Шаҳи шом аз он ҷойгаҳи ним шаб
شه شام از آن جایگه نیم شب
БрФтн гароӣад бингар аҷаб
برفتن گرایید بنگر عجب
Биоварад рахту броўихти бор
بیاورد رخت و برآویخت بار
Чу шуд ёр бо он нави ойин нигор
چو شد یار با آن نو آیین نگار
Буруни баради глшоаҳи дилхоҳ ро
برون برد گلشاه دلخواه را
Бпимўд бар меҳр ӯ роҳ ро
بپیمود بر مهر او راه را
Чу глшоаҳи длхстаҳи зӣ шом шуд
چو گلشاه دلخسته زی شام شد
Бинолед зор ва беором шуд
بنالید زار و بی آرام شد
На бо кас сухан гуфт ва на бнгрист
نه با کس سخن گفت و نه بنگریست
зи тмёри худ рӯз ва шаб ме гирист
ز تمیار خود روز و شب می گریست
Чу шаҳ рой кардӣ бар он хуб рӯй
چو شه رای کردی بر آن خوب روی
Надидӣ биҷузи зорӣу бонги ӯй
ندیدی بجز زاری و بانگ اوی
Ба ҷонаши ҳаме оташ афрӯхтӣ
به جانش همی آتش افروختی
Бар оташи дилаш ҳар замони сӯхтӣ
بر آتش دلش هر زمان سوختی
Шаҳи шоми рӯзӣ бар ӯ кард рой
شه شام روزی بر او کرد رای
Ба хилват бишуд назд он дили рубой
به خلوت بشد نزد آن دل ربای
Ҳамеи хост бо моҳи пиўстно
همی خواست با ماه پیوستنا
Вази он гули рухони коми дили ҷстно
وز آن گل رخان کام دل جستنا
Чунон чун буд одати марду зан
چنان چون بود عادت مرد و زن
Ки дар ҷома хусбанд шодони ду тан
که در جامه خسبند شادان دو تن
Басии оташини гавҳари шоҳвор
بسی آتشین گوهر شاهوار
Бифармуд овардан он Бахтиёр
بفرمود آوردن آن بختیار
Ҳама барграфт ва бар он нигор
همه برگرفت و بر آن نگار
Шуду рехтани ҷумлаи андари канор
شد و ریختن جمله اندر کنار
Бадви дастро хост кардани дароз
بدو دست را خواست کردن دراز
Биҷуст он парӣ рӯй ошиқи гудоз
بجست آن پری روی عاشق گداز
Яке дашна Эй дошт ӯ бар миён
یکی دشنه ای داشت او بر میان
Броҳихти он моҳи кучаки даҳон
برآهیخت آن ماه کوچک دهان
Ба дили дарҳамӣ хост зад эй шигифт
به دل درهمی خواست زد ای شگفت
Шаҳи шом дар ҷуст ва дасташ гирифт
شه شام در جست و دستش گرفت
Бигуфташ чаҳ бад ! хештан чун кашӣ ?
بگفتش چه بد! خویشتن چون کشی؟
Ҳамеи дили зи меҳри раҳе чун кашӣ ?
همی دل ز مهر رهی چون کشی؟
Варо гуфт глшоаҳи к-эии шаҳриёр
ورا گفت گلشاه کای شهریار
Надонам туро дар ҷаҳони ҳеҷ ёр
ندانم ترا در جهان هیچ یار
Влкн нахоҳам бадани ёри кас
ولکن نخواهم بدن یار کس
Маро дар ҷаҳони ёри варақаи сету бас
مرا در جهان یار ورقه ست و بس
Ҳар он ков ба хилват кунад рои ман
هر آن کاو به خلوت کند رای من
Набинад биҷуз дар лаҳади ҷои ман
نبیند بجز در لحد جای من
Шаҳи шом дар кор ӯ хира монад
شه شام در کار او خیره ماند
Сухани ҳеҷ бо ӯ нагуфт ва наронад
سخن هیچ با او نگفت و نراند
Ки биравӣ чунон ошиқӣ буд зор
که بروی چنان عاشقی بود زار
Ки бе ӯ набӯдаш замонии қарор
که بی او نبودش زمانی قرار
Бигуфт эй санами ишқи дилдори ту
بگفت ای صنم عشق دلدار تو
Падедаст зини нолаи зори ту
پدیدست زین نالهٔ زار تو
Ман аз ту ба дидор кардам басанд
من از تو به دیدار کردم بسند
Нахоҳам ки ояд ба ҷонати газанд
نخواهم که آید به جانت گزند
Ту бо ман ба хӯбии сухани гӯии бас
تو با من به خوبی سخن گوی بس
Ки аз ту маро дидан рӯй бас
که از تو مرا دیدن روی بس