Шаб ва рӯз кардаш брФтни шитоб

شب و روز کردش برفتن شتاب

Чу мадҳуш беақл ва бе хӯрду хоб

چو مدهوش بی عقل و بی خورد و خواب

Дилаш гашта зор ва таниш гашта нарм

دلش گشته زار و تنش گشته نرم

Ҳаме ронад аз дидагони оби гарм

همی راند از دیدگان آب گرم

Ҳар он кас кӣ пурседӣ аз ваии хабар

هر آن کس کی پرسیدی از وی خبر

Куҷо омадӣ пеш бар раҳгузар

کجا آمدی پیش بر رهگذر

Надодӣ аз андешаи касро ҷавоб

ندادی از اندیشه کس را جواب

Нагуфтӣ сухан аз хатоу савоб

نگفتی سخن از خطا و صواب

Гумони барад ҳар кас ки бади кӯи магар

گمان برد هر کس که بد کو مگر

зи модари чунон гунг зодасту кар

ز مادر چنان گنگ زادست و کر

Бар он роҳи аспи ткоўр чу абр

بر آن راه اسپ تکاور چو ابر

Ҳаме ронаду зи дил бурун кард сабр

همی راند و ز دل برون کرد صبر

Чу омад ба наздики шаҳри Яман

چو آمد به نزدیک شهر یمن

Пар аз меҳри ҷону пар аз ранҷи тан

پر از مهر جان و پر از رنج تن

з пеш омадаш корвони азим

ز پیش آمدش کاروان عظیم

Пар аз ҷомау дибаҳу зару сим

پر از جامه و دیبه و زر و سیم

Аз он корвони бози ҷусташи хабар

از آن کاروان باز جستش خبر

зи роҳи вази шоҳи вази шаҳру ҳашар

ز راه وز شاه وز شهر و حشر

Бипурсед кандар Яман кор чист

بپرسید کاندر یمن کار چیست

Худованду сарҳанг ва солор кист ?

خداوند و سرهنگ و سالار کیست؟

Бигуфтанд Аё номи густари савор

بگفتند ایا نام گستر سوار

Ҳадиси Яман сахт зораст зор

حدیث یمن سخت زارست زار

Куҷои шоҳи Баҳрайну шоҳи адан

کجا شاه بحرین و شاه عدن

Ба ҷанги омдстнди сӯии Яман

به جنگ آمدستند سوی یمن

Бигард Яман дар гирифтаи сипоҳ

بگرد یمن در گرفته سپاه

Сипоҳии басони ғмоми сиёҳ

سپاهی بسان غمام سیاه

Сарони Яманро ббрднди асир

سران یمن را ببردند اسیر

Абои мндзи он хусрави шери гир

ابا مندز آن خسرو شیر گیر

Сдўшсти сарҳанг ӯро ба ҷанг

صدوشصت سرهنگ او را به جنگ

Гирифтанд мардони фарҳангу санг

گرفتند مردان فرهنگ و سنگ

Таба гаштау куштаро нест ҳад

تبه گشته و کشته را نیست حد

Далерони оҳани дилу сарви қад

دلیران آهن دل و سرو قد

Намонад аз далерон дар он шаҳри кас

نماند از دلیران در آن شهر کس

Вазири амир Яман монаду бас

وزیر امیر یمن ماند و بس

Гирифтанд шаҳри Яманро ҳисор

گرفتند شهر یمن را حصار

Шаб ва рӯзашон нест ҷузи корзор

شب و روزشان نیست جز کارزار

Дили варақа аз гуфташон хира шуд

دل ورقه از گفتشان خیره شد

Ҷаҳони пеши чашмаши зи ғам тира шуд

جهان پیش چشمش ز غم تیره شد

Бигуфто : ба шаҳри Яман дар ба шаб

بگفتا: به شهر یمن در به شب

Тавон рафт беғулғул ва бешағаб ?

توان رفت بی غلغل و بی شغب؟

Бигуфтанд : шаби вақти мардон буд

بگفتند: شب وقت مردان بود

Бадв дар ба шаб рафтани осон буд

بدو در به شب رفتن آسان بود

зи ғами баст бар ҷони варақаи ғмом

ز غم بست بر جان ورقه غمام

Бузади бонг бар бораи тези гом

بزد بانگ بر بارهٔ تیز گام

Баранд аспи гарми он шаҳи сафи шикан

براند اسپ گرم آن شه صف شکن

Расед аз раҳи андар ба шаҳри Яман

رسید از ره اندر به شهر یمن

Ҳаме буд то қӣри гавани бади сипеҳр

همی بود تا قیر گون بد سپهر

Падедори бади моҳу гум буд меҳр

پدیدار بد ماه و گم بود مهر

Сабки бораро варақаи ҳӯшманд

سبک باره را ورقهٔ هوشمند

Ба ҳиялат ба шаҳри Яман дар Фгнд

به حیلت به شهر یمن در فگند

Ҳам андари шаби тира назд вазир

هم اندر شب تیره نزد وزیر

Шуд он сафи шикани меҳтари гирди гир

شد آن صف شکن مهتر گرد گیر

Чу дастури шоҳ аз вай огоҳ шуд

چو دستور شاه از وی آگاه شد

зи меҳри дили ӯрои накӯ хоҳ шуд

ز مهر دل اورا نکو خواه شد

Аз он пас кӣ тақдим кардаш басӣ

از آن پس کی تقدیم کردش بسی

Надид андари он хайл чун ӯ касе

ندید اندر آن خیل چون او کسی

Бпрсидш аз роҳи вази кору ҳол

بپرسیدش از راه وز کار و حال

Аз аҳволи глшоаҳи некӯи хисол

از احوال گلشاه نیکو خصال

зи гашти сипеҳри ваз роз наҳуфт

ز گشت سپهر وز راز نهفت

Ҳамаи сар ба сари пеш ӯ боз гуфт

همه سر به سر پیش او باز گفت

Чу кард ин ҳикояти вазири андари ӯй

چو کرد این حکایت وزیر اندر اوی

Аҷаб монад , шуд бедилу зард рӯй

عجب ماند، ‌شد بی دل و زرد روی

Вазир хирадманд гуфт : эй писар

وزیر خردمند گفت: ای پسر

Ба бевақт кардӣ нишоти сафар

به بی وقت کردی نشاط سفر

Малики орзӯманд рӯй ту буд

ملک آرزومند روی تو بود

Шабу рӯз дар гуфту гӯии ту буд

شب و روز در گفت و گوی تو بود

Кунун омадӣ кӯ гирифтор шуд

کنون آمدی کو گرفتار شد

Бабанд андаруни ҷуфт тимор шуд

ببند اندرون جفت تیمار شد

Чаҳ судаст акнӯн азин омадан

چه سودست اکنون ازین آمدن

Ки шӯрида гаштаст кори Яман

که شوریده گشتست کار یمن

Ба дастури варақа чунин кард ёд :

به دستور ورقه چنین کرد یاد:

Кӣ эй муҳимтар роди фаррухи нажод

کی ای مهمتر راد فرخ نژاد

Набоядат навмед бӯдани зи бахт

نبایدت نومید بودن ز بخت

Ки охир кушода шавад кори сахт

که آخر گشاده شود کار سخت

Ба ман даҳ ту акнӯн савории ҳазор

به من ده تو اکنون سواری هزار

Ҳама ном бурдор дар корзор

همه نام بردار در کارزار

Ба ман бози ҳилл ҷустани ному нанг

به من باز هل جستن نام و ننگ

Ки то тозаи гардонами айёми ҷанг

که تا تازه گردانم ایام جنگ

Ту фардо хамаш бошу бугсали сухан

تو فردا خمش باش و بگسل سخن

Ба кори ман андари ту назора кун

به کار من اندر تو نظاره کن

Ки то ман ҷаҳонро ба куполи хеш

که تا من جهان را به کوپال خویش

Бикӯбам бкин ҷустани холи хеш

بکوبم بکین جستن خال خویش

Ббди шоди дастури шоҳи Яман

ببد شاد دستور شاه یمن

Биоварад гардони лашкари шикан

بیاورد گردان لشکر شکن

Гузид аз миёни шани савории ҳазор

گزید از میان شان سواری هزار

Ҳамаи дархури кӣнау корзор

همه درخور کینه و کارزار

Ҳама ҷон сипору ҳамаи кӣнаи каш

همه جان سپار و همه کینه کش

Ҳамаи ҷанги ҷӯйу ҳамаи ширФш

همه جنگ جوی و همه شیرفش

Зҳмити ҳамаи ҷангро сохта

زحمیت همه جنگ را ساخته

Дили ҳаряк аз меҳри пардохта

دل هریک از مهر پرداخته

Чу бар зад сар аз чарх рухшанда шед

چو بر زد سر از چرخ رخشنده شید

Ҷаҳони гашт чун парниёни сипед

جهان گشت چون پرنیان سپید

Дили варақаи зии ҷанг оҳанг кард

دل ورقه زی جنگ آهنگ کرد

Рӯонаши ҳамеи рағбат ҷанг кард

روانش همی رغبت جنگ کرد

Ба соъат дар шаҳр бикшод шод

به ساعت در شهر بگشاد شاد

зи шаҳри Яман рӯй беруни ниҳод

ز شهر یمن روی بیرون نهاد