Бишуд сӯии конаи ду то карда пушт

بشد سوی کانه دو تا کرده پشت

Ҷигари сӯхтаи дили гирифта ба мушт

جگر سوخته دل گرفته به مشت

Бинолед пеши вай аз доғу дард

بنالید پیش وی از داغ و درد

Баборед хӯни оба бар рӯй зард

ببارید خون آبه بر روی زرد

Бзорӣ чунин гуфт : эй бинт ъам

بزاری چنین گفت: ای بنت عم

Қазомон ҷудо кард хоҳад зиҳам

قضامان جدا کرد خواهد زهم

Ҳаме тозем дар вафои туам

همی تازیم در وفای توم

Асири туу хоки пои туам

اسیر تو و خاک پای توم

Гар аз меҳри ман бар дилат бок нест

گر از مهر من بر دلت باک نیست

Марои ҷойгоҳи беҳтар аз хок нест

مرا جایگاه بهتر از خاک نیست

Вагар бо миннат ҳаст пайванди меҳр

وگر با منت هست پیوند مهر

Мабар дили зи меҳри ман эй хуби чеҳр

مبر دل ز مهر من ای خوب چهر

Ки ман бе ту чун моҳе бар шухм

که من بی تو چون ماهیی بر شخم

Басони гунаҳи кор дар дӯзахам

بسان گنه کار در دوزخم

Бигуфт ин суханро ва бар тахти зар

بگفت این سخن را و بر تخت زر

Фурӯрихт аз чашми лؤлўӣ тар

فروریخت از چشم لؤلوی تر

Чу глшаҳ заврақа шунид ин сухан

چو گلشه زورقه شنید این سخن

Бинолед он сару тани сими бен

بنالید آن سر و تن سیم بن

Чунин гуфт к-эии нузҳати коми ман

چنین گفت کای نزهت کام من

з науммат мабодои ҷудои номи ман

ز نامت مبادا جدا نام من

Ба меҳрами дилу ҷонати пайвастаи бод

به مهرم دل و جانت پیوسته باد

Бабанд вафои ҷони ман бастаи бод

ببند وفا جان من بسته باد

Миёни ман ва ту ҷудоӣ мабод

میان من و تو جدایی مباد

зи чархи фалак бевафое мабод

ز چرخ فلک بی وفایی مباد

Гар аз рӯй ман мебитобӣ тўрўӣ

گر از روی من می بتابی توروی

Мҷўим , вагар ҷӯӣ аз хоки ҷӯй

مجویم،‌ وگر جویی از خاک جوی

Бигуфт ин суханро ва бар арғавон

بگفت این سخن را و بر ارغوان

з мижгон баборед сайли равон

ز مژگان ببارید سیل روان

Гирифт онгаҳе дасти варақа ба даст

گرفت آنگهی دست ورقه به دست

Тани худ ба савганд ва паймон бибаст

تن خود به سوگند و پیمان ببست

Кигар бе ту ҳаргизи буми шоди ком

کی گر بی تو هرگز بوم شاد کام

Вагар байнам аз ҳеҷ каси ҷузи ту ком

وگر بینم از هیچ کس جز تو کام

Вагар бо шгўнаҳ шавад чархи пер

و گر با شگونه شود چرخ پیر

Ба дасти бидонадяши монами асир

به دست بداندیش مانم اسیر

Кунам маскани хештани тираи хок

کنم مسکن خویشتن تیره خاک

Аз он пас куҷо гашта бошам ҳалок

از آن پس کجا گشته باشم هلاک

Бигуфт ин ва аз ҳар ду бибаред ҳуш

بگفت این و از هر دو ببرید هوش

Ба як раҳи баромади з ҳар ду хурӯш

به یک ره برآمد ز هر دو خروش

Бибастанд паймону аҳду вафо

ببستند پیمان و عهد و وفا

Казишон касе пеши норади ҷафо

کزیشان کسی پیش نارد جفا

Бўрқаҳ чунин гуфт глшаҳ кӣ хайр

بورقه چنین گفت گلشه کی خیر

Сӯии момку Бобаками шӯи ту низ

سوی مامک و بابکم شو تو نیز

Ба савганди мар ҳар давон баста кун

به سوگند مر هر دوان بسته کن

Дил ҳар ду бо аҳд пайваста кун

دل هر دو با عهد پیوسته کن

Кӣ бар ту дигар кас ба дили ноўрнд

کی بر تو دگر کس به دل ناورند

Биҷузи роҳи аҳд ва вафо наспуранд

بجز راه عهد و وفا نسپرند

Бадв гуфт варақаи зи гуфтори ту

بدو گفت ورقه ز گفتار تو

Нтобам сар аз меҳру дидори ту

نتابم سر از مهر و دیدار تو

Сӯии боб глшоаҳ шуд бардаи дил

سوی باب گلشاه شد برده دل

Саросемау зору озурдаи дил

سراسیمه و زار و آزرده دل

أбо ҳар ва паймон бибаст устувор

أبا هر و پیمان ببست استوار

зи баҳри сафарро басӣҷед кор

ز بهر سفر را بسیجید کار