Казин пас Аё дил ба дунёи мноз

کزین پس ایا دل به دنیا مناز

Ки ъзш азобасту нозаши ниёз

که عزش عذابست و نازش نیاز

Ду сарви сеиро ба як бӯстон

دو سرو سهی را به یک بوستان

Бпрўрд дар шодкомӣу ноз

بپرورد در شادکامی و ناز

Абии он ки зи он ҳар ду омад гуноҳ

ابی آن که ز آن هر دو آمد گناه

зи як дигаронишон ҷудо кард боз

ز یک دیگرانشان جدا کرد باز

Аё варақаи даврии ту аз ёри хеш

ایا ورقه دوری تو از یار خویش

Шудам бе ту кӯтоҳи умрии дароз

شدم بی تو کوتاه عمری دراز

Маро гуфта будӣ ки оем ?бирт

مرا گفته بودی که آیم برت

Шудӣ аз барам бози ноеи ту боз

شدی از برم باز نایی تو باز

Қазо то дар марги ту боз кард

قضا تا در مرگ تو باز کرد

Ба худ бар дар ғам накардам фароз

به خود بر در غم نکردم فراز

Ба назд ту хоҳам ҳаме омадан

به نزد تو خواهم همی آمدن

Марои ҳам бар ҷои худ ҷои соз

مرا هم بر جای خود جای ساز