Он фалаки ибодати он хуршеди саодати он чашмаи ризои он нуқтаи вафои он шайхи раббонии шайхи Абубакри сидлонии рҳмҳоллаҳи алайҳ аз ҷумлаи машойиху аълои эшон буду соҳиби ҷамол бар сифатӣ ки дар аҳди хеш ҳамто надошт дар ҳолат ва дар мъомлт ва дар вараъу тақвоу мшоҳдти ягона ва аз Форс буду дрнишобўр вафот карду шблӣ ӯро бузург доштӣ азим всхн ӯст ки гуфт : дрҷмлаҳи дунёи як ҳикматаст ва ҳар якро аз он ҳикмати насиб бар қадар кашф ӯст .

آن فلک عبادت آن خورشید سعادت آن چشمهٔ رضا آن نقطه وفا آن شیخ ربانی شیخ ابوبکر صیدلانی رحمةالله علیه از جمله مشایخ و اعلای ایشان بود و صاحب جمال بر صفتی که در عهد خویش همتا نداشت در حالت و در معاملت و در ورع و تقوی و مشاهدت یگانه و از فارس بود و درنیشابور وفات کرد و شبلی او را بزرگ داشتی عظیم وسخن اوست که گفت: درجمله دنیا یک حکمت است و هر یک را از آن حکمت نصیب بر قدر کشف اوست.

Ва гуфт : суҳбат кунед бо худои ъзўҷл ва агар натавонед бо онкас суҳбат кунад ки бо худо суҳбат кунед то ба баракати суҳбат ӯ шуморо ба худои расонад ва дар дўҷҳон растгорӣ бошад .

و گفت: صحبت کنید با خدای عزوجل و اگر نتوانید با آنکس صحبت کند که با خدا صحبت کنید تا به برکت صحبت او شما را به خدای رساند و در دوجهان رستگاری باشد.

Вагуфт : ҳар ки мусоҳибат кунад бо илм ӯро чора набӯд аи змшоҳдаҳи амр ва наҳй .

وگفت: هر که مصاحبت کند با علم او را چاره نبود ا زمشاهده امر و نهی.

Ва гуфт : илми туро бурӣда кунад аз ҷаҳли пас ҷаҳд дар он кун ки то туро бурӣда нигараданд аи зхдои таъолӣ .

و گفت: علم تو را بریده کند از جهل پس جهد در آن کن که تا ترا بریده نگرداند ا زخدای تعالی.

Вагуфт : васл бефасласт ки чун фасл омад васл намонад .

وگفت: وصل بی‌فصل است که چون فصل آمد وصل نماند.

Ва гуфт : ҳар ки сидқ нигоҳ бидорад миёни хешу худои сидқ ӯ ромшғўл гирданд аз онкӣ ӯро фароғати халқ буд .

و گفت: هر که صدق نگاه بدارد میان خویش و خدای صدق او رامشغول گرداند از آنکه او را فراغت خلق بود.

Ва гуфт : роҳи баъдад халқаст ва гуфт : тариқи худои росту бадв тариқ нест .

و گفت: راه بعدد خلق است و گفت: طریق خدای راست و بدو طریق نیست.

Вагуфт : маҷоласт худо бисёр кун ва бо халқи андак .

وگفت: مجالست خدا بسیار کن و با خلق اندک.

Вагуфт : беҳтарини халқ он қавманд ки хайр дрғир набенанд ва донанд ки роҳ ба худоӣ бисёраст ба ҷуз аз он роҳ ки хос ин касаст ва аммо чунон бояд ки тақсири нафасро донад дар ончӣ ӯ дар онаст .

وگفت: بهترین خلق آن قومند که خیر درغیر نبینند و دانند که راه به خدای بسیارست به جز از آن راه که خاص این کسست و اما چنان باید که تقصیر نفس را داند در آنچه او در آن است.

Вагуфт : чунон бояд ки ҳаракоту саканоти марди худоиро буд ё ба заруратӣ буд ки дар он музтар буд ва ҳар ҳаракати вскўн ки ғайри ин буд ки гуфтеми он ҳеҷ набӯд .

وگفت: چنان باید که حرکات و سکنات مرد خدای را بود یا به ضرورتی بود که در آن مضطر بود و هر حرکت وسکون که غیر این بود که گفتیم آن هیچ نبود.

Ва гуфт : оқил онаст ки сухан бар қадар ҳоҷат гуяд ва ҳарчӣ афзӯнаст даст аз он бидорад .

و گفت: عاقل آنست که سخن بر قدر حاجت گوید و هرچه افزون است دست از آن بدارد.

Ва гуфт : ҳаркиро хомӯшӣу трнист ӯ дар фузуласт ва агарчӣ сокинаст .

و گفت: هرکه را خاموشی و طرنیست او در فضولست و اگرچه ساکنست.

Ва гуфт : аломат мурӣд онаст ки ӯро аз ғайри ҷинси хеши нафрат буду талаб ҷинс кунад .

و گفت: علامت مرید آنست که او را از غیر جنس خویش نفرت بود و طلب جنس کند.

Ва гуфт : зиндагонӣ нест магар дар марги нафаси вҳиўаҳи дили дрмрг нафасаст .

و گفت: زندگانی نیست مگر در مرگ نفس وحیوة دل درمرگ نفس است.

Вагуфт : мумкин нест аз нафаси бурун омадан ҳам ба нафасу лекини имкон аз нафаси бурун омадани бхдоист ва он рост нашавад магар ба дурустии иродат ба худо .

وگفت: ممکن نیست از نفس برون آمدن هم به نفس و لیکن امکان از نفس برون آمدن بخدایست و آن راست نشود مگر به درستی ارادت به خدا.

Ва гуфт : неъмати азимтар аз нафаси бурун омаданаст зеро ки азимтар ҳиҷобии миёни туу худо нафасаст пас ҳақиқат нест магари марги нафас .

و گفت: نعمت عظیم‌تر از نفس برون آمدن است زیرا که عظیم‌تر حجابی میان تو و خدا نفس است پس حقیقت نیست مگر مرگ نفس.

Ва гуфт : марг бобӣаст аз абвоби охират ва ҳеҷ банда ба худо натавонад расед магар бидон даргоҳ дар шавад .

و گفت: مرگ بابی است از ابواب آخرت و هیچ بنده به خدا نتواند رسید مگر بدان درگاه در شود.

Вагуфт : ман чаканаму ҷумлаи халқи душмани ман .

وگفت: من چکنم و جمله خلق دشمن من.

Вагуфт : бар ту бод ки мағрур нашӯй ба макр ва шояд ки буд .

وگفت: بر تو باد که مغرور نشوی به مکر و شاید که بود.

Касе гуфт : маро васиятӣ бикун гуфт : ҳиммати ҳиммат ки ҳиммати мақдами ҳама ашёасту мадори ҷумла ашё биравасту руҷӯъи ҷумлаи ашёи бовест чун шайх вафот кард асҳоб гуфтанд лавҳ бар сари хок ӯ рост кардему ном ӯ бар онҷои нбштим ҳар бор яке биёмадӣ ва хароб кардӣ внопдид шудӣу лавҳи ббрдӣ ва аз он ҳечкас дигрхроб накардӣ аз устоди буъалӣ дқоқ пурседанд сар ин гуфт : он пер дар дунёи худро пинҳонӣ ихтиёр карда буд ту май хоҳӣ ки ошкоро кунӣ ҳақи таъолӣ ниҳон мекунад валлоҳи болсўоб .

کسی گفت: مرا وصیتی بکن گفت: همت همت که همت مقدم همه اشیا است و مدار جمله اشیا بروست و رجوع جمله اشیا باوست چون شیخ وفات کرد اصحاب گفتند لوح بر سر خاک او راست کردیم و نام او بر آنجا نبشتیم هر بار یکی بیامدی و خراب کردی وناپدید شدی و لوح ببردی و از آن هیچکس دیگرخراب نکردی از استاد بوعلی دقاق پرسیدند سر این گفت: آن پیر در دنیا خود را پنهانی اختیار کرده بود تو می‌خواهی که آشکارا کنی حق تعالی نهان می‌کند والله بالصواب.