Шуд маи рӯза ва , халқӣ чу ҳилол ;

شد مه روزه و، خلقی چو هلال؛

Лоғару зарду хам аз бори малол

لاغر و زرد و خم از بار ملال

Гӯш бар замзама ӣ навбати ид

گوش بر زمزمه ی نوبت عید

Чашм бар роҳи ҳилоли шавол

چشم بر راه هلال شوال

Мӯҳтасиб , баста дар майкадаҳо ;

محتسب، بسته در میکده ها؛

Зада бар ҳар дар аз оҳани ақФол

زده بر هر در از آهن اقفال

Пери майхона , зи андӯҳи хумор ;

پیر میخانه، ز اندوه خمار؛

Мондаи ошуфтаи дилу шефтаи ҳол

مانده آشفته دل و شیفته حال

МиФрўшон , ҳамаро сомъаҳи кар ;

میفروشان، همه را سامعه کر؛

Бодаи навашон , ҳамаро нотиқаи лол

باده نوشان، همه را ناطقه لال

Бардаи раъша , ҳаракат аз раққос ;

برده رعشه، حرکت از رقاص؛

Бастаи хамёза , забони қўол

بسته خمیازه، زبان قوال

зи хумори омадаи сарҳо бсдоъ

ز خمار آمده سرها بصداع

зи оташи дил , зада лабҳо тбхол

ز آتش دل، زده لبها تبخال

Шудаи саҷҷодаи кашон , муфтии шаҳр ;

شده سجاده کشان، مفتی شهر؛

Домани афшон , бҳзори астъҷол

دامن افشان، بهزار استعجال

Ҷониби масҷиди одинаи равон

جانب مسجد آدینه روان

Зоҳидии сбҳаҳи бкФ аз дунбол

زاهدان سبحه بکف از دنبال

Гуҳи бмҳроб , паии арзи салоҳ

گه بمحراب، پی عرض صلاح

Гуҳи бмнбр , паии изҳори камол

گه بمنبر، پی اظهار کمال

Рӯй оварда бсди макру фиреб

روی آورده بصد مکر و فریب

Гуфтугӯ карда бсди ғанҷу даллол

گفتگو کرده بصد غنج و دلال

Воъизи масҷид ва , дардии каши шаҳр ;

واعظ مسجد و، دردی کش شهر؛

Он бҳрФи омада ва , ин шудаи лол

آن بحرف آمده و، این شده لال

Дар сар ҳар кас , сад ранги ҳаво ;

در سر هر کس، صد رنگ هوا؛

Дар дил ҳар кас , сад гӯнаи хаёл

در دل هر کس، صد گونه خیال

Шоҳу дарвеш , з даст афганда ;

شاه و درویش، ز دست افگنده ؛

Соғари оинаи гаван , ҷоми суфол

ساغر آینه گون، جام سفال

Ман ки , аз ҷирга ӣ мисатон будам ;

من که، از جرگه ی مستان بودم؛

Бастаи чашм аз назар ва , лаби зи мақол

بسته چشم از نظر و، لب ز مقال

Доштам аз ғами айём , андӯҳ

داشتم از غم ایام، اندوه

Доштам аз ситами чарх , малол ;

داشتم از ستم چرخ، ملال؛

Рафт чандем бтлхӣ , чун умр ;

رفت چندیم بتلخی، چون عمر؛

Монад чандем бсхтӣ , чун ҳол

ماند چندیم بسختی، چون حال

Риндӣ аз гӯша ӣ майхонаи ниҳон

رندی از گوشه ی میخانه نهان

Гуфт : мхрўши зи андӯҳу манол

گفت: مخروش ز اندوه و منال

Гузарад умр , на бар як ойин ;

گذرد عمر، نه بر یک آیین؛

Гузарад ҳол , на бар як минвол

گذرد حال، نه بر یک منوال

Анқарибаст ки авзоъи ҷаҳон

عنقریب است که اوضاع جهان

Гардад аз сари фалаки ҳоли баҳол

گردد از سر فلک حال بحال

Дард дармон шавад , андӯҳи нишот ;

درد درمان شود، اندوه نشاط؛

Ранҷ роҳат шавад , идбори иқбол

رنج راحت شود، ادبار اقبال

Шаб шавад рӯз ва , дигар даии наврӯз ;

شب شود روز و، دگر دی نوروز؛

Ғам шавад айш ва , дигар ҳиҷри висол

غم شود عیش و، دگر هجر وصال

Ман азин мужда баҷо оварадам

من ازین مژده بجا آوردم

Саҷда ӣ шукри худои мутаъол

سجده ی شکر خدای متعال

Гашта дар зовия ӣ сабри муқӣм

گشته در زاویه ی صبر مقیم

То барояд кӣми ахтари зу бол ? !

تا برآید کیم اختر ز و بال؟!

Понздаҳи рӯз чу аз моҳ бирафт

پانزده روز چو از ماه برفت

Сесад ва шаст чу бигузашт зи сол

سیصد و شصت چو بگذشت ز سال

Зад дар айвони ҳамл , шоҳи нуҷум

زد در ایوان حمل، شاه نجوم

Такя бар тахти бсди истиқлол

تکیه بر تخت بصد استقلال

Бамёни баста , басар биниҳода

بمیان بسته، بسر بنهاده

Камари давлату тоҷи иқбол

کمر دولت و تاج اقبال

Рафтаи гул , аз чаманаш бар сари роҳ

رفته گل، از چمنش بر سر راه

Карда сарву саманаши истиқбол

کرده سرو و سمنش استقبال

Яъне аз фари каллаи гӯша ӣ гул

یعنی از فر کله گوشه ی گل

Ёфта лашкари даии истисол

یافته لشکر دی استیصال

Чатри афрохтаи товуси баҳор

چتر افراخته طاووس بهار

Гул фишон ранги брнг аз Перуи бол

گل فشان رنگ برنگ از پرو بال

Соғари лолау гул , аз майу мл ;

ساغر لاله و گل، از می و مل؛

Ин лаболаб шуда , он моломол

این لبالب شده، آن مالامال

Ғунча , хандон шуда аз абри баҳор ;

غنچه، خندان شده از ابر بهار؛

Сарв , рақсон шуда аз боди шимол

سرو، رقصان شده از باد شمال

Булбул , афшондаи ғубор аз бару дӯш ;

بلبل، افشانده غبار از بر و دوش؛

Фохтаи рехтаи гирд аз пару бол

فاخته ریخته گرد از پر و بال

Рустаи гулҳо , зи тараб , ранги брнг ;

رسته گلها، ز طرب، رنگ برنگ؛

Гашта мурғон , зи шағаб , ҳоли баҳол

گشته مرغان، ز شغب، حال بحال

Арғавон , карда бабри лаъли қабо

ارغوان، کرده ببر لعل قبا

Сарви пӯшидаи забарҷади сари бол

سرو پوشیده زبرجد سر بال

Тофтад сояи бглшн , мурғон

تافتد سایه بگلشن، مرغان

Пар биппар бофтау боли бибол

پر بپر بافته و بال ببال

Ҳам бунафша шуда ва ҳам лола

هم بنفشه شده و هم لاله

Мазҳар рӯй батон аз хату хол

مظهر روی بتان از خط و خال

Дидам охири занами абри баҳор

دیدم آخر زنم ابر بهار

Дидам охир задам боди шимол

دیدم آخر زدم باد شمال

Ғунчаи бушковат , бсди айшу нишот

غنچه بشکفت، بصد عیش و نشاط

Гул бихандед бсди ғанҷу даллол

گل بخندید بصد غنج و دلال

На шукуфааст , ки ҳар нозуки шох ;

نه شکوفه است، که هر نازک شاخ؛

Набӯд барг , ки ҳар тозаи ниҳол ;

نبود برگ، که هر تازه نهال؛

Карда дар даст , зи гавҳари ёра ;

کرده در دست، ز گوهر یاره؛

Баста бар пои зи зумурради халхол ;

بسته بر پا ز زمرد خلخال؛

Ҳол гирданд ҷаҳонро аз нав

حال گرداند جهان را از نو

Ҳоли гардони ҷаҳони нъми улҳол

حال گردان جهان نعم الحال

Фатвои пер Муғон бинвиштанд

فتوی پیر مغان بنوشتند

Ки : баҳор омад ва шуд бодаи ҳалол

که: بهار آمد و شد باده حلال

Дар майхона кушоданд ва , зи хам

در میخانه گشادند و، ز خم

Ҷӯш зад бода , чу аз чашмаи зулол

جوش زد باده، چو از چشمه زلال

Бар дар майкада шудаи пери Муғон

بر در میکده شده پیر مغان

Ҷом бар дасти бФирўзии фол

جام بر دست بفیروزی فال

Кард аз май , ҳамаро сархуш ва гуфт

کرد از می، همه را سرخوش و گفت

Ки : баҳораст ва буд зуҳду бол

که: بهار است و بود زهد و بال

Ашрбўо , злки айши алоҳрор

اشربوا، ذلک عیش الاحرار

Атрбўо , злки хайри алоъмол

اطربوا، ذلک خیر الاعمال

Ин чаҳ фасласт ? зиҳии айшу нишот !

این چه فصل است؟ زهی عیش و نشاط!

Ин чаҳ ҳукмаст ? зиҳии ҷоҳу ҷалол !

این چه حکم است؟ زهی جاه و جلال!

Марҳабои рӯз , ки некӯ шуд рӯз ;

مرحبا روز، که نیکو شد روز؛

Ҳбзои сол , ки фаррух шуд фол

حبذا سال، که فرخ شد فال

Соқӣ , алъиш ; дигар нӯшади рӯз ;

ساقی، العیش؛ دگر نوشد روز؛

Мутриб , алўҷаҳ ; дигар нӯшади сол !

مطرب، الوجه؛ دگر نوشد سال!

Чанд дар қаҳқаҳаи гулҳо , ту малул ? !

چند در قهقهه گلها، تو ملول؟!

Чанд дар замзама ӣ мурғон ва , ту лол

چند در زمزمه ی مرغان و، تو لال

Ту бибин ханда ӣ онон , механд ;

تو ببین خنده ی آنان، میخند؛

Ту шинави нола ӣ эшон , минол

تو شنو ناله ی ایشان، مینال

Ту кафи Мӯсавӣ аз ҷайб барор

تو کف موسوی از جیب برآر

Ҷилваи даҳ соғари хуршеди мисол

جلوه ده ساغر خورشید مثال

Ту дами исавӣ , андари неи дам

تو دم عیسوی، اندر نی دم

Зиндагии даҳ бшҳидони малол

زندگی ده بشهیدان ملال

Мондаи нимӣ дигар аз ма донам

مانده نیمی دگر از مه دانم

Лек баси тнгдлми зини аҳвол

لیک بس تنگدلم زین احوال

Мунтазир чанд ншоинди маро

منتظر چند نشایند مرا

Бомидӣ ки кунем истеҳлол ? !

بامیدی که کنیم استهلال؟!

Сар инсоф надоред , ар на

سر انصاف ندارید، ار نه

Моҳ моҳаст , чаҳ бадар ва чаҳ ҳилол !

ماه ماهست، چه بدر و چه هلال!

намебидиҳ , аввал соласт имрӯз ;

می بده، اول سال است امروز؛

То бшодии гузаронами ҳамаи сол

تا بشادی گذرانم همه سال

Не бизан , нима ӣ моҳаст имшаб ;

نی بزن، نیمه ی ماه است امشب؛

То ҳама моҳ нишинам хушҳол

تا همه ماه نشینم خوشحال

Гарчи ҳаст ва будам , чун дгарон ;

گرچه هست و بودم، چون دگران؛

Сари зуҳду сари тақвои мау сол

سر زهد و سر تقوی مه و سال

Чаканам ? аввал соласт имрӯз

چکنم؟ اول سال است امروز

Соли нави гашти бФирўзии фол !

سال نو گشت بفیروزی فال!

Яъне ороиш фарвардин аст

یعنی آرایش فروردین است

Шоҳид наУмия бинмуд ҷамол

شاهد نامیه بنمود جمال

Чаканам ? нима ӣ моҳаст имшаб ;

چکنم؟ نیمه ی ماه است امشب؛

Кавкаби бахти баромади зи вабол

کوکب بخت برآمد ز وبال

Яъне аз нур фишон машъали моҳ

یعنی از نور فشان مشعل ماه

Гашти равшан , чаҳ сҳорӣ чаҳ ҷибол

گشت روشن، چه صحاری چه جبال

Меҳр рафтааст , зи ғурбати бшрФ ;

مهر رفته است، ز غربت بشرف؛

Ма расидааст , зи нуқсони бкмол

مه رسیده است، ز نقصان بکمال

Нима ӣ моҳ бъшрт кӯшам

نیمه ی ماه بعشرت کوشم

Нимааш чун гузаронадам бмлол

نیمه اش چون گذراندم بملال

Буии гул , партави ма , фасли баҳор

بوی گل، پرتو مه، فصل بهار

Тарафи ҷӯ , соғар май , боди шимол

طرف جو، ساغر می، باد شمال

Гармӣ акнӯн нҳўрм , кӣ бихӯрам ? !

گرمی اکنون نحورم، کی بخورم؟!

Манъам аз бода , хаёлӣаст маҳол !

منعم از باده، خیالی است محال!

Нима ӣ моҳ сиёмаст ,у гузашт

نیمه ی ماه صیام است، و گذشت

Понздаҳи рӯзи зи умрами бклол

پانزده روز ز عمرم بکلال

Понздаҳи рӯз дигар сабр кунам ?

پانزده روز دگر صبر کنم؟

Бксолти гузаронами аҳвол ? !

بکسالت گذرانم احوال؟!

Ту бигӯ ! умр маро кист змон ? !

تو بگو! عمر مرا کیست ضمان؟!

Ту бигӯ : кор маро чист мол ? !

تو بگو: کار مرا چیست مآل؟!

Чун гузорами қадаҳ аз даст кунун

چون گذارم قدح از دست کنون

Ки намояди маи шаволи ҷамол ? !

که نماید مه شوال جمال؟!

Ҳама кас донад ва , ман низ , ки нест

همه کس داند و، من نیز، که نیست

Партави бадар кам аз нури ҳилол

پرتو بدر کم از نور هلال

Хосса , вақте ки диҳад коса ӣ бадар

خاصه، وقتی که دهد کاسه ی بدر

Ёдам аз ҷоми каф баҳр навол

یادم از جام کف بحر نوال

Гули гулзори сиёдат , Аҳмад

گل گلزار سیادت، احمد

Ки зи боғи шарафаши рустаи ниҳол

که ز باغ شرفش رسته نهال

Маркази доира ӣ ъзу ъло

مرکز دایره ی عز و علا

Офтоби фалаки ҷоҳу ҷалол

آفتاب فلک جاه و جلال

Онкӣ карданд маони номаш ро

آنکه کردند مهان نامش را

Сабт дар дафтари арбоби камол

ثبت در دفتر ارباب کمال

То ба одам , бхлоФти ансоб ;

تا به آدم، بخلافت انساب؛

То ба ҳаввои бшроФти ансол

تا به حوا بشرافت انسال

эй маи ойӣна ӣ хуршеди ойин

ای مه آیینه ی خورشید آیین

эй Фаридуни фари ҷамшеди ҷамол

ای فریدون فر جمشید جمال

Пеши байн буд Сикандар , каз пеш

پیش بین بود سکندر، کز پیش

Сохт ойӣна ба неруии хаёл

ساخت آیینه به نیروی خیال

Ки бкФ гирад ва дар вай бинад

که بکف گیرد و در وی بیند

Аз рухи меҳри мисолати тимсол

از رخ مهر مثالت تمثال

Дили ту , баҳрӣ ва ; баҳри маввоҷ !

دل تو، بحری و؛ بحر مواج!

Кафи ту , абрӣ ва , абри ҳтол !

کف تو، ابری و، ابر هطال!

Пар аз он , гавҳари тамкину хирад ;

پر از آن، گوهر تمکین و خرد؛

Сабзи азин кишти омонӣу омол

سبز ازین کشت آمانی و آمال

Гашта то дасти атои ту дароз

گشته تا دست عطای تو دراز

Дасти кӯтаҳ шудаи соили зи савол

دست کوته شده سایل ز سؤال

зи тугар кӣса ӣ кон , коса ӣ баҳр ;

ز تو گر کیسه ی کان، کاسه ی بحر؛

Шуд тиҳӣ аз зару холии зи лол

شد تهی از زر و خالی ز لآل

Кӣсау коса ӣ мардум пар шуд

کیسه و کاسه ی مردم پر شد

эй ту кони карам ва баҳр навол

ای تو کان کرم و بحر نوال

Пеши азин ҳотаму рустами бҷҳон

پیش ازین حاتم و رستم بجهان

Мисли аз ҷӯад ва шуҷоат шуд вҳол

مثل از جود و شجاعت شد وحال

ӯ бахил ва , ту ҷаводии бмсл ;

او بخیل و، تو جوادی بمثل؛

ӯ ҷбон ва , ту шуҷоъии бмсол !

او جبان و، تو شجاعی بمثال!

Тай шуд афсона ӣ ҳотам , чун баст ;

طی شد افسانه ی حاتم، چون بست؛

Дасти ҷӯади ту дар кохи савол

دست جود تو در کاخ سؤال

Кам шуд овоза ӣ рустам , чун хаст

کم شد آوازه ی رستم، چون خست

Теғи разм ту бирав дӯши риҷол

تیغ رزم تو برو دوش رجال

Чун гушойии бҷҳони дасти сахо

چون گشایی بجهان دست سخا

Чун барории зи миёни теғи қаттол

چون برآری ز میان تیغ قتال

Мън хандад , бкаҳ ? - бар ҳотами тай !

معن خندد، بکه؟ - بر حاتم طی!

Сом гиряд , бкаҳ ? - бар рустами зол !

سام گرید، بکه؟ - بر رستم زال!

На сулаймонӣ ва , дар амну амон

نه سلیمانی و، در امن و امان

Ваҳшу тайр аз ту бФирўзии фол

وحش و طیر از تو بفیروزی فال

Ҳама аз матбахи ту , ротбаҳи хор

همه از مطبخ تو، راتبه خوار

Ҳама дар соя ӣ ту фориғи бол

همه در سایه ی تو فارغ بال

Нисбати нусха ӣ арбоби дувал

نسبت نسخه ی ارباب دول

Ҳасбати дафтари арбоби камол

حسبت دفتر ارباب کمال

Чун шӯй , паии сайри водии фикр ;

چون شوی، پی سیر وادی فکر؛

Чун шӯй , ғӯтаи вари баҳри хаёл

چون شوی، غوطه ور بحر خیال

Гавҳар аз назм ту уфтад зи низом

گوهر از نظم تو افتد ز نظام

Ахтар аз наср ту уфтад бўбол !

اختر از نثر تو افتد بوبال!

Буд агар саҳар дар исломи ҳаром

بود اگر سحر در اسلام حرام

Гашт аз калаки ту имрӯзи ҳалол

گشت از کلک تو امروز حلال

Баҳри ороиши базмати шабу рӯз

بهر آرایش بزمت شب و روز

Баҳри тазйини бисотати мау сол

بهر تزیین بساطت مه و سال

Оҷ , фили оўрдў ; анбар , гов ;

عاج، فیل آوردو؛ عنبر، گاو؛

Шаҳд , наҳл оварад ва ; мушкили ғизол !

شهد، نحل آورد و؛ مشکل غزال!

Хор гул оварад ва , карами ҳарир ;

خار گل آورد و، کرم حریر؛

Кӯҳ баҳр оварад ва , баҳри лол !

کوه بحر آورد و، بحر لآل!

Чун хами ореи бкмон аз паии сайд

چون خم آری بکمان از پی صید

Ларза уфтад бсҳорӣу ҷибол

لرزه افتد بصحاری و جبال

Гуҳи сӯии кӯҳ бароне абраш ;

گه سوی کوه برانی ابرش؛

Гуҳи сӯии дашти ҷаҳонии зибол

گه سوی دشت جهانی زیبال

Ҳам гушойии гиреҳ , аз шохи гавазн

هم گشایی گره، از شاخ گوزن

Ҳам рибои нигаҳ , аз чашми ғизол

هم ربایی نگه، از چشم غزال

Рӯз шона занад ва , шаби хорад

روز شانه زند و، شب خارد

зи эҳтисобати ҳамаи моҳу ҳамаи сол

ز احتسابت همه ماه و همه سال

Зулфи ҳқор , уқоб аз чнгл

زلف حقار، عقاب از چنگل

Пушти оҳӯи барра , шер аз чангол

پشت آهو بره، شیر از چنگال

Чун бабандӣ бкмри теғи зафар ;

چون ببندی بکمر تیغ ظفر؛

Чун нишинии бсрири иқбол

چون نشینی بسریر اقبال

Бдёри адами оранди арвоҳ

بدیار عدم آرند ارواح

Рӯй аз бими ту , пеш аз оҷол

روی از بیم تو، پیش از آجال

Срқдм карда , бпобўс оянд ;

سرقدم کرده، بپابوس آیند؛

Пеш аз ваъда , зи арҳоми атфол

پیش از وعده، ز ارحام اطفال

Буд аз гурзи ту ҳангоми набард

بود از گرز تو هنگام نبرد

Буд аз тири ту дар вақти ҷидол

بود از تیر تو در وقت جدال

Джъи душман , бетонаши прўизн ;

دژع دشمن، بتنش پرویزن؛

Сипари хасм , бадасташи ғарбол

سپر خصم، بدستش غربال

На наҳангии ту ва , дар сафи масоф

نه نهنگی تو و، در صف مصاف

На палангии ту ва , дар дашти қаттол

نه پلنگی تو و، در دشت قتال

Чун зании гурзи бФрқи шҷъон

چون زنی گرز بفرق شجعان

Чун кашӣ теғ биравӣ ибтол

چون کشی تیغ بروی ابطال

Хоки пӯшад бар онон , дар дам ;

خاک پوشد بر آنان، در دم؛

Хӯн бишӯяд тани ӣнони фии улҳол

خون بشوید تن اینان فی الحال

Ғарази онро ки фиристӣ ту бнор

غرض آن را که فرستی تو بنار

Хоки ҳаффор буд , хӯни ғассол

خاک حفار بود، خون غسال

Рӯзи ҳиҷо , ду сипоҳ аз ду тараф

روز هیجا، دو سپاه از دو طرف

Саф чу банданд паии ҷангу ҷидол

صف چو بندند پی جنگ و جدال

Бод дар ноӣ даманд ное

باد در نای دماند نایی

Чӯб бар табли навозади тбол

چوب بر طبل نوازد طبال

Теғ аз оби براردи тӯфон

تیغ از آب برآرد طوفان

Гурз аз хоки براردи зилзол

گرز از خاک برآرد زلزال

Теғ бар каф , чу миёни ду сипоҳ

تیغ بر کف، چو میان دو سپاه

Рахши тозии бҳзори истиқлол

رخش تازی بهزار استقلال

Набарди ҷони зи миёни хасм , магар

نبرد جان ز میان خصم، مگر

Кунад аз Рахши ту воми астъҷол

کند از رخش تو وام استعجال

Марҳабои Рахши бпоёни гирдат

مرحبا رخش بپایان گردت

Ки бигардаш нарасад пайки хаёл

که بگردش نرسد پیک خیال

Ҳбзо , ашҳби гардуни сират ;

حبذا، اشهب گردون سیرت؛

Ки самаши бадар буд , наъли ҳилол

که سمش بدر بود، نعل هلال

Дар равиш , тундтар аз абри баҳор ;

در روش، تندتر از ابر بهار؛

Дар сукӯн ; сахт аз санги ҷибол

در سکون؛ سخت از سنگ جبال

Аз ҳамаи айби барӣ , сам то гӯш ;

از همه عیب بری، سم تا گوش؛

Рашки фармои парӣ , дам то ёл

رشک فرمای پری، دم تا یال

Шӯхи чашмӣ , ки анонаш чу диҳӣ

شوخ چشمی، که عنانش چو دهی

Сӯии ҳомӯн , зи паии сайди ғизол

سوی هامون، ز پی صید غزال

Чашм бар сайди ниФгндаҳ ҳануз

چشم بر صید نیفگنده هنوز

Уфтадаш хайли ғизол аз дунбол

افتدش خیل غزال از دنبال

БхлоФи равиши хинги фалак

بخلاف روش خنگ فلک

Гар кунӣ гарми анонаши фии улҳол

گر کنی گرم عنانش فی الحال

БқФо рӯй наёварда кунад

بقفا روی نیاورده کند

Мозии аввали қадамаши истиқбол

ماضی اول قدمش استقبال

Рӯй бар пои самандати молам

روی بر پای سمندت مالم

Ки кунам ҷурми забонро помол

که کنم جرم زبان را پامال

Ман кӣм , то шавамат васфнигор ? !

من کیم، تا شومت وصف نگار؟!

Ман кӣм , то шавамат мадҳи сгол ? !

من کیم، تا شومت مدح سگال؟!

Ннгорнд , бнохни дафтар ;

ننگارند، بناخن دفتر؛

Нишморанд ба ангушти раммол

نشمارند به انگشت رمال

Ҳрз ҷон бошад ,у тъўизи танат

حرز جان باشد، و تعویذ تنت

Дами ақтоб ва , дуои абдол

دم اقطاب و، دعای ابدال

Буд ошуфтагар ин назм , маранҷ ;

بود آشفته گر این نظم، مرنج؛

Ҳасани ихлоси нигар , сидқи мақол

حسن اخلاص نگر، صدق مقال

Буд аз сидқ , бигӯаш Аҳмад

بود از صدق، بگوش احمد

Хуштар аз шини касон , сини балол

خوشتر از شین کسان، سین بلال

Соҳбо , оҳи зи даҳри ғаддор ;

صاحبا، آه ز دهر غدار؛

Сарвро , дод зи чархи қаттол

سرو را، داد ز چرخ قتال

Ки маро карда қарин , давр аз ту

که مرا کرده قرین، دور از تو

Бағаму меҳнату андӯҳу малол

بغم و محنت و اندوه و ملال

Вақт тангаст , вагарнаи ғами хеш

وقت تنگ است، وگرنه غم خویش

Арз мекардам агар буд маҷол

عرض میکردم اگر بود مجال

Чаканами оҳ ? ! дилами нанг ва намонад ;

چکنم آه؟! دلم ننگ و نماند؛

Муҳаррамии ғайри ту фархундаи хисол !

محرمی غیر تو فرخنده خصال!

Хомау нома бадаст оварадам

خامه و نامه بدست آوردم

Балки тафсили даҳуми шарҳи малол

بلکه تفصیل دهم شرح ملال

Дид чун тарки адаб дар тафсил

دید چون ترک ادب در تفصیل

Хирадам гуфт ки : иҷмоли иҷмол

خردم گفت که: اجمال اجمال

Суханаш чун ба адаби мақрун буд

سخنش چون به ادب مقرون بود

Ҳам боҷамол навиштам аҳвол

هم باجمال نوشتم احوال

К-эии хрдпишаҳ ӣ инсофи ойин

کای خردپیشه ی انصاف آیین

Кат дар иқлӣм ҳунар нест ҳам?ил

کت در اقلیم هنر نیست همال

Аз ватан , рахти бғрбти барадам

از وطن، رخت بغربت بردم

Муддати ҳиҷр , фузун шуд зи се сол

مدت هجر، فزون شد ز سه سال

На касе хонд , зи меҳрами бўтн ;

نه کسی خواند، ز مهرم بوطن؛

На касе кард , расӯлии ирсол

نه کسی کرد، رسولی ارسال

Бози ҳуби ватан аз ёд нарафт

باز حب وطن از یاد نرفت

Нестам аз аҳли ватан биҳдаҳ на?ил

نیستم از اهل وطن بیهده نال

Худ ҳукм бош , ки ҳикмати бодо ;

خود حکم باش، که حکمت بادا؛

Умр то кӣ гузаронами бмлол ? !

عمر تا کی گذرانم بملال؟!

Карда ман номаи равони моҳи бмоаҳ

کرده من نامه روان ماه بماه

Бўтни омадаи ман соли бсол

بوطن آمده من سال بسال

На ҳарифӣ шавадам нома нигор

نه حریفی شودم نامه نگار

На рафиқӣ кунадам пурсиши ҳол

نه رفیقی کندم پرسش حال

Бҷгри михлдм , хори фироқ ;

بجگر میخلدم، خار فراق؛

Вар на хуши мигзронми аҳвол

ور نه خوش میگذرانم احوال

Даст бардоштаам , аз зару сим

دست برداشته ام، از زر و سیم

Чашм пӯшидаам , аз молу манол

چشم پوشیده ام، از مال و منال

Ҳасратам нест , ба афзӯнии ҷоҳ

حسرتم نیست، به افزونی جاه

Рағбатам нест , ба бисёре мол

رغبتم نیست، به بسیاری مال

Дар дилам нест ,у ллаҳи алҳмд

در دلم نیست، و لله الحمد

Ғаму андеша ӣ фарзанду аёл

غم و اندیشه ی فرزند و عیال

Арзи сирват , ғаразам нест , вале

عرض ثروت، غرضم نیست، ولی

Шукр неъмат кунам аз бими завол

شکر نعمت کنم از بیم زوال

Нагзарад гарчи зи биқдрии ман

نگذرد گرچه ز بیقدری من

Суҳбатами аҳли ватанро бхёл

صحبتم اهل وطن را بخیال

Лек ман кардаам , ва боз кунам

لیک من کرده ام، و باز کنم

Васлашонро зи худованди савол

وصلشان را ز خداوند سؤال

Ним шаби хезам ва бурдорам даст

نیم شب خیزم و بردارم دست

К-эии худованди Карими мутаъол !

کای خداوند کریم متعال!

Буд оё ки сроиди шаби ҳиҷр ? !

بود آیا که سرآید شب هجر؟!

Буд оё ки расад рӯзи висол ? !

بود آیا که رسد روز وصال؟!

Бо ҳарифон биншинем ва кунем

با حریفان بنشینیم و کنیم

Хотирии хуши бҷўобу бсؤол

خاطری خوش بجواب و بسؤال

Қиблаи гоҳо , шудаи ҳангоми дуо ;

قبله گاها، شده هنگام دعا؛

Бдъо карда қабули истиқбол

بدعا کرده قبول استقبال

Бод эй насли шаҳон , дар ҳамаи вақт ;

باد ای نسل شهان، در همه وقت؛

Бод эй ҷони ҷаҳон , дар ҳамаи ҳол ;

باد ای جان جهان، در همه حال؛

Шаҳд дар комат ва , шоҳиди бкнор ;

شهد در کامت و، شاهد بکنار؛

Роҳ дар ҷомат ва , райҳони бсФол !

راح در جامت و، ریحان بسفال!

Айши бодат , ҳамаи субҳу ҳамаи шом

عیش بادت، همه صبح و همه شام

Иди бодат , ҳамаи моҳу ҳамаи сол !

عید بادت، همه ماه و همه سال!