Чу глшоаҳи рухсор варақа бидид

چو گلشاه رخسار ورقه بدید

зи ҷонаши гули шод комӣ дамид

ز جانش گل شاد کامی دمید

Нагуфтанд аз бими лашкари сухан

نگفتند از بیم لشکر سخن

Бурун шуд бадари варақау срўбн

برون شد بدر ورقه و سروبن

Ниҳон аз пас хайма берун шуданд

نهان از پس خیمه بیرون شدند

Надонист каси кони ду тан чун шуданд

ندانست کس کآن دو تن چون شدند

Сабки роҳ бераҳ гирифтанд зуд

سبک راه بی ره گرفتند زود

Ба лашкари расиданд ҳар ду чу дӯд

به لشکر رسیدند هر دو چو دود

Сӯии хаймаи боб глшоаҳ шуд

سوی خیمهٔ باب گلشاه شد

Ҳамаи лашкар аз кораш огоҳ шуд

همه لشکر از کارش آگاه شد

Кӣ шуд варақа оварад глшоаҳ ро

کی شد ورقه آورد گلشاه را

Ба кӣна таба кард мари шоҳ ро

به کینه تبه کرد مر شاه را

Рухи боби глшоаҳ чун лолаи ранг

رخ باب گلشاه چون لاله رنگ

Шукуфта шуду гашти эмини зи ҷанг

شکفته شد و گشت ایمن ز جنگ

Миёни сипоҳи андари он тираи шаб

میان سپاه اندر آن تیره شب

БиФтод аз он кори саҳмии аҷаб

بیفتاد از آن کار سهمی عجب

зи ғридни кӯсу рўиинаҳи хам

ز غریدن کوس و رویینه خم

Ту гуфтӣ кӣ ма роҳ кардаст гум

تو گفتی کی مه راه کردست گم

Ҳамаи шамъҳоро барафрӯхтанд

همه شمعها را برافروختند

Ҷаҳонро ҳама шодӣ омухтанд

جهان را همه شادی آموختند

Сипоҳ банӣ збаҳ дар ним шаб

سپاه بنی ضبه در نیم شب

Бимонад андари он кори ҷумлаи аҷаб

بماند اندر آن کار جمله عجب

Ҳамаи як дигарро бигуфтанд зуд

همه یک دگر را بگفتند زود

Банӣ шебау қавмашонро чаҳ буд !

بنی شیبه و قومشان را چه بود!

Магари лашкарӣ беҳад ва бе адад

مگر لشکری بی حد و بی عدد

з ҷое расидандашон ба мадад ?

ز جایی رسیدندشان به مدد؟

Нигаҳ кард боди мададашон з кист

نگه کرد باد مددشان ز کیست

Ва ё ин нишоту тарабашон з чист

و یا این نشاط و طربشان ز چیست

Биёед то сӯй меҳтар шавем

بیایید تا سوی مهتر شویم

Марвро барин шуғл раҳбар шавем

مرو را برین شغل رهبر شویم

Набояд кӣ созанд бар мо камӣн

نباید کی سازند بر ما کمین

Бисозанд разму биҷӯянди кин

بسازند رزم و بجویند کین

Чу ин рой карданд , яксар шуданд

چو این رای کردند، یکسر شدند

Сӯии хаймау ҷой меҳтар шуданд

سوی خیمه و جای مهتر شدند

Чўзии химшони бахти бадараи нмўн

چوزی خیمشان بخت بدره نمون

Ҳамаи хаймаи диданди пари мавҷи хӯн

همه خیمه دیدند پر موج خون

Сари ғолиб аз тани гусаста ба теғ

سر غالب از تن گسسته به تیغ

Буруни ҷустаи он моҳи рахшони зи меғ

برون جسته آن ماه رخشان ز میغ

зи гул шаҳ надиданд ҷое асар

ز گل شه ندیدند جایی اثر

зи ғолиб ҷудо карда диданди сар

ز غالب جدا کرده دیدند سر

Ҳамаи хираи гаштанд ва ғамгин шуданд

همه خیره گشتند و غمگین شدند

Саросемау зор ва мискин шуданд

سراسیمه و زار و مسکین شدند

зи тимори вази ғам ғаривон шуданд

ز تیمار وز غم غریوان شدند

Ғаривони ҳамаи зондаҳ ҷон шуданд

غریوان همه زانده جان شدند

Сипоҳ банӣ шебаи бархестанд

سپاه بنی شیبه برخاستند

Ҳамаи ҷангро тан биёростанд

همه جنگ را تن بیاراستند

зи баҳр эй пархош , ваз гуфту гӯй

ز بهر ای پرخاش، وز گفت و گوی

Бҳӣ банӣ збаҳ доданд рӯй

بحی بنی ضبه دادند روی

Ҳамаи шаб бар он ҷой мардӣ намонад

همه شب بر آن جای مردی نماند

зи лашкари саворӣ ва гардӣ намонад

ز لشکر سواری و گردی نماند

Чу пайдо шуд аз кӯҳи заррини дирафш

چو پیدا شد از کوه زرین درفش

зи гетии броҳихти шеърии бунафш

ز گیتی برآهیخت شعری بنفش

Сипоҳ банӣ шебаи зи аъдои хеш

سپاه بنی شیبه ز اعدای خویش

Надиданд як мард бар ҷои хеш

ندیدند یک مرد بر جای خویش

Чу аз кори душман хабар ёфтанд

چو از کار دشمن خبر یافتند

Сӯии ҳии худ рӯй бартофтанд

سوی حی خود روی برتافتند

Банӣ шебаи як сар биёростанд

بنی شیبه یک سر بیاراستند

Бромш нишастанд ва ме хостанд

برامش نشستند و می خواستند

Чу бо ҳии худ ҷумла боз омаданд

چو با حی خود جمله باز آمدند

Ҳама май даҳу базм соз омаданд

همه می ده و بزم ساز آمدند

Валикини дили варақа аз марги боб

ولیکن دل ورقه از مرگ باب

Ббрдрҳмӣ хӯн шуд аз дарду тоб

ببردرهمی خون شد از درد و تاب

Аз онандау дард бар ҷони ӯй

از آن انده و درد بر جان اوی

Шуд афзӯн кӣ озурдаи бади рони ӯй

شد افزون کی آزرده بد ران اوی

Аз он дар ду саҳмаши дил аФгор шуд

از آن در دو سهمش دل افگار شد

БиФтод аз пой ва бемор шуд

بیفتاد از پای و بیمار شد

Чу беҳтар шуд аз ранҷи нолндгӣ

چو بهتر شد از رنج نالندگی

Дилаш кард мари ишқро бандагӣ

دلش کرد مر عشق را بندگی

Нагашт аз дилаши ишқи глшоаҳ кам

نگشت از دلش عشق گلشاه کم

На бар ҷони глшоаҳ кам гашти ғам

نه بر جان گلشاه کم گشت غم

Наёраст мехосташ бизанӣ

نیارست می خواستش بزنی

Ки бар мол хешаш набад эминӣ

که بر مال خویشش نبد ایمنی

Ҳамаи мол ӯ барда буданд пок

همه مال او برده بودند پاک

Ҳамаш карда буданд қасди ҳалок

همش کرده بودند قصد هلاک

Ҳаме гуфт бемол ва бе хоста

همی گفت بی مال و بی خواسته

Чигуна шавад корами ороста

چگونه شود کارم آراسته

Битарсам ки глшоаҳрогар з ъам

بترسم که گلشاه را گر ز عم

Бихоҳам , ба каф оядам дарду ғам

بخواهم، به کف آیدم درد و غم

Сар андар наёрад ба гуфтори ман

سر اندر نیارد به گفتار من

Наяндешад аз нолаи зори ман

نیندیشد از نالهٔ زار من

Кӣ бе хостаи дили наёбади тараб

کی بی خواسته دل نیابد طرب

На бесим ҳаргиз расад лаб ба лаб

نه بی سیم هرگز رسد لب به لب

Ҳаме буд бар рад ҳиҷрон хамӯш

همی بود بر رد هجران خموش

Агарчӣ ҳаме мағзаш омад ба ҷӯш

اگرچه همی مغزش آمد به جوش

Ба мардии тугар пешӣ аз рўстм

به مردی تو گر پیشی از روستم

Нагирӣ ту ном ар надории дирам

نگیری تو نام ار نداری درم

Дирами дор ҳамвор бошад азиз

درم دار هموار باشد عزیز

Наярзӣ пашиз ар надории пашиз

نیرزی پشیز ار نداری پشیز

Яке бандаи бади варақаро саъди ном

یکی بنده بد ورقه را سعد نام

Ба дониши тамом ва ба мардии тамом

به دانش تمام و به مردی تمام

Кӣ аз хрдгиш овареда баданд

کی از خردگیش آوریده بدند

Ба як ҷоишон парварида баданд

به یک جایشان پروریده بدند

Бар варақаи наздиктар бади зи ҷон

بر ورقه نزدیک تر بد ز جان

Ки бас бо вафо буду баси меҳрбон

که بس با وفا بود و بس مهربان

Чу аз ҳол ӯ ёфташ огаҳӣ

چو از حال او یافتش آگهی

Ки кораш табоҳасту дасташи тиҳӣ

که کارش تباهست و دستش تهی