Бибин зи лаъли худ ва , ҷазаъи ман равони гавҳар !

ببین ز لعل خود و، جزع من روان گوهر!

Бигӯ кадом ба , ин гавҳараст ва он гавҳар ? !

بگو کدام به، این گوهر است و آن گوهر؟!

Басӣ чу ҳуққа ӣ лаъли ту лаъл дидам , лек ;

بسی چو حقهٔ لعل تو لعل دیدم، لیک؛

На бар канори зумуррад , на дар миёни гавҳар

نه بر کنارْ زمرد، نه در میانْ گوهر

Шукуфтаи дорӣ бар шохи Настарани лола

شکفته داری بر شاخ نسترن لاله

Наҳуфтаи дорӣ бар барги арғавони гавҳар

نهفته داری بر برگ ارغوان گوهر

Сияҳи зи зулф ва хат омад лабу биногвашат

سیه ز زلف و خط آمد لب و بناگوشت

Бсбзаҳ шуд гулат ва , дар шабаҳи ниҳони гавҳар

به سبزه شد گلت و، در شبه نهان گوهر

Бчҳраҳам ки шуд аз даврии ту зард маханд

به چهره‌ام که شد از دوری تو زرد مخند

Мабод ранги пазиради зи заъфарони гавҳар

مباد رنگ پذیرد ز زعفران گوهر

Касе нҷстши ранг ва касе надидаш об

کسی نجستش رنگ و کسی ندیدش آب

Ба чину таббати машк ва , ббҳру кони гавҳар !

به چین و تبت مشک و، به بحر و کان گوهر!

Ки ҳам зиришки хатат , гашта хӯни чикони нофа

که هم ز رشک خطت، گشته خون‌چکان نافه

Ки ҳам зи шарми рахт , гашта хуй фишон гавҳар

که هم ز شرم رخت، گشته خوی‌فشان گوهر

Ба хоки кӯии худ , ашк маро бибин ; гарчи

به خاک کوی خود، اشک مرا ببین؛ گرچه

зи хок кас накунад фарқ дар ҷинони гавҳар

ز خاک کس نکند فرق در جنان گوهر

Агар з рӯй худ овезии оби худ аз шарм

اگر ز روی خود آویزی آب خود از شرم

Бхоки резад аз он рӯй хуй фишон гавҳар

به خاک ریزد از آن روی خوی‌فشان گوهر

Дар оби гавҳар , оби рахти падед чунонк ;

در آب گوهر، آب رخت پدید چنانک؛

Дар оби дарё пайдо шуд оби он гавҳар

در آب دریا پیدا شد آب آن گوهر

Чаҳ кӯтаҳаст марои даст аз он , чаҳ шуд каз давр

چه کوته است مرا دست از آن، چه شد کز دور

зи хандаи лаъл туам медиҳад нишони гавҳар ? !

ز خنده لعل توام می‌دهد نشان گوهر؟!

Чаҳ гавҳарии ту , ки гарони ҷони ним , ки гавҳари ҷонат

چه گوهری تو، که گران‌جان نیم، که گوهر جانت

Надодам ; оре боист ба зи ҷони гавҳар !

ندادم؛ آری بایست به ز جان گوهر!

Баҳоии бӯса , гуҳари хоҳӣ аз гадои ъмдо

بهای بوسه، گهر خواهی از گدا عمدا

Бичишам ризмт инак бар остони гавҳар

به چشم ریزمت اینک بر آستان گوهر

Шуд онкӣ буд азин пештари дарин бозор

شد آنکه بود ازین پیشتر درین بازار

зи танги чашмии бозорёни гарони гавҳар

ز تنگ‌چشمی بازاریان گران گوهر

Кунун бичишам ман арзон шуд , ар чаҳ арзанда аст

کنون به چشم من ارزان شد، ار چه ارزنده است

зи бскаҳи рехт чу дасти хдоигони гавҳар

ز بس که ریخت چو دست خدایگان گوهر

Амини малик , абўолФтҳи хон , ки аз ҷўдш

امین ملک، ابوالفتح خان، که از جودش

Бкону баҳри дароварди алأмони гавҳар

به کان و بحر درآورد الأمان گوهر

Ягонаи гавҳари дарёии ҷӯад ва , кони вуҷӯд ;

یگانه گوهر دریای جود و، کان وجود؛

Ки нест чун гуҳараши пок дар ҷаҳони гавҳар

که نیست چون گهرش پاک در جهان گوهر

Чаро чунин набӯд ? коиздш падед оварад

چرا چنین نبود؟ کایزدش پدید آورد

зи сулби хусрави Эрон , Карими хони гавҳар !

ز صلب خسرو ایران، کریم خان گوهر!

Бъҳд ӯ , касе аз баҳр ва кон наёрад ёд ;

به عهد او، کسی از بحر و کان نیارد یاد؛

Кафши фишондаи зи бас бар ҷаҳонёни гавҳар

کفش فشانده ز بس بر جهانیان گوهر

Ҷаҳонён ки надиданд баҳру кон , чаҳ кунанд ;

جهانیان که ندیدند بحر و کان، چه کنند؛

Магар кунанд нисор дараш ҳамон гавҳар

مگر کنند نثار درش همان گوهر

Бғири ман , ки наҳуфтааст зи абри тарбияташ ;

به غیر من، که نهفته است ز ابر تربیتش؛

Ббҳри табъам , чандини ҳазор кони гавҳар

به بحر طبعم، چندین هزار کان گوهر

Дар остони ҷалолаш , чу даст ман гирад

در آستان جلالش، چو دست من گیرد

Нишонами аввал бар пои посбони гавҳар

نشانم اول بر پای پاسبان گوهر

Аё сипаҳбади Ковӯси кӯс , коқболт

ایا سپهبد کاووس کوس، کاقبالت

Кашида дорад дар ришта ӣ каёни гавҳар

کشیده دارد در رشتهٔ کیان گوهر

Ббоми қасри ту , кайвон нагар садаф сор аст

به بام قصر تو، کیوان نه گر صدف‌سار است

Чехияанд аз чаҳ чу борони зи новдони гавҳар ? !

چکاند از چه چو باران ز ناودان گوهر؟!

Ниҳони бмхзни ту раҳ наёфтгар брҷис

نهان به مخزن تو ره نیافت گر برجیس

Чигуна риздш аз тарафи тилсони гавҳар ? !

چگونه ریزدش از طرف طیلسان گوهر؟!

Агар на теғ ту бӯсед дар замини баҳром

اگر نه تیغ تو بوسید در زمین بهرام

Чу хунаш аз чаҳ намояд бар осмони гавҳар ? !

چو خونش از چه نماید بر آسمان گوهر؟!

Нагар ббзми ту хиногрӣ кунад ноҳид

نه گر به بزم تو خنیاگری کند ناهید

Бгоҳ замзама чун резад аз даҳони гавҳар ? !

به گاه زمزمه چون ریزد از دهان گوهر؟!

Агар на дар сафи китоби дафтар ту нишаст

اگر نه در صف کتّاب دفتر تو نشست

Шуд аз чаҳ тири дурахшонаш аз бенон гавҳар ? !

شد از چه تیر درخشانش از بنان گوهر؟!

Агар на меҳру маат , хозин хазина шуданд

اگر نه مهر و مهت، خازن خزینه شدند

Бурузу шаби з чаҳ бошанд бар ҷаҳони гавҳар ? !

به روز و شب ز چه باشند بر جهان گوهر؟!

зи баҳри ҷӯади ту , абрӣ ки саркашади бспҳр

ز بحر جود تو، ابری که سر کشد به سپهر

Бхоки риздш аз ҷайб , ҷовдони гавҳар

به خاک ریزدش از جیب، جاودان گوهر

Чу ҷом май ,гар азин пеши халқи дасти бадаст

چو جام می، گر ازین پیش خلق دست به دست

Барои ҳам ҳамаи бурдандии армағони гавҳар

برای هم همه بردندی ارمغان گوهر

Бпои хеш , зи даст ту шуд биҳамдиллоҳ

به پای خویش، ز دست تو شد بحمدالله

Кунун бахона ӣ шоҳу гадои равони гавҳар !

کنون به خانهٔ شاه و گدا روان گوهر!

зи лутфи коҳи сабк , каши з хок баргирӣ ;

ز لطف کاه سبک، کش ز خاک برگیری؛

Наҳй агар бтрозўш бо гарони гавҳар

نهی اگر به ترازوش با گران گوهر

Кашад бхўиш , чу биҷодаҳи хоки каффа ӣ коҳ

کشد به خویش، چو بیجاده خاک کفهٔ کاه

Равад зи каффа ӣ дигари бкҳкшони гавҳар !

رود ز کفهٔ دیگر به کهکشان گوهر!

Баҳри замин ки кашии лашкар , аз карам ; деҳқонаш

به هر زمین که کشی لشکر، از کرم؛ دهقانش

Кашад блшкри коҳ ва бакоҳадон гавҳар

کشد به لشکر کاه و به کاهدان گوهر

Касе надидаи чунин миҳмонӣ аз киу ма

کسی ندیده چنین میهمانی از که و مه

Ки миҳмонаши баради коҳу мизбони гавҳар

که میهمانْش برد کاه و میزبان گوهر

Баради зи гавҳарашон , оби ғайрати ҷавдат

برد ز گوهرشان، آب غیرت جودت

Диҳад касе бксигар ба қирвони гавҳар !

دهد کسی به کسی گر به قیروان گوهر!

Баҳр диёр фиристад , адолати ту асас ;

به هر دیار فرستد، عدالت تو عسس؛

Надорад онҷои ҳоҷати бпосбони гавҳар

ندارد آنجا حاجت به پاسبان گوهر

Гар осмон , гуҳу бегоҳи рехтии базмин

گر آسمان، گه و بیگاه ریختی به زمین

зи кавкаби дарӣу абри дафашони гавҳар

ز کوکب دری و ابر درفشان گوهر

Кунун зи табъи ман ва , дасти гавҳари афшонат

کنون ز طبع من و، دست گوهرافشانت

Замин фишонд ҳар шаб бар осмони гавҳар

زمین فشانَد هر شب بر آسمان گوهر

Ту ном нек наҳй дар ҷаҳону шоҳони ганҷ ;

تو نام نیک نهی در جهان و شاهان گنج؛

Чу монад аз ту накӯном , гӯи ммони гавҳар !

چو ماند از تو نکونام، گو ممان گوهر!

Ту рости ганҷ , дил бебизоъатон , вази бухл

تو راست گنج، دل بی‌بضاعتان، وز بخل

Наҳуфт хусрав дар ганҷи шоягони гавҳар

نهفت خسرو در گنج شایگان گوهر

Барои бахшиши ту , абрӯи офтоби мудом

برای بخشش تو، ابرو آفتاب مدام

Ббҳри лؤлؤи мипрўрд , бкони гавҳар

به بحر لؤلؤ می‌پرورد، به کان گوهر

Ҳамеша барадии шоҳини бошёни хасу хор

همیشه بردی شاهین به آشیان خس و خار

Баради бъҳди ту съўаҳи бошёни гавҳар

برد به عهد تو صعوه به آشیان گوهر

Ҳумои бсоиаҳ ?ут ояд , чу зи ошёни баланд

هما به سایه‌ات آید، چو ز آشیان بلند

Бароаи рехта бар ҷои устихони гавҳар

به راه ریخته بر جای استخوان گوهر

зи пои бӯси ту , эй қутби маркази ҳишмат ;

ز پای‌بوس تو، ای قطب مرکز حشمت؛

Кулоҳ сояд бар фарқи Фрқдони гавҳар

کلاه ساید بر فرق فرقدان گوهر

зи ганҷи давлату баҳри хаёлу абри қалам

ز گنج دولت و بحر خیال و ابر قلم

Чу медиҳад дилу дастати броигони гавҳар

چو می‌دهد دل و دستت به رایگان گوهر

Маро чу ханҷари ту , борад аз мижаи ёқӯт

مرا چو خنجر تو، بارد از مژه یاقوت

Маро чу хома ӣ ту , резад аз забони гавҳар

مرا چو خامهٔ تو، ریزد از زبان گوهر

Биёади қабза ӣ шамшери гавҳари огӣнат

به یاد قبضهٔ شمشیر گوهرآگینت

Бигӯашу гардан хубон кунад фиғони гавҳар

به گوش و گردن خوبان کند فغان گوهر

Ба тираи рӯзии хасмат , гуҳӣ ки раҳм ояд ;

به تیره‌روزی خصمت، گهی که رحم آید؛

Фрўздт чу смок аз срснони гавҳар

فروزدت چو سماک از سر سنان گوهر

Бурузи маърака , каз гирди лашкарии хуршед

به روز معرکه، کز گرد لشکری خورشید

Чунон намояд каз ҷўФи серумаи дони гавҳар

چنان نماید کز جوف سرمه‌دان گوهر

Кашад ду саф , чу ду ришта , ду лашкар аз ду тараф

کشد دو صف، چو دو رشته، دو لشکر از دو طرف

Вазони ду риштаи намоёни шабаҳи аёни гавҳар

وز آن دو رشته نمایان شَبَه، عیان گوهر

Ҳамаи бтоқти пел ва , ҳамаи бқўти шер ;

همه به طاقت پیل و، همه به قوت شیر؛

Вале ҷудоашон аз ҳам чу инсу ҷони гавҳар

ولی جداشان از هم چو انس و جان گوهر

Кашида теғ , диҳии ҷилваи Рахш дар майдон ;

کشیده تیغ، دهی جلوه رخش در میدان؛

Чунонкӣ ҷилва диҳад хури бхоўрони гавҳар

چنان که جلوه دهد خور به خاوران گوهر

Бзири пои самандат , ҳаме буд ғалатон ;

به زیر پای سمندت، همی بود غلتان؛

Биҷои гӯй аз он чори сўлҷони гавҳар

به جای گوی از آن چار صولجان گوهر

Бхўднмоиӣ , хасми ҳромзодаҳ ӣ ту ;

به خودنمایی، خصم حرامزادهٔ تو؛

зи бахти тира чу хоҳад кунад аёни гавҳар

ز بخت تیره چو خواهد کند عیان گوهر

Шавад зи ханда ӣ теғат , ҳбо , ки теғи ту ро

شود ز خندهٔ تیغت، هبا، که تیغ تو را

Якеаст гӯйӣ бо ахтар ӣмон гавҳар

یکی است گویی با اختر یمان گوهر

Пай харидани колои ҷон ӯ , зи аҷал ;

پی خریدن کالای جان او، ز اجل؛

зи шасти соф ту гирад зиҳи камони гавҳар

ز شَست صاف تو گیرد زهِ کمان گوهر

Чунон шикофяш аз теғ , устихони осон ;

چنان شکافی‌اش از تیغ، استخوان آسان؛

Ки дар миёна ӣ пунба кунӣ ниҳони гавҳар

که در میانهٔ پنبه کنی نهان گوهر

Ҳавои афсар гар бошадаш , сипорад сар ;

هوای افسر گر باشدش، سپارد سر؛

Равад хзФи бкФи орад , кунад зиёни гавҳар

رود خزف به کف آرد، کند زیان گوهر

зи хўнчкони сарви рухшандаи тоҷ , фитрокат ;

ز خون‌چکان سرو رخشنده تاج، فتراکت؛

Кашад бириштаи ақиқу брисмони гавҳар

کشد به رشته عقیق و به ریسمان گوهر

Занӣ ба Аммони ханҷар чу баҳр шустани хӯн

زنی به عمّان خنجر چو بهر شستن خون

Шавад баҳри садафии суфтаи баҳрмони гавҳар

شود به هر صدفی سفته بهرمان گوهر

Арӯси мадҳи туро , зеб то даҳуми икрон

عروس مدح تو را، زیب تا دهم یکران

зи баҳри табъ ман уфтад , замони замони гавҳар

ز بحر طبع من افتد، زمان زمان گوهر

Вагарнаи муваҷҷаҳ ӣ дарё чунонкӣ гуфт Заҳир :

وگرنه موجهٔ دریا چنانکه گفت ظهیر:

« бҳичи вақти ниФгндаҳ бар карони гавҳар »

«به هیچ وقت نیفگنده بر کران گوهر»

Қасида ӣӣ ки бтбъи озмоиии шуъаро

قصیده‌ای که به طبع‌آزمایی شعرا

Навишта кард радифаши бомтҳони гавҳар

نوشته کرد ردیفش به امتحان گوهر

Тамом дидам ва , алҳақ сафоӣ гавҳар дошт ;

تمام دیدم و، الحق صفای گوهر داشت؛

Шигифт на зи чунин маъданӣ , чунон гавҳар !

شگفت نه ز چنین معدنی، چنان گوهر!

Сафои зи гавҳари табъи муосирон чу надид

صفا ز گوهر طبع معاصران چو ندید

Бтънаҳи хандаи занони хости тавъамони гавҳар

به طعنه خنده‌زنان خواست توأمان گوهر

Баёзи байза ӣ худ дида , чашм карда сиёҳ ;

بیاض بیضهٔ خود دیده، چشم کرده سیاه؛

Сад афганда ки : оварда мокиёни гавҳар

صد افگنده که: آورده ماکیان گوهر

Хурӯси табъи маро аз хурӯси арши саҳар

خروس طبع مرا از خروس عرش سحر

Нидо раседу Фгнд инак аз даҳони гавҳар

ندا رسید و فگند اینک از دهان گوهر

Буд гуҳари гуҳар , аммо баҳоаш нест яке ;

بود گهر گهر، اما بهاش نیست یکی؛

Бҷиби пелаи вару чатри Ковиёни гавҳар

به جیب پیله‌ور و چتر کاویان گوهر

Гуҳари фуруш агар рафт , миннати эзад ро

گهرفروش اگر رفت، منت ایزد را

Гуҳшинос нишастааст ва дар миёни гавҳар

گهرشناس نشسته است و در میان گوهر

Кунун Заҳӣрӣ агар ёфтӣ дубораи зуҳӯр

کنون ظهیری اگر یافتی دوباره ظهور

зи Ямани мадҳи ту , мидодмши нишони гавҳар

ز یمن مدح تو، می‌دادمش نشان گوهر

зи лафзу маънӣ , мигФтмш ; ки : аФшондм

ز لفظ و معنی، می‌گفتمش؛ که: افشاندم

Ту бар пилос хзФ , ман бпрнёни гавҳар !

تو بر پلاس خزف، من به پرنیان گوهر!

Кшидмиш бигӯаш , ин гуҳар ки аз инсоф

کشیدمیش به گوش، این گهر که از انصاف

Наомадяш з софӣ бичишам он гавҳар

نیامدیش ز صافی به چشم آن گوهر

Шикасти гавҳар ӯ гӯям , аз чаҳ аз лоф аст

شکست گوهر او گویم، از چه از لاف است

Ки мардро шаканд лоф дар ҷаҳони гавҳар

که مرد را شکند لاف در جهان گوهر

Вагарна ҷое коиди бързи ганҷи шаҳон

وگرنه جایی کآید به عرض گنج شهان

Ки мебарад бчўи ман муфлисии гумони гавҳар ? !

که می‌برد به چو من مفلسی گمان گوهر؟!

Вагар зи сирФён буд тнгдл , шояд

وگر ز صیرفیان بود تنگدل، شاید

Касод ёфта аз ҷаҳли ҳамгинони гавҳар

کساد یافته از جهل همگنان گوهر

Шабаҳ фишон , қаламам аз забон ӯ дар узр

شبه‌فشان، قلمم از زبان او در عذر

Кунун фишонд ба таҳқиқи ин баёни гавҳар

کنون فشانْد به تحقیق این بیان گوهر

На ҳар бухор ки аз баҳр хост , гашти саҳоб ;

نه هر بخار که از بحر خاست، گشت سحاب؛

На ҳар саҳоб , бслби андараши ниҳони гавҳар !

نه هر سحاب، به صلب اندرش نهان گوهر!

На ҳар саҳоб ки гавҳар каш аст ифшоанд

نه هر سحاب که گوهرکش است افشانَد

Баҳри макон ки расад ё баҳри замони гавҳар !

به هر مکان که رسد یا به هر زمان گوهر!

На ҳар тарафнигарӣ , баҳрӣ ва дар он садафӣаст ;

نه هر طرف نگری، بحری و در آن صدفی است ؛

На ҳар садаф шавад обистан ва дар он гавҳар !

نه هر صدف شود آبستن و در آن گوهر!

На ҳар ки шуд бшнои ошно , буд ғаввос

نه هر که شد به شنا آشنا، بود غواص

На ҳар ки ғўс кунад , бингарад аёни гавҳар

نه هر که غوص کند، بنگرد عیان گوهر

На ҳар чаҳ бар лаби соҳили براردаши зи садаф

نه هر چه بر لب ساحل برآردش ز صدف

Битобӣ андак , гуфтани бони тавон гавҳар

به تابی اندک، گفتن به آن توان گوهر

На ҳар чаҳ гавҳари гўиндш ва , бириштаи кашанд ;

نه هر چه گوهر گویندش و، به رشته کشند؛

Буд бтоҷи шаҳонаши лақаби фалони гавҳар

بود به تاج شهانش لقب فلان گوهر

Куҷост соҳати Аммон ва , мавсими Нитсаон ? !

کجاست ساحت عمّان و، موسم نیسان؟!

Ки бар садаф чакад аз абр , қатраи сони гавҳар !

که بر صدف چکد از ابر، قطره‌سان گوهر!

Чашида талхии дарё , кашида ҳабси садаф ;

چشیده تلخی دریا، کشیده حبس صدف؛

Кунад бтўқ батон ҷой ва , кӯи чунон гавҳар ? !

کند به طوق بتان جای و، کو چنان گوهر؟!

зи шаҳна ӣ карамат , чун надоштам зинҳор ;

ز شحنهٔ کرمت، چون نداشتم زنهار؛

Ки баҳри ҳи аҷбти орми зи баҳру кони гавҳар

که بهر حاجبت آرم ز بحر و کان گوهر

Ббҳр фикр задам ғӯта , то дарин перӣ

به بحر فکر زدم غوطه، تا درین پیری

Паии нисор ту оварадам эй ҷавон ! гавҳар ! !

پی نثار تو آوردم ای جوان! گوهر!!

Ҳазор ришта , дар мдҳтт , тавонам сифт ;

هزار رشته، در مدحتت، توانم سفت؛

Бақадр инки кашад каси брисмони гавҳар

به قدر اینکه کشد کس به ریسمان گوهر

Бадасти худ , гуҳар худ занад бснг агар

به دست خود، گهر خود زند به سنگ اگر

Гуҳар фуруш диҳад ҷуз бақадр дони гавҳар

گهرفروش دهد جز به قدردان گوهر

Кунун ки гавҳарии табъи тест дар бозор

کنون که گوهری طبع توست در بازار

Кунам захираи зи баҳр чаҳ ди рдкони гавҳар ? !

کنم ذخیره ز بهر چه در دکان گوهر؟!

Ту муштарӣ ва , марои фикр бикр шуд Зуҳра ;

تو مشتری و، مرا فکر بکر شد زهره؛

Ту гавҳарӣ ва , марои бори корвони гавҳар !

تو گوهری و، مرا بار کاروان گوهر!

Гушӯдаам дар дукон , биёи зи лутф ва бибин ;

گشوده‌ام در دکان، بیا ز لطف و ببین؛

Бихари бнрхии арзон , зи ман гарони гавҳар !

بخر به نرخی ارزان، ز من گران گوهر!

Хдоигоно , дар рӯй одамӣ обӣаст ;

خدایگانا، در روی آدمی آبی است؛

Ки кам мабодо то боди об аз он гавҳар

که کم مبادا تا باد آب از آن گوهر

Паии муҳофизаташ , хостам кунам корӣ ;

پی محافظتش، خواستم کنم کاری؛

Ки дар ватан накунам гум чу дигарон гавҳар

که در وطن نکنم گم چو دیگران گوهر

Вале зи саҳару фусуни хзФи фурушонаш

ولی ز سحر و فسون خزف‌فروشانش

Баҳо надорад дидам дар Исфаҳони гавҳар

بها ندارد دیدم در اصفهان گوهر

Дилами ҷилоӣ ватан кард гӯшзад чун дид

دلم جلای وطن کرد گوشزد چون دید

Бшрқу ғарб , з Аммон шавад равони гавҳар

به شرق و غرب، ز عمّان شود روان گوهر

Бхоки ғурбат , андеша буд азин роҳам ;

به خاک غربت، اندیشه بود ازین راهم؛

Ки то чигуна нигаҳдорами ин замони гавҳар ? !

که تا چگونه نگه دارم این زمان گوهر؟!

Ғло , зи гавҳари мардуми бабради ногуҳи об ;

غلا، ز گوهر مردم ببرد ناگه آب؛

Чаҳ нарх дорад дар байъи гоҳи ҷони гавҳар ? !

چه نرخ دارد در بیع‌گاهِ جان گوهر؟!

зи бухли абри баҳорӣ , ки сухра ӣ кафи тест ;

ز بخل ابر بهاری، که سخرهٔ کف توست؛

намегирифт касе дар баҳоии нони гавҳар

نمی‌گرفت کسی در بهای نان گوهر

Бакори кишт , маро майл кард табъи ғаюр ;

به کار کشت، مرا میل کرد طبع غیور؛

Ба ҷайби хӯша ӣ ҷӯ дошт чун гумони гавҳар

به جیب خوشهٔ جو داشت چون گمان گوهر

Вале муҳассили девон , ҳариф бдгҳрӣаст ;

ولی محصل دیوان، حریف بدگهری است؛

Ки оби гавҳар девон фузуд аз он гавҳар

که آب گوهر دیوان فزود از آن گوهر

Бадонаши ту , зи аҳволами ин ишора басаст ;

به دانش تو، ز احوالم این اشاره بس است؛

Ки мардро шавад аз як сухани аёни гавҳар

که مرد را شود از یک سخن عیان گوهر

Буд велят , зи афтодагии рӯонаши соф

بود ولیت، ز افتادگی روانش صاف

Ҳамеша то буд афтони садаф , равони гавҳар

همیشه تا بود افتان صدف، روان گوهر

Буд адуат , бадалҳо гарони бҷони арзон

بود عدوت، به دل‌ها گران، به جان ارزان

Ҳамеша то буд арзони хзФ , гарони гавҳар !

همیشه تا بود ارزان خزف، گران گوهر!

Ҳиммати бибинанд аз хашму лутф , душману дӯст

هَمَت ببینند از خشم و لطف، دشمن و دوست

Ҳар ончии диданд аз моҳу хури каттон , гавҳар !

هر آنچه دیدند از ماه و خور کتان، گوهر!