Бигард ваии андари савории ҳазор
بگرد وی اندر سواری هزار
Хурушон ба кирдори мавҷи баҳор
خروشان به کردار موج بحار
Ҳамаи теғҳо аз ниёами охта
همه تیغها از نیام آخته
Зҳмити ҳамаи ҷангро сохта
ز حِمْیَت همه جنگ را ساخته
зи давлати ҳама комҳо ёфта
ز دولت همه کامها یافته
зи меҳнати ҳама рӯй бартофта
ز محنت همه روی برتافته
Бад-ӣни сони сӯй кӣна доданд рӯй
بدین سان سوی کینه دادند روی
Ба тани кони оҳан ба дили санг ва рӯй
به تن کان آهن به دل سنگ و روی
Яке кандае канда буданд жарф
یکی کنده ای کنده بودند ژرف
Бадви андари обӣ ба кирдори барф
بدو اندر آبی به کردار برف
Сипаҳи сар ба сари кандаи бгзоштнд
سپه سر به سر کنده بگذاشتند
Ба мардии ҳама гардан афроштанд
به مردی همه گردن افراشتند
Чу шери дижи огаҳи брошўФтнд
چو شیر دژ آگه برآشوفتند
Ҳамеи кӯси кӣна рӯ кӯфтанд
همی کوس کینه رو کوفتند
Чу рўиинаҳ ноӣ андар омад ба дам
چو رویینه نای اندر آمد به دم
Дар афтод боди сабо дар илм
در افتاد باد صبا در علم
Шҳоншоаҳи Баҳрайну шоҳи адан
شهانشاه بحرین و شاه عدن
Аҷаб доштанд аз сипоҳи Яман
عجب داشتند از سپاه یمن
Ҳаме ҳар ду гуфтанд бо як дигар :
همی هر دو گفتند با یک دگر:
Шигифтии бад-ӣни мояи лашкари нигар !
شگفتی بدین مایه لشکر نگر!
Кӣ бар мо далерии ҳаме чун кунанд
کی بر ما دلیری همی چون کنند
Ҳамеи ҷанг аз андоза берун кунанд !
همی جنگ از اندازه بیرون کنند!
Натарсанд аз ханҷари мо ҳаме
نترسند از خنجر ما همی
Вазин бе карони лашкари мо ҳаме
وزین بی کران لشکر ما همی
Сарон ва шҳо нишон асир мананд
سران و شها نشان اسیر منند
Ҳамаи хастаи теғ ва тир мананд
همه خستهٔ تیغ و تیر منند
Тани мейрашони зер банд манаст
تن میرشان زیر بند منست
Бабанд андарун мустаманд манаст
ببند اندرون مستمند منست
Рама бе шубони сахти ҳайрон буд
رمه بی شبان سخت حیران بود
Сипаҳ бе малики ҳам бад-ӣни сон буд
سپه بی ملک هم بدین سان بود
Аҷаби кор кин ҳаст андаки сипоҳ
عجب کار کین هست اندک سپاه
Ҳамеи ҷанги ҷӯянд бе подшоҳ
همی جنگ جویند بی پادشاه
Магари шаҳриёр нав оварда анд
مگر شهریار نو آورده اند
Ки аз қӯташи дил қавӣ карда анд
که از قوتش دل قوی کرده اند
Ва ё шани з ҷое мадад омадаст
و یا شان ز جایی مدد آمدست
Яке лашкарӣ беадад омадаст
یکی لشکری بی عدد آمدست
Амир адан гуфт : инаст рост
امیر عدن گفت: اینست راست
Ҳар он кӯ ҷузин донад аз вай хатост
هر آن کو جزین داند از وی خطاست
Вагар ин сухани ноидти устувор
وگر این سخن نایدت استوار
Нигаҳ кун бар он шери аблақи савор
نگه کن بر آن شیر ابلق سوار
Яке бар сипаҳ асп тозад ҳаме
یکی بر سپه اسپ تازد همی
Чу шери дижами сарфарозади ҳаме
چو شیر دژم سرفرازد همی
Яке кӯ сутураш биппарад ҳаме
یکی کو ستورش بپرد همی
Самаши пушти моҳии бадаради ҳаме
سمش پشت ماهی بدرد همی
Сар аз осмон бар гузорад ҳаме
سر از آسمان بر گذارد همی
зи шамшер ӯ марги боради ҳаме
ز شمشیر او مرگ بارد همی
Сараши зи оташ кин баҷушад ҳаме
سرش ز آتش کین بجوشد همی
Таниши ҷомаи разми пӯшади ҳаме
تنش جامهٔ رزم پوشد همی
зи саҳмаши ҷаҳон дар хурӯш омадаст
ز سهمش جهان در خروش آمدست
Гумоне барам ман кӣ дӯш омадаст
گمانی برم من کی دوش آمدست
Ки он лашкари имрӯз хуррам таранд
که آن لشکر امروز خرم ترند
зи кори шаҳи хеш беғам таранд
ز کار شه خویش بی غم ترند
Ҳама роишон ҷуз ба пайкор нест
همه رایشان جز به پیکار نیست
Ту гӯйии маликашон гирифтор нест
تو گویی ملکشان گرفتار نیست
Бидон шер ҷангӣ бинозад ҳаме
بدان شیر جنگی بنازد همی
Ба неруии ваии сарфарозади ҳаме
به نیروی وی سرفرازد همی
Надонам ҳамеи ман варо ном чист
ندانم همی من ورا نام چیست
Вазин омадани мари варо ком чист ?
وزین آمدن مر ورا کام چیست؟
Шҳоншоаҳ Баҳрайн гуфт : эй аҷаб !
شهانشاه بحرین گفت: ای عجب!
Аҷаб мондаам низ ман зини сабаб !
عجب مانده ام نیز من زین سبب!
Ба ман гар сипоред холи маро
به من گر سپارید خال مرا
Азизи марои ҳам ҳмоли маро
عزیز مرا هم حمال مرا
Валек ар ба мисли ин набаҳра савор
ولیک ار به مثل این نبهره سوار
Наҳанг набардасту шери шикор
نهنگ نبردست و شیر شکار
Асири орм ӯроу лашкараш ро
اسیر آرم او را و لشکرش را
Бабрам ба теғи балои сараш ро
ببرم به تیغ بلا سرش را
Шҳоншоаҳи Баҳрайн ва он адан
شهانشاه بحرین و آن عدن
Бигуфтанд азин сони фаровони сухан
بگفتند ازین سان فراوان سخن
Кӣ ногоҳ варақа чу абри сиёҳ
کی ناگاه ورقه چو ابر سیاه
з кӣна даромад ба пеши сипоҳ
ز کینه درآمد به پیش سپاه
Бигардед андари масофи набард
بگردید اندر مصاف نبرد
Сияҳ кард гардуни з бисёр гирд
سیه کرد گردون ز بسیار گرد
Ҳаме кард дар гирди майдони тавоф
همی کرد در گرد میدان طواف
Бкрднд дар зери аспаши масоф
بکردند در زیر اسپش مصاف
Бигуфт омад он гирди разми озмоӣ
بگفت آمد آن گرد رزم آزمای
Ки киро ба неру дар оради зи пой
که کی را به نیرو در آرد ز پای
Ман он оташи дили гудозам ба чанг
من آن آتش دل گدازم به چنگ
Ки дарёи з бимам шавад хораи санг
که دریا ز بیمم شود خاره سنگ
Ман онам куҷо аз сипеҳри баланд
من آنم کجا از سپهر بلند
Зуҳалро дар орм ба хами каманд
زحل را در آرم به خم کمند
Ман онам кӣ чун теғ пайдо кунам
من آنم کی چون تیغ پیدا کنم
зи хӯн рӯй саҳро чу дарё кунам
ز خون روی صحرا چو دریا کنم
Манам номвари варақаи ибни алҳмом
منم نامور ورقه ابن الهمام
Савори араби офтоби киром
سوار عرب آفتاب کرام
Ман имрӯз аз кӣнаи холи хеш
من امروز از کینهٔ خال خویش
Дрорми ҷаҳони зери куполи хеш
درآرم جهان زیر کوپال خویش
Агар пештари зин , ман эдар бадӣ
اگر پیشتر زین، من ایدر بدی
Биравяш магари ин балои номадӣ
برویش مگر این بلا نامدی
Чунон шоҳи гирди аФгни шери гир
چنان شاه گرد افگن شیر گیر
Нагаштӣ гирифтори рӯбоҳи пер
نگشتی گرفتار روباه پیر
Влкн кунун чун хабар ёфтам
ولکن کنون چون خبر یافتم
Сӯии ҷанг ва пайкор бишитофтам
سوی جنگ و پیکار بشتافتم
Агар холи худро ба ҷой оварам
اگر خال خود را به جای آورم
Ваёи чархро зер пой оварам
ویا چرخ را زیر پای آورم
Ҷаҳон бар шумо танг зиндон кунам
جهان بر شما تنگ زندان کنم
зи хӯнатони замини ҳамчу тӯфон кунам
ز خونتان زمین همچو طوفان کنم
Маро аз шумо гашти кӯтоҳи чанг
مرا از شما گشت کوتاه چنگ
Даройам ба сулҳу нпўим ба ҷанг
درآیم به صلح و نپویم به جنگ
Вафо кардау аҳд пайваста шуд
وفا کرده و عهد پیوسته شد
Азин доварии ҷумла бигусаста шуд
ازین داوری جمله بگسسته شد
Вагар сар битобед аз рои ман
وگر سر بتابید از رای من
Бибинед теғи сафи орои ман
ببینید تیغ صف آرای من
Бигирам ба шамшери роҳи шумо
بگیرم به شمشیر راه شما
Кунам сарнигӯни садри гоҳи шумо
کنم سرنگون صدر گاه شما
Кӣ оядпазира кунун сӯии ман
کی آید پذیره کنون سوی من
Бадӣдори теғ бо ҷӯии ман
بدیدار تیغ با جوی من
Агар як тан ояд з пешам хатост
اگر یک تن آید ز پیشم خطاست
Гар оянд сӣ сӣ ва сад сад равост
گر آیند سی سی و صد سد رواست
Ҳаме гуфт ва май гашти андари масоф
همی گفت و می گشت اندر مصاف
Аё ҷанги ҷӯёни гӯяндаи лоф
ایا جنگ جویان گوینده لاف
Биёеди сӯии масофу набард
بیایید سوی مصاف و نبرد
Набарди озмоиид то кист мард
نبرد آزمایید تا کیست مرد
Даромад саворӣ ба майдони ҷанг
درآمد سواری به میدان جنگ
Ба неруии пел ва ба саҳми паланг
به نیروی پیل و به سهم پلنگ
Нишаста бар аспии давандаи саманд
نشسته بر اسپی دونده سمند
Абои теғу рмҳу камону каманд
ابا تیغ و رمح و کمان و کمند
Ба наздик варақа даромад зи роҳ
به نزدیک ورقه درآمد ز راه
Бигуфт омад он сафдару кӣнаи хоҳ
بگفت آمد آن صفدر و کینه خواه
Ту эй хираи сари мард гум бӯда бахт
تو ای خیره سر مرد گم بوده بخت
Кашидӣ сари хеш дар банди сахт
کشیدی سر خویش در بند سخت
Агар сарварии лоф чандин мазан
اگر سروری لاف چندین مزن
Ки аз лофи зан ба яке перзан
که از لاف زن به یکی پیرزن
Тани хеш то кӣ стоиии ҳаме ?
تن خویش تا کی ستایی همی؟
Сӯии нанг то кигароӣ ҳаме ?
سوی ننگ تا کی گرایی همی؟
Бёҳин кӣ пеш омадат ҳам набард
بیاهین کی پیش آمدت هم نبرد
Падед ояд акнӯн кадомаст мард
پدید آید اکنون کدامست مرد
Биё то яке рой ҷавлон кунем
بیا تا یکی رای جولان کنیم
Ба кин ҷустани оҳанг майдон кунем
به کین جستن آهنگ میدان کنیم
Кунун комдми ман ҷафои туро
کنون کآمدم من جفای ترا
Наҷӯям азин пас вафои туро
نجویم ازین پس وفای ترا
Бигуфт ин сухани вондри он содаи дашт
بگفت این سخن واندر آن ساده دشت
Зҳмити яке гирди варақаи бгшт
زحمیت یکی گرد ورقه بگشت
Яке ҳамла оварад чун шери нар
یکی حمله آورد چون شیر نر
Ба найзаи ҳаме ҷуст биравӣ зафар
به نیزه همی جست بروی ظفر
Сабк варақа бигирифт рмҳш ба чанг
سبک ورقه بگرفت رمحش به چنگ
Ба мардии ситад зу ба майдони ҷанг
به مردی ستد زو به میدان جنگ
Абои найза ӯ бирав ҳамла кард
ابا نیزهٔ او برو حمله کرد
Савори араби варақаи шери мард
سوار عرب ورقهٔ شیر مرد
Бузади найза бар марди лашкари шукр
بزد نیزه بر مرد لشکر شکر
зи кин дил омад ба бозуаш бар
ز کین دل آمد به بازوش بر
Ду бозуаш бар ҳар ду паҳлу бадухт
دو بازوش بر هر دو پهلو بدوخت
Чу бар сохт он захм ҷонаш бсухт
چو بر ساخت آن زخم جانش بسوخت
Дигар бора зад бонгро бар саманд
دگر باره زد بانگ را بر سمند
Пас овоз кардаш ба бонгии баланд
پس آواز کردش به بانگی بلند
Кӣ эй шаҳи саворони лшкршкн
کی ای شه سواران لشکرشکن
Саворони Баҳрайн ва он адан
سواران بحرین و آن عدن
Ҳамаи як ба як пешам ойед ҳин
همه یک به یک پیشم آیید هین
Ба мардии набарди озмоииди ҳин
به مردی نبرد آزمایید هین
?кутаи як ба як андар орм бабанд
کتا یک به یک اندر آرم ببند
Саронро сари орм ба хами каманд .
سران را سر آرم به خم کمند.
Савор дигар саф дару кӣнаи хоҳ
سوار دگر صف در و کینه خواه
Бурун зад сутур аз меаҳ сипоҳ
برون زد ستور از میاه سپاه
Бигардед гардиш ба кину ғазаб
بگردید گردش به کین و غضب
Ба гуфтори худ ҳеҷ накушод лаб
به گفتار خود هیچ نگشاد لب
Яке найзаи андохт бар варақа бар
یکی نیزه انداخت بر ورقه بر
Даромад сари найза бар дрқаҳ бар
درآمد سر نیزه بر درقه بر
Сари найза мард бишикаст хирад
سر نیزهٔ مرد بشکست خرد
Надид инчи шодӣ аз он дасти барад
ندید ایچ شادی از آن دست برد
Даромад бадв варақа бирасон дӯд
درآمد بدو ورقه برسان دود
Гирифташ камари вази фарс дар рабӯд
گرفتش کمر وز فرس در ربود
Миёни масофи андари он хашму кин
میان مصاف اندر آن خشم و کین
Ба боло баровард ва зад бар замин
به بالا برآورد و زد بر زمین
Сару гардани мард бар ҳам шикаст
سر و گردن مرد بر هم شکست
зи чанги чунон кас ба ҷон ме нараст
ز چنگ چنان کس به جان می نرست
Се дигари муборизи ҳамон кушта шуд
سه دیگر مبارز همان کشته شد
Чаҳоруми зи шамшер сар гашта шуд
چهارم ز شمشیر سر گشته شد
зи панҷум ба найза ҷудо кард ҷон
ز پنجم به نیزه جدا کرد جان
зи шашум ба шамшери бастади равон
ز ششم به شمشیر بستد روان
зи ҳафту зи ҳашту з на даргузашт
ز هفت و ز هشت و ز نه درگذشت
Ҳамеи гашт то дашти пуркуштаи гашт
همی گشت تا دشت پرکشته گشت
Ҳамеи кишт то аз сипоҳи адан
همی کشت تا از سپاه عدن
Ба шамшер кам кард шаст ва се тан
به شمشیر کم کرد شست و سه تن
Наёраст дигар кас омад буриш
نیارست دیگر کس آمد برش
зи ҳавли сари найзау ханҷараш
ز هول سر نیزه و خنجرش
Чунон ҳайбат афтод зу дар набард
چنان هیبت افتاد زو در نبرد
Кӣ хӯн шуд бабр дар дили марди мард
کی خون شد ببر در دل مرد مرد
Ҳамаи дидаи шани тираи гашт аз наҳиф
همه دیده شان تیره گشت از نهیب
Ҳамаи поишони сусти гашт аз ркиб
همه پایشان سست گشت از رکیب
Наёраст кас кард рои набард
نیارست کس کرد رای نبرد
Тиҳии гашт аз он хайли ҷои набард
تهی گشت از آن خیل جای نبرد
Шуд огоҳи варақаи паноҳи араб
شد آگاه ورقه پناه عرب
Ки брбўди саҳмаши зи дилҳо тараб
که بربود سهمش ز دلها طرب
Ҳамеи гашт дар гирди майдон чу бод
همی گشت در گرد میدان چو باد
Вази он корзораш ҳаме кард ёд
وز آن کارزارش همی کرد یاد
Ҳаме гуфт варақа ба лафзи араб
همی گفت ورقه به لفظ عرب
Ки ман дасти барадии намоями аҷаб
که من دست بردی نمایم عجب
Бигуфт ину сӯй сипаҳ дод рӯй
بگفت این و سوی سپه داد روی
Бигуфт : эй далерони пархоши ҷӯй
بگفت: ای دلیران پرخاش جوی
Чаҳ доред бар ҷои чандини диранг
چه دارید بر جای چندین درنگ
Чароатон шуд аз ҷанги кӯтоҳи чанг
چراتان شد از جنگ کوتاه چنگ
Шумо ҷанги ҷӯёни куҷо дида ед
شما جنگ جویان کجا دیده اید
Ки аз як тан айдун бтрсидаҳ ед
که از یک تن ایدون بترسیده اید
Влкн агар шуд чунин тони маниш
ولکن اگر شد چنین تان منش
На воҷиб кунад бар шумо сарзаниш
نه واجب کند بر شما سرزنش
Ки нахчир агар чанд бошад далер
که نخچیر اگر چند باشد دلیر
Наёрад шудани сӯии пайкори шер
نیارد شدن سوی پیکار شیر
Ва гарчи дили гирди пари кин буд
و گرچه دل گرد پر کین بود
Асири сари чанги шоҳин буд
اسیر سر چنگ شاهین بود
Тамаъ ба шумо ман ҷузин доштам
طمع به شما من جزین داشتم
Дариғо каттони марди пиндоштам
دریغا کتان مرد پنداشتم
Кунун назд ман камтаред аз занон
کنون نزد من کمترید از زنان
Аё гирди гирону найзаи занон
ایا گرد گیران و نیزه زنان
Бигуфт ин ва афганд он сафи паноҳ
بگفت این و افگند آن صف پناه
Тани хеши андари миёни сипоҳ
تن خویش اندر میان سپاه
Ба як ҳамлаи он саф дару ҷони рубой
به یک حمله آن صف در و جان ربای
Сипаҳро ҳама бар рабӯдаши зи ҷой
سپه را همه بر ربودش ز جای
Брмҳ ва ба шамшеру гурзу каманд
برمح و به شمشیر و گرز و کمند
Сипаҳро ҳамаи ҷумла бар ҳам Фгнд
سپه را همه جمله بر هم فگند
Сипоҳаш чу карданд зӣ ӯ нигоҳ
سپاهش چو کردند زی او نگاه
Бдидндши андари миёни сипоҳ
بدیدندش اندر میان سپاه
Чу ширӣ кӣ гум карда бошад шикор
چو شیری کی گم کرده باشد شکار
Саронро ҳаме сар бурид ошкор
سران را همی سر برید آشکار
Ҳамаи лашкари варақаи ҷанги ҷӯй
همه لشکر ورقهٔ جنگ جوی
Ниҳоданд сӯии худованд рӯй
نهادند سوی خداوند روی
Чу дарёии ҷӯшону сайли равон
چو دریای جوشان و سیل روان
Ба каф бар ниҳоданд ҷону равон
به کف بر نهادند جان و روان
Ҳамон хори мояи сипоҳи Яман
همان خوار مایه سپاه یمن
Фгнднди тан бар сипоҳи адан
فگندند تن بر سپاه عدن
Дмони варақа дар пешу лашкари зи пас
دمان ورقه در پیش و لشکر ز پس
зи душмани ҳамеи кӣнаи ҷстндўи бас
ز دشمن همی کینه جستندو بس
Набад лашкари варақа беш аз ҳазор
نبد لشکر ورقه بیش از هزار
Саворони гардани кашу номдор
سواران گردن کش و نامدار
Саворӣ ки он бидонадяш буд
سواری که آن بداندیش بود
зи панҷаи ҳазорон адад беш буд
ز پنجه هزاران عدد بیش بود
Бараҳнаи сару пой аз тахти хеш
برهنه سر و پای از تخت خویش
Биҷуст ва бинозед аз бахти хеш
بجست و بنازید از بخت خویش
Саросема аз тахти беруни давид
سراسیمه از تخت بیرون دوید
Бишуд шод чун рӯй варақа бидид
بشد شاد چون روی ورقه بدید
зи шодӣ ба хок андар омад зи пой
ز شادی به خاک اندر آمد ز پای
Ҳаме шукр кардаш зи пеши худоӣ
همی شکر کردش ز پیش خدای
Варо аз баланди ахтару рои хеш
ورا از بلند اختر و رای خویش
Биоварад ва бинишонад бар ҷои хеш
بیاورد و بنشاند بر جای خویش
Ббди шоди вази дили бполўди ғам
ببد شاد وز دل بپالود غم
Ғуломӣ сияҳ дид бо ӯ баҳам
غلامی سیه دید با او بهم
Ба дасти ваии андари бурӣдаи дўср
به دست وی اندر بریده دوسر
Шудаи ғарқа дар хоку хӯн ҳар ду сар
شده غرقه در خاک و خون هر دو سر
Аз он ҳар ду сари хӯни чикон бар замин
از آن هر دو سر خون چکان بر زمین
Малик гуфт Аё дар хўроФрин
ملک گفت ایا در خورآفرین
Чаҳанд ин ду сари венаи ғулом он кист ?
چه اند این دو سر وین غلام آن کیست؟
Бигӯ ҳоли худ зуд то ҳол чист ?
بگو حال خود زود تا حال چیست؟
Аз он бади сголони раҳо чун шудӣ
از آن بد سگالان رها چون شدی
Бадӣ бо бало , бебало чун шудӣ ?
بدی با بلا، بی بلا چون شدی؟
Ҳамаи қиссаи варақаи бадв боз гуфт
همه قصه ورقه بدو باز گفت
Ҳам аз ошкоро ва ҳам аз наҳуфт
هم از آشکارا و هم از نهفت
Бигуфт ин сар душманон тавонад
بگفت این سر دشمنان تواند
Гирифтори бахт ҷавон тавонад
گرفتار بخت جوان تواند
Сари мейри Баҳрайну шоҳи адан
سر میر بحرین و شاه عدن
Гусастаи зи ҷону бурӣдаи зи тан
گسسته ز جان و بریده ز تن
Бад-ӣни сони зи пеш ту оварда ам
بدین سان ز پیش تو آورده ام
Бад-ӣн ҳар ду бедайн камӣн карда ам
بدین هر دو بی دین کمین کرده ام
Кунун ҳарч хоҳӣ бикун коми тест
کنون هرچ خواهی بکن کام تست
Ҳунар каз ман ояд ҳамаи номи тест
هنر کز من آید همه نام تست
Чу гули гашт аз гуфт ӯ холи ӯй
چو گل گشت از گفت او خال اوی
Муборак шуд айёму аҳволи ӯй
مبارک شد ایام و احوال اوی
Ҳам андари шаби тира лашкар бихонад
هم اندر شب تیره لشکر بخواند
Саронро ҳамаи пеши худ дар нишонд
سران را همه پیش خود در نشاند
зи шаҳри Яман дар шаби тираи ранг
ز شهر یمن در شب تیره رنگ
Ба берун шдў кард оҳанги ҷанг
به بیرون شدو کرد آهنگ جنگ
Ба пеши андаруни варақаи шери мард
به پیش اندرون ورقهٔ شیر مرد
Ҳаме ронад ва май ҷусти марди набард
همی راند و می جست مرد نبرد
Саҳаргаҳ ба ҳангоми бонги хурӯс
سحرگه به هنگام بانگ خروس
Баромади дам ноӣу овози кӯс
برآمد دم نای و آواز کوس
Фгнднд бар душманони хештан
فگندند بر دشمنان خویشتن
Сафи ошӯби гардони лашкари шикан
صف آشوب گردان لشکر شکن
Миёни сипаҳ дар аён шуд хабар
میان سپه در عیان شد خبر
Ки ҳар ду маликро буриданд сар
که هر دو ملک را بریدند سر
Чу бемейр шуд лашкари душманон
چو بی میر شد لشکر دشمنان
Ба сӯй ҳазимат кашиданд Аннан
به سوی هزیمت کشیدند عنان
Чу шуд мунҳазим бе каронаи сипоҳ
چو شد منهزم بی کرانه سپاه
Сипоҳ Яманашон гирифтанд роҳ
سپاه یمنشان گرفتند راه
Ба тороҷ доданд ҳамвора рӯй
به تاراج دادند همواره روی
Ба лашкари гуҳи душманони кӣнаи ҷӯй
به لشکر گه دشمنان کینه جوی
зи баси молу бас бе карони хоста
ز بس مال و بس بی کران خواسته
Ҳамаи корашони гашти ороста
همه کارشان گشت آراسته
Музаффар ба шаҳри Яман дар шуданд
مظفر به شهر یمن در شدند
зи молу зи шодӣ тавонгар шуданд
ز مال و ز شادی توانگر شدند
Ба як ҳафта аз хуррамии ҳеҷ кас
به یک هفته از خرمی هیچ کس
Нёсуд , мебода хӯрданду бас
نیاسود، می باده خوردند و بس
Малики варақаро мол бисёр дод
ملک ورقه را مال بسیار داد
Сутур ва дирам дод ва динор дод
ستور و درم داد و دینار داد
Ҳазор уштури модау сурхи мӯӣ
هزار اشتر ماده و سرخ موی
Ҳамаи кӯҳи кӯҳони ҳанҷори ҷӯй
همه کوه کوهان هنجار جوی
Ҳазор асп ки пайкари боди пой
هزار اسپ که پیکر باد پای
Қавии ёли маи наъли пӯлоди хоӣ
قوی یال مه نعل پولاد خای
зи динору зи тоҷу тахти баланд
ز دینار و ز تاج و تخت بلند
зи гову хару астару гӯсфанд
ز گاو و خر و استر و گوسفند
На чандон ба варақа бидодаш зи мол
نه چندان به ورقه بدادش ز مال
Ки гуфтани тавон , он мубораки хисол
که گفتن توان، آن مبارک خصال
Ки донад чаҳ дод ӯ бидон меҳрбон
که داند چه داد او بدان مهربان
Ту гуфтӣ магар ҳаст моли ҷаҳон
تو گفتی مگر هست مال جهان
Аҷаби шодмони гашт аз холи хеш
عجب شادمان گشت از خال خویش
Ки аз ҳади беруни бадаши моли хеш
که از حد بیرون بدش مال خویش
Ҳамеша ду чашмаши сӯии роҳ буд
همیشه دو چشمش سوی راه بود
Ҳамеша дилаши сӯии глшоаҳ буд
همیشه دلش سوی گلشاه بود
Ба шаҳр Яман кард чандини диранг
به شهر یمن کرد چندین درنگ
Кӣ шуд рӯйиш аз дард чун бодиранг
کی شد رویش از درد چون بادرنگ