Дариғо ки бади меҳри гардони ҷаҳон

دریغا که بد مهر گردان جهان

Надорад вафо бо касе ҷовдон

ندارد وفا با کسی جاودان

Набояд ҳамеи басти дилро дар ӯй

نباید همی بست دل را در اوی

Ки бас нобакорасту баси зишт рӯй

که بس نابکارست و بس زشت روی

Басои меҳри пайвастау бастаи дил

بسا مهر پیوسته و بسته دل

Ки ӯ кард бе коми дили зери гул

که او کرد بی کام دل زیر گل

Баси умедҳоро ки дар дили шикаст

بس امّیدها را که در دل شکست

Басии бандҳо кӯи кушод ва бибаст

بسی بندها کو گشاد و ببست

Агар ман бигӯям ки бо ман чаҳ кард

اگر من بگویم که با من چه کرد

Чаҳ оварад пешами зи доғу зи дард

چه آورد پیشم ز داغ و ز درد

Бимонад аҷаб ҳар кас аз кори ман

بماند عجب هر کس از کار من

Хӯрд то ба ҷовиди тимори ман

خورد تا به جاوید تیمار من

Марои қиссаи зини турфатар аўФтод

مرا قصه زین طرفه تر اوفتاد

Валикин наёрам гузаштан ба ёд

ولیکن نیارم گذشتن به یاد

Агар зиндагонӣ буд , он смр

اگر زندگانی بود، آن سمر

Бигӯям ки чун бади ҳамаи сари басар

بگویم که چون بد همه سر بسر

Чаҳ карданд бо ман зи макру ҳиял

چه کردند با من ز مکر و حیل

Касоне ки шан буд дили пари дағал

کسانی که‌شان بود دل پر دغل

зи марду зану перу бурно ба ҳам

ز مرد و زن و پیر و برنا به هم

зи шаҳрӣу тарку з бешу з кам

ز شهری و ترک و ز بیش و ز کم

Супурдам ба яздони ман онро тамом

سپردم به یزدان من آن را تمام

Ки яздон кунад ҳукми рӯзи қиём

که یزدان کند حکم روز قیام

Сетанд з ҳар нокасе дод ман

ستاند ز هر ناکسی داد من

Расад рӯзи маҳшар ба фарёди ман

رسد روز محشر به فریاد من