Дареғ эй падари дидаи шери мард
دریغ ای پدر دیدهٔ شیر مرد
Кӣ рафтӣ зи дунёи пар аз доғу дард
کی رفتی ز دنیا پر از داغ و درد
Чунинаст кори сарои сипанҷ
چنین است کار سرای سپنج
Чунин буд хоҳад ҷаҳони гирди гирд
چنین بود خواهد جهان گرد گرد
Шудӣ куштаи ногуҳ ба дасти сегӣ
شدی کشته ناگه به دست سگی
Ки ӯро на зан хонд шояд на мард
که او را نه زن خواند شاید نه مرد
Азу кини ту боз хоҳам чунонк
از و کین تو باز خواهم چنانک
Кӣ гиряд бирав гунбади ложвард
کی گرید برو گنبد لاژورد
Чунон кӯ бар оварад гирд аз сарат
چنان کو بر آورد گرد از سرت
Бар орми зи фарқаш ба шамшери гирд
بر آرم ز فرقش به شمشیر گرد
Бигуфт ин воз дард бигирист зор
بگفت این واز درد بگریست زار
з хӯн кард рӯй замини лолаи зор
ز خون کرد روی زمین لاله زار
Чу бисёр бгрст ва зорӣ намӯд
چو بسیار بگرست و زاری نمود
Бигуфто кунун бонгу зорӣ чаҳ суд ?
بگفتا کنون بانگ و زاری چه سود؟
Бирафт ӯ ва бар борагӣ барнишаст
برفت او و بر بارگی برنشست
Сӯии кӣнаи рондосб чун пели маст
سوی کینه رانداسب چون پیل مست
Ба ҳамла даромад ба сӯии рабиъ
به حمله درآمد به سوی ربیع
Бигуфташ рабиъ : эй савори бадеъ
بگفتش ربیع: ای سوار بدیع
Чаҳ мардӣу пешам чаро омадӣ ?
چه مردی و پیشم چرا آمدی؟
Бар шери нар ба чаро омадӣ !
بر شیر نر به چرا آمدی!
Кӣ бар ту маро раҳмат ояд ҳаме
کی بر تو مرا رحمت آید همی
Нахоҳам кӣ оядат аз ман ғамӣ
نخواهم کی آیدت از من غمی
Сӯии марг рафтани басӣҷии ҳаме
سوی مرگ رفتن بسیجی همی
Ба дастам базра насанҷӣ ҳаме
به دستم بذره نسنجی همی
Саросема роеу дили хаста Эй
سراسیمه رایی و دل خسته ای
Магар бо ғами ишқи пайвастае ?
مگر با غم عشق پیوسته ای؟
Чаҳ мардӣ ? ?ҳуллои зуд бар гӯии ном
چه مردی؟ هلا زود بر گوی نام
Ҳамоно туе варақаи ибни алҳмом
همانا تویی ورقه ابن الهمام
Кӣ аз ҳиҷри глшоаҳу марги падар
کی از هجر گلشاه و مرگ پدر
Шдстии длоўораҳи осемаи сар
شدستی دلاواره آسیمه سر
Агар варақае , ҳамлаовар , ?ҳулло !
اگر ورقه ای، حمله آور، هلا!
Кӣ брҳонмти ҳам кунун зини бало
کی برهانمت هم کنون زین بلا
Кӣ аз баҳр Бобак бинолӣ ҳаме
کی از بهر بابک بنالی همی
Барин рӯй зории сголии ҳаме
برین روی زاری سگالی همی
Расонами турои ҳам кунун зии падар
رسانم ترا هم کنون زی پدر
Бад-ӣни теғи пӯлоди пархоши хар
بدین تیغ پولاد پرخاش خر
Вар аз баҳри глшоаҳи дили хаста Эй
ور از بهر گلشاه دل خسته ای
Дили андари ғами ишқ ӯ баста Эй
دل اندر غم عشق او بسته ای
Ҳам акнӯн саратро барам сӯии ӯй
هم اکنون سرت را برم سوی اوی
Набинӣ ту то зиндае рӯй ӯй
نبینی تو تا زنده ای روی اوی
Нае ту сазовори дидори ӯй
نه ای تو سزاوار دیدار اوی
Манам ёр ӯу сазовори ӯй
منم یار او و سزاوار اوی
Чу бишунид варақаи азуи ин сухан
چو بشنید ورقه ازو این سخن
Ғами Бобаку ишқи он срўбн
غم بابک و عشق آن سروبن
Дигарбораи андари дилаш тоза шуд
دگرباره اندر دلش تازه شد
Биноледу дардаш беандоза шуд
بنالید و دردش بی اندازه شد
Бигуфт : эй фурӯмояи мстҳл
بگفت: ای فرومایهٔ مستحل
Наёвард гардун чу ту санги дил
نیاورد گردون چو تو سنگ دل
Нбхшўдӣ Эй шавам номеҳрбон
نبخشودی ای شوم نامهربان
Бар он пери фартути дидаи ҷаҳон
بر آن پیر فرتوت دیده جهان
Ки бар ҷон ӯ бар , камӣни сохтӣ
که بر جان او بر، کمین ساختی
Ҷаҳонро з номаш бипардохтӣ
جهان را ز نامش بپرداختی
Чаҳ гуфтӣ вроҳичи кин хоҳ нест
چه گفتی وراهیچ کین خواه نیست
Ва ё сӯии ту маргро роҳ нест ?
و یا سوی تو مرگ را راه نیست؟
Турогар чунин буд дар дили гумон
ترا گر چنین بود در دل گمان
Гумонат каж омад басони камон
گمانت کژ آمد بسان کمان
Ки ман аз паии кин ӯ хостм
که من از پی کین او خاستم
Ба кинаши забонро биёростам
به کینش زبان را بیاراستم
Кунун аз араби номи ту кам кунам
کنون از عرب نام تو کم کنم
Нишоту сарвари ту мотам кунам
نشاط و سرور تو ماتم کنم
з бе он кӣ бар ту шабихун кунам ,
ز بی آن کی بر تو شبیخون کنم،
зи хӯни ту ин дашт гулгун кунам ,
ز خون تو این دشت گلگون کنم،
Ба шамшери ҷон аз танати бркнм
به شمشیر جان از تنت برکنم
Бгрзи гарон гарданат башиканам
بگرز گران گردنت بشکنم
Ҷаҳонро , чу ман теғ пайдо кунам ,
جهان را، چو من تیغ پیدا کنم،
зи хӯни сипоҳи ту дарё кунам
ز خون سپاه تو دریا کنم
Биноланд чун найзаи гирам ба чанг
بنالند چون نیزه گیرم به چنگ
Ба бешаи ҳзбрў ба дарёи наҳанг
به بیشه هزبرو به دریا نهنگ
أло бо ман эй шер ҷангӣ бигард
ألا با من ای شیر جنگی بگرد
Кӣ хоҳам з фурқат баровард гирд
کی خواهم ز فرقت برآورد گرد
Набояд маро бо ту зин беш лоф
نباید مرا با تو زین بیش لاف
Кӣ ҷой набардасту ҷои масоф
کی جای نبردست و جای مصاف
Рабиъи ибни аданони зи гуфтори ӯй
ربیع ابن عدنان ز گفتار اوی
Барошуфт ва омад ба пайкори ӯй
برآشفت و آمد به پیکار اوی
Бигуфт : эй фурӯмоя бе вафо
بگفت: ای فرومایهٔ بی وفا
Чаҳ гӯйии ту дар рӯй мардони ҷафо
چه گویی تو در روی مردان جفا
Нагӯйӣ маро то ту андари араб
نگویی مرا تا تو اندر عرب
Чаҳ крдстӣ аз корҳои аҷаб
چه کردستی از کارهای عجب
Кӣ пешами далерии намоеи ҳаме
کی پیشم دلیری نمایی همی
Бар шери сгрои стоиии ҳаме
بر شیر سگرا ستایی همی
Маҳоласт бо ман туро гуфту гӯй
محالست با من ترا گفت و گوی
Биё то ба майдони дрорими гӯй
بیا تا به میدان درآریم گوی
Бигуфт ин ва монанди абри баҳор
بگفت این و مانند ابر بهار
Бирав ҳамла кард он диловари савор
برو حمله کرد آن دلاور سوار
Бар овехтанд он ду мейри араб
بر آویختند آن دو میر عرب
Ду фархундаи ном ва ду олии насаб
دو فرخنده نام و دو عالی نسب
Ду мейри шуҷоъ ва ду пели набард
دو میر شجاع و دو پیل نبرد
Ду шери сафи ошӯб ва ду марди мард
دو شیر صف آشوب و دو مرد مرد
Ба як ҷой ҳар ду броўихтнд
به یک جای هر دو برآویختند
Ба найзаи ҳамеи соъиқа бехтанад
به نیزه همی صاعقه بیختند
Супурданд ҳар ду ба мураккаби Аннан
سپردند هر دو به مرکب عنان
Ба пеш овареданд нӯки синон
به پیش آوریدند نوک سنان
Бгштнди чандон бахшаму ситез
بگشتند چندان بخشم و ستیز
Ки шуд найза ҳар давони рези рез
که شد نیزهٔ هر دوان ریز ریز
Фгнднди найза , кашиданд теғ
فگندند نیزه، کشیدند تیغ
Чу ду барқи рухшанда аз тираи меғ
چو دو برق رخشنده از تیره میغ
зи баси зарби шамшери заҳри оби дор
ز بس ضرب شمشیر زهر آب دار
Бишуд теғ дар дасташони пораи пор
بشد تیغ در دستشان پاره پار
Биҷузи қабзаи дрқаҳ дар дасташон
بجز قبضهٔ درقه در دستشان
Нмондўнаҳ кас дод зи он сони нишон
نماندونه کس داد ز آن سان نشان
Рабиъи ибни аданони бикрдори меғ
ربیع ابن عدنان بکردار میغ
Фарози сари варақаи бигузоради теғ
فراز سر ورقه بگذارد تیغ
зи шамшер ӯ варақаи ибни алҳмом
ز شمشیر او ورقه ابن الهمام
Битарсед ва пеш оваредаш ҳисом
بترسید و پیش آوریدش حسام
Ба шамшери шамшер ӯро гирифт
به شمشیر شمشیر او را گرفت
Ба ду нима шуд ҳар ду теғ эй шигифт !
به دو نیمه شد هر دو تیغ ای شگفت!
Бимонаданд бенайзау теғи тез
بماندند بی نیزه و تیغ تیز
Касе кард бетеғу найзаи ситез ?
کسی کرد بی تیغ و نیزه ستیز؟
Чу аз теғ ва найза надиданд ком
چو از تیغ و نیزه ندیدند کام
Рабиъ ва ҳамон варақаи ибни алҳмом
ربیع و همان ورقه ابن الهمام
Нашудашон ба ҷанги андаруни рои суст
نشدشان به جنگ اندرون رای سست
Бгрзи гарони дасти бурданди чуст
بگرز گران دست بردند چست
Ба гурз гарон овареданд рой
به گرز گران آوریدند رای
Фишурданд ҳар ду ба пархоши пой
فشردند هر دو به پرخاش پای
Бгрз озмуданд чандон набард
بگرز آزمودند چندان نبرد
Кӣ гули ранги рухсорашони гашти зард
کی گل رنگ رخسارشان گشت زرد
Накарданд гурзи гаронро яла
نکردند گرز گران را یله
Ҷуз онгаҳ ки шддсти пари обила
جز آنگه که شددست پر آبله
Дигар бора шамшерҳо хостанд
دگر باره شمشیرها خواستند
Ҳамеи ҷанги нав аз сар оростанд
همی جنگ نو از سر آراستند
Ду теғ ва ду рмҳи оўридндшон
دو تیغ و دو رمح آوریدندشان
Чу бенайзау теғи дидандашон
چو بی نیزه و تیغ دیدندشان
Ба майдон дар , он ҳар ду хсрўнжод
به میدان در، آن هر دو خسرونژاد
Ба кӣнаи бгштнд чун тунди бод
به کینه بگشتند چون تند باد
Рабиъи ибн аданон баровард хашм
ربیع ابن عدنان برآورد خشم
Яке ҳамла кард он саги шӯхи чашм
یکی حمله کرد آن سگ شوخ چشم
Сари найзаи бигузорад бар рони ӯй
سر نیزه بگذارد بر ران اوی
Ки аз дард озурда шуд ҷони ӯй
که از درد آزرده شد جان اوی
Абри паҳлавии асп рониш бадухт
ابر پهلوی اسپ رانش بدوخت
Рухи варақа аз дард дил барфурӯхт
رخ ورقه از درد دل برفروخت
Пиёда шуд аз асп , аспаш бамурд
پیاده شد از اسپ، اسپش بمرد
Пиёдаи барони хастагии ҳамлаи барад
پیاده برآن خستگی حمله برد
Яке найза Эй зад ба бозуаш бар
یکی نیزه ای زد به بازوش بر
Кӣ брдўхти бозу ба паҳлуаш бар
کی بردوخت بازو به پهلوش بر
Валикин ба ҷонаш наомад газанд
ولیکن به جانش نیامد گزند
зи бозуии худ нӯки найзаи бикунад
ز بازوی خود نوک نیزه بکند
Тан ҳар ду дар банди ғам баста шуд
تن هر دو در بند غم بسته شد
Ҳамин хастаи гашт ва ҳамон хаста шуд
همین خسته گشت و همان خسته شد
Ғуломаши яке бораи тези гом
غلامش یکی بارهٔ تیز گام
Биоварад зии варақаи ибни алҳмом
بیاورد زی ورقه ابن الهمام
Ҳам андари замони варақаи неки рой
هم اندر زمان ورقهٔ نیک رای
Ба аспи таковар дароварди пой
به اسپ تک آور درآورد پای
Бгштнди он ҳар ду фаррухи ҷавон
بگشتند آن هر دو فرخ جوان
з ҳар ду чу ду сайл хӯн шуд равон
ز هر دو چو دو سیل خون شد روان
зи баси хӯн кӣ аз ҳар ду полуда шуд
ز بس خون کی از هر دو پالوده شد
зи хӯнашони дили хок олӯда шуд
ز خونشان دل خاک آلوده شد
Дил ҳар ду аз дард мастӣ гирифт
دل هر دو از درد مستی گرفت
Тан ҳар ду аз ранҷ сустӣ гирифт
تن هر دو از رنج سستی گرفت
з сустӣ бимонаданд аз корзор
ز سستی بماندند از کارزار
Бар он ҳар ду озода шуд кори зор
بر آن هر دو آزاده شد کار زار
Яке хастаи бозуи яке хастаи рон
یکی خسته بازو یکی خسته ران
Ҳамон зин битарсед ва ҳам ин аз он
همان زین بترسید و هم این از آن
Ду ошиқи зи баҳри длороми хеш
دو عاشق ز بهر دلارام خویش
Ҳаме тира карданд айёми хеш
همی تیره کردند ایام خویش
Ҳаме бар заданд аз ҷигари сарди бод
همی بر زدند از جگر سرد باد
Ҳаме кард ҳаряки зи глшоаҳи ёд
همی کرد هریک ز گلشاه یاد
Чунон бади дили варақаи ибни алҳмом
چنان بد دل ورقه ابن الهمام
зи ҳиҷрони глшоаҳи фархундаи ном
ز هجران گلشاه فرخنده نام
Кӣ ҳзмони ҳаме мағзаш омад ба ҷӯш
کی هزمان همی مغزش آمد به جوش
Валикини бдози сабр ва мардӣ хамӯш
ولیکن بداز صبر و مردی خموش
Рабиъ арча бади ошиқи зори ӯй
ربیع ارچه بد عاشق زار اوی
Дилаши эмини охири бад аз кори ӯй
دلش ایمن آخر بد از کار اوی
Кӣ дар ҳӣ ӯ буд ва дар хони ӯй
کی در حی او بود و در خان اوی
Длороми гули рухи бадаши ҷони ӯй
دلارام گل رخ بدش جان اوی
Кӣ глшоаҳ бо ӯ вафо карда буд
کی گلشاه با او وفا کرده بود
Тан аз вай ба ҳила раҳо карда буд
تن از وی به حیله رها کرده بود
Ба макр ва ба чораи дилаши баста буд
به مکر و به چاره دلش بسته بود
Ба ширини забонии азуи ҷуста буд
به شیرین زبانی ازو جسته بود
Ҷаҳон бар дилаши танг чун ҳалқа буд
جهان بر دلش تنگ چون حلقه بود
Вале ҷонаши пайвастаи варақа буд
ولی جانش پیوستهٔ ورقه بود
Кӣ бовай ба якҷоӣ ху карда буд
کی باوی به یکجای خو کرده بود
Дил ҳар ду дар ишқи парварда буд
دل هر دو در عشق پرورده بود
Ҳам аз кӯдакии меҳрашони баста буд
هم از کودکی مهرشان بسته بود
Вафо дар дил ҳар давони руста буд
وفا در دل هر دوان رسته بود
Рабиъи ибни аданони зи баси аблаҳӣ
ربیع ابن عدنان ز بس ابلهی
Набӯд огаҳ аз макри срўсҳӣ
نبود آگه از مکر سروسهی
Кӣ биравӣ ба ҳиялат ниҳодаст банд
کی بروی به حیلت نهادست بند
Ба тимори ҳиҷрону бими газанд
به تیمار هجران و بیم گزند