Буд Мансур эй аҷаби шӯридаи ҳол

بود منصور ای عجب شوریده حال

Дар раҳи таҳқиқ ӯро сад камол

در ره تحقیق او را صد کمال

Ҳол ӯ ҳоли аҷаб буд эй писар

حال او حال عجب بود ای پسر

Не чу ҳоли ин хасон бе хабар

نی چو حال این خسان بی‌خبر

Аз румузи сари ҳақи раҳи барда буд

از رموز سر حق ره برده بود

Не чу мо ва ту раҳе гум карда буд

نی چو ما و تو رهی گم کرده بود

Аз шароби васли ҳақи нӯшида буд

از شراب وصل حق نوشیده بود

Доимо аз шавқи ҳақи ҷӯшида буд

دائماً از شوق حق جوشیده بود

Роҳи тавҳиди ҳақиқии рафта буд

راه توحید حقیقی رفته بود

Лоҷарам аз ҷисми куллӣ мурда буд

لاجرم از جسم کلی مرده بود

ӯ яқини хеш ҳосил карда буд

او یقین خویش حاصل کرده بود

Дар яқинаши хеш восил карда буд

در یقینش خویش واصل کرده بود

Роҳ дар ганҷи маъонии барда буд

راه در گنج معانی برده بود

На ки ҳамчун мо ва ту дар парда буд

نه که همچون ما و تو در پرده بود

Ошиқи содиқи бади он баҳри сафо

عاشق صادق بد آن بحر صفا

Орифи фориғи бади он кони вафо

عارف فارغ بد آن کان وفا

Дар улӯми дайн вуқуфӣ дошт ӯ

در علوم دین وقوفی داشت او

Ҳеҷ илмиро фурӯ нагузошт ӯ

هیچ علمی را فرو نگذاشت او

Олимон аз илми аўдрмондаҳ буд

عالمان از علم اودرمانده بود

Орифон аз ишқ ӯ вомонда буд

عارفان از عشق او وامانده بود

Соликон буданд шерони Карим

سالکان بودند شیران کریم

Ҷумла печиданд сари андари гилӣм

جمله پیچیدند سر اندر گلیم

Ошиқон аз ишқ ӯ ҳайрон шуданд

عاشقان از عشق او حیران شدند

Ҳар дам аз навъ дигар бирён шуданд

هر دم از نوع دگر بریان شدند

Содиқон аз сидқ ӯ хӯни ҷигар

صادقان از صدق او خون جگر

Солҳо хӯрданд касро на хабар

سالها خوردند کس را نه خبر

Зоҳидӣ аз зуҳд ӯ расво шуданд

زاهدان از زهد او رسوا شدند

Ҳам зи ҳоли зуҳд ӯ шайдо шуданд

هم ز حال زهد او شیدا شدند

Ҳол ӯ ҳоли аҷаб буд эй фақир

حال او حال عجب بود ای فقیر

Бад ба маънӣ ва ба сӯрат бе назир

بد به معنی و به صورت بی‌نظیر

Буд панҷаи сол ӯ асрори пӯш

بود پنجه سال او اسرار پوش

Ногаҳон аз ваии баромади сад хурӯш

ناگهان از وی برآمد صد خروش

Гуфт ано алҳақ сархуд пайдои бикрад

گفت انا الحق سرخود پیدا بکرد

Ҷумлаи Бағдодаши пар аз ғавғои бикрад

جمله بغدادش پر از غوغا بکرد

Аҳли тақлиди он замони брхўостнд

اهل تقلید آن زمان برخواستند

Аз барои хеш фатво хостанд

از برای خویش فتوا خواستند

Сесад вҳФтоди каси тақлидён

سیصد وهفتاد کس تقلیدیان

Ҷумла бар коғаз навиштанд он замон

جمله بر کاغذ نوشتند آن زمان

Венаи замони ҳаллоҷ кофар гашта аст

وین زمان حلاج کافر گشته است

Аз тариқи дайни мо баргашта аст

از طریق دین ما برگشته است

То бигардад ӯ аз ин куфри аён

تا بگردد او از این کفر عیان

Варна хунашро бирезем ин замон

ورنه خونش را بریزیم این زمان

Ҷумлаи Бағдоди пурғавғо шуда

جملهٔ بغداد پرغوغا شده

ӯ бигуфт хеш дар савдо шуда

او بگفت خویش در سودا شده

Баъд аз он назд Халифа омаданд

بعد از آن نزد خلیفه آمدند

Коми худро аз Халифаи бстднд

کام خود را از خلیفه بستدند

Вонамӯдаи ҳолати Мансур ро

وانموده حالت منصور را

Соҳиби сари он шаҳи сиФўр ро

صاحب سر آن شه سیفور را

Чун Халифаи воқиф асрор шуд

چون خلیفه واقف اسرار شد

Дар дил ӯ садҳазорон хор шуд

در دل او صدهزاران خار شد

Зонка доим ӯ муҳиб ӯ бадӣ

زانکه دایم او محب او بدی

Коми худ аз гуфта ӯ бстдӣ

کام خود از گفتهٔ او بستدی

Сад китоб аз гуфта аўхўондаҳ буд

صد کتاب از گفتهٔ اوخوانده بود

Сари махфии зўбҷони бхридаҳ буд

سر مخفی زوبجان بخریده بود

Худ аз ин сараши авоми қалбатон

خود از این سرش عوام قلبتان

Манъ натавонист кардан он замон

منع نتوانست کردن آن زمان

Пас бифармуд ӯ ки дар зиндон баранд

پس بفرمود او که در زندان برند

Бӯ ки боз ояд аз ин он мустаманд

بو که باز آید از این آن مستمند

Ман ҳаме донам ки ӯ мард худост

من همی دانم که او مرد خداست

Фориғ аз куфри внФоқ ва аз ҳавост

فارغ از کفر ونفاق و از هواست

Баъд аз он Мансур дар зиндон нишаст

بعد از آن منصور در زندان نشست

Бад дар он зиндони қавмии пои баст

بد در آن زندان قومی پای بست

Чорсди тани бад дар он зиндон бабанд

چارصد تن بد در آن زندان ببند

Худ дар онҷо рафт шайхи ҳӯшманд

خود در آنجا رفت شیخ هوشمند

Шаб даромад гуфт эй зиндониён

شب درآمد گفت ای زندانیان

Андари ин зиндони чроӣиди ин замон

اندر این زندان چرائید این زمان

Ҷумлаи вогФтнди ҳоли икдгр

جمله واگفتند حال یکدگر

Каз чаҳ афтодем мо дар ин хатар

کز چه افتادیم ما در این خطر

Баъд аз он Мансур гуфт эй мардумон

بعد از آن منصور گفت ای مردمان

Ҷумларо озод кардам ин замон

جمله را آزاد کردم این زمان

Он касон гуфтанд мо дар банди сахт

آن کسان گفتند ما در بند سخت

Кӣ тавонем рафт зинҷои некбахт

کی توانیم رفت زینجا نیکبخت

Шайхи Андами дастро ифшоанд зуд

شیخ آندم دست را افشاند زود

Ҷумлагиро бандҳо афтод зуд

جملگی را بندها افتاد زود

Баъд аз он гуфтанд дарҳо баста анд

بعد از آن گفتند درها بسته‌اند

Мо дар ӣнҷои хору зору мустаманд

ما در اینجا خوار و زار و مستمند

Чун рӯем эй пешвои соликон

چون رویم ای پیشوای سالکان

Зонка дар бастааст моҳами ҳолкон

زانکه در بسته است ماهم هالکان

Пас ишорат кард он марди сафо

پس اشارت کرد آن مرد صفا

Рахна ҳо шуд андари он деворҳо

رخنه‌ها شد اندر آن دیوارها

Чорсд рахна бишуд Андами падед

چارصد رخنه بشد آندم پدید

Ҳар яке аз рахнаи беруни давид

هر یکی از رخنهٔ بیرون دوید

Чунки зиндонбон бидид он ҳолу кор

چونکه زندانبان بدید آن حال و کار

Пешаш омад онгаҳе бигирист зор

پیشش آمد آنگهی بگریست زار

Дасту пои шайхро ӯ бӯса дод

دست و پای شیخ را او بوسه داد

Вонгаҳеи сар дар кафи поиши ниҳод

وانگهی سر در کف پایش نهاد

Гуфт эй шайхи бузурги хӯрдаи дон

گفت ای شیخ بزرگ خورده دان

Хезу рӯи ту низ ҳамчун дигарон

خیز و رو تو نیز همچون دیگران

Гуфт ман огаҳ шудам аз сари кор

گفت من آگه شدم از سر کار

Ман нахоҳам рафт ҷуз дар пои дор

من نخواهم رفت جز در پای دار

То ки ҷумлаи соликон огаҳ шаванд

تا که جمله سالکان آگه شوند

Аз тариқи ишқи ҳақ раҳбар шаванд

از طریق عشق حق رهبر شوند

Баъд аз онаш гуфт бархез ва бирав

بعد از آنش گفت برخیز و برو

То ки як дам бо худ оем аз гарав

تا که یک دم با خود آیم از گرو

Чунки зиндонбон бирафт он марди дайн

چونکه زندانبان برفت آن مرد دین

Дар муноҷот омад он марди яқин

در مناجات آمد آن مرد یقین