Он ғаввоси дрёءи дайн ва он дрёء дар яқини он қутб макунат ва он рукни суннати он эмоми аҳли ҷндбаҳу сбиқи Абдуллоҳи хбиқи раҳмаи аллоҳи алайҳ аз зӯҳҳоду ибоди мутасаввифа буд ва аз мтўръони вмтўклон буду дрҳлол хӯрдани мболғтӣ тамом дошт ва бо Юсуфи асбот суҳбат дошта буд ва дар асли кӯфӣ буд ва бонтокиаҳ нишастӣу мазҳаби Сафёни бен Саид алсўрӣ дошт ва дар фиқҳу мъомлту ҳақиқату асҳоб ӯро дида буду калимот рафеъ дорад .

آن غواص دریاء دین و آن دریاء در یقین آن قطب مکنت و آن رکن سنت آن امام اهل جندبه و سبیق عبدالله خبیق رحمة الله علیه از زهاد و عباد متصوفه بود و از متورعان ومتوکلان بود و درحلال خوردن مبالغتی تمام داشت و با یوسف اسباط صحبت داشته بود و در اصل کوفی بود و بانطاکیه نشستی و مذهب سفیان بن سعید الثوری داشت و در فقه و معاملت و حقیقت و اصحاب او را دیده بود و کلمات رفیع دارد.

Фатҳ Мӯсилӣ гуяд ки аввал ӯро дидам маро гуфт : ё хуросонии чаҳор беш нест чашму забону дилу ҳаво ба чашми ҷоӣии мангар ки нишоед ва ба забон чизе магӯӣ ки худоӣ дар дили ту ба хилоф он донаду дили нигоҳи дор аз хиёнату кин бар мусулмонону ҳавои нигоҳи дор аз шар ва ҳеҷ мҷўии бҳўо агар ин ҳар чаҳор бад-ӣн сифат набошад хокистар бар сар бояд кард ки дар он шақовати ту буд .

فتح موصلی گوید که اول او را دیدم مرا گفت: یا خراسانی چهار بیش نیست چشم و زبان و دل و هوا به چشم جائی منگر که نشاید و به زبان چیزی مگوی که خدای در دل تو به خلاف آن داند و دل نگاه دار از خیانت و کین بر مسلمانان و هوا نگاه دار از شر و هیچ مجوی بهوا اگر این هر چهار بدین صفت نباشد خاکستر بر سر باید کرد که در آن شقاوت تو بود.

Ва гуфт : худованди таъолии дилҳоро мавзеи зикри офарид чун бонафас суҳбат доштанд мавзе шаҳват шуданд ва бок надоранду шаҳвати аздл берун наравад магар аз хавфӣ беқароркунанда ё шавқӣ беоромкунанда .

و گفت: خداوند تعالی دلها را موضع ذکر آفرید چون بانفس صحبت داشتند موضع شهوت شدند و باک ندارند و شهوت ازدل بیرون نرود مگر از خوفی بی‌قرار کننده یا شوقی بی‌آرام کننده.

Ва гуфт : ҳар ки хоҳад ки дар зиндагонии хеши зинда дил бошад гӯи дилро бастаи тамаъи мадор то аз кули озоди шӯй .

و گفت: هر که خواهد که در زندگانی خویش زنده دل باشد گو دل را بسته طمع مدار تا از کل آزاد شوی.

Ва гуфт : андӯҳи мадори магар аз барои чизе ки фардои туро аз он музират буд ва шод мабош ало ба чизе ки фардои туро шод кунад .

و گفت: اندوه مدار مگر از برای چیزی که فردا ترا از آن مضرت بود و شاد مباش الا به چیزی که فردا ترا شاد کند.

Ва гуфт : рамидатарин бандагон аз бандагони худои он буд ки бадали ваҳшитар буд ва агар эшонро инсӣ будӣ бо худои ҳамаи чизро бо эшон инс будӣ .

و گفت: رمیده‌ترین بندگان از بندگان خدای آن بود که بدل وحشی‌تر بود و اگر ایشان را انسی بودی با خدای همه چیز را با ایشان انس بودی.

Ва гуфт : нофеътарин хавфҳо он буд ки туро аз маъсият боз дорад .

و گفت: نافع‌ترین خوفها آن بود که ترا از معصیت باز دارد.

Ва гуфт : нофеътарин умедҳо он буд ки кор бар ту осон гирданд .

و گفت: نافع‌ترین امیدها آن بود که کار بر تو آسان گرداند.

Ва гуфт : ҳар ки ботил бисёр шунӯди ҳаловати тоъати аздл ӯ баравад .

و گفت: هر که باطل بسیار شنود حلاوت طاعت ازدل او برود.

Ва гуфт : нофеътарин хавфи он буд ки андӯҳи туро доим кунад бар ончии фӯт шудааст зеро аз умр дар ғифлату фикратро лозим ту гирданд дар бақиятаи умри ту .

و گفت: نافع‌ترین خوف آن بود که اندوه ترا دائم کند بر آنچه فوت شده است زیرا از عمر در غفلت و فکرت را لازم تو گرداند در بقیت عمر تو.

Ва гуфт : рҷосаҳ гӯнааст мардӣ буд ки некӣ кунад ва умед дорад ки қабул кунад ва яке буд зиштӣ кунад ва тавваҷуҳ кунад ва умед дорад ки биёмурзад ва яке раҷои козиб буд ки пайваста гуноҳ мекунад ва умед медорад ки худоӣ ӯро биёмурзад .

و گفت: رجاسه گونه است مردی بود که نیکی کند و امید دارد که قبول کند و یکی بود زشتی کند و توجه کند و امید دارد که بیامرزد و یکی رجا کاذب بود که پیوسته گناه می‌کند و امید می‌دارد که خدای او را بیامرزد.

Ва гуфт : ҳар ки бдкрдор буд хавф ӯ бояд ки бар рҷоءи ғолиб буд .

و گفت: هر که بدکردار بود خوف او باید که بر رجاء غالب بود.

Ва гуфт : ихлос дар амали сахттар аз амалу амал худ чунонаст ки оҷиз меоянд аз гузордан он то бохалос чаҳ расад .

و گفت: اخلاص در عمل سخت‌تر از عمل و عمل خود چنانست که عاجز می‌آیند از گزاردن آن تا باخلاص چه رسد.

Ва гуфт : мустағнии натавонад буд бҳичи ҳоли аи зҷмлаҳи аҳвол аз сидқу сидқ мустағнӣаст аз ҷумлаи аҳвол ва ҳар ки ба сидқ буд дар он чаҳ миён ӯу миёни худоӣ ба ҳақиқат ҳаст матлаъ гардад бар хзоӣни ғайб ва амин гардад дар осмонҳо ва заминҳо ва агар туоне ки ҳеҷ кас бар ту сабқат нагирад дар кори худованди хеш чунон кун ва то туоне бар худованди хеши ҳеҷ мгзин ки ӯ туро аз ҳамаи чизҳо ба вассалом .

و گفت: مستغنی نتواند بود بهیچ حال ا زجمله احوال از صدق و صدق مستغنی است از جمله احوال و هر که به صدق بود در آن چه میان او و میان خدای به حقیقت هست مطلع گردد بر خزائن غیب و امین گردد در آسمانها و زمینها و اگر توانی که هیچ کس بر تو سبقت نگیرد در کار خداوند خویش چنان کن و تا توانی بر خداوند خویش هیچ مگزین که او ترا از همه چیزها به والسلام.