расад
لیکن از حرمت به مولی میرسد
Ҳурматат дар хизмати ором дил аст
حرمتت در خدمت آرام دل است
Ҳарки хизмат кард мард мқбл аст
هرکه خدمت کرد مرد مقبل است
Гар нагардӣ эй писари гирди хилоф
گر نگردی ای پسر گرد خلاف
Онгаҳе зебади туро дар сабри лоф
آنگهی زیبد ترا در صبر لاف
Гар ҳамеи дории фараҳро интизор
گر همی داری فرح را انتظار
Дар бало набӯд басирати ҳеҷ кор
در بلا نبود بصیرت هیچ کار