Он муфтии ҳидояти он Меҳдии вилояти он ҳорси ақлу шаръи он орифи аслу фаръи он маъатталии ҳуҷҷоҷи шайхи вақти хайри алнсоҷи рҳмҳоллаҳи алайҳи устод бисёр машойихи бўддри Бағдоду пери вақти хеш буд ва дар ваъзу мъомлти баён шоФӣ дошту иборатӣ муҳаззаб дошт вхлқии вҳлмии бғоиту вараъу муҷоҳидаи тамому нафасии муассири шблӣу иброҳӣми хавос дар маҷлис аўтўбаҳ карданд шблиро пеш ҷунайд фиристод ҳифзи ҳурмати ҷунайдро ва ӯ мурӣди сиррии сиқтӣ буду ҷунайд ӯро азим муҳтарам доштӣу бўҳмзаҳи Бағдодӣ дар шани аўмболғтӣ тамом кардӣу сабаби онкӣ ӯро хайр нассоҷ гуфтанд он буд ки ӯ аз мавлуди гоҳи худ ба сомраҳ рафт ба азми ҳаҷи гузариш ба Кӯфа буд чун ба дарвоза Кӯфа расед мураққаъии пораи пораи пӯшида буд ваов худ сиёҳи ранг буд чунонкӣ ҳар ки ӯро дидӣ гуфтӣ ин марди аблаҳӣ май намояди яке ӯро бидид гуфт : рӯзӣ чанд ӯ дар кори кашами пеш ӯ рафт ва гуфт : ту банда гуфт : оре гуфт : аз худованд гурехта гуфт : оре гуфт : турои нгоҳдорм то бхдоўнд сипорам ӯ гуфт : ман худ ин металабам гуфт : умрӣаст ки дар орзӯии онам ки касе ёбам ки маро ба худованд сипорад пас ӯро ба хонаи барад ва гуфт : номи тўхирост ва ӯ аз ҳасани ақида ки алмؤмни лоикзб ӯро хилоф накард бо ва бирафт ва ӯро хизмат кард пас онмрди хайрро нассаҷии омухт ва солҳо кори он мард карду ҳаргоҳ ки гуфтӣ хайр ӯ гуфтӣ лаббайк то онгаҳ ки он мард пушаймон шуд ки сидқу адабу фаросат ӯ медиду ибодат бисёр азу мушоҳида мекард гуфт : ман ғалат карда будам ту бандаи ман нестӣ бирав ҳар ҷо ки хоҳии пас ӯ бирафт ва ба Макка шуд то бидон дараҷа расед ки ҷунайд гуфт : алхири хирлои вдўстр он доштӣ ки ӯро хайр хондандӣ гуфтӣ раво набошад ки бародарии мусулмони марои номӣ ниҳода бошад ва ман он номи бгрдонм .

آن مفتی هدایت آن مهدی ولایت آن حارس عقل و شرع آن عارف اصل و فرع آن معطلی حجاج شیخ وقت خیر النساج رحمةالله علیه استاد بسیار مشایخ بوددر بغداد و پیر وقت خویش بود و در وعظ و معاملت بیان شافی داشت و عبارتی مهذب داشت وخلقی وحلمی بغایت و ورع و مجاهدهٔ تمام و نفسی موثر شبلی و ابراهیم خواص در مجلس اوتوبه کردند شبلی را پیش جنید فرستاد حفظ حرمت جنید را و او مرید سری سقطی بود و جنید او را عظیم محترم داشتی و بوحمزه بغدادی در شان اومبالغتی تمام کردی و سبب آنکه او را خیر نساج گفتند آن بود که او از مولود گاه خود به سامره رفت به عزم حج گذرش به کوفه بود چون به دروازهٔ کوفه رسید مرقعی پاره پاره پوشیده بود واو خود سیاه رنگ بود چنانکه هر که او را دیدی گفتی این مرد ابلهی می‌نماید یکی او را بدید گفت: روزی چند او در کار کشم پیش او رفت و گفت: تو بندهٔ گفت: آری گفت: از خداوند گریختهٔ گفت: آری گفت: ترا نگاهدارم تا بخداوند سپارم او گفت: من خود این می‌طلبم گفت: عمری است که در آرزوی آنم که کسی یابم که مرا به خداوند سپارد پس او را به خانه برد و گفت: نام توخیراست و او از حسن عقیده که المؤمن لایکذب او را خلاف نکرد با و برفت و او را خدمت کرد پس آنمرد خیر را نساجی آموخت و سالها کار آن مرد کرد و هرگاه که گفتی خیر او گفتی لبیک تا آنگه که آن مرد پشیمان شد که صدق و ادب و فراست او می‌دید و عبادت بسیار ازو مشاهدهٔ می‌کرد گفت: من غلط کرده بودم تو بندهٔ من نیستی برو هر جا که خواهی پس او برفت و به مکه شد تا بدان درجه رسید که جنید گفت: الخیر خیرلا ودوستر آن داشتی که او را خیر خواندندی گفتی روا نباشد که برادری مسلمان مرا نامی نهاده باشد و من آن نام بگردانم.

Нақласт ки гоҳгоҳ бофандагӣ кардӣ ва гоҳе блб диҷла рафтӣ моҳёни буии тақарруби ҷустандӣ ва чизҳо оўрдндии рӯзии карбоси перзанӣ май бофт перзан гуфт : агар ман дарҳам биоварам ва туро наёбам кро даҳум гуфт : дар диҷла андоз перзан дарҳам оварад ӯ ҳозир набӯд дар диҷлаи андохт чун хайри блб диҷла рафт моҳёни он дарҳами пеш ӯ овараданд машойих чун ин ҳол бишуниданд аз вай нпсндиднд гуфтанд ӯро ба бозича машғӯл кардаанд ин нишон ҳиҷоб бошад ва тавонад буд ки нишон ҳиҷоб бошад ғайр ӯро аммо ӯро набӯд чунонкии сулаймонро алайҳ ассалом набӯд ва гуфт : дар хона будам дар дилам омад ки ҷунайд бар дарост он хотирро нафй кардам то се бори ин дар хотирам омад ки баъд аз он беруни омадаму ҷунайдро дидам брдр гуфт : чаро бахотири аввал берун наомадӣ .

نقلست که گاهگاه بافندگی کردی و گاهی بلب دجله رفتی ماهیان بوی تقرب جستندی و چیزها آوردندی روزی کرباس پیرزنی می‌بافت پیرزن گفت: اگر من درهم بیاورم و ترا نیابم کرا دهم گفت: در دجله انداز پیرزن درهم آورد او حاضر نبود در دجله انداخت چون خیر بلب دجله رفت ماهیان آن درهم پیش او آوردند مشایخ چون این حال بشنیدند از وی نپسندیدند گفتند اورا به بازیچه مشغول کرده‌اند این نشان حجاب باشد و تواند بود که نشان حجاب باشد غیر او را اما او را نبود چنانکه سلیمان را علیه السلام نبود و گفت: در خانه بودم در دلم آمد که جنید بر دراست آن خاطر را نفی کردم تا سه بار این در خاطرم آمد که بعد از آن بیرون آمدم و جنید را دیدم بردر گفت: چرا بخاطر اول بیرون نیامدی.

Ва гуфт : дар масҷид шудам дарвеширо дидам дар ман овехт ва гуфт : эй шайх бар ман бахшой ки меҳнатии бузурги пешам омада аст гуфтам чист гуфт : балои азмн бозстдаҳанд въоФити бмн пайваста карда анд гуфт : ҳолаш нигоҳ кардам як динораши Фтўр шуда буд .

و گفت: در مسجد شدم درویشی را دیدم در من آویخت و گفت: ای شیخ بر من بخشای که محنتی بزرگ پیشم آمده است گفتم چیست گفت: بلا ازمن بازستده‌اند وعافیت بمن پیوسته کرده‌اند گفت: حالش نگاه کردم یک دینارش فتور شده بود.

Ва гуфт : хавфи тозӣона худовандаст бандагониро ки дар беадабӣ ху карда бошанд бидон рост кунанд .

و گفت: خوف تازیانه خداوند است بندگانی را که در بی‌ادبی خو کرده باشند بدان راست کنند.

Ва гуфт : нишони онкии амали бғоит расида аст онаст ки дар он амали ҷузи аҷз ва тақсир набенанд .

و گفت: نشان آنکه عمل بغایت رسیده است آنست که در آن عمل جز عجز و تقصیر نبینند.

Нақласт ки сад ва бист сол умр ёфт чун наздики вФотш буд вақти намози шом буд ъзроӣили сояи андохти сар аз болини бардошти вагуфт : ъФоки аллоҳ таваққуф кун ки бандаи маъмурӣ ва ман бандаи маъмур туро гуфтаанд ки ҷон ӯро брдорў маро гуфтаанд ки чун вақт намоз ояд бгзору вақт даромадааст ончии туро фармӯдаанд фӯт намешавад аммо ончии маро фармӯдаанд фӯт мешавад сабр кун то намоз шом кунам пас таҳорат кард внмози гузоради баъд аз он вафот ёфт ҳамон шаб ӯро ба хоб диданд гуфтанд худоӣ бо ту чаҳ кард гуфт : аз ман мапурсед влкн аз дунёии наҷиси бози рустами рҳмҳоллаҳи алайҳ .

نقل است که صد و بیست سال عمر یافت چون نزدیک وفاتش بود وقت نماز شام بود عزرائیل سایه انداخت سر از بالین برداشت وگفت: عفاک الله توقف کن که بنده ماموری و من بنده مامور ترا گفته‌اند که جان او را بردارو مرا گفته‌اند که چون وقت نماز آید بگزار و وقت درآمده است آنچه ترا فرموده‌اند فوت نمی‌شود اما آنچه مرا فرموده‌اند فوت می‌شود صبر کن تا نماز شام کنم پس طهارت کرد ونماز گزارد بعد از آن وفات یافت همان شب او را به خواب دیدند گفتند خدای با تو چه کرد گفت: از من مپرسید ولکن از دنیای نجس باز رستم رحمةالله علیه.