Се рӯз ва се шаб ҳамчунон дар азоб

سه روز و سه شب همچنان در عذاب

Ҳаме буд бе хӯрд ва беҳушу хоб

همی بود بی خورد و بی هوش و خواب

зи кораш чу огоҳ шуд шоҳи шом

ز کارش چو آگاه شد شاه شام

Давидаш бар моҳи бути каши хиром

دویدش بر ماه بت کش خرام

Бигуфташ : чаҳ буд эй длороми ман ?

بگفتش: چه بود ای دلارام من؟

Бигӯ ҳин ки тира шуд айёми ман !

بگو هین که تیره شد ایام من!

Бигуфташ ки эй хусрави додгар

بگفتش که ای خسرو دادگر

Ба гетӣ чаҳ бошад азин зортар

به گیتی چه باشد ازین زارتر

Ки он моҳи рахшон ва он дар пок

که آن ماه رخشان و آن در پاک

Наҳуфта шуд андари дили тираи хок

نهفته شد اندر دل تیره خاک

Алои ҳам кунун эй гиромии рафиқ

الا هم کنون ای گرامی رفیق

Бабри мрмрои сӯии гӯри садиқ

ببر مرمرا سوی گور صدیق

Ки то хок ӯро бигирам бабр

که تا خاک او را بگیرم ببر

Бабўсам ман он хокро сари басар

ببوسم من آن خاک را سر بسر

Чу бишунид шоҳи ин дилаши бади кабоб

چو بشنید شاه این دلش بد کباب

з дида баборед бар рӯй об

ز دیده ببارید بر روی آب

Шаҳи шоми мрҳошитро бихонад

شه شام مرحاشیت را بخواند

Саросари сипаҳро ҳамаи брншонд

سراسر سپه را همه برنشاند