Ҳаме гуфт чунин ва чун тафтаи барқ
همی گفت چونین و چون تفته برق
Ҳаме ронад ва дар хӯн дил гашта ғарқ
همی راند و در خون دل گشته غرق
Чу як нима аз роҳи бгзоштнд
چو یک نیمه از راه بگذاشتند
Далерони ҳама наъра бардоштанд
دلیران همه نعره برداشتند
Рабиъи ибн аданон шуд огаҳи зи кор
ربیع ابن عدنان شد آگه ز کار
Кӣ омад сипоҳ аз паии корзор
کی آمد سپاه از پی کارزار
Басӣҷед ва гирд оваредаш сипоҳ
بسیجید و گرد آوریدش سپاه
Сипоҳии бикрдори абри сиёҳ
سپاهی بکردار ابر سیاه
Шуҷоъону гардани кашу шери мард
شجاعان و گردن کش و شیر مرد
Балои дидау озмудаи набард
بلا دیده و آزموده نبرد
Ба мардӣ шуда дар араби достон
به مردی شده در عرب داستان
Ҳама гашта бар марги ҳам достон
همه گشته بر مرگ هم داستان
Рабиъи ибни аданони амири араб
ربیع ابن عدنان امیر عرب
Наҳуфтаи тани андари силеҳу салб
نهفته تن اندر سلیح و سلب
Аз он пеш то рӯй додӣ бароа
از آن پیش تا روی دادی براه
Ба наздики гул шаҳ шуд он кӣнаи хоҳ
به نزدیک گل شه شد آن کینه خواه
Бигуфт эй нигорин дили ороми ман
بگفت ای نگارین دل آرام من
Мабод инч бе ту хуши айёми ман
مباد ایچ بی تو خوش ایام من
Бидон каз банӣ шеба омад сипоҳ
بدان کز بنی شیبه آمد سپاه
зи баҳри ту бар ман гирифтанд роҳ
ز بهر تو بر من گرفتند راه
Чу шери дижами варақаи пеши андарун
چو شیر دژم ورقه پیش اندرون
Дилу дидау дасти шастаи бхўн
دل و دیده و دست شسته بخون
Бидон то з ту бугсаланд маро
بدان تا ز تو بگسلاند مرا
з рӯй ту пинҳони нишонди маро
ز روی تو پنهان نشاند مرا
зи ту ман бипурсам сухани рости гӯй
ز تو من بپرسم سخن راست گوی
Ба ман ба гароед дилат ё бадавӣ
به من به گراید دلت یا بدوی
Агар мари туро сӯй варақаст рой
اگر مر ترا سوی ورقست رای
Ба ман бозгуӣ эй бути дили рубой
به من بازگوی ای بت دل ربای
Кӣ то ман сӯии ҷанг берун шавам
کی تا من سوی جنگ بیرون شوم
Бидонам ҳақиқат кӣ мечун шавам
بدانم حقیقت کی می چون شوم
Вагар мари турои рой сӯй манаст
وگر مر ترا رای سوی منست
Натарсам гарм олимӣ душманаст
نترسم گرم عالمی دشمنست
Чунон бгслмшони з рӯй замин
چنان بگسلمشان ز روی زمین
Ки бар ман кунанд ахтарони офарин
که بر من کنند اختران آفرین
Бадв гуфт глшоаҳи к-эии номи ҷӯй
بدو گفت گلشاه کای نام جوی
Миндиш вази душманони коми ҷӯй
میندیش وز دشمنان کام جوی
Кӣ ту то қиёмати марои меҳтарӣ
کی تو تا قیامت مرا مهتری
зи сад варақа бар ман гиромӣ тарӣ
ز صد ورقه بر من گرامی تری
Шабу рӯзи ман дар вафои туам
شب و روز من در وفای توم
Парастандаи хоки пои туам
پرستندهٔ خاک پای توم
Рабиъи ибни аданони аҷаб шод шуд
ربیع ابن عدنان عجب شاد شد
Ба гуфтор ӯ аз ғам озод шуд
به گفتار او از غم آزاد شد
Ҳаме ронад чун мавҷи дарёи бахшам
همی راند چون موج دریا بخشم
Сӯии ёри дил , сӯии бадхоҳи чашм
سوی یار دل، سوی بدخواه چشم
Бронднди азин ва аз он сӯи сипоҳ
براندند ازین و از آن سو سپاه
Баробар фитоданд дар ним роҳ
برابر فتادند در نیم راه
Ҳамон ва ҳамин сохтаи сози ҷанг
همان و همین ساخته ساز جنگ
Накарданд бар кӣна ҷустани диранг
نکردند بر کینه جستن درنگ
Ҳам аз гирди раҳ ҷанг барсохтанд
هم از گرد ره جنگ برساختند
Заминро ба ларза дар андохтанд
زمین را به لرزه در انداختند
Масофи сипаҳро биёростанд
مصاف سپه را بیاراستند
Кӣ май ҷанг бо орзӯ хостанд
کی می جنگ با آرزو خواستند
Илмҳо зъиўқи бгзоштнд
علم ها زعیوق بگذاشتند
Бигард осмонро бинбоштнд
بگرد آسمان را بینباشتند
Бзўбини ҷони ҷӯй дил сӯхтанд
بزوبین جان جوی دل سوختند
Бноўки ҳамеи дидаи брдўхтнд
بناوک همی دیده بردوختند
Саф аз оташ теғ бартофтанд
صف از آتش تیغ برتافتند
зи кини кӯси кӣна фурӯ кӯфтанд
ز کین کوس کینه فرو کوفتند
зи баси наърау ҷангу ошӯбу шӯр
ز بس نعره و جنگ و آشوب و شور
зи баси шеҳаи абрашу хингу бўр
ز بس شیههٔ ابرش و خنگ و بور
зи туфи хадангу таранги камон
ز تف خدنگ و ترنگ کمان
зи захми амӯду зи таъни синон
ز زخم عمود و ز طعن سنان
Ту гуфтӣ ҷаҳон нест гардад ҳаме
تو گفتی جهان نیست گردد همی
Заминро фалак дарнавардад ҳаме
زمین را فلک درنوردد همی
Замин шуд зи хӯни лаъл чун сндрўс
زمین شد ز خون لعل چون سندروس
Ҳавои гашт аз гирд чун обнӯс
هوا گشت از گرد چون آبنوس
Чу аз нур бикшод гардуни гиреҳ
چو از نور بگشاد گردون گره
БтФсид бар шери мардони зира
بتفسید بر شیر مردان زره
Рабиъи ибни аданон чу шарзаи паланг
ربیع ابن عدنان چو شرزه پلنگ
Буғурред чун кард оҳанги ҷанг
بغرید چون کرد آهنگ جنگ
Фарсро ба майдони кини дрФгнд
فرس را به میدان کین درفگند
зи ҳайбати фазаъ бар замини дрФгнд
ز هیبت فزع بر زمین درفگند
Бигардед андари масофи набард
بگردید اندر مصاف نبرد
зи ҳомӯн ба гардун баровард гирд
ز هامون به گردون برآورد گرد
Фарс буд чун абр , ӯ чун ҳзбр
فرس بود چون ابر، او چون هزبر
Ҳзбри инч кас дид бар тираи абр ?
هزبر ایچ کس دید بر تیره ابر؟
Бад-ӣни сони ҳамеи гашти андари масоф
بدین سان همی گشت اندر مصاف
Ҳаме кард лаъибу ҳамеи ҷусти лоф
همی کرد لعب و همی جست لاف
Яке шеър гуфт он набарда савор
یکی شعر گفت آن نبرده سوار
Ки чун буд шеъраши аҷаб , гӯши дор
که چون بود شعرش عجب، گوش دار