Чу меҳри бохтарӣ , ҳамчуи моҳи канъонӣ

چو مهر باختری، همچو ماه کنعانی

Шуд аз фусуни Зулайхои чархи зиндонӣ

شد از فسون زلیخای چرخ زندانی

Бародарони ҳасуд ситорагон доданд

برادران حسود ستارگان دادند

зи даст , Юсуфи хуршедро боризоне

ز دست، یوسف خورشید را بارزانی

Баромад аз уфуқи шарқи ма , чу бен ёмин ;

برآمد از افق شرق مه، چو بن یامین؛

Ҷаҳон чу дида ӣ ёқӯби гашти зулмоне

جهان چو دیده ی یعقوب گشت ظلمانی

Шудам бгўшаҳ ӣ байти алҳзн , дараш бастам ;

شدم بگوشه ی بیت الحزن، درش بستم؛

Ғамин нишаста , бзонўи ниҳодаи пешонӣ

غمین نشسته، بزانو نهاده پیشانی

На равғанӣ , ки диҳад равшании чароғи маро

نه روغنی، که دهد روشنی چراغ مرا

На равзанӣ , ки кунад моҳи партави афшонӣ

نه روزنی، که کند ماه پرتو افشانی

Гуҳии бФкр , каз оғоз шуд чҳо дидӣ

گهی بفکر، کز آغاز شد چها دیدی

Гуҳии бзкр , ки анҷом чун шавад доне ? !

گهی بذکر، که انجام چون شود دانی؟!

Бихоб рафтаи ҳамаи мурғу моҳӣ ва , рафта

بخواب رفته همه مرغ و ماهی و، رفته

Се пос аз шаб ва , ман дар сипоси яздоне

سه پاس از شب و، من در سپاس یزدانی

Садои ҳалқа ӣ дар , ногҳм бигӯаш омад ;

صدای حلقه ی در، ناگهم بگوش آمد؛

Шигифт мондам дар кори худ зи ҳайронӣ

شگفت ماندم در کار خود ز حیرانی

Ки ҳечкас нашиносам ки ним шаби пурсад

که هیچکس نشناسم که نیم شب پرسد

зи ҳоли зори мусулмонӣ , аз мусулмонӣ !

ز حال زار مسلمانی، از مسلمانی!

Вагарна , воми бгрдни зи хоҷа ӣӣ дорам

وگرنه، وام بگردن ز خواجه یی دارم

Ки то саҳар кунадам шаби бҳҷраҳи дарбоне !

که تا سحر کندم شب بحجره دربانی!

Вагарнаи хӯн касе рехта гурехта ам

وگرنه خون کسی ریخته گریخته ام

Ки ҷӯядам бшби тираи адли султонӣ !

که جویدم بشب تیره عدل سلطانی!

Вагарнаи базм шаробаст кулба ӣ тангам

وگرنه بزم شراب است کلبه ی تنگم

Ки по наад асаси онҷо чу дузди пинҳонӣ !

که پا نهد عسس آنجا چو دزد پنهانی!

Ки мезанад бадари ин ҳалқаи ним шаб ё раб ? !

که میزند بدر این حلقه نیم شب یا رب؟!

Ки ном ӯ на фулонӣ буд на баҳамоне !

که نام او نه فلانی بود نه بهمانی!

Асои гирифтаи бкФ , дили тпону пои ларзон ;

عصا گرفته بکف، دل طپان و پا لرزان؛

Сабк шудам сӯии даҳлез бо гарони ҷонӣ

سبک شدم سوی دهلیز با گران جانی

Аёни зи рахна ӣ дар дидам он фурӯғ ки дид

عیان ز رخنه ی در دیدم آن فروغ که دید

Батавр аз қбси он шаб , шаби умронӣ

بطور از قبس آن شب، شبان عمرانی

Чу пеш рафта гушӯдам дар , офтобӣ буд ;

چو پیش رفته گشودم در، آفتابی بود؛

Кашида сари зи гиребони сарви бастоне

کشیده سر ز گریبان سرو بستانی

Маӣ , хаташи ҳабашӣ , ғабғабаши самарқандӣ ;

مهی، خطش حبشی، غبغبش سمرقندی؛

Бутӣ , таниши хутанӣу лабаши бадахшонӣ

بتی، تنش ختنی و لبش بدخشانی

Гирифтаи масти бикдсти шамъи кофурӣ

گرفته مست بیکدست شمع کافوری

Бадасти дигар , минои роҳи райҳонӣ

بدست دیگر، مینای راح ریحانی

Даромад аз дару гуфто : бабанд , чун бастам ;

درآمد از در و گفتا: ببند، چون بستم؛

Каллаи Фгнд ва қабо кунад моҳи канъонӣ

کله فگند و قبا کند ماه کنعانی

Бсҷдаҳи Шукркунон , ман баробараши гӯйӣ

بسجده شکرکنان، من برابرش گویی

Нишаста сонии ёқӯбу Юсуфи сонӣ

نشسته ثانی یعقوب و یوسف ثانی

Чу гарм шуд сараш , аз як ду ҷоми бодаи талх ;

چو گرم شد سرش، از یک دو جام باده تلخ؛

Даромадаши лаби ширини бшкри афшонӣ

درآمدش لب شیرین بشکر افشانی

Чаҳ гуфт ? - гуфт ки : эй ҳамдами абивардӣ ;

چه گفت؟ - گفت که: ای همدم ابیوردی؛

Чаҳ гуфт ? - гуфт ки : эй ҳмзмн ба ширвонӣ

چه گفت؟- گفت که: ای همزمن به شروانی

На длнўозӣ ҳасанаст , инки ороем

نه دلنوازی حسن است، اینکه آرایم

Рух аз шароб , ки ороишӣаст ҷисмонӣ

رخ از شراب، که آرایشی است جسمانی

Туро гузорам , чун хол дар сияҳи рӯзӣ ;

تو را گذارم، چون خال در سیه روزی؛

Туро писандам , чун зулф дар парешоне !

تو را پسندم، چون زلف در پریشانی!

На покбозӣ ишқаст , инки олоем

نه پاکبازی عشق است، اینکه آلایم

Балои бода , ки олоишӣаст рӯҳонӣ !

بلای باده، که آلایشی است روحانی!

Туро ки зоҳиди аҳдӣ , бтоъти андӯзӣ ;

تو را که زاهد عهدی، بطاعت اندوزی؛

Туро ки шуҳра ӣ шаҳрӣ , бпокдомонӣ

تو را که شهره ی شهری، بپاکدامانی

Серум хушаст , бойен сархушат кунам коинк

سرم خوش است، باین سرخوشت کنم کاینک

Қмис Юсуфӣ оварад риҳи раҳмонӣ

قمیص یوسفی آورد ریح رحمانی

Рисондаи накҳати гул , ҳам сабо ва ҳам зи сабо

رسانده نکهت گل، هم صبا و هم ز سبا

Расидаи номаи расони ҳудҳуди сулаймонӣ

رسیده نامه رسان هدهد سلیمانی

Бигуфт ин ва , бмн дод нома ӣ рангин ;

بگفت این و، بمن داد نامه ی رنگین؛

Ки ранг ёфта аз ваии туранҷи гӣлонӣ

که رنگ یافته از وی ترنج گیلانی

Бмҳр , меҳр чу бардоштами зи унвонаш ;

بمهر، مهر چو برداشتم ز عنوانش؛

Шинохтами хати деринаи ёри рӯҳонӣ !

شناختم خط دیرینه یار روحانی!

Кадоми ёр ? ! самиъи алсроирӣ ки зҳўш

کدام یار؟! سمیع السرایری که زهوش

Бигӯаш дили шунӯди розҳои пинҳонӣ !

بگوش دل شنود رازهای پنهانی!

Адиби маҳкама ӣ ақлу ҳикмат , онкӣ равад

ادیب محکمه ی عقل و حکمت، آنکه رود

Баҳри куҷо , занад он малики лофи юнонӣ

بهر کجا، زند آن ملک لاف یونانی

ҲлиФи зуҳд ва , на ҳар ҳади маърӯфӣ

حلیف زهد و، نه هر حد معروفی

АлиФи ишқ ва , на ҳар ишқ , ишқи сунъоне

الیف عشق و، نه هر عشق، عشق صنعانی

Навишта буд пас аз шавқи васлу шиква ӣ ҳиҷр

نوشته بود پس از شوق وصل و شکوه ی هجر

Ки эй даъовӣат аз ҳар мақулаи бурҳонӣ

که ای دعاویت از هر مقوله برهانی

Гузашти умрам , агар чаҳ бнохўшӣ , як чанд ;

گذشت عمرم، اگر چه بناخوشی، یک چند؛

Кунун ҳаме гузарад хуш , бдўлти хонӣ

کنون همی گذرد خوش، بدولت خانی

Туро ки монда кунун тангтар зи ҳам дилу даст

تو را که مانده کنون تنگتر ز هم دل و دست

Ба тангнои Ироқ , ӣнқадар чаҳ меМонӣ ? !

به تنگنای عراق، اینقدر چه میمانی؟!

Агар чаҳ хотираш аз ҳеҷ роҳ накушояд

اگر چه خاطرش از هیچ راه نگشاید

Ҳамаи бухлади барин гирд равад сафоҳонӣ

همه بخلد برین گرد رود صفاهانی

Вале чу рафтан Аҳмад шунидӣ аз бтҳо

ولی چو رفتن احمد شنیدی از بطحا

Чаро ҷнибти ҳиҷрат ба хуй намироне ? !

چرا جنیبت هجرت به خوی نمیرانی؟!

Чаҳ хуй , бнзҳти Миср ва , на Мисри фиръавнӣ ;

چه خوی، بنزهت مصر و، نه مصر فرعونی؛

Чаҳ хуй , бхзрти шом ва , на шоми зулмоне !

چه خوی، بخضرت شام و، نه شام ظلمانی!

Чаҳ хуй ? бимни адолат , мдоини аввал ;

چه خوی؟ بیمن عدالت، مداین اول؛

Чаҳ хуй ? бмимнту амни каъба ӣ сонӣ !

چه خوی؟ بمیمنت و امن کعبه ی ثانی!

Чаҳ хуй , ки дид дар он лолаи рехт чун жола ? !

چه خوی، که دید در آن لاله ریخت چون ژاله؟!

Гули биҳишт , хуй аз хиҷлаташи зи пешонӣ ! !

گل بهشت، خوی از خجلتش ز پیشانی!!

Хусӯси ҳол , ки аз баҳри айши аҳли камол

خصوص حال، که از بهر عیش اهل کمال

Маин муҳандиси иқболи хони хононе

مهین مهندس اقبال خان خانانی

Бсоътӣ ки бар орост давлаташи зи Сауд

بساعتی که بر آراست دولتش ز سعود

Фгнди тарҳи сарои бӯстони рӯҳонӣ

فگند طرح سرا بوستان روحانی

Чаҳ бӯстон , чаҳ саро дидамаш , надидам лек

چه بوستان، چه سرا دیدمش، ندیدم لیک

Дар он қусӯр , қусӯри ошкору пинҳонӣ !

در آن قصور، قصور آشکار و پنهانی!

Ҷузи ин ки , чун ту куҳан булбуляш мебояд ;

جز این که، چون تو کهن بلبلیش میباید؛

Биё ба бустон , эй андалеби бастоне !

بیا به بستان، ای عندلیب بستانی!

Чу шарҳи нома бпоён расед , субҳ дамид ;

چو شرح نامه بپایان رسید، صبح دمید؛

Фишонд мурғи саҳари бол , дар саҳари хуоне

فشاند مرغ سحر بال، در سحر خوانی

зи пеши тоқи равоқи кабӯд , дасти саҳар

ز پیش طاق رواق کبود، دست سحر

Гусаст ришта ӣ қандилҳои нӯронӣ

گسست رشته ی قندیلهای نورانی

Насими субҳ , сари остин бмоаҳ ифшоанд

نسیم صبح، سر آستین بماه افشاند

Бзир парда шуд ин шоҳиди шабистонӣ

بزیر پرده شد این شاهد شبستانی

Хурӯси арш , ба аллоҳи Акбари саҳарӣ ;

خروس عرش، به الله اکبر سحری؛

Бичишам мардум нагузошт хоби шайтонӣ

بچشم مردم نگذاشت خواب شیطانی

Бурҷи хеш , равони гашт чун маи он бимҳр

برج خویش، روان گشت چون مه آن بیمهر

Чу чархи ман зи пеш дар ситораи афшонӣ

چو چرخ من ز پیش در ستاره افشانی

Паии ду гона ӣ раби ягона , зи ашки видоъ

پی دو گانه ی رب یگانه، ز اشک وداع

Вузӯ гирифтаму судами бхоки пешонӣ

وضو گرفتم و سودم بخاک پیشانی

Ҳавоӣ дидан он қаср ва бӯстон кардам

هوای دیدن آن قصر و بوستان کردم

Ғами чунонам дар сина кард ниронӣ

غم چنانم در سینه کرد نیرانی

Задам бдомни боди саҳар , ҳамон дастӣ

زدم بدامن باد سحر، همان دستی

Ки зад бтхтаҳ ӣ киштии ғариқи тӯфонӣ

که زد بتخته ی کشتی غریق طوفانی

Ки эй ту пайки ғарибон , бигӯ бмўлино

که ای تو پیک غریبان، بگو بمولینا

Каз вести пирхрди кӯдаки дабистонӣ

کز وست پیرخرد کودک دبستانی

Ки ончии шарҳи камолу ҷалол хон кардӣ

که آنچه شرح کمال و جلال خان کردی

зи нардбони бсрёи Марв , ки натавонӣ !

ز نردبان بثریا مرو، که نتوانی!

Туро бас ончӣ навиштӣ , зи васфи хонау боғ ;

تو را بس آنچه نوشتی، ز وصف خانه و باغ؛

Дар он ҳдиқаҳи илоҳии бкоми дили Монӣ

در آن حدیقه الهی بکام دل مانی

Ҷавоби номаи ғараз хостам нивисам , лек

جواب نامه غرض خواستم نویسم، لیک

Гирифт дасти марои хома аз забони доне

گرفت دست مرا خامه از زبان دانی

Ки дӯсти лؤлؤи мансур чун фиристодат

که دوست لؤلؤ منثور چون فرستادت

Ба онкии гавҳар манзум биравӣ афшонӣ

به آنکه گوهر منظوم بروی افشانی

Китоб чандам , дар ҳуҷра буд , багушӯдам ;

کتاب چندم، در حجره بود، بگشودم؛

Магари бозн ҳарифон кунам сухани ронӣ

مگر باذن حریفان کنم سخن رانی

зи назми урфӣ ,у шеър камолам омад хуш

ز نظم عرفی، و شعر کمالم آمد خوش

Баҳами киришма ӣ широзӣу сафоҳонӣ

بهم کرشمه ی شیرازی و صفاهانی

Вале чу дошт сари андари канори ман инсоф

ولی چو داشت سر اندر کنار من انصاف

Бҳичи як наздам таъна дар нўохўонӣ

بهیچ یک نزدم طعنه در نواخوانی

Гуҳар , миёни гуҳари рехтам ; кунад шояд

گهر، میان گهر ریختم؛ کند شاید

Дақиқи табъи рафиқони аср , мизоне !

دقیق طبع رفیقان عصر، میزانی!

Барисам ҳадя , чу дидам бпои он ҳоҷиб

برسم هدیه، چو دیدم بپای آن حاجب

Ки рўзкии ду дар он қаср карда дар бонӣ

که روزکی دو در آن قصر کرده در بانی

На тӯҳфаи зебад , асўоби ҳиндӣу рӯмӣ ;

نه تحفه زیبد، اثواب هندی و رومی؛

На армағон сазад , аҷноси баҳрӣу конӣ !

نه ارمغان سزد، اجناس بحری و کانی!

зи ганҷи хотир , дар ҷаии лаболаб аз гавҳар ;

ز گنج خاطر، در جی لبالب از گوهر؛

Ки нанг оядаш , аз лؤлؤӣӣу марҷонӣ

که ننگ آیدش، از لؤلؤئی و مرجانی

Гузидам инак ва , бар даргааш фиристодам

گزیدم اینک و، بر درگهش فرستادم

Ки шуд чу лаъли дилаши хӯни зиришк , хоқонӣ

که شد چو لعل دلش خون زرشک، خاقانی

Агар чаҳ соҳати он бӯстони саро дидан

اگر چه ساحت آن بوستان سرا دیدن

Муборакаст бар ашрофи навъи инсонӣ

مبارک است بر اشراف نوع انسانی

Ва ё ба таҳнияташи армағон фиристодан

و یا به تهنیتش ارمغان فرستادن

Муқарараст бар аснофи инсӣу ҷонӣ

مقرر است بر اصناف انسی و جانی

Вале кунун , чу зи рафтори чархи дулобӣ

ولی کنون، چو ز رفتار چرخ دولابی

Вале кунун , чу зи кирдори бахти зулмоне ,

ولی کنون، چو ز کردار بخت ظلمانی،

На қудратӣ , ки фиристам бизоъати мзҷот

نه قدرتی، که فرستم بضاعت مزجات

На қӯтӣ ки кунам Рахши сайри ҷавлонӣ

نه قوتی که کنم رخش سیر جولانی

Хушам , ки ровии ашъори хешро шинавам

خوشم، که راوی اشعار خویش را شنوم

Бойени қасида дар он базм карда трхонӣ

باین قصیده در آن بزم کرده ترخانی

Ҳамеша то зар ва то симро , зи сирФён

همیشه تا زر و تا سیم را، ز صیرفیان

Ҷаҳонён бгронӣ харанду арзонӣ

جهانیان بگرانی خرند و ارزانی

Бдўстону ҳасудони хони дарин бозор

بدوستان و حسودان خان درین بازار

Гаронӣу сабукии бод ё раби арзонӣ

گرانی و سبکی باد یا رب ارزانی

Табораки аллоҳи азин қасру ҳбзои азин боғ

تبارک الله ازین قصر و حبذا ازین باغ

Ки карда ҳоҷиб ӯ қайсарӣу ризвонӣ

که کرده حاجب او قیصری و رضوانی

Даҳуми сипеҳр буд , на дувуми замини ин қаср ;

دهم سپهر بود، نه دوم زمین این قصر؛

Ки худ муқобил рӯҳонӣаст ҷисмонӣ

که خود مقابل روحانی است جسمانی

Агар сипеҳр нагӯйӣ , ки равшанони сипеҳр

اگر سپهر نگویی، که روشنان سپهر

Кушодаи дида дар онҷои паии нигаҳбонӣ

گشاده دیده در آنجا پی نگهبانی

Нуҳуми биҳишт буд , на дувуми ҷаҳони ин боғ ;

نهم بهشت بود، نه دوم جهان این باغ؛

Бойени нишона , ки ин боқӣаст ва он фонӣ

باین نشانه، که این باقی است و آن فانی

Агар биҳишт нагӯйӣ , ки ҳурёни биҳишт

اگر بهشت نگویی، که حوریان بهشت

Басари давидаи бони бӯстони бмҳмонӣ

بسر دویده بآن بوستان بمهمانی

Чаро чу дасти ситам , пои дев аз онҷои баст ;

چرا چو دست ستم، پای دیو از آنجا بست؛

Агар накарда бар он дар фириштаи дарбоне ? !

اگر نکرده بر آن در فرشته دربانی؟!

Ҳаме чарост дарахташ чу бахти бонии сабз

همی چراست درختش چو بخت بانی سبز

Агар накарда дар он боғи Хизри деҳқонӣ ? !

اگر نکرده در آن باغ خضر دهقانی؟!

Батон хлхӣу дилбарони нўшодӣ

بتان خلخی و دلبران نوشادی

Дар он биҳишт зада дами зи ҳуру ғлмонӣ

در آن بهشت زده دم ز حور و غلمانی

Фурӯғи шамсаи даргоҳи осмони ҷоҳӣ

فروغ شمسه درگاه آسمان جاهی

Чароғи анҷумани ҳоҷибони девонӣ

چراغ انجمن حاجبان دیوانی

Ббзми исои Марям , намӯда хуршедӣ ;

ببزم عیسی مریم، نموده خورشیدی؛

Ббоми ҳафтуми афлок , карда кайвонӣ

ببام هفتم افلاک، کرده کیوانی

Аёни заҳри самарӣ , нақши хома ӣ беҳзод

عیان زهر ثمری، نقش خامه ی بهزاد

Ниҳони баҳри шаҷарӣ , корнома ӣ Монӣ

نهان بهر شجری، کارنامه ی مانی

Бтоки баста , ҳамаи хӯшаҳои парвинӣ ;

بتاک بسته، همه خوشه های پروینی؛

зи хоки руста , ҳамаи лолаҳои нӯъмонӣ !

ز خاک رسته، همه لاله های نعمانی!

Даравгарӣ , ҳама аз обнӯсу сандалу оҷ ;

دروگری، همه از آبنوس و صندل و عاج؛

Назари з диданаши оинаи вори ҳайронӣ

نظر ز دیدنش آینه وار حیرانی

Фараҳи Фзо ва , равони бахши обу чашма ӣ он ;

فرح فزا و، روان بخش آب و چشمه ی آن؛

зи чашми мардуми пинҳон , чу оби ҳайвонӣ !

ز چشم مردم پنهان، چو آب حیوانی!

Бчори фасл , дар анҳори симгуни шабу рӯз

بچار فصل، در انهار سیمگون شب و روز

Равони зи манбаи он баҳр , ҷӯади раббонӣ

روان ز منبع آن بحر، جود ربانی

Дар он ҳёзу ҷадовил , ки бошадаш ҳамаи санг

در آن حیاض و جداول، که باشدش همه سنگ

Булӯру мармару ишбу забарҷади конӣ

بلور و مرمر و یشب و زبرجد کانی

зи нахли водии эмин , ҳаме нишон дода ;

ز نخل وادی ایمن، همی نشان داده؛

Баростии ҳамаи фаввораҳои нӯронӣ

براستی همه فواره های نورانی

Чу чашми маҷнӯн , аз шавқ дар гуҳари пошӣ

چو چشم مجنون، از شوق در گهر پاشی

Чу рӯй Лайлӣ аз шарм дар хуии афшонӣ

چو روی لیلی از شرم در خوی افشانی

Шиновари омадаи Мурғобён дар анҳорш

شناور آمده مرغابیان در انهارش

Чу равшанони фалак , дар мҷраҳи ҷавлонӣ

چو روشنان فلک، در مجره جولانی

Кашида дасти сабо , соябони атласи сабз

کشیده دست صبا، سایبان اطلس سبز

зи баргтар басари шоҳидони бастоне

ز برگ تر بسر شاهدان بستانی

Ҳар он ниҳол ки пӯшидаи рахти наврӯзӣ

هر آن نهال که پوشیده رخت نوروزی

Надода зи озару дай низ тани бърёнӣ

نداده ز آذر و دی نیز تن بعریانی

Баҳри куҷои гузарони аФгнии назар , бинӣ

بهر کجا گذران افگنی نظر، بینی

Баҳри тараф нигарон уфтадат гузар , доне

بهر طرف نگران افتدت گذر، دانی

Ки нақши банди табиӣ , бадасти шопӯрӣ

که نقش بند طبیعی، بدست شاپوری

Ббрдни дил ҳар кас нишаста пинҳонӣ

ببردن دل هر کس نشسته پنهانی

Ббрги барги дарахтони борвар ҳар сӯ

ببرگ برگ درختان بارور هر سو

Кашида сӯрати ширин ба шукри афшонӣ

کشیده صورت شیرین به شکر افشانی

Абири безу гҳрриз , рӯзу шаби онҷо ;

عبیر بیز و گهرریز، روز و شب آنجا؛

Чаҳ боди фарвардинӣ , чаҳ абри Нитсаоне !

چه باد فروردینی، چه ابر نیسانی!

Магари се гонаи маволедро яке карданд

مگر سه گانه موالید را یکی کردند

Дар он ҳдиқаҳ ки бодои ббонии арзонӣ

در آن حدیقه که بادا ببانی ارزانی

Бхоки ҷомид , ҳамдасти қӯти нбтӣ

بخاک جامد، همدست قوت نبتی

Бичишам номии дмсози рӯҳи ҳайвонӣ

بچشم نامی دمساز روح حیوانی

Касе ки дидаи ҳамаи умри як раҳи он гулзор

کسی که دیده همه عمر یک ره آن گلزار

Барандгар ббҳштш , кашад пушаймонӣ !

برند گر ببهشتش،کشد پشیمانی!

Чаро ки ҷуст дар он роҳ агар ба душворӣ

چرا که جست در آن راه اگر به دشواری

Ҳамеша буд дар ӣнҷои раҳаши босонӣ

همیشه بود در اینجا رهش بآسانی

На хор дар кафи гулчин , зи ҷурми гулчинӣ ;

نه خار در کف گلچین، ز جرم گلچینی؛

На чини бҳоҷби ҳоҷиб , зи халқи дарбоне

نه چین بحاجب حاجب، ز خلق دربانی

Ғараз , гумон накунам ,гар зи аҳли ҳола на ӣӣ

غرض، گمان نکنم، گر ز اهل حاله نه یی

з дидани вази шунидани маҳосинаши доне

ز دیدن وز شنیدن محاسنش دانی

Ки ҳасану санъати ин қаср ва боғ натавон ёфт

که حسن و صنعت این قصر و باغ نتوان یافت

Бичишаму гӯш , ки ваҷдонеаст ваҷдоне

بچشم و گوش، که وجدانی است وجدانی

Ҳаммому тӯтии он қаср , аз хуши овозӣ

حمام و طوطی آن قصر، از خوش آوازی

Тзрўи булбул ва он боғ , аз хуши алҳонӣ

تذرو بلبل و آن باغ، از خوش الحانی

Нукоти ҳасан , нишон дода дар нўосозӣ ;

نکات حسن، نشان داده در نواسازی؛

Збўри ишқ , баён карда дар нўохўонӣ ;

زبور عشق، بیان کرده در نواخوانی؛

Чигуна бар сари бонии Фгндаҳи сояи ҳама

چگونه بر سر بانی فگنده سایه همه

Бадасташ ар набӯд хотами сулаймонӣ

بدستش ار نبود خاتم سلیمانی

Маин сулола ӣ маҷду ҷалол , Аҳмади хон

مهین سلاله ی مجد و جلال، احمد خان

Смин дар садафи Муртазои қлихонӣ

ثمین در صدف مرتضی قلیخانی

Ки ӯст афзали махлуқи хилқати башарӣ

که اوست افضل مخلوق خلقت بشری

Ки ӯст аҳсани тақвими халқи инсонӣ

که اوست احسن تقویم خلق انسانی

Ба бар буриш , ҳар зарра карда хуршедӣ

به بر برش، هر ذره کرده خورشیدی

Ббҳри ҷўдш , ҳар қатра карда Аммонӣ

ببحر جودش، هر قطره کرده عمانی

Нахуст хост , зи баҳри кафш чу абрқлм ;

نخست خاست، ز بحر کفش چو ابرقلم؛

зи лавҳи аҳли карами шасти номи Қоонӣ

ز لوح اهل کرم شست نام قاآنی

Талаби шимурдаи бахуди ҳатм , ҳотами тоӣӣ

طلب شمرده بخود حتم، حاتم طائی

Тамаъи навишта ӣ бахуди хатм , мъни шайбонӣ

طمع نوشته ی بخود ختم، معن شیبانی

Ба Нӯҳ , Нӯҳи кунон , халқ мегирист ки шуд

به نوح، نوح کنان، خلق میگریست که شد

зи боди фитнаи заминро сафинаи тӯфонӣ

ز باد فتنه زمین را سفینه طوفانی

Кунун зи лангари адлаш , ҷаҳони биҳамдиллоҳ

کنون ز لنگر عدلش، جهان بحمدالله

Наҷот ёфта аз чори мавҷи арконе

نجات یافته از چار موج ارکانی

Ҳамон Асоӣ кулемаст , теғи хунхораш ;

همان عصای کلیم است، تیغ خونخوارش؛

Ки халқро рама кирдор карда чӯпонӣ

که خلق را رمه کردار کرده چوپانی

Чу дар миёни рама , дидаи гурги қибтии ранг ;

چو در میان رمه، دیده گرگ قبطی رنگ؛

Бадасти Мӯсавӣ аш карда теғи събонӣ !

بدست موسوی اش کرده تیغ ثعبانی!

Бакор ҳукм науфтода мушкилӣ ӯ ро

بکار حکم نیفتاده مشکلی او را

Ҷузи инки ҳақ гузоранд бар ӯ босонӣ

جز اینکه حق گذارند بر او بآسانی

На афв ӯ нигарад дар хиёнати хоин

نه عفو او نگرد در خیانت خائن

На адл ӯ гузарад , аз ҷинояти ҷонӣ

نه عدل او گذرد، از جنایت جانی

Ббоғ чун нигарад ҳифз ӯ бнотўрӣ

بباغ چون نگرد حفظ او بناطوری

Броғ чун гузарад мо пас ӯ бчўпонӣ

براغ چون گذرد ما پس او بچوپانی

БФрқ съўаҳ кунад чанги боз , шонаи кашӣ

بفرق صعوه کند چنگ باز، شانه کشی

Бком барра кунад ноби шери пастоне

بکام بره کند ناب شیر پستانی

Бпости рояти ислом аз саломат ӯ

بپاست رایت اسلام از سلامت او

Худо кунад нафитад рахна дар мусулмонӣ

خدا کند نفتد رخنه در مسلمانی

Ғарази нигориши таърихро навишт озар

غرض نگارش تاریخ را نوشت آذر

Зайди бкоми дарин бўстонсрои бонӣ

زید بکام درین بوستانسرا بانی