Шоҳои зи коса ӣ сари душман , шароби хоҳ ;
شاها ز کاسه ی سر دشمن، شراب خواه؛
Вази бонги кӯси фатҳ , навой рубоби хоҳ
وز بانگ کوس فتح، نوای رباب خواه
Чун шоҳбоз , аз пари Кебекони утоқаи зан
چون شاهباز، از پر کبکان اتاقه زن
Чун шарзаи шер , аз дили гӯрони кабоби хоҳ
چون شرزه شیر، از دل گوران کباب خواه
Аз лаъл , онкии оби зи минои Хизри рехт ;
از لعل، آنکه آب ز مینای خضر ریخت؛
То шӯеи он лабон май олӯда , оби хоҳ
تا شویی آن لبان می آلوده، آب خواه
Вази ҷазаъ , онкии хоби зи чашми ғизоли барад
وز جزع، آنکه خواب ز چشم غزال برد
Аз ранҷи роҳ , то шӯии осӯдаи хоби хоҳ
از رنج راه، تا شوی آسوده خواب خواه
Бо тоҷу тахт , байъати эҳсон ва дод даҳ
با تاج و تخت، بیعت احسان و داد ده
Бо ақлу бахт , нисбати шебу шабоби хоҳ
با عقل و بخت، نسبت شیب و شباب خواه
Маҳҷӯба ӣ ҷалол , ки мхтўбаҳ ӣ ту шуд
محجوبه ی جلال، که مخطوبه ی تو شد
Дар ҳиҷлааш , зи ҳоҷиби ин на ҳиҷоби хоҳ
در حجله اش، ز حاجب این نه حجاب خواه
Манъи фасоди даҳр , зи сайф сқил кун
منع فساد دهر، ز سیف صقیل کن
Дафъи ?хитои чарх , зи рои савоби хоҳ
دفع خطای چرخ، ز رای صواب خواه
Бар дӯши ҳалам , бори ғанӣу фақири каш ;
بر دوش حلم، بار غنی و فقیر کش؛
Вази дасти лутф , парвариши шайху шоби хоҳ !
وز دست لطف، پرورش شیخ و شاب خواه!
Хоки ситами шиори ббизў , ҷиҳоди дон ;
خاک ستم شعار ببیزو، جهاد دان؛
Хӯни гуноҳкор , бирез ва , савоби хоҳ !
خون گناهکار، بریز و، ثواب خواه!
Хон карам мапуаш , зи ғавғои ҳосидон ;
خوان کرم مپوش، ز غوغای حاسدان؛
Гӯши сипеҳри пари зи танини збоби хоҳ !
گوش سپهر پر ز طنین ذباب خواه!
Ғабнаст , сари бтоҷ каён оядат фурӯд ;
غبن است، سر بتاج کیان آیدت فرود؛
эй соя ӣ худо , калла аз офтоби хоҳ !
ای سایه ی خدا، کله از آفتاب خواه!
Гар кишварии хароб , раседат зи дигарон ;
گر کشوری خراب، رسیدت ز دیگران؛
Обод кун чу Хизраш ва , ганҷ аз хароби хоҳ !
آباد کن چو خضرش و، گنج از خراب خواه!
То барқи дида , кишти раоёи бпрўрӣ ;
تا برق دیده، کشت رعایا بپروری؛
Аз зилли чатр , бар сари олами саҳоби хоҳ !
از ظل چتر، بر سر عالم سحاب خواه!
Гар дар замона ӣ ту кунад соилии ҳарис ,
گر در زمانه ی تو کند سایلی حریص،
Аз дайгарии савол ; зи ҷавдат , ҷавоби хоҳ !
از دیگری سؤال؛ ز جودت، جواب خواه!
Ҳар ҷои фитода бепару пои Кебеку оҳӯе ,
هر جا فتاده بی پر و پا کبک و آهویی،
Бинӣ ; дар обсФаҳ ӣ девони ҳисоби хоҳ
بینی؛ در آبصفه ی دیوان حساب خواه
Аз ҷинси боз , бо нохуну минқору каҷи талаб ;
از جنس باز، با ناخن و منقار و کج طلب؛
Вази навъи шер , панҷау дандони ноби хоҳ
وز نوع شیر، پنجه و دندان ناب خواه
Гар хасми бади раги ту , зи ҳукми ту сар кашад
گر خصم بد رگ تو، ز حکم تو سر کشد
Бар гарданаши ҳам аз раги гардани таноби хоҳ
بر گردنش هم از رگ گردن طناب خواه
Дории муаззаб , аҳли ҳасадро зи рашки адл
داری معذب، اهل حسد را ز رشک عدل
Пайвастаи зини равиши ҳамаро дар азоби хоҳ
پیوسته زین روش همه را در عذاب خواه
Гар бар фурӯзад оташи намруди душманат
گر بر فروزد آتش نمرود دشمنت
Ту чун халил , аз оя ӣ раҳмати хитоби хоҳ
تو چون خلیل، از آیه ی رحمت خطاب خواه
Чун зи обрӯии фахр башар гирад антФо
چون ز آبروی فخر بشر گیرد انطفا
Гӯи бўлҳби зи оташи кини илтиҳоби хоҳ
گو بولهب ز آتش کین التهاب خواه
Муҳтоҷи боҷи нестӣ , аммо зи рӯму рӯс
محتاج باج نیستی، اما ز روم و روس
Тавқу камар , зи баҳри Фҳўду клоби хоҳ
طوق و کمر، ز بهر فهود و کلاب خواه
Тарки фалак , чу бо ту ҷадал сар кунад ; мапӣч !
ترک فلک، چو با تو جدل سر کند؛ مپیچ!
Поёни кори рустаму афросйоби хоҳ !
پایان کار رستم و افراسیاب خواه!
Ноед туро бмъркаҳ , ҳар каси рух ту дид ;
ناید تو را بمعرکه، هر کس رخ تو دید؛
Ҳар гуҳ кунӣ азимати майдон , ниқоби хоҳ !
هر گه کنی عزیمت میدان، نقاب خواه!
Бар гардани адуи Фгнӣ чун хами каманд
بر گردن عدو فگنی چون خم کمند
Аз бозувони ду ришта , тавон хоҳу тоби хоҳ !
از بازوان دو رشته، توان خواه و تاب خواه!
Сайли фано , бикушт аду то кунӣ равон ;
سیل فنا، بکشت عدو تا کنی روان؛
Аз ақтрони тиру камон , фатҳи боби хоҳ !
از اقتران تیر و کمان، فتح باب خواه!
То чашми бад бтир бидӯзӣ , з рӯй малик ;
تا چشم بد بتیر بدوزی، ز روی ملک؛
Оҳани зи санги хорау пар аз уқоби хоҳ
آهن ز سنگ خاره و پر از عقاب خواه
Аз тишнагӣ , чу ханҷарати оради забони бурун ;
از تشنگی، چو خنجرت آرد زبان برون؛
Аз хӯни сарди душмани бадхоҳи оби хоҳ
از خون سرد دشمن بدخواه آب خواه
Дар баҳри хӯн , чу ғӯтаи диҳии хасмро бтиғ ;
در بحر خون، چو غوطه دهی خصم را بتیغ؛
Бинишон зи дръи мавҷ ва , зи худаш ҳубоби хоҳ !
بنشان ز درع موج و، ز خودش حباب خواه!
Як рӯз , теғ бар каш ва , аз пайкарони сарон
یک روز، تیغ بر کش و، از پیکران سران
Ҳафтод сола қӯт насуру зӣоби хоҳ !
هفتاد ساله قوت نسور و ذئاب خواه!
Аз хасм сахт кӯш гарони ҷон , бурузи ҷанг ;
از خصم سخت کوش گران جان، بروز جنگ؛
Бинӣ агар диранг , зи умраши шитоби хоҳ !
بینی اگر درنگ، ز عمرش شتاب خواه!
То теғи зарнигор , бар ореи зи дасти хур ;
تا تیغ زرنگار، بر آری ز دست خور؛
Бар Рахши нилгун , зи маи нави рикоби хоҳ !
بر رخش نیلگون، ز مه نو رکاب خواه!
Наълу самаш , зи азми қтилон , басем гир ;
نعل و سمش، ز عظم قتیلان، بسیم گیر؛
Ёлу дамаш , зи хӯни шаҳидони хизоби хоҳ !
یال و دمش، ز خون شهیدان خضاب خواه!
Зон чори сўлҷон , сари душмани брзмгоаҳ ;
زان چار صولجان، سر دشمن برزمگاه؛
Ғалатон чу гӯй , гоҳи зҳобу аёби хоҳ
غلطان چو گوی، گاه ذهاب و ایاب خواه
Бо завқи фатҳу адл , чу шавқ тараб кунӣ ;
با ذوق فتح و عدل، چو شوق طرب کنی؛
Осӯдаи рӯ , зи соғари зари лаъли ноби хоҳ
آسوده رو، ز ساغر زر لعل ناب خواه
Хуршедро , бмидон , қоими мақоми соз ;
خورشید را، بمیدان، قایم مقام ساز؛
Брҷисро , дар айвон , нойиби мноби хоҳ !
برجیس را، در ایوان، نایب مناب خواه!
То рӯзгори аҳл ҳунар гирад интизом
تا روزگار اهل هنر گیرد انتظام
Дар вазъи чори рукни ҷаҳони инқилоби хоҳ
در وضع چار رکن جهان انقلاب خواه
Яъне бахшаму лутфи худ ва , азму ҳзми хеш ;
یعنی بخشم و لطف خود و، عزم و حزم خویش؛
Табдили нору моءу ҳавоу туроби хоҳ
تبدیل نار و ماء و هوا و تراب خواه
Озар , зи бандагони ту доъӣ давлат аст
آذر، ز بندگان تو داعی دولت است
Шоҳои дуои банда ӣ худ мустаҷоби хоҳ
شاها دعای بنده ی خود مستجاب خواه
Комяш , ғайри гӯша ӣ чашмии з шоҳ нест ,
کامیش، غیر گوشه ی چشمی ز شاه نیست،
Шоҳо , варо бенем нигаҳи комёби хоҳ !
شاها، ورا بنیم نگه کامیاب خواه!
Зад анварии зи муъҷизаи дам , ва бен қасида гуфт
زد انوری ز معجزه دم، و بن قصیده گفت
Гар боварати нмишўд аз вай , китоби хоҳ !
گر باورت نمیشود از وی، کتاب خواه!
Вари назми обдори вай , аз ман талаб кунӣ ;
ور نظم آبدار وی، از من طلب کنی؛
Гӯйанд аҳли донишат : об аз сароби хоҳ !
گویند اهل دانشت: آب از سراب خواه!
Парвози шоҳбоз , ки гуфтат зи съўаҳи ҷӯй ? !
پرواز شاهباز، که گفتت ز صعوه جوی؟!
Овози андалеб , ки гуфт аз ғроби хоҳ ? !
آواز عندلیب، که گفت از غراب خواه؟!
То Зуҳра бидрнг занад нохунии бчнг
تا زهره بیدرنگ زند ناخنی بچنگ
Аз мутрибони замзамаи пиро , рубоби хоҳ !
از مطربان زمزمه پیرا، رباب خواه!
То ҷоми маи зи меҳр , лаболаб кунад сипеҳр ;
تا جام مه ز مهر، لبالب کند سپهر؛
Аз соқёни оинаи симои шароби хоҳ
از ساقیان آینه سیما شراب خواه