Ҷумлаи мардони зхўд фонӣ шуданд

جملهٔ مردان زخود فانی شدند

Дар бақои ҳақи баҳақ боқӣ шуданд

در بقای حق بحق باقی شدند

Нафаси худро дар риёзат доштанд

نفس خود را در ریاضت داشتند

Аз худои худ саодат доштанд

از خدای خود سعادت داشتند

Як замон на хоб карданд ва на хӯрд

یک زمان نه خواب کردند و نه خورد

Бӯдаанд аз хлқҳми озоду фард

بوده‌اند از خلقهم آزاد و فرد

Тарки лаззот ҷаҳон кардӣ ба кул

ترک لذات جهان کردی به کل

Ин ҷаҳонро дидаи андари айни зл

این جهان را دیده اندر عین ذُل

Аз муроди нафаси худ брхўостнд

از مراد نفس خود برخواستند

Ҳар дўъолмро ба кули дрбохтнд

هر دوعالم را به کل درباختند

Дар раҳи тавҳиди ҳақ пок омаданд

در ره توحید حق پاک آمدند

ди рраҳи таҷред чолок омадед

د رره تجرید چالاک آمدید

Солҳо буданд андари интизор

سالها بودند اندر انتظار

То ки восил гаштаанд бо ҷони нисор

تا که واصل گشته‌اند با جان نثار

Ҳам шудам дар роҳи ҳз бисёр гӯй

هم شدم در راه حذ بسیار گوی

Зон надидам дар ҷаҳони асрори ҷӯй

زان ندیدم در جهان اسرار جوی

эй дариғо сари асрори ҷаҳон

ای دریغا سر اسرار جهان

Мо бигуфтем ва надонистанд хасон

ما بگفتیم و ندانستند خسان

Ҳар ки дар пиндори нафас хеш монад

هر که در پندار نفس خویش ماند

Кӣ тавонад ҳарфи ин асрор хонд

کی تواند حرف این اسرار خواند

Ҳар ки ӯ як дами сазоӣ нафас дод

هر که او یک دم سزای نفس داد

Сад дар раҳмат биравӣ худ кушод

صد در رحمت بروی خود گشاد

Соликон на хоб карданд ва на хӯрд

سالکان نه خواب کردند و نه خورد

Дар раҳ маънӣ шуданд озоду фард

در ره معنی شدند آزاد و فرد

Рустамон дар роҳи рафтанд эй писар

رستمان در راه رفتند ای پسر

Ин харон дар шеб коҳанд хираи сар

این خران در شیب کاهند خیره سر

Дар паии обу алаф дар монда анд

در پی آب و علف در مانده‌اند

Аз ҳазорон ганҷи маънӣ монда анд

از هزاران گنج معنی مانده‌اند

Чанд гӯям чун шуморо дард нест

چند گویم چون شما را درد نیست

Дар чунин роҳӣ ки дидам мард нест

در چنین راهی که دیدم مرد نیست

Ҳечкасро аз румузам шуд хабар

هیچکس را از رموزم شد خبر

Бошад аз чашми хасони пинҳони магар

باشد از چشم خسان پنهان مگر

Худ нишон орифон шуд бе нишон

خود نشان عارفان شد بی‌نشان

Зини сабаб пинҳон шуданд аз чашмашон

زین سبب پنهان شدند از چشمشان

То ту ҳастӣ дар вуҷӯд эй муҳтарам

تا تو هستی در وجود ای محترم

Кӣ хабари ёбии зи дарёии адам

کی خبر یابی ز دریای عدم

Маҳви шӯ аз хештани куллӣ бабр

محو شو از خویشتن کلی ببر

То барорӣ аз яке дарёи ту дар

تا برآری از یکی دریا تو دُر

Дар адами баҳри қадами ёбии аён

در عدم بحر قدم یابی عیان

Аз қадами бинии ҷамоли ҷони аён

از قدم بینی جمال جان عیان

Ин адами дарё ва дар андарем аст

این عدم دریا و دُر اندریم است

Ҷаҳд кун то дар занами ореи бадаст

جهد کن تا دُر زنم آری بدست

Волзини ҷоҳдўо ҳақ гуфт аз он

والذین جاهدوا حق گفت از آن

То ки дар короварӣ ин ҷисми вҷон

تا که در کار آوری این جسم وجان

Ҷисмро шабҳо бидор андари қиём

جسم را شبها بدار اندر قیام

То аз он маънии шӯии марди тамом

تا از آن معنی شوی مرد تمام

То бидораш ду рукӯъ ва дар суҷуд

تا بدارش دو رکوع و در سجود

Кули ту фонии шӯи зи баҳри ин вуҷӯд

کل تو فانی شو ز بحر این وجود

Баъд аз он ҷонро бФкрўзкрдор

بعد از آن جان را بفکروذکردار

То барояд дар зи баҳр бе канор

تا برآید دُر ز بحر بی‌کنار

Чун дар ту ҳосил омад аз адам

چون دُر تو حاصل آمد از عدم

Вони замони оташи зании ддбиши вкм

وآن زمان آتش زنی ددبیش وکم

Ин дар ӣнҷои ъшқдон эй бихбр

این در اینجا عشقدان ای بیخبر

Бишкӣ оташ занад дар хушк ва тар

بیشکی آتش زند در خشک و تر

Чунки ишқ омад падед эй марди кор

چونکه عشق آمد پدید ای مرد کار

На ҳаме диёр монад ва на диёр

نه همی دیار ماند و نه دیار

На сулӯки венаи усӯл ва на фурӯъ

نه سلوک ونه اصول و نه فروع

На раҳи тақво на зуҳди венаи вараъ

نه ره تقوی نه زهد ونه ورع

На замон ва на макон ва на урӯҷ

نه زمان و نه مکان و نه عروج

На самои венаи нуҷум ва на буруҷ

نه سما ونه نجوم و نه بروج

На баён ва на гумон ва на яқин

نه بیان و نه گمان و نه یقین

На бади венаи неки венаи куфр ва на дайн

نه بد ونه نیک ونه کفر و نه دین

На раҳи тақлиди венаи қолу мақол

نه ره تقلید ونه قال و مقال

Кул буд тавҳид дар маънии ҳол

کل بود توحید در معنی حال

На раҳи томот на зарқу фиреб

نه ره طامات نه زرق و فریب

На баланду паст ва на боло на шеб

نه بلند و پست و نه بالا نه شیب

На раҳи солусу далқу номи вннг

نه ره سالوس و دلق و نام وننگ

На сари кибр ва на хушнӯд ва на ҷанг

نه سر کبر و نه خشنود و نه جنگ

На раҳи пиндору кибру маъсият

نه ره پندار و کبر و معصیت

На раҳи томоти взкри вмърФт

نه ره طامات وذکر ومعرفت

На қабули халқ на ради касон

نه قبول خلق نه رد کسان

Маҳв гашта ин ҷаҳон ва он ҷаҳон

محو گشته این جهان و آن جهان

Оташи ишқаши зи ҷони афрӯхта

آتش عشقش ز جان افروخته

Ҳар замонии сад ҷаҳонии сӯхта

هر زمانی صد جهانی سوخته

Ҳар ки оташ дар даруни моФкнд

هر که آتش در درون مافکند

Рози моро аз дарун берун фиканд

راز ما را از درون بیرون فکند

Ишқи моро худ аз ин тан баркашид

عشق ما را خود از این تن برکشید

Ҳосили мо худ зи тан ишқаш кашид

حاصل ما خود ز تن عشقش کشید

Ишқи сари ҳақи бмо пайдо намӯд

عشق سر حق بما پیدا نمود

Кори моро ишқи зебои бргшўд

کار ما را عشق زیبا برگشود

Ишқи моро баради андари ломакон

عشق ما را برد اندر لامکان

Ишқи моро роҳ дод аз баҳри ҷон

عشق ما را راه داد از بحر جان

Ишқи моро аз худӣ безор кард

عشق ما را از خودی بیزار کرد

Оташи андари хирқа ва зуннор кард

آتش اندر خرقه و زنار کرد

Ишқи ҷонон дар дили мо кор кард

عشق جانان در دل ما کار کرد

Ҷони мо шоиста дидор кард

جان ما شایستهٔ دیدار کرد

Ишқ омад соликон ҳайрон шуданд

عشق آمد سالکان حیران شدند

Дар сулӯки хеш саргардон шуданд

در سلوک خویش سرگردان شدند

Ишқ омад зокирон дар монданд

عشق آمد ذاکران در ماندند

Аз ҳадиси зикри худ вомонднд

از حدیث ذکر خود واماندند

Ишқ омад зокирони бихўдшднд

عشق آمد ذاکران بیخودشدند

Аз тафаккур ҳар замон бихўд шуданд

از تفکر هر زمان بیخود شدند

Ишқ омад орифон маҳв омаданд

عشق آمد عارفان محو آمدند

Вази раҳи ушшоқ дар сҳў омаданд

وز ره عشاق در صحو آمدند

Ишқ омад кард дуконҳо хароб

عشق آمد کرد دکانها خراب

эй басои касро ки дилҳо шуд кабоб

ای بسا کس را که دلها شد کباب

Ишқ омад номи вннг мо бсухт

عشق آمد نام وننگ ما بسوخت

Хирқаи номӯсу ранг мо бсухт

خرقهٔ ناموس و رنگ ما بسوخت

Ишқ омад зикри ин оёт кард

عشق آمد ذکر این آیات کرد

Шаҳ рухӣ зад ин ҷаҳонро мот кард

شه رخی زد این جهان را مات کرد

Ишқ омад бо ҳазоронҳоиу ҳўӣ

عشق آمد با هزاران های و هوی

Ҳоиро баргир онгаҳ бош ҳўӣ

های را برگیر آنگه باش هوی

Ишқ омад гуфт аллоҳ шуд аён

عشق آمد گفت الله شد عیان

намекунад ишқи ин суханҳоро баён

می‌کند عشق این سخنها را بیان

Ишқ чун рози аноолҳқ во намӯд

عشق چون راز اناالحق وا نمود

Аз забонаши судҳо пайдо намӯд

از زبانش سودها پیدا نمود

Чанд гӯям ҳар чаҳ бинии дараҷаон

چند گویم هر چه بینی درجهان

Сари басари онро ту сари ъшқдон

سر بسر آن را تو سر عشقدان

Ишқ чун машшотаи ушшоқ буд

عشق چون مشاطهٔ عشاق بود

Сад ҳазорон дил аз ӯ пари доғ буд

صد هزاران دل از او پر داغ بود