Бори дигари олимон ҷамъ омаданд
بار دیگر عالمان جمع آمدند
Ҷумлаи андари қиссаи он шамъ омаданд
جمله اندر قصه آن شمع آمدند
Садҳазорони халқ дар ғавғоу шӯр
صدهزاران خلق در غوغا و شور
Бар дар зиндони давида аз ғурур
بر در زندان دویده از غرور
Шблӣ омад он замони пеши ҷунайд
شبلی آمد آن زمان پیش جنید
Гуфт шихо мо дарафтодем қайд
گفت شیخا ما درافتادیم قید
Халқи олами ҷумлагӣ ҷамъ омаданд
خلق عالم جملگی جمع آمدند
Кони шаҳи сиФўр аз зиндон баранд
کان شه سیفور از زندان برند
То ки бурдораш кунанд бар чорсў
تا که بردارش کنند بر چارسو
Халқ олам медуанд аз сӯи бсў
خلق عالم میدوند از سو بسو
Шайх чун бишунид бархест он замон
شیخ چون بشنید برخاست آن زمان
Бо мурӣдон рафт то зиндониён
با مریدان رفت تا زندانیان
Чун расед онҷоу халқ бе шумор
چون رسید آنجا و خلق بیشمار
Дид он шайхи бузурги номдор
دید آن شیخ بزرگ نامدار
Гуфт моро як замон муҳлат диҳед
گفت ما را یک زمان مهلت دهید
Баъд аз он ҳарчӣ бияёдатон кунед
بعد از آن هرچه بیایدتان کنید
Ин бигуфту зуд дар зиндони давид
این بگفت و زود در زندان دوید
Дид он шаҳро зи ҳайбат бар тпид
دید آن شه را ز هیبت بر طپید
Гуфт эй Мансур кам кун тумтароқ
گفت ای منصور کم کن طمطراق
Чанд аз ин гуфт взбон ва аз нифоқ
چند از این گفت وزبان و از نفاق
То ки ту дам май зании ҳамдами нӣӣ
تا که تو دم میزنی همدم نئی
То ки мўӣии мондӣии муҳаррами нӣӣ
تا که موئی ماندئی محرم نئی
Дар хаёли хеш девона шудӣ
در خیال خویش دیوانه شدی
Аз ҳадиси шаръ бегона шудӣ
از حدیث شرع بیگانه شدی
Ин ҳадиси ту ҳама девонагӣ аст
این حدیث تو همه دیوانگی است
Ақлро худ ин сухан бегонагӣ аст
عقل را خود این سخن بیگانگی است
Ончӣ май гўӣии ту пайғамбар нагуфт
آنچه میگوئی تو پیغمبر نگفت
ӯ дар асрорро ҳаргиз насуфт
او در اسرار را هرگز نسفت
Бози қуръони ҷумларо шарҳу баён
باز قرآن جمله را شرح و بیان
Кард ва ин сарро нагуфт андари миён
کرد و این سر را نگفت اندر میان
Пешвои мо ҳама чун Мустафо аст
پیشوای ما همه چون مصطفی است
Лоҷарами ончӣ ту гуфтӣ норавост
لاجرم آنچه تو گفتی نارواست
Инки гуфтӣ куфр маҳзаст эй фақир
اینکه گفتی کفر محض است ای فقیر
Даргузар аз куфри рстӣ аз съир
درگذر از کفر رستی از سعیر
Баъд аз он Мансур гуфташ эй падар
بعد از آن منصور گفتش ای پدر
Аз румузи сари махфӣ бе хабар
از رموز سر مخفی بیخبر
Ту ба банди сӯратии дармонда
تو به بند صورتی درماندهٔ
Кӣ чунин ту ҳарфи Аҳмади хонда
کی چنین تو حرف احمد خواندهٔ
Ман ронӣ гуфт Аҳмад дар баён
من رآنی گفت احمد در بیان
Ту куҷои доне ки ҳастӣ бе нишон
تو کجا دانی که هستی بینشان
Лии маъа аллоҳ гуфт Аҳмад аз сафо
لی مع الله گفت احمد از صفا
Ту куҷои доне ки ҳастӣ бе вафо
تو کجا دانی که هستی بیوفا
Нҳн ақрб гуфт раби зулҷалол
نحن اقرب گفت رب ذوالجلال
Ту куҷои доне ки ҳастӣ дар залол
تو کجا دانی که هستی در ضلال
Ҳақ таъолӣ гуфт мъкм бар камол
حق تعالی گفت معکم بر کمال
Ҳар ки мункир бошадемонаш завол
هر که منکر باشد ایمانش زوال
Ту ба сӯрати ҳамчу кофар бӯда
تو به صورت همچو کافر بوده
Сари қуръонро ту мункир бӯда
سر قرآن را تو منکر بوده
Хирқаи номӯсро пӯшида
خرقهٔ ناموس را پوشیدهٔ
Дар раҳи солуси бркўшидаҳ
در ره سالوس برکوشیدهٔ
Бут парастӣ мекунӣ дар зери далқ
بت پرستی میکنی در زیر دلق
Май нмоӣии хешро сӯфӣ ба халқ
مینمائی خویش را صوفی به خلق
Ту сулӯки роҳ аз худ карда
تو سلوک راه از خود کردهٔ
Лоҷарам дар сад ҳазорон парда
لاجرم در صد هزاران پردهٔ
Домгоҳӣ карда ин хирқа ро
دامگاهی کردهٔ این خرقه را
Май фиребии оммаи тоғиаҳ ро
میفریبی عامهٔ طاغیه را
Дар худии худ гирифтор омадӣ
در خودی خود گرفتار آمدی
Лоҷарам дар айн пиндор омадӣ
لاجرم در عین پندار آمدی
Роҳи таҷреду фанои роҳ ту нест
راه تجرید و فنا راه تو نیست
Рӯи сухан кам гӯии ӣнҷо ва моиаст
رو سخن کم گوی اینجا و مایست
Рӯ ки дар тақлид монадӣ мубтало
رو که در تقلید ماندی مبتلا
Сари тавҳид аз куҷои ту аз куҷо
سر توحید از کجا تو از کجا
Рӯ ки роҳ бе нишони роҳ ту нест
رو که راه بینشان راه تو نیست
Ақли ту аз роҳи маънӣ дар шаккӣаст
عقل تو از راه معنی در شکیست
Чунки бишунид ин сухан аз ваии ҷунайд
چونکه بشنید این سخن از وی جنید
Дар дилаш афтод зу сад гӯнаи қайд
در دلش افتاد زو صد گونه قید
Пас бурун омад аз онҷои ҳамчуи бод
پس برون آمد از آنجا همچو باد
Рафт андари хилвати худ сари ниҳод
رفت اندر خلوت خود سر نهاد
Хўоҷмони он дам фиғон бардоштанд
خواجمان آن دم فغان برداشتند
Аз ҷунайди пок фатво хостанд
از جنید پاک فتوی خواستند
Шайх гуфт ӯро ба зоҳир куштанӣ аст
شیخ گفت او را به ظاهر کشتنی است
Лек дар ботини хдодонаҳ ки кист
لیک در باطن خدادانه که کیست
Чун ҷунайди поки фатвои додситон
چون جنید پاک فتوی دادستان
Хоҷагон ва ҷоҳилон шуд дар фиғон
خواجگان و جاهلان شد در فغان
То ки бар дораш баранд Мансур ро
تا که بر دارش برند منصور را
Он ҳабиби восили сиФўр ро
آن حبیب واصل سیفور را
Шблии он дам рафт пеш ӯ нишаст
شبلی آن دم رفت پیش او نشست
Гуфт эй маҳбӯби ҳақи яздони параст
گفت ای محبوب حق یزدان پرست
Сари асрор худо кардӣ аён
سر اسرار خدا کردی عیان
Ин замони хӯн тўхўоҳд шуд равон
این زمان خون توخواهد شد روان
Сар магӯ дигари аён эй марди кор
سر مگو دیگر عیان ای مرد کار
То набошӣ дар миёни халқи хор
تا نباشی در میان خلق خوار
намебарандат ин хасон бе қарор
میبرندت این خسان بیقرار
То кунандат аизмон ҳоле бидор
تا کنندت ایزمان حالی بدار
Баъд аз он Мансур гуфташ эй рафиқ
بعد از آن منصور گفتش ای رفیق
Ман фитодам дар так баҳри амиқ
من فتادم در تک بحر عمیق
Маҳв шуд аҷзои ман куллӣ баҳам
محو شد اجزای من کلی بهم
Фориғами азхўФ ва аз шодӣу ғам
فارغم ازخوف و از شادی و غم
Ман на Мансурами ту Мансурами мубин
من نه منصورم تو منصورم مبین
Аз раҳи тавҳиди ҳақи даврами мубин
از ره توحید حق دورم مبین
Ганҷи пинҳонам дар ин ҷисми омада
گنج پنهانم در این جسم آمده
Баҳри аъёнам дар ин исми омада
بحر اعیانم در این اسم آمده
Аввалин ва охирин ман бӯда ам
اولین و آخرین من بودهام
Зоҳирину ботанин ман бӯда ам
ظاهرین و باطنین من بودهام
Сари тавҳиди ин замон пайдо кунам
سر توحید این زمان پیدا کنم
Ошиқонро дар ҷаҳон шайдо кунам
عاشقان را در جهان شیدا کنم
Аз вуҷӯди хештан фонӣ шавам
از وجود خویشتن فانی شوم
Дар бақои ҳақи баҳақ боқӣ шавам
در بقای حق بحق باقی شوم
Бар сар дор оварам ин ҷисм ро
بر سر دار آورم این جسم را
Пас ба гуфтор оварам ин исм ро
پس به گفتار آورم این اسم را
То бидонанд ошиқони сӯхта
تا بدانند عاشقان سوخته
Исми аъзамро зи ҷисмами рўФтаҳ
اسم اعظم را ز جسمم روفته
Ман барои ҷумлаи олами омадам
من برای جمله عالم آمدم
Лоҷарам дар нафаси одами омадам
لاجرم در نفس آدم آمدم
Ман намӯдорам ба олам дар миён
من نمودارم به عالم در میان
Вонмоими сари ҳақро ман аён
وانمایم سر حق را من عیان
Ман барои роҳи ушшоқи омадам
من برای راه عشاق آمدم
Лоҷарами зини нафасҳо тоқи омадам
لاجرم زین نفسها طاق آمدم
Ман барои роҳи таҳқиқи омадам
من برای راه تحقیق آمدم
Лоҷарам дар айни тасдиқи омадам
لاجرم در عین تصدیق آمدم
Ман барои роҳи тФриди омадам
من برای راه تفرید آمدم
Лоҷарам дар тарку таҷреди омадам
لاجرم در ترک و تجرید آمدم
Ман барои кули ашёъи омадам
من برای کل اشیاء آمدم
Лоҷарами зини ҷумлаи пайдои омадам
لاجرم زین جمله پیدا آمدم
Ман тариқи дайни Аҳмади доштам
من طریق دین احمد داشتم
Тухми дайн дар роҳ Аҳмад коштам
تخم دین در راه احمد کاشتم
Асбро дар роҳи Аҳмади тохтам
اسب را در راه احمد تاختم
Ҷони худ дар роҳи Аҳмади бохатм
جان خود در راه احمد باختم
Ман шароб аз ҷоми Аҳмад хӯрда ам
من شراب از جام احمد خوردهام
Гӯйро аз халқи олам барда ам
گوی را از خلق عالم بردهام
Мустафои шайх манаст дар роҳи дайн
مصطفی شیخ من است در راه دین
ӯ маро бинмудааст роҳи яқин
او مرا بنموده است راه یقین
Ман аз ин раҳ барнагардам шблё
من از این ره برنگردم شبلیا
Чанд дорӣ бо ман охири моҷаро
چند داری با من آخر ماجرا
Муҳлатии хоҳеми ин дам аз ҳашар
مهلتی خواهیم این دم از حشر
То бдорндми як имрӯз дигар
تا بدارندم یک امروز دگر
Зонка моро ҳаст ёрии босафо
زانکه ما را هست یاری باصفا
Ганҷ тавҳидаст он марди худо
گنج توحید است آن مرد خدا
Ҷисми худ дар роҳи ҳақи дрбохтст
جسم خود در راه حق درباختست
Сари маъниро бҷон бишнохтаст
سر معنی را بجان بشناختست
Комиласт дар роҳи дайни Мустафо
کامل است در راه دین مصطفی
Ҳар дам аз ҳақ ёфта ӯ сад ато
هر دم از حق یافته او صد عطا
Дар ҳақиқати муршиди олам вай аст
در حقیقت مرشد عالم وی است
Зонка ин дами қутб дар олам вай аст
زانکه این دم قطب در عالم وی است
Ҳаст ном ӯ дар ин олами кабӣр
هست نام او در این عالم کبیر
Соликону толибонро дастгир
سالکان و طالبان را دستگیر
ӯ зи ҳоли ман ҳаме дорад хабар
او ز حال من همی دارد خبر
намерасад ӣнҷои сабоҳӣ эй падар
میرسد اینجا صباحی ای پدر
ӯ бурун омад зи Ширози ин замон
او برون آمد ز شیراز این زمان
Сӯраташ фардо бибинӣ ту аён
صورتش فردا ببینی تو عیان
Чун бияёд он бузурги покбоз
چون بیاید آن بزرگ پاکباز
Сари худ бо ӯ бигӯям ман ба роз
سرّ خود با او بگویم من به راز
Чун шавад воқифи зи ҳолами он кбор
چون شود واقف ز حالم آن کبار
Баъд аз онам гӯи бабр дар пои дор
بعد از آنم گو ببر در پای دار
Шблӣ онгаҳ гуфт эй мардони дайн
شبلی آنگه گفت ای مردان دین
Муҳлатӣ мехоҳад ин марди яқин
مهلتی میخواهد این مرد یقین
намерасад фардои яке шайхи кабӣр
میرسد فردا یکی شیخ کبیر
ӯ ба маънӣ ва басӯрат бе назир
او به معنی و بصورت بینظیر
Шайх олам ӯст ин дам дар ҷаҳон
شیخ عالم اوست این دم در جهان
Ҳам каромоти вмқомотши аён
هم کرامات ومقاماتش عیان
Ҷумла гуфтанд ин замони бгзоштим
جمله گفتند این زمان بگذاشتیم
Чунки шайх ояд фиғон бардоштем
چونکه شیخ آید فغان برداشتیم
Баъд аз он чун рӯз пайдо шуд зи қӣр
بعد از آن چون روز پیدا شد ز قیر
Дар расед чун шери он шайхи кабӣр
در رسید چون شیر آن شیخ کبیر
Чун ббғдод омад он шайхи ҷаҳон
چون ببغداد آمد آن شیخ جهان
Рафт пеши шайхи Мансури он замон
رفت پیش شیخ منصور آن زمان
Гуфт эй марди муваҳҳид аз чаҳ кор
گفت ای مرد موحد از چه کار
Аз барои ту зананд ин халқи дор
از برای تو زنند این خلق دار
Срҳқро ғайри ҳақ кӣ паии барад
سرحق را غیر حق کی پی برد
Ҳеҷ кас дидӣ ки бо хуррамӣ хӯрд
هیچ کس دیدی که با خرمیخورد
Ту чаро сари худо бо ин хасон
تو چرا سر خدا با این خسان
Гуфтӣ ва дидӣ ҷафо аз нокасон
گفتی و دیدی جفا از ناکسان
Ту чаро гуфтӣ ано алҳақ ошкор
تو چرا گفتی انا الحق آشکار
Чун аён кардӣ ва рафтӣ пои дор
چون عیان کردی و رفتی پای دار
Ганҷи махфӣ май бади он сари худо
گنج مخفی می بد آن سر خدا
Ошкоро карда инро чаро
آشکارا کردهٔ این را چرا
Роҳи тавҳид аёнӣ доштӣ
راه توحید عیانی داشتی
Ганҷи асрор наоне доштӣ
گنج اسرار نهانی داشتی
Қурби панҷаи сол будӣ бодаи нӯш
قرب پنجه سال بودی باده نوش
Доимо дар роҳи ҳақи асрорпўш
دائماً در راه حق اسرارپوش
Ин чаҳ бӯдааст ин замон рафтӣ зи ҳуш
این چه بوده است این زمان رفتی ز هوش
Ҳар ду олам карда пар аз хурӯш
هر دو عالم کردهٔ پر از خروش
Баъд аз он Мансур гуфт эй пари ҳунар
بعد از آن منصور گفت ای پر هنر
Ман чгўим ки тӯдории зинхбр
من چگویم که توداری زینخبر
Баҳри маънӣ бениҳоят омада аст
بحر معنی بینهایت آمده است
Бишкии биҳду ғоят омада аст
بیشکی بیحد و غایت آمده است
Ту наме доне ки ин баҳри сафо
تو نمیدانی که این بحر صفا
Ҳар замонӣ май براردи мавҷҳо
هر زمانی می برآرد موجها
Камтарини мавҷаши аноолҳқ омада аст
کمترین موجش اناالحق آمده است
Ҳақ ҳақасту ҳақи мутлақ омада аст
حق حق است و حق مطلق آمده است
Сари тавҳиди ин замон шуд ошкор
سر توحید این زمان شد آشکار
Гӯ барандам ин хасон дар пои дор
گو برندم این خسان در پای دار
Гар зи ту фатво бихоҳанд ҳам бидиҳ
گر ز تو فتوی بخواهند هم بده
Миннатии ҳам ин замон бар ман буна
منّتی هم این زمان بر من بنه
Шайх гуфташ ончӣ гуфтӣ норавост
شیخ گفتش آنچه گفتی نارواست
Ман ҳаме донам ки зот ту худост
من همی دانم که ذات تو خداست
Чун даҳум аз ҷаҳлу ширк ва аз гумон
چون دهم از جهل و شرک و از گمان
Ман аён дидам худоро ин замон
من عیان دیدم خدا را این زمان
Гуфт Мансураш бигӯ азгФти мо
گفت منصورش بگو ازگفت ما
Кин чунин гуфтаст он марди худо
کاین چنین گفتهست آن مرد خدا
Куштан ӯро воҷиб ояд ин замон
کشتن او را واجب آید این زمان
Дар шариъат зуд бош эй хўоҷмон
در شریعت زود باش ای خواجمان
Баъд аз он омад буруни шайхи кабӣр
بعد از آن آمد برون شیخ کبیر
Он бузурги дайн ва он бадари мунир
آن بزرگ دین و آن بدر منیر
Халқи олами ҷумлаи пеш ӯ шуданд
خلق عالم جمله پیش او شدند
То ки фатворо аз ӯ ҳам бстднд
تا که فتوی را از او هم بستدند
Шайх гуфт эй мардумон Мансур гуфт
شیخ گفت ای مردمان منصور گفت
Қатл бар ман гашти ин соъати дуруст
قتل بر من گشت این ساعت درست
Дар тариқи аҳли зоҳир гаштанӣ аст
در طریق اهل ظاهر گشتنی است
Лек дар ботини хдодонд ки кист
لیک در باطن خداداند که کیست
Хўоҷмони он дам фиғон бардоштанд
خواجمان آن دم فغان برداشتند
Пас таноби дорро оростанд
پس طناب دار را آراستند
Баъд аз онаш овареданд пои дор
بعد از آنش آوریدند پای دار
Буд онҷои халқи олам бе шумор
بود آنجا خلق عالم بیشمار
Ҷумлаи шайхони ҳама ҳозир баданд
جملهٔ شیخان همه حاضر بدند
Соликону восилон нозир баданд
سالکان و واصلان ناظر بدند
Хўоҷмон ҳозир баданд вҷоҳлон
خواجمان حاضر بدند وجاهلان
Оммаи худ бисёр буданд чун харон
عامه خود بسیار بودند چون خران
Баси аҷаби рӯзии бади он рӯз эй падар
بس عجب روزی بد آن روز ای پدر
Рӯзи маҳшар буд гўӣии сари басар
روز محشر بود گوئی سر بسر
Дар миёни ҳаллоҷи истодаи бпо
در میان حلاج ایستاده بپا
Ҳамчуи шерон дар миёни беша ҳо
همچو شیران در میان بیشهها
Ҳеҷ вайро хавфи неу тарси не
هیچ وی را خوف نی و ترس نی
Ҳам зўслши шам ҳар як дрнмӣ
هم زوصلش شم هر یک درنمی
Зад аноолҳқи он замон ва шуд ниҳон
زد اناالحق آن زمان و شد نهان
Халқи оламро ҳама ларзид ҷон
خلق عالم را همه لرزید جان
Соликони Андами зи худ фонӣ шуданд
سالکان آندم ز خود فانی شدند
Восилон дар айни худ доне шуданд
واصلان در عین خود دانی شدند
Суфиёнро тан аз он бгдохтаҳ
صوفیان را تن از آن بگداخته
Орифонро ҷон ва дил шуд коста
عارفان را جان و دل شد کاسته
Зоҳидӣ аз зуҳд берун омаданд
زاهدان از زهد بیرون آمدند
Тарк худ карданд ва пурхӯн омаданд
ترک خود کردند و پرخون آمدند
Хўоҷмони он дам фиғон бардоштанд
خواجمان آن دم فغان برداشتند
Оммаро бар суфиён багумоштанд
عامه را بر صوفیان بگماشتند
Ҷумла гуфтанд шихкон бо иттифоқ
جمله گفتند شیخکان با اتفاق
Ҷумла дар роҳ Муҳамад гашта оқ
جمله در راه محمد گشته عاق
Чунки Мансураш бидид онҷои чунон
چونکه منصورش بدید آنجا چنان
Гуфт инак бар шудам бар доратон
گفت اینک بر شدم بر دارتان
Даст зад андари расани он марди кор
دست زد اندر رسن آن مرد کار
Пой зад бар нардбони буришад ба дор
پای زد بر نردبان برشد به دار
Брсрдоромди он марди худо
برسردارآمد آن مرد خدا
Ҳар замон мезад аноолҳқи бармало
هر زمان میزد اناالحق برملا
Он сагоне ки бар ӯ ме тохтанд
آن سگانی که بر او میتاختند
Сангҳои биравӣ ҳаме андохтанд
سنگهای بروی همی انداختند
Бори дигари ин аноолҳқ соз дод
بار دیگر این اناالحق ساز داد
Ҷумлаи олам бова овоз дод
جملهٔ عالم باو آواز داد
Халқи олами он замон бе худ шуданд
خلق عالم آن زمان بیخود شدند
Бе хабари онҷо аноолҳқ ме заданд
بیخبر آنجا اناالحق میزدند
Сангу хишту риштаи андари гири вадор
سنگ و خشت و رشته اندر گیر ودار
намезаданд онҷои аноолҳқи ошкор
میزدند آنجا اناالحق آشکار
Муфсидӣ бар рафту даст ӯ бурид
مفسدی بر رفت و دست او برید
Он замон аз даст ӯ хӯн ме чакид
آن زمان از دست او خون میچکید
Бар замини нақши аноолҳқи ошкор
بر زمین نقش اناالحق آشکار
Ин чаҳ сараст ин чаҳ ишқаст ин чаҳ кор
این چه سر است این چه عشقست این چه کار
ӯ фурӯ молида даст худ бирав
او فرو مالید دست خود برو
Гуфт мардонро з хӯнаст обрӯ
گفت مردان را ز خونست آبرو
Пас ба соид низ дар молида даст
پس به ساعد نیز در مالید دست
Хуш нишотӣ карду ғамро дар бибаст
خوش نشاطی کرد و غم را در ببست
Шблиши гуфто аз ин чаҳ дида Эй
شبلیش گفتا از این چه دیدهای
Даст бар рӯяти чромолидаҳ Эй
دست بر رویت چرامالیدهای
Гуфт ин дам май гузорами ман намоз
گفت این دم میگذارم من نماز
Пас вузӯи созам ба хӯн эй покбоз
پس وضو سازم به خون ای پاکباز
Кини намози ишқро ӣнҷои вузӯ
کین نماز عشق را اینجا وضو
Рост ноед ҷуз ба хӯн эй рози ҷӯ
راست ناید جز به خون ای راز جو
Баъд аз он шблӣ бигуфт эй марди кор
بعد از آن شبلی بگفت ای مرد کار
Аз тасаввуфи ин замон рамзӣ биор
از تصوف این زمان رمزی بیار
Гуфт камтари инки май бинии яқин
گفت کمتر اینکه میبینی یقین
То туро дар роҳ ҳақ бошад яқин
تا ترا در راه حق باشد یقین
Бор дигар гуфт эй соҳиби назар
بار دیگر گفت ای صاحب نظر
Аз тариқи ишқи моро даҳ хабар
از طریق عشق ما را ده خبر
Гуфт ишқи ӣнҷо буд гардан задан
گفت عشق اینجا بود گردن زدن
Баъд аз он дар ғайри ҳақи оташ задан
بعد از آن در غیر حق آتش زدن
Ин бигуфт вҳмчнин шуд ҳол ӯ
این بگفت وهمچنین شد حال او
Мунташир шуд дараҷаони аҳвол ӯ
منتشر شد درجهان احوال او
Баъд аз онаш сар буриданд аз ҷафо
بعد از آنش سر بریدند از جفا
Хўоҷмону ҷоҳилон бе вафо
خواجمان و جاهلان بیوفا
Чун буриданд раъси он марди кбор
چون بریدند رأس آن مرد کبار
Хуш аноолҳқ мезад он сари ошкор
خوش اناالحق میزد آن سر آشکار
Баъд аз онаш сӯхтанд он ҷоҳилон
بعد از آنش سوختند آن جاهلان
Хок ӯ бар бод доданд он замон
خاک او بر باد دادند آن زمان
Хок ӯро бод дар об оваред
خاک او را باد در آب آورید
Хок ӯ бар об шуд аллоҳи падед
خاک او بر آب شد الله پدید
Дар нигар эй орифи соҳиби назар
در نگر ای عارف صاحب نظر
То ки мардонро чҳо омад басар
تا که مردان را چها آمد بسر