Он эмоми соҳиби садр онҳамам қадари он муборизи ҷаду ҷаҳди он муҷоҳиди аҳли аҳди он муқаддаси олами покии Аҳмади бен ъосми алонтокии раҳмаи аллоҳи алайҳ аз қдмоءи машойих буд ва аз кбори авлиёъу олам буд бонўоъи улӯми зоҳиру ботину муҷоҳида тамом дошту умрӣ дароз ёфту атбоъи тобеъинро ёфта буд мурӣди муҳосибӣ буду башару сирриро дида буду Фзилро ёфтау бўслимони дороӣӣ ӯро ҷосус улқулуб хондӣ аз тезии фаросат ӯ , ва ӯро калимотӣ олӣасту ашоротии латиф бадеъ дошт чунонкии яке аз ӯ пурсед ки ту муштоқ хдоӣӣ гуфт : на гуфт : чаро гуфт : бҷҳти онкии шавқ ба ғоиб буд аммо чун ғоиби ҳозир буд куҷои шавқ буд .

آن امام صاحب صدر آن همام قدر آن مبارز جد و جهد آن مجاهد اهل عهد آن مقدس عالم پاکی احمد بن عاصم الانطاکی رحمة الله علیه از قدماء مشایخ بود و از کبار اولیاء و عالم بود بانواع علوم ظاهر و باطن و مجاهدهٔ تمام داشت و عمری دراز یافت و اتباع تابعین را یافته بود مرید محاسبی بود و بشر و سری را دیده بود و فضیل را یافته و بوسلیمان دارائی او را جاسوس القلوب خواندی از تیزی فراست او، و او را کلماتی عالی است و اشاراتی لطیف بدیع داشت چنانکه یکی از او پرسید که تو مشتاق خدائی گفت: نه گفت: چرا گفت: بجهت آنکه شوق به غایب بود اما چون غایب حاضر بود کجا شوق بود.

Гуфтанд маърӯф чист гуфт : мадориҷи он сеаст мударраҷаи аввали исботи ваҳдонияти воҳиди қаҳҳори мударраҷаи дувуми бурӣда кардани дил аз мосўии аллоҳу мударраҷаи сеюм онкии ҳечкасро ба иборат кардан он раҳ нест ва ман лами иҷъли аллоҳи нўроФмолаҳи ман нур .

گفتند معروف چیست گفت: مدارج آن سه است مدرجه اول اثبات وحدانیت واحد قهار مدرجه دوم بریده کردن دل از ماسوی الله و مدرجه سوم آنکه هیچکس را به عبارت کردن آن ره نیست و من لم یجعل الله نوراَفماله من نور.

Гуфтанд аломат муҳаббат чист гуфт : онкии ибодат ӯ андак буду тафаккури аўдоим буду хилват ӯ бисёру хомӯшӣ ӯ пайваста чун бадви дрнгрнд ӯ на бинад ва чун бихонанд нашавад чун мусӣбатӣ расад андӯҳгин нашавад ва чун савобӣ рӯй бадв наад шоднгрдд ва аз ҳечкас натарсаду бҳичкс умед надорад .

گفتند علامت محبت چیست گفت: آنکه عبادت او اندک بود و تفکر اودایم بود و خلوت او بسیار و خاموشی او پیوسته چون بدو درنگرند او نه‌بیند و چون بخوانند نشود چون مصیبتی رسد اندوهگین نشود و چون صوابی روی بدو نهد شادنگردد و از هیچکس نترسد و بهیچکس امید ندارد.

Ва гуфтанд хавф ва рҷоء чисту аломат ҳар ду кадомаст гуфт : аломати хавф гурезасту аломати раҷо талабаст ҳар ки соҳиб раҷоаст ва талаб надорад ӯ дурӯғ занасту ҳарки соҳиб хавфаст ва гурез надорад каззобаст .

و گفتند خوف و رجاء چیست و علامت هر دو کدامست گفت: علامت خوف گریز است و علامت رجا طلب است هر که صاحب رجا است و طلب ندارد او دروغ زن است و هرکه صاحب خوفست و گریز ندارد کذابست.

Ва гуфт : раҷитарин мардумон ба наҷот касеро дидам ки тарсноктар буд бар нафаси хеш ки набояд ки наҷоти наёбаду тарсноктар халқ ба ҳалок касеро ёфтам ки эминтар буд бар нафаси худ он надидӣ ки Юнуси алайҳи ассалом чун чунон гумони барад ки ҳақи таъолӣ итоб накунад чигуна уқубат рӯй буии ниҳод .

و گفت: راجی‌ترین مردمان به نجات کسی را دیدم که ترسناک‌تر بود بر نفس خویش که نباید که نجات نیابد و ترسناک‌تر خلق به هلاک کسی را یافتم که ایمن‌تر بود بر نفس خود آن ندیدی که یونس علیه السلام چون چنان گمان برد که حق تعالی عتاب نکند چگونه عقوبت روی بوی نهاد.

Ва гуфт : камтарин яқин онаст ки чун бадал расад дилро пурнур кунад ва пок кунад аз вай ҳарҷо ки шаккӣаст то аз дили шукру хавфи худои таъолӣ падед ояду яқини маърифати азимати худоӣ буд ва бар қадару азимат худоӣ тавонад буду азимати маърифати азимати худоӣ буд .

و گفت: کم‌ترین یقین آنست که چون بدل رسد دل را پرنور کند و پاک کند از وی هرجا که شکی است تا از دل شکر و خوف خدای تعالی پدید آید و یقین معرفت عظمت خدای بود و بر قدر و عظمت خدای تواند بود و عظمت معرفت عظمت خدای بود.

Ва гуфт : чун бо аҳл сидқ биншинед ба сидқ нишинед ки эшон ҷосусони длҳоонд ва дар длҳоءи шумо раванд ва берун оянд .

و گفت: چون با اهل صدق بنشینید به صدق نشینید که ایشان جاسوسان دلهااند و در دلهاء شما روند و بیرون آیند.

Ва гуфт : нишон раҷо онаст ки чун никўӣӣ бадв расад ӯро илҳом шукр диҳанд ё умеди тамомии неъмат аз худои таъолӣ бар ваии андари дунёу тамомии афв дар охират .

و گفت: نشان رجا آنست که چون نیکوئی بدو رسد او را الهام شکر دهند یا امید تمامی نعمت از خدای تعالی بر وی اندر دنیا و تمامی عفو در آخرت.

Ва гуфт : нишони зуҳд чаҳораст эътимод бар ҳақу безорӣ аз халқу ихлос барои худоӣу эҳтимоли зулм аз ҷиҳати каромати дайн .

و گفت: نشان زهد چهار است اعتماد بر حق و بیزاری از خلق و اخلاص برای خدای و احتمال ظلم از جهت کرامت دین.

Ва гуфт : нишони андакии маърифати банда ба нафаси хеш аз андакии ҳаё буду андакии хавф .

و گفت: نشان اندکی معرفت بنده به نفس خویش از اندکی حیا بود و اندکی خوف.

Ва гуфт : ҳар ки бхдои орифтар аз худои тарсонтар .

و گفت: هر که بخدای عارف‌تر از خدای ترسان‌تر.

Ва гуфт : чун салоҳи длҷўӣии ёрӣ хоҳ биравӣ ба нигоҳ дошт забон .

و گفت: چون صلاح دلجوئی یاری خواه بروی به نگاه داشت زبان.

Ва гуфт : нофеътарин фақрии он буд ки ту бидон мутаҳаммил бошӣ ва бидон розӣ .

و گفت: نافع‌ترین فقری آن بود که تو بدان متحمل باشی و بدان راضی.

Ва гуфт : нофеътарин ақлии он буд ки турои шносогрдонд то неъмати худоӣ бар худбинӣ ва ёрӣ диҳад туро бар шукри он ва бархезад ба хилофи ҳаво .

و گفت: نافعترین عقلی آن بود که ترا شناساگرداند تا نعمت خدای بر خودبینی و یاری دهد تو را بر شکر آن و برخیزد به خلاف هوا.

Ва гуфт : нофеътарин ихлоси он буд ки давр кунад аз ту риёу тасаннӯъ ва тизин .

و گفت: نافع‌ترین اخلاص آن بود که دور کند از تو ریا و تصنع و تزین.

Ва гуфт : бузургтарин тавозуъи он буд ки давр кунад аз ту кибру хашмро дар ту бимиранд .

و گفت: بزرگترین تواضع آن بود که دور کند از تو کبر و خشم را در تو بمیراند.

Ва гуфт : зиёни кортарин маосии он буд ки тоъат кунӣ бар ҷаҳл ки зарари он бар ту беш аз он буд ки маъсиятӣ кунӣ бар ҷаҳл .

و گفت: زیان کارترین معاصی آن بود که طاعت کنی بر جهل که ضرر آن بر تو بیش از آن بود که معصیتی کنی بر جهل.

Ва гуфт : ҳар ки андакиро осони шуморад ва хирад гирад зуд буд ки дар бисёр афтод .

و گفت: هر که اندکی را آسان شمارد و خرد گیرد زود بود که در بسیار افتاد.

Ва гуфт : хавос ғаввосӣ мекунанд дар дарёии фикрату авоми саргашта ва гумроҳ мегирданд дар биёбони ғифлат .

و گفت: خواص غواصی می‌کنند در دریای فکرت و عوام سرگشته و گمراه می‌گردند در بیابان غفلت.

Ва гуфт : эмоми ҷумлаи амалҳои илмасту эмоми ҷумлаи илмҳо аноят .

و گفت: امام جمله عملهای علم است و امام جمله علمها عنایت.

Ва гуфт : яқин нурӣаст ки ҳақи таъолӣ дар дили бандаи падеди орад то бидон ҷумлаи умӯри охират мушоҳида кунад ва ба қӯти он нури ҷумлаи ҳиҷобҳо ки миён ӯу миён охират аст бисӯзад то бидон нури мутолиаи ҷумлаи корҳои охират мекунад чунонкии гўӣӣ ӯ ромшоҳдаҳаст .

و گفت: یقین نوریست که حق تعالی در دل بنده پدید آرد تا بدان جمله امور آخرت مشاهده کند و به قوت آن نور جمله حجاب‌ها که میان او و میان آخرت است بسوزد تا بدان نور مطالعه جمله کارهای آخرت می‌کند چنانکه گوئی او رامشاهده است.

Ва гуфт : ихлос онаст ки чун амалӣ кунӣ дӯсти надорӣ ки туро бидон ёд кунанду туро бузург доранд ба сабаби амали ту ва талаб накунӣ савоби амали хеш аз ҳечкас магар аз худои таъолии ин халоси амал буд .

و گفت: اخلاص آنست که چون عملی کنی دوست نداری که ترا بدان یاد کنند و ترا بزرگ دارند به سبب عمل تو و طلب نکنی ثواب عمل خویش از هیچکس مگر از خدای تعالی این خلاص عمل بود.

Ва гуфт : амал кун ва чунон амал кун ки ҳечкас нест дар замин ба ҷузи ту ва ҳечкас нест дар осмон ба ҷуз ӯ .

و گفت: عمل کن و چنان عمل کن که هیچکس نیست در زمین به جز تو و هیچکس نیست در آسمان به جز او.

Ва гуфт : ин рӯзӣ чанд ки мондааст инро ғаниматии бузурги шимуру ӣнқадари умр ки дар пеши дорӣ дар салоҳи гузор то биёмурзанд ончӣ аз ту бигузаштааст .

و گفت: این روزی چند که مانده است این را غنیمتی بزرگ شمر و اینقدر عمر که در پیش داری در صلاح گذار تا بیامرزند آنچه از تو بگذشته است.

Ва гуфт : дўоءи дили панҷ чизаст ҳамнишинии аҳли салоҳу хондани қуръону тиҳии доштани шикаму намози шабу зорӣ кардан дар вақти саҳар .

و گفت: دواء دل پنج چیز است همنشینی اهل صلاح و خواندن قرآن و تهی داشتن شکم و نماز شب و زاری کردن در وقت سحر.

Ва гуфт : адли ду қисмаст ъдлисти зоҳири миёни туу миёни халқу адлии ботини миёни туу миёни ҳақу тариқи адли тариқ истиқоматасту тариқи фазли тариқ фазилатаст .

و گفت: عدل دو قسم است عدلیست ظاهر میان تو و میان خلق و عدلی باطن میان تو و میان حق و طریق عدل طریق استقامت است و طریق فضل طریق فضیلت است.

Ва гуфт : мувофиқ аҳл салоҳем дар аъмоли ҷавориҳ ва мухолиф эшонем баҳаматҳо .

و گفت: موافق اهل صلاحیم در اعمال جوارح و مخالف ایشانیم بهمت‌ها.

Ва гуфт : худованд мефармоед анмои амўолкму аўлодкми фитна ва мо фитна зиёдат мекунем .

و گفت: خداوند می‌فرماید انما اموالکم و اولادکم فتنة و ما فتنه زیادت می‌کنیم.

Нақласт ки шабии сӣу андкс аз асҳоб ӯ ҷамъ шуданд ва суфра биниҳоданд нони андак буд шайхи пора пора кард ва чароғ барграфт чун чароғ боз овараданд ҳамаи нони порҳо бар ҷои худ буд ҳеҷ касб ба қасд эсор нахурда буд мурӣдонро чунин тарбият карда буд рҳмҳоллаҳи алайҳ .

نقلست که شبی سی و اندی از اصحاب او جمع شدند و سفره بنهادند نان اندک بود شیخ پاره پاره کرد و چراغ برگرفت چون چراغ باز آوردند همه نان‌پاره‌ها بر جای خود بود هیچ کس به قصد ایثار نخورده بود مریدان را چنین تربیت کرده بود رحمةالله علیه.