эй ки чун аз дод теғат хӯн кунад

ای که چون از داد تیغت خون کند

Хӯни зирғў дар дил арғўн кунад

خون زیرغو در دل ارغون کند

эй худовандӣ каз ахтар ҳар чаҳ саъд

ای خداوندی کز اختر هر چه سعد

Хизмати он толеъ маймун кунад

خدمت آن طالع میمون کند

То ту , на каси номи Искандари барад

تا تو، نه کس نام اسکندر برد

То ту , на каси ёд аФридўн кунад

تا تو، نه کس یاد افریدون کند

Хусрави бахтати шабу рӯз аз ҷалол

خسرو بختت شب و روز از جلال

Такя бар шабдиз ва бар гулгун кунад

تکیه بر شبدیز و بر گلگون کند

Карда меҳри лутфати андари меҳргон

کرده مهر لطفت اندر مهرگان

Ончии конӯн дар ма конӯн кунад

آنچه کانون در مه کانون کند

Рӯзу шаби Хизру климт ҳар яке

روز و شب خضر و کلیمت هر یکی

Базм чун рухсор буқаламун кунад

بزم چون رخسار بوقلمون کند

Дар аёғ , он оби ҳайвони риздт ;

در ایاغ، آن آب حیوان ریزدت؛

Дар чароғ , ин равған зайтӯн кунад

در چراغ، این روغن زیتون کند

Чун наҳй бар тахти шоҳии по , ту ро

چون نهی بر تخت شاهی پا، تو را

Ҳафт хизмат , гардиш гардун кунад

هفت خدمت، گردش گردون کند

Боми айвонат бкиўон биспурад

بام ایوانت بکیوان بسپرد

Остонатро , зи тир асетон кунад

آستانت را، ز تیر استون کند

Зикри брҷис аз тараб дар маҷлисат

ذکر برجیس از طرب در مجلست

Ғмздои сина ӣ қонӯн кунад

غمزدای سینه ی قانون کند

Бар дарат баҳромро ханҷар диҳад

بر درت بهرام را خنجر دهد

Дар ?бирти ноҳидро хотун кунад

در برت ناهید را خاتون کند

Гӯй заррин созадат аз қурси меҳр

گوی زرین سازدت از قرص مهر

Баҳри чавгони моҳ чун ърҷўн кунад

بهر چوگان ماه چون عرجون کند

Котибони боргоҳат , ҳар яке

کاتبان بارگاهت، هر یکی

Гӯшҳо дарҷ дар макнун кунад

گوشها درج در مکنون کند

Ҳам зи ҳикмати луқма ӣ луқмон хӯрд

هم ز حکمت لقمه ی لقمان خورد

Ҳам зи санъати кор афлотӯн кунад

هم ز صنعت کار افلاطون کند

Форсони размгоҳат , ҳар танӣ

فارسان رزمگاهت، هر تنی

зи оташи теғи оби дарё хӯн кунад

ز آتش تیغ آب دریا خون کند

Теғи бозон , карда ҳомӯни кӯҳҳо ;

تیغ بازان، کرده هامون کوهها؛

Рахш тозон , кӯҳҳо ҳомӯн кунад !

رخش تازان، کوهها هامون کند!

Маликро , ҳикмати зи адл обод кард

ملک را، حکمت ز عدل آباد کرد

Халқро , хилқати бахуд мафтӯн кунад

خلق را، خلقت بخود مفتون کند

Аз ту дид Эрони вайрони равнақӣ

از تو دید ایران ویران رونقی

Каз ҳавои боғи ҷинон маҷнӯн кунад

کز هوا باغ جنان مجنون کند

Ҷузи диёри Исфаҳон , каш зинда равад

جز دیار اصفهان، کش زنده رود

Хӯни зи ғайрат дар дил Ҷайҳун кунад

خون ز غیرت در دل جیحون کند

Буд Мисри он шаҳр ва шуд байти алҳзн

بود مصر آن شهر و شد بیت الحزن

Ҳокимаши баси халқро маҳзун кунад

حاکمش بس خلق را محزون کند

Чист ҳоким , ҳоши ллаҳи золимӣ ;

چیست حاکم، حاش لله ظالمی؛

Кӯ чу девони корҳо ворун кунад !

کو چو دیوان کارها وارون کند!

Муфлисони шаҳрро , аз ҷўъи кишт ;

مفلسان شهر را، از جوع کشت؛

Хоҷагони маликро , мадюн кунад

خواجگان ملک را، مدیون کند

Баси азизонро , чу Юсуфи бигноаҳ

بس عزیزان را، چو یوسف بیگناه

Чун занад бӯҳтони занаш , мсҷўн кунад !

چون زند بهتان زنش، مسجون کند!

Фитна ӣ ӯ , оби сад Иблиси барад ;

فتنه ی او، آب صد ابلیس برد؛

Таъна ӣ ӯ , кори сад тоъӯн кунад !

طعنه ی او، کار صد طاعون کند!

Бенаво ,гар хирқаи пӯшад аз намад

بینوا، گر خرقه پوشد از نمد

Вари тавонгари ҷома сқлотўн кунад

ور توانگر جامه سقلاطون کند

Ҷустуҷӯӣ ҳар ду , чун раҳзан гирифт ;

جستجوی هر دو، چون رهزن گرفت؛

Шустушӯӣ ҳар ду , чун собӯн кунад !

شستشوی هر دو، چون صابون کند!

Ҳар ки ҷӯяд аз ҷафоӣ ӯ қарор

هر که جوید از جفای او قرار

Рубъи дигарро магар маскӯн кунад !

ربع دیگر را مگر مسکون کند!

ё бФкр дидан исо фитад

یا بفکر دیدن عیسی فتد

ё ҳавои суҳбат зўолнўн кунад

یا هوای صحبت ذوالنون کند

Дар замин ҳар ки бошад , зи оби ғасб

در زمین هر که باشد، ز آب غصب

Хокро чун суҳуф англиўн кунад

خاک را چون صحف انگلیون کند

Боғ созад , парда ӣ гули брдрд ;

باغ سازد، پرده ی گل بردرد؛

Сарви мавзун , бед номўзн кунад !

سرو موزون، بید ناموزن کند!

Бскаҳи тлхстши забони боғбон

بسکه تلخستش زبان باغبان

Мива ӣ ширинашро афюн кунад

میوه ی شیرینش را افیون کند

Ҷайби деҳқон , махзан омад шоҳро ;

جیب دهقان، مخزن آمد شاه را ؛

Шоҳи онҷои ганҷи худ мхзўн кунад

شاه آنجا گنج خود مخزون کند

Кончаҳи ҷӯади шоҳ аз он огндаҳи ганҷ

کآنچه جود شاه از آن آگنده گنج

Кам кунад , деҳқон , бсъӣ афзӯн кунад

کم کند، دهقان، بسعی افزون کند

Ғофил , аз ғоратгар ганҷат мабош ;

غافل، از غارتگر گنجت مباش؛

Варна ганҷури туро мағбун кунад

ورنه گنجور تو را مغبون کند

Ганҷи ҳоле гарда ояд сӯии ту

گنج حالی گرده آید سوی تو

То бъшрӣ зон туро мамнӯн кунад

تا بعشری زان تو را ممنون کند

Ҳар ки мулкии бозмондш , ҳам бадв

هر که ملکی بازماندش، هم بدو

ё мбиъш карда ё марҳӯн кунад

یا مبیعش کرده یا مرهون کند

Машну аз ваии шиква ӣ исёни халқ

مشنو از وی شکوه ی عصیان خلق

Пеш аз йен гар карда ё акнӯн кунад

پیش از ین گر کرده یا اکنون کند

Рӯсиёҳи андар миён пайдост кист

روسیاه اندر میان پیداست کیست

Шиква аз анин агар мأбўн кунад

شکوه از عنین اگر مأبون کند

Чун з ҳад шуд сабри халқу зулм ӯ

چون ز حد شد صبر خلق و ظلم او

Коши ин лутфи эзад бичўн кунад

کاش این لطف ایزد بیچون کند

Кордми сӯии сафоҳони дўстком

کآردم سوی صفاهان دوستکام

Дӯстонам низ перомун кунад

دوستانم نیز پیرامون کند

То кунам бо як як ихвони ватан

تا کنم با یک یک اخوان وطن

Ончии Мӯсои хост бо ҳорӯн кунад

آنچه موسی خواست با هارون کند

Каз чаҳ каси гӯсоларо гуяд худо !

کز چه کس گوساله را گوید خدا!

Ваз чаҳ донои амтсол дун кунад

وز چه دانا امتثال دون کند

Он хиёнати пеша , каш хондӣ амин

آن خیانت پیشه، کش خواندی امین

Ҳар чаҳ дар даст оядаш олтўн кунад

هر چه در دست آیدش آلتون کند

Худ хӯрд чун мор , хоки хок ро

خود خورد چون مار، خاک خاک را

Ҳирси зӯровар бзр машҳун кунад

حرص زور آور بزر مشحون کند

Хуфтагонаш , ҳасрати дӯзахи кашанд ;

خفتگانش، حسرت دوزخ کشند؛

Ҳар куҷо ӯ ганҷи худ мадфӯн кунад

هر کجا او گنج خود مدفون کند

Несташ аз пастӣ алҳақ поя ӣӣ

نیستش از پستی الحق پایه یی

Каз ситам ӯро касе мтъўн кунад

کز ستم او را کسی مطعون کند

Лек тарсам ҳар кас ояд баъди азин

لیک ترسم هر کس آید بعد ازین

Зулми он нопокро қонӯн кунад

ظلم آن ناپاک را قانون کند

Дарди мискинро расад таскин , чу шоҳ

درد مسکین را رسد تسکین، چو شاه

Хокро бо хӯн ӯ маъҷун кунад

خاک را با خون او معجون کند

Вари нмихўоҳди бгрдни хӯни вай

ور نمیخواهد بگردن خون وی

Дайгариро кошкӣ мأзўн кунад

دیگری را کاشکی مأذون کند

То бзҳри афъии теғи каҷаш

تا بزهر افعی تیغ کجش

Афъии ганҷина ӣ қорун кунад

افعی گنجینه ی قارون کند

эй сулаймон , қатъ кун зон диядаст ;

ای سلیمان، قطع کن زان دیودست؛

Варна , рафтаи рафта , бас афсун кунад

ورنه، رفته رفته، بس افسون کند

Даст дар тартиби обу гул наад

دست در ترتیب آب و گل نهد

Рахна дар таркиби коф ва навен кунад

رخنه در ترکیب کاف و نون کند

Ҳам фалакро анҷуман бар ҳам занад

هم فلک را انجمن بر هم زند

Ҳам ҷаҳонро вазъ дигргўн кунад

هم جهان را وضع دیگرگون کند

Ҳам зи тораки афсарати ғорати барад

هم ز تارک افسرت غارت برد

Ҳам зи хнсри хотамат берун кунад

هم ز خنصر خاتمت بیرون کند

Дасти дуздон , шаҳна зон аввали барад

دست دزدان، شحنه زان اول برد

Кохр аламраш набояд хӯн кунад

کآخر الامرش نباید خون کند

эй ки девон , мейр девон карда ӣӣ

ای که دیوان، میر دیوان کرده یی

Одамизодӣ чу ман пас чпчўн кунад ? !

آدمیزادی چو من پس چپچون کند؟!

Хостами адли ту , баҳри номи нек ;

خواستم عدل تو، بهر نام نیک؛

Рӯй малик аз хӯн ӯ гулгун кунад

روی ملک از خون او گلگون کند

Коиздт , ҳам умр ҷовидон диҳад ;

کایزدت، هم عمر جاویدان دهد؛

Ҳам , бихирати оқибат мақрун кунад

هم، بخیرت عاقبت مقرون کند

Варна , он коблис ронад аз осмон

ورنه، آن کابلیس راند از آسمان

Метавонад дафъи ин малъун кунад

میتواند دفع این ملعون کند

То тбрзд , муслеҳи кснӣ буд

تا طبرزد، مصلح کسنی بود

То тбри хӯн , чора трхўн кунад

تا طبر خون، چاره طرخون کند

Эзади зўолмн , бимни рأФтт

ایزد ذوالمن، بیمن رأفتت

Аз ҳар офати эмин ва мأмўн кунад

از هر آفت ایمن و مأمون کند

Душманатро , ҷом аз ғуслин буд

دشمنت را، جام از غسلین بود

Дӯстатро , ҷома аз аксўн кунад

دوستت را، جامه از اکسون کند