Чу аз шеър фориғ шуд омад бпоӣ
چو از شعر فارغ شد آمد بپای
Буғурред чун раъди нолони зи ҷой
بغرید چون رعد نالان ز جای
Бензад падар рафт гуфт эй падар
بنزد پدر رفت گفت ای پدر
Писар рафту умр писар шуд басар
پسر رفت و عمر پسر شد بسر
Мароин дардро чора кун , зўдбош !
مراین درد را چاره کن، زودباش!
Вагарна шудам ман , ту бадрӯд бош !
وگرنه شدم من، تو بدرود باش!
Падар гуфт эй нозаши ҷони боб
پدر گفت ای نازش جان باب
Нигар сар нтобӣ зи фармони боб
نگر سر نتابی ز فرمان باب
На ҳангоми ғам хӯрдан ва шеванаст
نه هنگام غم خوردن و شیونست
Ки гоҳи далерӣу кин ҷустан аст
که گاه دلیری و کین جستن است
?ҳулло ! ҳин , бапуш аз паии кини зира !
هلا! هین، بپوش از پی کین زره!
Ки имрӯзи кин ҷустан аз нола ба
که امروز کین جستن از ناله به
Ки ман бар нахоҳам ҳаме тофт рӯй
که من بر نخواهم همی تافت روی
зи ҳӣ банӣ збаҳи вази қавми ӯй
ز حی بنی ضبه وز قوم اوی
Ки то бар саронишони ман аз хӯни тагарг
که تا بر سرانشان من از خون تگرگ
Баборам ба шамшери рухшандаи марг
ببارم به شمشیر رخشنده مرگ
Ситонам аз он саракашон дод ту
ستانم از آن سرکشان داد تو
Сипорам ба ту сарви озоди ту
سپارم به تو سرو آزاد تو
Чу гуфт ин падар варақа шуд шоди ком
چو گفت این پدر ورقه شد شاد کام
Бапушед дасти силеҳи тамом
بپوشید دست سلیح تمام
Нишаст аз бар бораи боди пой
نشست از بر بارهٔ باد پای
Биҷунбед чун кӯҳи рӯйин зи ҷой
بجنبید چون کوه رویین ز جای
Падар низ пинҳон шуд андари силеҳ
پدر نیز پنهان شد اندر سلیح
Бабр дар ҳисом ва ба каф дар рмиҳ
ببر در حسام و به کف در رمیح
Зҳӣ банӣ шеба берун шуданд
زحی بنی شیبه بیرون شدند
Чу шери жёни сӯй ҳомӯн шуданд
چو شیر ژیان سوی هامون شدند
Ъам варақаи он меҳтари номи ҷӯй
عم ورقه آن مهتر نام جوی
Ки бади боби глшоаҳи фархунда рӯй
که بد باب گلشاه فرخنده روی
зи тимори фарзанди дили хаста буд
ز تیمار فرزند دل خسته بود
Рӯонаш бабанд балои баста буд
روانش ببند بلا بسته بود
Сарону саворони ҳиро бихонад
سران و سواران حی را بخواند
Сипоҳӣ кӣ зишони ҷаҳон хира монад
سپاهی کی زیشان جهان خیره ماند
Чунин саракашон эй паии ному нанг
چنین سرکشان ای پی نام و ننگ
Ниҳоданд сари сӯии пархошу ҷанг
نهادند سر سوی پرخاش و جنگ
Ҷавонони ҳӣ чун хабар ёфтанд
جوانان حی چون خبر یافتند
Саросари сӯй кӣна бишитофтанд
سراسر سوی کینه بشتافتند
зи гардону мардони пӯлоди пӯш
ز گردان و مردان پولاد پوش
зи шерони гардани каш ва сахт кӯш
ز شیران گردن کش و سخت کوش
Сипоҳи гарон моя шуд анҷуман
سپاه گران مایه شد انجمن
Ҳамаи шери гирони пӯлоди тан
همه شیر گیران پولاد تن
зи баси мтрду рояти хуби ранг
ز بس مطرد و رایت خوب رنگ
зи баси нӯфаи шери мардони ҷанг
ز بس نوفهٔ شیر مردان جنگ
Банӣ шеба гуфтӣ кӣ ҷой балост
بنی شیبه گفتی کی جای بلاست
Мақоми ддў маъдан аждаҳост
مقام ددو معدن اژدهاست
Парешони далерони пархоши ҷӯй
پریشان دلیران پرخاش جوی
Ниҳоданд яксар ба пайкор рӯй
نهادند یکسر به پیکار روی
Ҳамеи наъра аз чархи бгзоштнд
همی نعره از چرخ بگذاشتند
Ҳамеи размро базм пиндоштанд
همی رزم را بزم پنداشتند
Чу шери дижами варақаи пеши сипоҳ
چو شیر دژم ورقه پیش سپاه
Сар аз кибри барда бар чарху моҳ
سر از کبر برده بر چرخ و ماه
Заминро ҳаме дар навишт аз шитоб
زمین را همی در نوشت از شتاب
Дилаши пари зи кин ва ду чашмаши пари об
دلش پر ز کین و دو چشمش پر آب
Бзирши яке бўри тозии нажод
بزیرش یکی بور تازی نژاد
Ҳаме ронаду шеърӣ ҳаме кард ёд
همی راند و شعری همی کرد یاد