Чу аз маскани хеши дилро битофт

چو از مسکن خویش دل را بتافت

Ба бадрӯд кардан ба гули шаҳи шитофт

به بدرود کردن به گل شه شتافت

Ба гули шаҳи сабки модари тези меҳр

به گل شه سبک مادر تیز مهر

Чунин гуфт бархез Аё хуби чеҳр

چنین گفت برخیز ایا خوب چهر

Мари он хастаи дилро ту бадрӯд кун

مر آن خسته دل را تو بدرود کن

Бхўии худаш зуд хўшнўд кун

بخوی خودش زود خوشنود کن

Саросемаи глшоаҳ дил гашта риш

سراسیمه گلشاه دل گشته ریش

Хурушон биёмад бар ёри хеш

خروشان بیامد بر یار خویش

Зхимаҳи тани хеши беруни Фгнд

زخیمه تن خویش بیرون فگند

Прошид бар сарви мишкӣни каманд

پراشید بر سرو مشکین کمند

Бадви наргис аз дард густард нам

بدو نرگس از درد گسترد نم

Бсрўи сеӣ андар оварад хам

بسرو سهی اندر آورد خم

зи пешаши блғтид бар тираи хок

ز پیشش بلغتید بر تیره خاک

Бимолид бар хоки рухсори пок

بمالید بر خاک رخسار پاک

Ба фундуқ ҳаме кунад аз моҳи машк

به فندق همی کند از ماه مشک

намеафганд он сарв бар хоки хушк

می افگند آن سرو بر خاک خشک

Ҳаме гуфт фарёди азин тираи бахт

همی گفت فریاد ازین تیره بخت

Кӣ афганд бар ҷони ман банди сахт

کی افگند بر جان من بند سخت

зи ҳиҷрон бар оташи Фгнди ин танам

ز هجران بر آتش فگند این تنم

Надонам чаҳ хоҳад ҳамеи зини дилам

ندانم چه خواهد همی زین دلم

Бзории сӯй осмон кард сар

بزاری سوی آسمان کرد سر

Ҳаме гуфт эй довари додгар

همی گفت ای داور دادگر

Ту доне ки бесабр ва бе тоқатам

تو دانی که بی صبر و بی طاقتم

Тӯдаи Сайидии зини балои роҳатам

توده سیدی زین بلا راحتم

Гирифт он сеӣ сарвро дар канор

گرفت آن سهی سرو را در کنار

Бабўсед рухсори он навбаҳор

ببوسید رخسار آن نوبهار

Ба гули шаҳ чунин гуфт бадрӯд бош

به گل شه چنین گفت بدرود باش

Азин хастаи дили ту хушнӯд бош

ازین خستهٔ دل تو خشنود باش

Ҳаме боядам зори зоидр шудан

همی بایدم زار زایدر شدن

Надонам ки чун бошудам омадан

ندانم که چون باشدم آمدن

Ҳаме гуфт аз ғам шудаҳои ҳои

همی گفت از غم شده های های

Ҳаме ронад биҷодаҳ бар каҳрабоӣ

همی راند بیجاده بر کهربای

Яке хонум оварад ва яке зира

یکی خانم آورد و یکی زره

Нигинпурнигору зираи пари гиреҳ

نگین پرنگار و زره پر گره

Ба гул шоҳ дод аз паии ёдгор

به گل شاه داد از پی یادگار

Нишаст аз бар бораи роҳвор

نشست از بر بارهٔ راهوار

Ҳаме шуд барраи варақаи зории кунон

همی شد بره ورقه زاری کنان

Хурӯшед глшоаҳи гесуи кунон

خروشید گلشاه گیسو کنان

Чу як чанд бораи бпимўди дашт

چو یک چند باره بپیمود دشت

Ҷигари хастаи глшоаҳ аз ӯ бозгашт

جگر خسته گلشاه از او بازگشت

Барра дар шудаи борагии пўии пўӣ

بره در شده بارگی پوی پوی

Бирав варақаи нолндаҳу мӯии мӯӣ

برو ورقه نالنده و موی موی