Он омили ҷади ваҷҳади он комили назру аҳди он фарди Фрдонити он марди ваҳдонияти он мутлақи олами қайди шайхи абўъмрўнҷиди рҳмҳоллаҳи алайҳ аз кбори машойихи вақт буд ва аз бузургони асҳоби тасаввуфу дрўръу маърифату риёзату каромати шоне азим дошт ва аз ншобўр буду ҷунайдро дидау охир касе аз шогирдони бўъсмон ки вафот кард ӯ буд ва ӯро назарӣ дақиқаст чунонкӣ нақл кардаанд ки шайхи Абулқосими нсрободӣ бо ӯ баҳам дар самоъ буд бўъмрў гуфт : ин самоъ чаро мешинавӣ гуфт : самоъ шинавем беҳтар аз онкӣ биншинем ва ғайбат кунем ва шинавем бўъмрў гуфт : агар дар самоъи як ҳаракат карда ояд ки туоне ки накунӣ садсолаи ғайбат аз он ба .

آن عامل جد وجهد آن کامل نذر و عهد آن فرد فردانیت آن مرد وحدانیت آن مطلق عالم قید شیخ ابوعمرونجید رحمةالله علیه از کبار مشایخ وقت بود و از بزرگان اصحاب تصوف و درورع و معرفت و ریاضت و کرامت شانی عظیم داشت و از نشابور بود و جنید را دیده و آخر کسی از شاگردان بوعثمان که وفات کرد او بود و او را نظری دقیق است چنانکه نقل کرده‌اند که شیخ ابوالقاسم نصرآبادی با او بهم در سماع بود بوعمرو گفت: این سماع چرا می‌شنوی گفت: سماع شنویم بهتر از آنکه بنشینیم و غیبت کنیم و شنویم بوعمرو گفت: اگر در سماع یک حرکت کرده آید که توانی که نکنی صدساله غیبت از آن به.

Нақласт ки чиҳил сол буд ки тоъҳд карда буд ки аз худои ҷузи ризо ӯ нахоҳад духтарӣ дошт ки дар ҳукми абдурраҳмони слмӣ буд вақте ин духтарро оризаи исҳол падед омад ҷумлаи атиббо дар алоҷ ӯ фурӯи монданди шабии абдурраҳмони пӯшидаро гуфт : доруии ин падарат дорад гуфт : чигуна гуфт : чунонкӣ агар гуноҳии бикунади ҳақи таъолии ин саҳл гирданд духтар гуфт : ин аз ҳамаи аҷаб тар аст гуфт : падарат аҳд кардааст аз чиҳил соли боз ки аз ҳақи таъолии ҷузи ризоӣ ҳақ нахоҳад агар аҳди бишиканад ва дуо кунад ҳақи таъолӣ шифо диҳад пӯшидаи ним шабӣ дар мҳФаҳ нишаст внздик падар омад гуфт : эй фарзанди бист соласт то аз ӣнҷои рафта ҳеҷ наомадӣ акнӯн бад-ӣни ним шаб чаро омадӣ пӯшида гуфт : падарӣ дорам чун ту ва шавҳарӣ дорам чун абдурраҳмони эмоми вақту зиндагӣ дӯст медорам то ӯ роди абдурраҳмону ғмхўоргии дайни худо аз ту май шинавам ва ман низ дар миёнаи худоиро ёд мекунам акнӯн омадаам тоъҳд башиканӣу дъоӣии бгўӣӣ то ҳақи таъолии ҳоли маро шифо диҳад бўъмрў гуфт : нақзи аҳд раво нест ва ту агар имрӯз намирӣ фардои бимрӣу мурдании мурдаи бпрўои ҷони падару маро дар гуноҳи миндоз агар ман бҷҳти ту аҳд башиканам ту бад фарзандӣ бошӣ духтар гуфт : якдигарро видоъ кунем ки марои бадал чунин меояд ки магари аҷали ман наздикаст азин иллат нрҳм гуфт : биёям бар ҷинозаи ту намоз кунам духтар видоъ кард ва бирафт то бсроӣ худ расед иллати бсҳт бадал гашта буд то баъди азўФоти падар ба чиҳил сол дигар бизӣаст ва ӯро калимотӣ олӣаст азу меояд ки гуфт : софӣ нашавад қадами ҳечкас дръбўдит то онгоҳ ки ҳамаи корҳои хеши ҷуз риё набинаду ҳамаи ҳолҳои хеши ҷуз даъвӣ надонад .

نقلست که چهل سال بود که تاعهد کرده بود که از خدای جز رضا او نخواهد دختری داشت که در حکم عبدالرحمن سلمی بود وقتی این دختر را عارضه اسهال پدید آمد جمله اطبا در علاج او فرو ماندند شبی عبدالرحمن پوشیده را گفت: داروی این پدرت دارد گفت: چگونه گفت: چنانکه اگر گناهی بکند حق تعالی این سهل گرداند دختر گفت: این از همه عجب‌تر است گفت: پدرت عهد کرده است از چهل سال باز که از حق تعالی جز رضای حق نخواهد اگر عهد بشکند و دعا کند حق تعالی شفا دهد پوشیده نیم شبی در محفه نشست ونزدیک پدر آمد گفت: ای فرزند بیست سال است تا از اینجا رفتهٔ هیچ نیامدی اکنون بدین نیم شب چرا آمدی پوشیده گفت: پدری دارم چون تو و شوهری دارم چون عبدالرحمن امام وقت و زندگی دوست می‌دارم تا او راد عبدالرحمن و غمخوارگی دین خدا از تو می‌شنوم و من نیز در میانه خدای را یاد می‌کنم اکنون آمده‌ام تاعهد بشکنی و دعائی بگوئی تا حق تعالی حال مرا شفا دهد بوعمرو گفت: نقض عهد روا نیست و تو اگر امروز نمیری فردا بیمری و مردنی مرده بپروای جان پدر و مرا در گناه مینداز اگر من بجهت تو عهد بشکنم تو بد فرزندی باشی دختر گفت: یکدیگر را وداع کنیم که مرا بدل چنین می‌آید که مگر اجل من نزدیک است ازین علت نرهم گفت: بیایم بر جنازهٔ تو نماز کنم دختر وداع کرد و برفت تا بسرای خود رسید علت بصحت بدل گشته بود تا بعد ازوفات پدر به چهل سال دیگر بزیست و او را کلماتی عالیست ازو می‌آید که گفت: صافی نشود قدم هیچکس درعبودیت تا آنگاه که همهٔ کارهای خویش جز ریا نبیند و همهٔ حالهای خویش جز دعوی نداند.

Ва гуфт : ҳоле ки на натиҷа илм бошад агарчӣ азим ва бо хатар буд зарари он аз манфиати он бар худовандаши зиёдат буд .

و گفت: حالی که نه نتیجه علم باشد اگرچه عظیم و با خطر بود ضرر آن از منفعت آن بر خداوندش زیادت بود.

Ва гуфт : ҳаркии фариза зойеъ кунад дар вақте биравӣ лиззати он фирефта ҳаром гардонанд .

و گفت: هرکه فریضه ضایع کند در وقتی بروی لذت آن فریفته حرام گردانند.

Ва гуфт : офати банда дар рзоء нафас ӯст бидонча дараваст ва ҳар ки дар чашми хеши гиромӣ буд осон бошад бирав гуноҳ ӯ .

و گفت: آفت بنده در رضاء نفس اوست بدانچه دروست و هر که در چشم خویش گرامی بود آسان باشد برو گناه او.

Ва гуфт : ҳар ки дидор ӯ туро муҳаззаб нигараданд ба яқини дон ки ӯ муҳаззаб нест ва адаб наёфта .

و گفت: هر که دیدار او ترا مهذب نگرداند به یقین دان که او مهذب نیست و ادب نیافته.

Ва гуфт : бештари даъвӣҳо ки таваллуд кунад дар интиҳо аз фасоди ибтидо буд ки ҳар крои бобтдои асосӣ дуруст бӯда бошад интиҳои ҳам дуруст ояд .

و گفت: بیشتر دعویها که تولد کند در انتها از فساد ابتدا بود که هر کرا بابتدا اساسی درست بوده باشد انتها هم درست آید.

Ва гуфт : ҳар ки қодир буд дар пеши халқ ба тарки гуфтани ҷоҳ осонтар бошад бирав тарки гуфтани дунё ва рӯй аз аҳли дунёи гардонӣдан .

و گفت: هر که قادر بود در پیش خلق به ترک گفتن جاه آسانتر باشد برو ترک گفتن دنیا و روی از اهل دنیا گردانیدن.

Ва гуфт : ҳар ки рости боситоди бадви ҳечкас каҷ нанагирист ва ҳар ки каҷ шавад бадви ҳечкас рост нашавад .

و گفت: هر که راست باستاد بدو هیچکس کج ننگریست و هر که کج شود بدو هیچکس راست نشود.

Вагуфт : ҳар крои Фкртии саҳеҳ буд нутқ ӯ аз сидқ буду амал ӯ аз ихлос .

وگفت: هر کرا فکرتی صحیح بود نطق او از صدق بود و عمل او از اخلاص.

Ва гуфт : ҳар ки хоҳад ки бишносад ки чандаст қдрмърФт ӯ ба наздики худоӣ гӯ бингар то чандаст қадари ҳайбати ҳақ дар вақти хизмат ба наздик ӯ .

و گفت: هر که خواهد که بشناسد که چند است قدرمعرفت او به نزدیک خدای گو بنگر تا چند است قدر هیبت حق در وقت خدمت به نزدیک او.

Ва гуфт : инс гирифтани бғири аллоҳ ваҳшатаст ва гуфт : фурӯтарин дараҷаи таваккули ҳасан заннаст ба худо .

و گفت: انس گرفتن بغیر الله وحشت است و گفت: فروترین درجه توکل حسن ظن است به خدا.

Ва гуфт : тасаввуфи сабр карданаст дар таҳти амри внҳии валлоҳи аълами рҳмҳоллаҳи алайҳ .

و گفت: تصوف صبر کردن است در تحت امر ونهی والله اعلم رحمةالله علیه.