Бҳии андаруни бади яке дилбарӣ

بحی اندرون بد یکی دلبری

Яке ҳури чеҳраи парии пайкарӣ

یکی حور چهره پری پیکری

Бад аз ҳоли глшоаҳ ӯро хабар

بد از حال گلشاه او را خبر

Аз он рози огоҳи бади сар ба сар

از آن راز آگاه بد سر به سر

Ббхшўд бар варақаи танги дил

ببخشود بر ورقهٔ تنگ دل

зи баси нолаи зори он санги дил

ز بس نالهٔ زار آن سنگ دل

Ба дил гуфт бурҳонам ӯро зи банд

به دل گفت برهانم او را ز بند

Ки баси зорўорсту баси мустаманд

که بس زاروارست و بس مستمند

зи глшоаҳ ӯ нест ӯро хабар

ز گلشاهِ او نیست او را خبر

Ки ӣнҷои наёбади зи глшаҳи асар

که اینجا نیابد ز گلشه اثر

Бар варақа омад парӣ рӯй род

بر ورقه آمد پری‌رویِ راد

БгФтор бо ӯ забон баргушод

بگفتار با او زبان برگشاد

Бигуфто ки чандин чаҳ ҷӯшии ҳаме

بگفتا که چندین چه جوشی همی

Чаро бар сабурии нкўшии ҳаме

چرا بر صبوری نکوشی همی

зи наздики худ варақааш давр кард

ز نزدیک خود ورقه‌اش دور کرد

Дилашро ба гуфтори рнҷўркрд

دلش را به گفتار رنجور کرد

Бигуфто ?ҳулло давр бош аз барам

بگفتا هلا دور باش از برم

Нахоҳам ки дар ҳеҷ зан бингарам

نخواهم که در هیچ زن بنگرم

Канизак бигуфт эй сари саракашон

کنیزک بگفت ای سر سرکشان

з глшаҳ нахоҳӣ кӣ ёбии нишон ?

ز گلشه نخواهی کی یابی نشان؟

Туро мижа дорам зи глшоаҳи ту

ترا مژده دارم ز گلشاه تو

Трораҳи намоям бар моҳи ту

ترا ره نمایم برِ ماه تو

Чу варақаи азуи ном глшаҳ шунид

چو ورقه ازو نام گلشه شنید

Чу ошуфтагони зии канизаки давид

چو آشفتگان زی کنیزک دوید

Бигуфто чаҳ гӯйӣ ? дигар раҳ бигӯӣ !

بگفتا چه گویی؟ دگر ره بگوی!

Бикун кори ман хуб , эй хуб рӯй !

بکن کار من خوب، ای خوبروی!

Чаҳ дории хабари зи он длороми ман

چه داری خبر ز آن دلارام من

Аз он дили гусали моҳи пидроми ман

از آن دل گسل ماه پدرام من

Канизаки ҳама розҳои наҳуфт

کنیزک همه رازهای نهفت

Ҳама ҳарч донист ӯро бигуфт

همه هرچ دانست او را بگفت

Аз аҳволи шомӣу ҳоли ҳилол

از احوال شامی و حال هلال

Вази он дили гусали лаъибати машки хол

وز آن دل‌گسل لعبت مشک خال

Вазони зарқи вази ҳоли он гӯсфанд

وزان زرق وز حال آن گوسفند

Падедор кардаш бар он мустаманд

پدیدار کردش بر آن مستمند

Бигуфташ каз аҳволи он сарви бен

بگفتش کز احوال آن سرو بن

намехостам ронад бо ту сухан

نمی خواستم راند با تو سخن

Бидон то дил аз ишқ беғам кунӣ

بدان تا دل از عشق بی غم کنی

Кунӣ сабру зорӣу ғам кам кунӣ

کنی صبر و زاری و غم کم کنی

Чу ҳоли ту ҳар рӯз дидам бтар

چو حال تو هر روز دیدم بتر

Туро кардам огаҳи зи ҳолу хабар

ترا کردم آگه ز حال و خبر

Кунун сӯй шомаст глшоаҳи ту

کنون سوی شامست گلشاه تو

Ҳақиқат намудем ба ту роҳи ту

حقیقت نمودم به تو راه تو

Вагар устуворами надории барин

و گر استوارم نداری برین

Сар гӯр бигушоӣ ва некӯ бибин

سر گور بگشای و نیکو ببین

Аҷаб монад варақаи зи гуфтори ӯй

عجب ماند ورقه ز گفتار اوی

Аз он меҳрбонӣу кирдори ӯй

از آن مهربانی و کردار اوی

ПдирФт бисёр миннати азуӣ

پدیرفت بسیار منت ازوی

Куҷо дид роҳи саломати азуӣ

کجا دید راه سلامت ازوی

Кушоди он замони варақаи мустаманд

گشاد آن زمان ورقهٔ مستمند

Сари гӯру дидондрўи гӯсфанд

سر گور و دید اندرو گوسفند

Шуд огаҳ ки бишикаст паймони ӯй

شد آگه که بشکست پیمان اوی

Ъмш хӯрд зинҳор бар ҷони ӯй

عمش خورد زنهار بر جان اوی

Аз он гӯри баргашти мискини хаҷал

از آن گور برگشت مسکین خجل

Саросемау хастау бардаи дил

سراسیمه و خسته و برده دل

Ба наздик ъам омад он дили Фкор

به نزدیک عم آمد آن دل فکار

Бадв гуфт эй ъам нобоки дор

بدو گفت ای عمِّ ناباکدار

Бидодинигор маро ту бишӯй

بدادی نگار مرا تو به شوی

Бкрдии ҷаҳонии пар аз гуфту гӯй

بکردی جهانی پر از گفت و گوی

зи ҳол ту карданд огаҳи маро

ز حال تو کردند آگه مرا

Намуданд зии он санами раҳи маро

نمودند زی آن صنم ره مرا

Бигуфтанд дар тираи хоки нижанд

بگفتند در تیره خاک نژند

Ниҳодаст ъмти яке гӯсфанд

نهادست عمّت یکی گوسفند

Бирав гӯри он боз кун бгаро

برو گور آن باز کن بنگرا

Бибин гӯсфандии бадви андро

ببین گوسفندی بدو اندرا

Бирафтам , бкрдм , бидидам бабанд

برفتم، بکردم، بدیدم ببند

Ба гӯри андаруни куштаи як гӯсфанд

به گور اندرون کشته یک گوسفند

Дарин хок карда ниҳон эй аҷаб

درین خاک کرده نهان ای عجب

Нагӯйӣ марои ту зи ҳолу сабаб ?

نگویی مرا تو ز حال و سبب؟

зи глшаҳ чаҳ дории ту акнӯн хабар

ز گلشه چه داری تو اکنون خبر

Ки дар хок азу менабинӣ асар

که در خاک ازو می نبینی اثر

Биё то бибинӣ ту ин гӯсфанд

بیا تا ببینی تو این گوسفند

Ба карбос печида карда бабанд

به کرباس پیچیده کرده به بند

Азин карда худ туро шарм нест ?

ازین کردهٔ خود تو را شرم نیست؟

Касеро ба назд ту озарм нест ?

کسی را به نزد تو آزرم نیست؟

Ки фарзанди худро ту бФрўхтӣ

که فرزند خود را تو بفروختی

Ба нанги андарун дӯда андӯхтӣ

به ننگ اندرون دوده اندوختی

Ту гуфтӣ марои шӯ ба наздики хол

تو گفتی مرا شو به نزدیک خال

Кӣ гардад зи холати турои неки ҳол

کی گردد ز خالت ترا نیک حال

Чу рафтам бар холи худ эй аҷаб

چو رفتم بر خال خود ای عجب

Басӣ ранҷ дидам зи дарду тъб

بسی رنج دیدم ز درد و تعب

Марои холи бнўохт ва дар барграфт

مرا خال بنواخت و در برگرفت

Басии мардумӣҳо бикрад эй шигифт

بسی مردمی‌ها بکرد ای شگفت

Ҳамаи моли холам маро дод ва гуфт

همه مال خالم مرا داد و گفت

Чу глшоаҳ гардад турои неки ҷуфт

چو گلشاه گردد تو را نیک جفت

Дигар пораи бози ойу дигари бабр

دگر پاره باز آی و دیگر ببر

Бигуфтам турои ин сухани мухтасар

بگفتم ترا این سخن مختصر

Ба гетии чунин кори ҳаргиз ки кард

به گیتی چنین کار هرگز که کرد

Ки кардӣ ту эй нохирадманди мард

که کردی تو ای ناخردمند مرد

Чаҳ гӯйии ту пеши худованди хеш

چه گویی تو پیش خداوند خویش

Ки бишикастӣ ин аҳду пайванди хеш

که بشکستی این عهد و پیوند خویش

Нагӯям ба каси ман зи кирдори ту

نگویم به کس من ز کردار تو

Бидонанд охири маони кори ту

بدانند آخر مهان کار تو

Ба карбоси печидаи он гӯсфанд

به کرباس پیچیده آن گوسفند

Фгндш ба пеш ъам он мустаманд

فگندش به پیش عم آن مستمند

Сӯии моам глшоаҳ рафт ва бигуфт

سوی مام گلشاه رفت و بگفت

Суханҳо ки будаш саросар наҳуфт

سخن‌ها که بودش سراسر نهفت

Аз он ҳиялату макр ва он гӯсфанд

از آن حیلت و مکر و آن گوسفند

Ки буданд дар хок карда бабанд

که بودند در خاک کرده به بند

Бигуфто нтрсидӣ аз кирдигор

بگفتا نترسیدی از کردگار

Ки кардӣ ту глшоаҳро дили Фкор

که کردی تو گلشاه را دل‌فکار