Бар варақа омад ҳам аз бомдод
بر ورقه آمد هم از بامداد
Бигуфт эй ҳамаи донишу дайни вдод
بگفت ای همه دانش و دین وداد
Барин гӯна ман дид нтўонмт
برین گونه من دید نتوانمت
Бакӯшам магари шоди грдонмт
بکوشم مگر شاد گردانمت
Шавам дил ба пархош [ ва ] ҷанг оварам
شوم دل به پرخاش [و] جنگ آورم
Магари сӯзӣоне ба чанг оварам
مگر سوزیانی به چنگ آورم
Агар номи хеш аз ҷаҳон кам кунам
اگر نام خویش از جهان کم کنم
Ваёи ман турои шод ва хуррам кунам
ویا من ترا شاد و خرم کنم
Агар дории ин шуғл аз ман дареғ
اگر داری این شغل از من دریغ
Дили хештанро бадарам ба теғ
دل خویشتن را بدرم به تیغ
Фурӯ монад варақаи зи гуфтори ӯй
فرو ماند ورقه ز گفتار اوی
Сабк банда рафт аз пас кори ӯй
سبک بنده رفت از پس کار اوی
Худованд ӯ варақаи тири меҳр
خداوند او ورقهٔ تیر مهر
Ғулом дигар дошт озодаи чеҳр
غلام دگر داشت آزاده چهر
Хирадманд ва бо ақлу фаҳму тамиз
خردمند و با عقل و فهم و تمیز
Ба наздики варақа чу дидаи азиз
به نزدیک ورقه چو دیده عزیز
Шуда буд он бандаи сӯии сафар
شده بود آن بنده سوی سفر
Ки оради магари ҷомау симу зар
که آرد مگر جامه و سیم و زر
Баромади барин кор бар як ду моҳ
برآمد برین کار بر یک دو ماه
Кӣ он банда варақа омад зи роҳ
کی آن بندهٔ ورقه آمد ز راه
Дили варақаи бади ҷуфти тимору ғам
دل ورقه بد جفت تیمار و غم
Кӣ на бо дирам буд бо бинт ъам
کی نه با درم بود با بنت عم
На глшоаҳро мондаи бдҳўшу рой
نه گلشاه را مانده بدهوش و رای
На бо варақаи бади ҷону дилбари биҷой
نه با ورقه بد جان و دلبر بجای
Бад-ӣни ҳол ҳар ду ҳаме сӯхтанд
بدین حال هر دو همی سوختند
Ба дили барҳамӣ оташ афрӯхтанд
به دل برهمی آتش افروختند
Шудаи номашон дар араби достон
شده نامشان در عرب داستان
Бғмшон шудаи бахти ҳамдостон
بغمشان شده بخت همداستان
Чунон гашти глшоаҳро рӯйу мӯӣ
چنان گشت گلشاه را روی و موی
Казу гашти гетии пар аз гуфту гӯй
کزو گشت گیتی پر از گفت و گوی
Барофтод бар ҳар дилии банди ӯй
برافتاد بر هر دلی بند اوی
Хилоиқ шуданд орзӯманди ӯй
خلایق شدند آرزومند اوی
Шудаи руста бо ҷонҳо меҳри ӯй
شده رسته با جانها مهر اوی
Бпиўст бо дидҳо чеҳри ӯй
بپیوست با دیدها چهر اوی
Басии каси варо ба занӣ хостанд
بسی کس ورا به زنی خواستند
Ҳамеи дил ба меҳраш биёростанд
همی دل به مهرش بیاراستند
Бузургону гардани кашони араб
بزرگان و گردن کشان عرب
Ки буданд бо молу ҷоҳу тараб
که بودند با مال و جاه و طرب
Абои хоста пеш карданд даст
ابا خواسته پیش کردند دست
Чу бо меҳри глшоҳшон дил бибаст
چو با مهر گلشاهشان دل ببست
Ҳамаи ҷумлагӣ арза карданд мол
همه جملگی عرضه کردند مال
Ки аз моли некӯ тавон кард ҳол
که از مال نیکو توان کرد حال
Наҷибон ки пайкару боди пой
نجیبان که پیکر و باد پای
Сутурони маи наъли разми озмоӣ
ستوران مه نعل رزم آزمای
Зёъу ъқору ғулому хадам
ضیاع و عقار و غلام و خدم
зи ақди иўоқиту зару дирам
ز عقد یواقیت و زر و درم
Ҳама арза карданд биравӣ ҳама
همه عرضه کردند بروی همه
зи зари бадарҳоу зи баргу рама
ز زر بدرها و ز برگ و رمه
Бидон то магари ёр глшаҳ шаванд
بدان تا مگر یار گلشه شوند
Сазовори он дили гусал ма шаванд
سزاوار آن دل گسل مه شوند
Чу дар гӯши варақаи хабар дар расед
چو در گوش ورقه خبر در رسید
Расӯлону хоҳандагонро бидид
رسولان و خواهندگان را بدید
зи тимори дил дар буриши гашти хӯн
ز تیمار دل در برش گشت خون
Ҳаме омад аз роҳи дидаи бурун
همی آمد از راه دیده برون
Шудаи шахсаш аз меҳри он меҳри ҷӯй
شده شخصش از مهر آن مهر جوی
зи нола чу ноӣ вази мӯя чу мӯӣ
ز ناله چو نای وز مویه چو موی
зи бас каз ғами ёр андеша кард
ز بس کز غم یار اندیشه کرد
Гули лаъл ӯ заргарӣ пеша кард
گل لعل او زرگری پیشه کرد