Он рукни рӯзгори он қутби Аброри он Фариди даҳри он ваҳиди асри онъошқи маъшӯқи шайхи вақти Аҳмади мсрўқи раҳмаи аллоҳи алайҳ аз машойихи кбори хуросон буд вози Тӯс буд аммо дар Бағдод нишастӣу ботФоқи ҳама аз ҷумлаи авлиёъи худоӣ буд ваовро бо қутби алмдори рҳмҳоллаҳи алайҳи суҳбат буд ӯ худ аз ақтоб буд азу пурседанд ки қутб кист зоҳир накард аммо ба ҳукми ишорат чунон намӯд ки ҷунайдаст ва ӯ чиҳил танро аз аҳли тамкину машойихи макин хизмат карда буду Фоидҳои гирифта ва дар улӯми зоҳрўи ботин ба камол ва дар муҷоҳидау тақво ба ғояти дараҷау суҳбати муҳосибӣ ва сиррӣ ёфта .

آن رکن روزگار آن قطب ابرار آن فرید دهر آن وحید عصر آنعاشق معشوق شیخ وقت احمد مسروق رحمه الله علیه از مشایخ کبار خراسان بود واز طوس بود اما در بغداد نشستی و باتفاق همه از جمله اولیاء خدای بود واو را با قطب المدار رحمةالله علیه صحبت بود او خود از اقطاب بود ازو پرسیدند که قطب کیست ظاهر نکرد اما به حکم اشارت چنان نمود که جنید است و او چهل تن را از اهل تمکین و مشایخ مکین خدمت کرده بود و فایدها گرفته و در علوم ظاهرو باطن به کمال و در مجاهده و تقوی به غایت درجه و صحبت محاسبی و سری یافته.

Ва гуфт : перӣ ба наздик ман омаду сухани покиза ҳаме гуфт :у ширини сухани вхўши забон буду хотирӣ некӯ дошт вагуфт : ҳар хотирӣ ки шморои даройад бо ман бгўӣид мсрўқ гуфт : маро дар хотир омад ки ӯ ҷуҳудаст ва ин хотир аз ман намерафт бо ҷрирӣ гуфтам ӯро ин мувофиқ наёяд гуфтам албата бовай бихоҳам гуфт : пас ӯро гуфтам ки ту гуфта ки ҳар хотир ки шмородроид бо ман бгўӣид акнӯн марои чунин дрхотр омад ки ту ҷуҳудии соъатии сар дар пеши афканд пас гуфт : рост гуфтӣ ва шаҳодат оварад онгоҳ гуфт : ҳамаи дайнҳо ва мазҳабҳо нигаҳ кардам гуфтам агар бо ҳеҷ қавм чизеаст бо ин қавмаст ба наздики шумо омадам то биёзмоем шморо бар ҳақ ёфтам .

و گفت: پیری به نزدیک من آمد و سخن پاکیزه همی گفت: و شیرین سخن وخوش زبان بود و خاطری نیکو داشت وگفت: هر خاطری که شمارا درآید با من بگوئید مسروق گفت: مرا در خاطر آمد که او جهود است و این خاطر از من نمی‌رفت با جریری گفتم او را این موافق نیاید گفتم البته باوی بخواهم گفت: پس او را گفتم که تو گفتهٔ که هر خاطر که شمارادرآید با من بگوئید اکنون مرا چنین درخاطر آمد که تو جهودی ساعتی سر در پیش افکند پس گفت: راست گفتی و شهادت آورد آنگاه گفت: همه دینها و مذهبها نگه کردم گفتم اگر با هیچ قوم چیزی است با این قوم است به نزدیک شما آمدم تا بیازمایم شمارا بر حق یافتم.

Ва сухан ӯст ки ҳар ки бғири худоӣ шод шавад шодӣ ӯ бҷмлаҳи андӯҳ буду ҳаркиро дар хизмат хдоўндонс набошад инси ваии бҷмлаҳи ваҳшат буду ҳарки дар хавотири дил бо худои таъолии муроқибат биҷой оварад худои таъолӣ ӯро дар ҳаракоти ҷавориҳ маъсӯм дорад .

و سخن اوست که هر که بغیر خدای شاد شود شادی او بجمله اندوه بود و هرکه را در خدمت خداوندانس نباشد انس وی بجمله وحشت بود و هرکه در خواطر دل با خدای تعالی مراقبت بجای آورد خدای تعالی او را در حرکات جوارح معصوم دارد.

Ва гуфт ҳарки мҳсн шавад дар тақво осон гардад бар ваии эъроз аз дунё .

و گفت هرکه محصن شود در تقوی آسان گردد بر وی اعراض از دنیا.

Ва гуфт : тақво онаст ки бгўшаҳи чашм ба лаззоти дунёи бозннгрӣу бадал дар он тафаккур накунӣ .

و گفت: تقوی آنست که بگوشهٔ چشم به لذات دنیا بازننگری و بدل در آن تفکر نکنی.

Ва гуфт : бузурги доштани ҳурмати муъмин аз бузурги доштани ҳурмати худованд буд ва ба ҳурмати банда ба маҳали ҳақиқат тақво расад .

و گفت: بزرگ داشتن حرمت مؤمن از بزرگ داشتن حرمت خداوند بود و به حرمت بنده به محل حقیقت تقوی رسد.

Ва гуфт : дар ботини нгрстни маърифати ҳақ аз дили бабрад .

و گفت: در باطن نگرستن معرفت حق از دل ببرد.

Ва гуфт : ҳар крои маваддати ҳақ буд кас бар ваии ғолиб натавонад шуд .

و گفت: هر کرا مودت حق بود کس بر وی غالب نتواند شد.

Ва гуфт : дунёро бўҳшт доғ кардаанд то инси мутӣъони худоӣ ба худоӣ буд на ба дунё .

و گفت: دنیا را بوحشت داغ کرده‌اند تا انس مطیعان خدای به خدای بود نه به دنیا.

Ва гуфт : хавф май бояд ки хавф беш аз раҷоаст ки ҳақи таъолии биҳиштро бёФриду дӯзах ва ҳечкас ба биҳишт натавонад расед то ба дӯзах гузар накунад .

و گفت: خوف می‌باید که خوف بیش از رجا است که حق تعالی بهشت را بیافرید و دوزخ و هیچکس به بهشت نتواند رسید تا به دوزخ گذر نکند.

Ва гуфт : бештари чизе ки орифон аз он битарсанд хавф аз фӯти ҳақ буд .

و گفت: بیشتر چیزی که عارفان از آن بترسند خوف از فوت حق بود.

Ва гуфт : дарахти маърифатро об фикрат диҳанд вдрхти фикратро оби ҷаҳлу дарахти тавбаро оби надомату дарахти муҳаббатро оби мувофиқат .

و گفت: درخت معرفت را آب فکرت دهند ودرخت فکرت را آب جهل و درخت توبه را آب ندامت و درخت محبت را آب موافقت.

Ва гуфт : ҳаргоҳ ки тамаъи маърифати дорӣу пеш аз он дараҷаи инобат муҳкам накарда бошӣ бар бисот ҷаҳл бошӣу ҳаргоҳ ки иродат талаб кунӣ пеш аз дуруст кардани мақоми тавба дар майдон ғифлат бошӣ .

و گفت: هرگاه که طمع معرفت داری و پیش از آن درجهٔ انابت محکم نکرده باشی بر بساط جهل باشی و هرگاه که ارادت طلب کنی پیش از درست کردن مقام توبه در میدان غفلت باشی.

Ва гуфт : зуҳд онаст ки ҷузи худои ҳеҷ сабабӣ бар вай подшоҳ нагардад .

و گفت: زهد آنست که جز خدای هیچ سببی بر وی پادشاه نگردد.

Ва гуфт : то ту аз шиками модари беруни омада дар хароб кардани умри худӣ , рҳмҳоллаҳи алайҳ .

و گفت: تا تو از شکم مادر بیرون آمدهٔ در خراب کردن عمر خودی، رحمةالله علیه.