Чу аз дасти ҳиҷрони дилаш хира монад
چو از دست هجران دلش خیره ماند
Сабки моам глшоаҳро пеш хонд
سبک مام گلشاه را پیش خواند
Бадв гуфт : эй модарам , зинҳор !
بدو گفت: ای مادرم، زینهار!
Бад-ӣни ошиқи хастаи дили раҳмати ор
بدین عاشق خسته دل رحمت آر
Ки бар ҷони ман сахт шуд банди ту
که بر جان من سخت شد بند تو
Шудам бастаи меҳри фарзанди ту
شدم بستهٔ مهر فرزند تو
Ба ман бар туро раҳм ноед ҳаме ?
به من بر ترا رحم ناید همی؟
Чу ман бандае тон набояд ҳаме ?
چو من بنده ای تان نباید همی؟
Кунун ман заъм дод хоҳам ҳаме
کنون من زعم داد خواهم همی
зи ту хола фарёд хоҳам ҳаме
ز تو خاله فریاد خواهم همی
Шумо нек донед сомони ман
شما نیک دانید سامان من
Ки глшоаҳ дорад дилу ҷони ман
که گلشاه دارد دل و جان من
Ба бегонагонаши мада , гардаӣ
به بیگانگانش مده، گردهی
Гирифтори гардӣ ба хӯни раҳе
گرفتار گردی به خون رهی
Ту доне кӣ бо ту зи як гавҳарам
تو دانی کی با تو ز یک گوهرم
Бубахшӣ ки аз ғам ба ранҷи андарам
ببخشی که از غم به رنج اندرم
Сӯии боби глшоаҳи пайғоми ман
سوی باب گلشاه پیغام من
Бабр , гӯ мабар аз ман ороми ман
ببر، گو مبر از من آرام من
Ҳақи Бобакамро нигаҳи дори ту
حق بابکم را نگه دار تو
Равони варои хираи мозори ту
روان ورا خیره مازار تو
Марои шоди гардон ба пайванди хеш
مرا شاد گردان به پیوند خویش
Макун даврам аз рӯй фарзанди хеш
مکن دورم از روی فرزند خویش
Бад-ӣни кордонӣ кӣ ман ҳақи терм
بدین کاردانی کی من حق ترم
Ки бо ту зи як асл ва як гавҳарам
که با تو ز یک اصل و یک گوهرم
Бигуфт ину хӯн аз дилаши ?бардамӣад
بگفت این و خون از دلش بردمید
з наргис баборед бар шнблид
ز نرگس ببارید بر شنبلید
Дили моам глшоаҳ бар вай бсухт
دل مام گلشاه بر وی بسوخت
Яке оташ аз ҷон ӯ барфурӯхт
یکی آتش از جان او برفروخت
Сӯии шӯии хеш андар омад чу бод
سوی شوی خویش اندر آمد چو باد
Суханҳои варақа бирав кард ёд
سخنهای ورقه برو کرد یاد
Аз он нолаи ишқу тимори ӯй
از آن نالهٔ عشق و تیمار اوی
Вази он зорӣу шевани зори ӯй
وز آن زاری و شیون زار اوی
Бигуфташ з ҳар ду гусастаст ҳуш
بگفتش ز هر دو گسست است هوش
Ки ин бо фиғонаст ва он бо хурӯш
که این با فغانست و آن با خروش
Бпиўстаҳи байнами ҳаме роишон
بپیوسته بینم همی رایشان
Ба як ҷои байнами ҳамеи ҷоишон
به یک جای بینم همی جایشان
Ғами ишқашон дар фиребади ҳаме
غم عشقشان در فریبد همی
На ин зи он на он зини шикебади ҳаме
نه این ز آن نه آن زین شکیبد همی
Нхсбнд ҳар рӯз ва ҳар шаби зи меҳр
نخسبند هر روز و هر شب ز مهر
Кӣ ҳам тез меҳранд ва ҳам хуби чеҳр
کی هم تیز مهرند و هم خوب چهر
Чунон роишонаст кандар наҳуфт
چنان رایشان است کاندر نهفت
Кӣ ҳар ду ба як ҷой бошанд ҷуфт
کی هر دو به یک جای باشند جفت
Ъам варақа хира шуд аз гуфт зан
عم ورقه خیره شد از گفت زن
Чунин рои беҳуда гуфто мазан
چنین رای بیهوده گفتا مزن
Кӣ ман чун ба варақа ҳаме бингарам
کی من چون به ورقه همی بنگرم
Тамомӣ надорад ҳақи духтарам
تمامی ندارد حق دخترم
Фаровони кас аз ҳиҳои араб
فراوان کس از حیهای عرب
Худованди молу ҷамолу насаб
خداوند مال و جمال و نسب
Ба пайвастагии рой мо карда анд
به پیوستگی رای ما کرده اند
Ҷаҳонии пар аз мол оварда анд
جهانی پر از مال آورده اند
Чӣ аз бахтагон ва чаҳ аз бахтён
چی از بختگان و چه از بختیان
зи асбон ва аз бадарҳои гарон
ز اسبان و از بدرهای گران
Марои беҳтар аз варақа домод нест
مرا بهتر از ورقه داماد نیست
Валикин ба дасташи биҷуз бод нест
ولیکن به دستش بجز باد نیست
Тиҳии дастро аз касе бор нест
تهی دست را از کسی بار نیست
Гулӣ нест каши гирд ӯ хор нест
گلی نیست کش گرد او خار نیست
Агар ҳақи фарзандами оради биҷой
اگر حق فرزندم آرد بجای
Маро дар ҷаҳони ҷуз бадв нест рой
مرا در جهان جز بدو نیست رای
Даҳуми ман бадв ба зании духтарам
دهم من بدو به زنی دخترم
Ки ӯ бо ман ва ман бадв дар хӯрам
که او با من و من بدو در خورم
Бишуд моам глшоаҳи дили сӯхта
بشد مام گلشاه دل سوخته
Сӯии варақаи оташи афрӯхта
سوی ورقهٔ آتش افروخته
Бидодаш ба варақаи паёми ҳилол
بدادش به ورقه پیام هلال
Бигардед бар варақаи як бораи ҳол
بگردید بر ورقه یک باره حال
Чунин гуфт эй модари мҳрҷўӣ
چنین گفت ای مادر مهرجوی
Кунун ин суханро чаҳ чизаст рӯй
کنون این سخن را چه چیزست روی
Ту огаҳтарӣ аз ману ҳоли ман
تو آگه تری از من و حال من
Ту доне ки тороҷ шуд моли ман
تو دانی که تاراج شد مال من
Маро мол рафтаст ва монадаст меҳр
مرا مال رفتست و ماندست مهر
Фиғони зини ситами коргардони сипеҳр
فغان زین ستم کارگردان سپهر
Ту эй хола бар ман махӯр зинҳор
تو ای خاله بر من مخور زینهار
Бад-ӣни сӯхтаи дили яке раҳмати ор
بدین سوخته دل یکی رحمت آر
Чу шуд моам глшоаҳи огаҳи зи ҳол
چو شد مام گلشاه آگه ز حال
Саросемаи баргашти сӯии ҳилол
سراسیمه برگشت سوی هلال
Кигар як зи дигар ҷудоӣ кунанд
کی گر یک ز دیگر جدایی کنند
Абои тираи хок ошноӣ кунанд
ابا تیره خاک آشنایی کنند
Набояд кӣ фардои пушаймони шӯй
نباید کی فردا پشیمان شوی
Бар он ҳар ду дили хастаи гирёни шӯй
بر آن هر دو دل خسته گریان شوی
Ҳилол аз ғамаши дасти барзад ба даст
هلال از غمش دست برزد به دست
Бигуфташ кӣ : оре , сазовор ҳаст
بگفتش کی: آری، سزاوار هست
Кӣ бо якдигар ҳар ду андар хуранд
کی با یکدیگر هر دو اندر خورند
Кӣ ҳар ду зи як асл ва як гавҳаранд
کی هر دو ز یک اصل و یک گوهرند
Ба ҷои ман ӯ меҳр дорад басӣ
به جای من او مهر دارد بسی
Набинам азуи меҳрбонтар касе
نبینم ازو مهربان تر کسی
Бдонгаҳ кӣ глшоаҳи дармонда буд
بدانگه کی گلشاه درمانده بود
Дилами номаи ҳиҷр ӯ хонда буд
دلم نامهٔ هجر او خوانده بود
Ба ҷанги андаруни варақаи тези чанг
به جنگ اندرون ورقهٔ تیز چنگ
Бурун оваредаш зи коми наҳанг
برون آوریدش ز کام نهنگ
Агар оради грдондми Асия
اگر آرد گرداندم آسیا
Нгрдонм аз икдгршони ҷудо
نگردانم از یکدگرشان جدا
Ҷаҳон гар шавад фитна рӯй ӯй
جهان گر شود فتنهٔ روی اوی
Набошад биҷузи варақаи каси шӯии ӯй
نباشد بجز ورقه کس شوی اوی
Валикин бигӯяш ки аз баҳри мол
ولیکن بگویش که از بهر مال
Туро рафт бояд ба наздики хол
ترا رفت باید به نزدیک خال
Куҷои хол ту ҳаст шоҳи Яман
کجا خال تو هست شاه یمن
Бадв ҳаст пидроми гоҳи Яман
بدو هست پدرام گاه یمن
Ҳамаш тоҷ ва тахтаст ва ҳам хоста
همش تاج و تخت است و هم خواسته
Ҳамаи кор ӯ ҳаст ороста
همه کار او هست آراسته
Блошк чу мари варақаро дид рӯй
بلاشک چو مر ورقه را دید روی
Сипорад ҳамаи молу маликати бадавӣ
سپارد همه مال و ملکت بدوی
Ки вайро кас аз насл ва пайванд нест
که وی را کس از نسل و پیوند نیست
Ба гетӣ дараш ҳеҷ фарзанд нест
به گیتی درش هیچ فرزند نیست
Азуи кор варақа шавад оби дор
ازو کار ورقه شود آب دار
Шавад шодмонаи бадӣдори ёр
شود شادمانه بدیدار یار
Шудаш шодмони зан ба гуфтори ӯй
شدش شادمان زن به گفتار اوی
зи шоди сӯй варақа биниҳод рӯй
ز شاد سوی ورقه بنهاد روی
Бигуфт эй писари рстӣ аз ранҷу дард
بگفت ای پسر رستی از رنج و درد
Кӣ ъам корҳо бар мурод ту кард
کی عم کارها بر مراد تو کرد
Валикини туро эй ниёзии писар
ولیکن ترا ای نیازی پسر
Ҳаме рафт бояд басӯии сафар
همی رفت باید بسوی سفر
Бар холи худ шаҳриёри Яман
بر خال خود شهریار یمن
Чароғи араби номдори змн
چراغ عرب نامدار زمن
Кӣ гардад бадви карти ороста
کی گردد بدو کارت آراسته
Шӯии ёр бо ёр ва бо хоста
شوی یار با یار و با خواسته
зи гуфтори зани варақаи хуррами ббўд
ز گفتار زن ورقه خرم ببود
Дилу ҷони ғамгинаш бе ғами ббўд
دل و جان غمگینش بی غم ببود
Шуд огаҳ ки ӯ рост гуяд ҳаме
شد آگه که او راست گوید همی
Биҷузи ростӣ раҳ наҷуед ҳаме
بجز راستی ره نجوید همی
Амири Яман буд мунзари баном
امیر یمن بود منذر بنام
Ҳаме хӯрд шод ва ҳаме ронад ком
همی خورد شاد و همی راند کام
Абри варақа бар меҳрбон буд сахт
ابر ورقه بر مهربان بود سخت
Кабиди хол ӯ , бихараду неки бахт
کبد خال او، بخرد و نیک بخت
Ҳам андари замони варақаи пурҳунар
هم اندر زمان ورقهٔ پرهنر
Басӣҷед ва созед кори сафар
بسیجید و سازید کار سفر
Ба чашмаши зи хӯн дил оварад ҷӯш
به چشمش ز خون دل آورد جوش
Ҳаме бевай аз ваии баромади хурӯш
همی بی وی از وی برآمد خروش
Прагаанд бар арғавон бар , зрир
پراگند بر ارغوان بر، زریر
Сиришкаш чу хӯни гашти дами змҳрир
سرشکش چو خون گشت دم زمهریر