Аз даст ман кашид гуҳи аҳди ёри даст

از دست من کشید گه عهد یار دست

Бар ҳеҷ кас наёфт чу ман рӯзгори даст

بر هیچ کس نیافت چو من روزگار دست

Гуфтам : биор даст , ки бандеми аҳди нав

گفتم: بیار دست، که بندیم عهد نو

Бади аҳди байн , надоди бадастами зи ори даст

بد عهد بین، نداد به دستم ز عار دست

Дасти радами бсинаҳи ниҳод , онкӣ шуд қарор

دست ردم به سینه نهاد، آنکه شد قرار

Каз ёрем наад бадали биқрори даст

کز یاریم نهد به دل بیقرار دست

Дар ишқ ӯ , зи панди касонам чаҳ фоида ? !

در عشق او، ز پند کسانم چه فایده

Вақте ки бардаи панҷаи зи ишқами зи кори даст !

وقتی که برده پنجه ز عشقم ز کار دست!

Судӣ , на дар миёна ӣ дарёи ғариқ ро

سودی، نه در میانهٔ دریا غریق را

Зини коблҳӣ дароз кунад аз канори даст

زین که‌ابلهی دراز کند از کنار دست

Хуши онкии пои ниҳоди басарами рӯзи вопасин

خوش آنکه پا نهاد به سرم روز واپسین

Мисоқро диҳеми баҳами моу ёри даст

میثاق را دهیم به هم ما و یار دست

Ман гӯямаш : зи турбати ман , вомгири пой !

من گویمش: ز تربت من، وامگیر پای!

ӯ гуядам : зи доман бар брмдори даст !

او گویدم: ز دامن بر برمدار دست!

Ишқ , оташам бҷон зад ва , акнӯн буд маро ;

عشق، آتشم به جان زد و، اکنون بود مرا

Сад ҷо чунӣ зи оташи таби доғдори даст !

صد جا چو نی ز آتش تب داغدار دست!

Дастам гирифт ва , пой кашид аз серуми табиб ;

دستم گرفت و، پای کشید از سرم طبیب

Мардуми бтънаҳ каз чаҳ кашидат зи кори даст ? !

مردم به طعنه کز چه کشیدت ز کار دست!

Ғофил , каз оташи дилами он дардманд ро

غافل، کز آتش دلم آن دردمند را

Вақте ки дидаи набз , гузидааст мори даст

وقتی که دیده نبض، گزیده است مار دست

Доғаши бхоки барадам ва , сӯзам ки сўздш ;

داغش به خاک بردم و، سوزم که سوزدش

Бигузорадам чу дӯсти бхоки мазори даст

بگذاردم چو دوست به خاک مزار دست

Рӯз ҷавонем , Фгнд чун зи по , чаҳ суд

روز جوانیم، فگند چون ز پا، چه سود

Дар вақт перем диҳад ар рӯзгори даст ? !

در وقت پیریم دهد ار روزگار دست!

Соқии қадаҳи нмидҳди имрӯз , чун кунам

ساقی قدح نمی‌دهد امروز، چون کنم

Фардои бръшаҳ чун фитадам аз хумори даст ? !

فردا به رعشه چون فتدم از خمار دست!

Гиранд то зи дасти дилам , дилбарони шаҳр

گیرند تا ز دست دلم، دلبران شهر

Карда дарози сӯии ман аз ҳар канори даст

کرده دراز سوی من از هر کنار دست

Ман дар мақоми узр , ки мушкил расад маро ;

من در مقام عذر، که مشکل رسد مرا

Акнӯн бойени ҳарифи Фромўшкори даст !

اکنون به این حریف فراموشکار دست!

Зеро ки карда то ҷигарами хӯн , зи дасти ман ;

زیرا که کرده تا جگرم خون، ز دست من

Зад бар каманди пурхами мишкӣни ёри даст

زد بر کمند پر خم مشکین یار دست

Аз тирагии кавкаби толеъ , шабии малул ;

از تیرگی کوکب طالع، شبی ملول

Дар кунҷи ғами бзири сар аз ҳиҷри ёри даст

در کنج غم به زیر سر از هجر یار دست

Будам ниҳода бар сари зону , сар аз малол ;

بودم نهاده بر سر زانو، سر از ملال

Шастаи бхўни дидаи зи ҷони фигори даст

شسته به خون دیده ز جان فگار دست

Хомӯши баста аз ғазал ва аз қасидаи лаб

خاموش بسته از غزل و از قصیده لب

Кӯтоҳ карда аз май ва аз мегусор даст

کوتاه کرده از می و از میگسار دست

Ногуҳи брғм чарх гушӯд аз дилами гиреҳ

ناگه به رغم چرخ گشود از دلم گره

Бодӣ каш ошност бгисўии ёри даст

بادی کش آشناست به گیسوی یار دست

Мурғи саҳар , насуда баҳам аз нишоти бол

مرغ سحر، نسوده به هم از نشاط بال

Тболи шаҳ , накара бтбли устувори даст

طبّال شه، نکرده به طبل استوار دست

Аз шарми халафи ваъда ӣ дӯш , аз ҳаёи Рахш

از شرم خلف وعدهٔ دوش، از حیا رخش

Хуй карда зад бҳлқаҳ ӣ дар оннигор даст

خوی کرده زد به حلقهٔ در آن نگار دست

Ҷустами зи ҷо , гшодмш аз шавқ дар ; вале

جستم ز جا، گشادمش از شوق در، ولی

Ларзони зи изтироби дил ва , аз хумори даст !

لرزان ز اضطراب دل و، از خمار دست!

Омад гирифтаи дасти нигорин брхи балӣ

آمد گرفته دست نگارین به رخ بلی

Расмаст пеш рӯй баради шармсори даст

رسم است پیش روی برد شرمسار دست

Оварда ҷому шиша ӣ май , бо худ аз всоқ ;

آورده جام و شیشهٔ می، با خود از وثاق

Ҷомӣ кашида , зад бмни сўкўори даст

جامی کشیده، زد به من سوکوار دست

Каз ғайри хонаи холӣ ва , ман масту шаби чунин ;

کز غیر خانهٔ خالی و، من مست و شب چنین

Осони баҳами нмидҳд эй ҳӯшёри даст

آسان به هم نمی‌دهد ای هوشیار دست

ӯ бастаи лаби зи шарм ва , ман аз бими ҳиҷри лол ;

او بسته لب ز شرم و، من از بیم هجر لال

Бўсидмш нагуфта сухан , як ду бори даст

بوسیدمش نگفته سخن، یک دو بار دست

То аз кафш гирифтам ва хӯрдам се чори ҷом

تا از کفش گرفتم و خوردم سه چار جام

То дод завқи васли зи ҷомии се чори даст

تا داد ذوق وصل ز جامی سه چار دست

Гуфто : зи халафи ваъдаи шаби дӯш чун гузашт ? !

گفتا: ز خلف وعده شب دوش چون گذشت؟

Гуфтам : мапурс ҳоли дил , аи змн , бидор даст

گفتم: مپرس حال دل، از من، بدار دست

Бас дар миёна рафт суханҳоу оқибат

بس در میانه رفت سخنها و عاقبت

Бар ҳар ду дод гиря ӣ бе ихтиёри даст

بر هر دو داد گریهٔ بی اختیار دست

Аз ашк дид чун мижаамтар , з ёрем

از اشک دید چون مژه ام تر، ز یاریم

Гирёни ниҳода бар мижа ӣ ашкбори даст

گریان نهاده بر مژهٔ اشکبار دست

Гуфто : кунун ки пеши туам , гиряи ?ут з чист ? !

گفتا: کنون که پیش توام، گریه‌ات ز چیست؟

Гуфтам : з гиря нест бар абри баҳори даст

گفتم: ز گریه نیست بر ابر بهار دست

Дорам дилии зи дасти ту лабрези нола , оҳ

دارم دلی ز دست تو لبریز ناله، آه

Чун арғунун мазан бадалам зинҳор даст

چون ارغنون مزن به دلم زینهار دست

Дар сина , дили зи дасти туами митпди мудом

در سینه، دل ز دست توام می‌طپد مدام

Гар нест боварати зи ман , инак биор даст

گر نیست باورت ز من، اینک بیار دست

Дории зи даври даст бар оташ , чаҳ огаҳят

داری ز دور دست بر آتش، چه آگهیت

Аз ман ки шуд зи сӯзи дилами доғдори даст ? !

از من که شد ز سوز دلم داغدار دست؟

Аз дасти қосидам , з чаҳ як номаи нстдӣ

از دست قاصدم، ز چه یک نامه نستدی

Чанд ояду ббўсмш аз аътзори даст ? !

چند آید و ببوسمش از اعتذار دست؟

Нагирифтем чу номаи зи қосид , кунун даҳум

نگرفتیم چو نامه ز قاصد، کنون دهم

Шарҳи ончӣ аз навиштан он шуд фигори даст

شرح آنچه از نوشتن آن شد فگار دست

эй рӯ бғир карда , бигардон зи ғайр рӯй ;

ای رو به غیر کرده، بگردان ز غیر روی

Ваии бардаи дили зи даст , зи дили брмдори даст !

وی برده دل ز دست، ز دل برمدار دست!

Аз оҳи ошиқон , будат серумаи сои чашм

از آه عاشقان، بودت سرمه‌سای چشم

Аз хӯни дӯстон , будат дарнигор даст !

از خون دوستان، بودت در نگار دست!

Брномдти зи чоҳи зқн , холи анбарин

برنامدت ز چاه ذقن، خال عنبرین

Зад борҳо бар он расани мшкбори даст

زد بارها بر آن رسن مشکبار دست

Гар оризат набинад , ноед бакори чашм ;

گر عارضت نبیند، ناید به کار چشم

Вар доманат нагирад ; ноед бакори даст

ور دامنت نگیرد؛ ناید به کار دست

Бардошти дили зи ман , бомед ту дасти ман ;

برداشت دل ز من، به امید تو دست من

Бардоштам аз он дили умедвори даст

برداشتم از آن دل امیدوار دست

Ояд ғами буруни зи шумори ту , дар шумор ;

آید غم برون ز شمار تو، در شمار

Гирад чу домани ту бурузи шумори даст

گیرد چو دامن تو به روز شمار دست

Дар водии фироқи ту , эй шохи гули маро

در وادی فراق تو، ای شاخ گل مرا

аи зхораҳ пой гашта фигори вази хори даст

ا زخاره پای گشته فگار وز خار دست

Нашукуфта ҳаргизами гулӣ аз боғи дили магар

نشکفته هرگزم گلی از باغ دل مگر

Бар гулистон ишқ надорад баҳори даст

بر گلستان عشق ندارد بهار دست

Аз дасти рафтаи кори ҷаҳонии зи дасти ту

از دست رفته کار جهانی ز دست تو

Зинҳор , аз ҷафоӣ асирон бидор даст

زنهار، از جفای اسیران بدار دست

То суд рӯй хоки зи ҷаврати ҳазор сар

تا سود روی خاک ز جورت هزار سر

Бигрифта соқи арши зи дастати ҳазор даст

بگرفته ساق عرش ز دستت هزار دست

Гуфто ки : душманон ба камӣнанд , варна ман

گفتا که: دشمنان به کمینند، ورنه من

Пайваста бар дарат зи дамии ҳалқаи вори даст

پیوسته بر درت زدمی حلقه وار دست

Лайлӣ , сӯии хароба ӣ маҷнӯн кашад шутур

لیلی، سوی خرابهٔ مجنون کشد شتر

Маҳмили кашон , кашандаш агар аз маҳори даст

محمل کشان، کشندش اگر از مهار دست

Гуфтам ки : худ бигӯӣ чаҳ созами бойени гуруҳ ? !

گفتم که: خود بگوی چه سازم به این گروه؟

Нагирифта ёрро бҷҳони ғайри ёри даст !

نگرفته یار را به جهان غیر یار دست!

Гуфто : зи рости чора ӣ ин қавм зарқ кӯш

گفتا: ز راست چارهٔ این قوم زرق کوش

ё зӯр то кашии ҳамаро зери бори даст

یا زور تا کشی همه را زیر بار دست

Гуфтам : кунун чаҳ чора ? ки имсоли ҳам маро

گفتم: کنون چه چاره؟ که امسال هم مرا

Аз зӯри ваз ртҳӣаст чу пирору пори даст !

از زور و زر تهی است چو پیرار و پار دست!

Гуфто : бакори ишқ , надидам зи сабри пой ;

گفتا: به کار عشق، ندیدم ز صبر پای

Бо теғи оташин , нишнидам зи хори даст !

با تیغ آتشین، نشنیدم ز خار دست!

Соқӣ , қадаҳи нмидҳди имрӯз ; чун кунам

ساقی، قدح نمی‌دهد امروز، چون کنم

Фардои бръшаҳ чун фитадам аз хумори даст

فردا به رعشه چون فتدم از خمار دست

Гуфто : агар зи зӯру зару сабри оҷизӣ

گفتا: اگر ز زور و زر و صبر عاجزی

Кӯтаҳ аз домани сухани охири мадори даст !

کوته از دامن سخن آخر مدار دست!

Зорӣ макун , чу зӯру зарат зердаст нест ;

زاری مکن، چو زور و زرت زیردست نیست

Дории зи ганҷи дил чу бзри айёри даст !

داری ز گنج دل چو به زر عیار دست!

Гуфтам : бакори ишқ , маро медиҳӣ фиреб ?

گفتم: به کار عشق، مرا میدهی فریب؟

Дар кор шоирӣ равадам чун бакори даст ? !

در کار شاعری رودم چون به کار دست؟

Дастами зи домани сухан , имрӯз кӯтаҳ аст

دستم ز دامن سخن، امروز کوته است

Вақти хушами надод чу дар ин диёри даст !

وقت خوشم نداد چو در این دیار دست!

Киштии ббҳри назми чисони аФгнм , бигӯӣ

کشتی به بحر نظم چسان افگنم، بگوی

Чун мавҷи ғам баҳам диҳад аз ҳар канори даст ? !

چون موج غم به هم دهد از هر کنار دست؟

Бошад камоли назм , нишони фироқи бол

باشد کمال نظم، نشان فراغ بال

Аз ман ки нест ҷамъи ҳавосам , бидор даст !

از من که نیست جمع حواسم، بدار دست!

На васли дилбарӣ , ки бадаст оварад дилам

نه وصل دلبری، که به دست آورد دلم

Аз дӯстӣ ; ки оварамаш дар канори даст !

از دوستی که آورمش در کنار دست!

На ҳукми сарварӣ , ки гузорами сараши бпоӣ ;

نه حکم سروری، که گذارم سرش به پای

Гирад кунам чу гавҳари мадҳаши нисор , даст !

گیرد کنم چو گوهر مدحش نثار، دست!

Бечораи ман , ки аз ситами даври рӯзгор ;

بیچاره من، که از ستم دور روزگار

Рафтаи зи дасти кораму мондаи зи кори даст

رفته ز دست کارم و مانده ز کار دست

Миннати кашами зи тӯҳмат , шодӣ кунанд халқ ;

منت کشم ز تهمت، شادی کنند خلق

Бар ҳам занам агар зи ғами рӯзгори даст

بر هم زنم اگر ز غم روزگار دست

Кӯтоҳ кард дастам агар осмон , хушам

کوتاه کرد دستم اگر آسمان، خوشم

Чун пеш ӯ , дароз накардам зи ори даст

چون پیش او، دراز نکردم ز عار دست

Бо ӣнҳамаи хусумати гардун , грФтмӣ

با اینهمه خصومت گردون، گرفتمی

Будӣ агар биҷои ду дастами чаҳор даст

بودی اگر به جای دو دستم چهار دست

Якдаст , дасти мтрбкии кошно буд ;

یک دست، دست مطربکی کآشنا بود

Гоҳе бирақс поиш ва , гоҳе бтори даст

گاهی به رقص پایش و، گاهی به تار دست

Якдаст , дасти соқикии масти меҳрбон ;

یک دست، دست ساقیکی مست مهربان

Кӯ гирадам зи соғари гавҳарнигор даст

کو گیردم ز ساغر گوهر نگار دست

Якдаст , дасти длбркии шӯху длнўоз ;

یک دست، دست دلبرکی شوخ و دلنواز

Кӯ оварад з дӯстем дар канори даст

کو آورد ز دوستیم در کنار دست

Якдаст , дасти ҳмдмкии дарди ошно

یک دست، دست همدمکی درد آشنا

Кӯро буд бъҳду вафои устувори даст

کو را بود به عهد و وفا استوار دست

Гар омадӣ бадаст кунун ончӣ гуфтамат

گر آمدی به دست کنون آنچه گفتمت

Бгсстмии зи кори ҷаҳони мрдўори даст

بگسستمی ز کار جهان مردوار دست

Пои талаб , бдомн азлат кашид май ,

پای طلب، به دامن عزلت کشیدمی

Шояд кашидӣ аз сари ман рӯзгори даст !

شاید کشیدی از سر من روزگار دست!

Пас чидмии брғми фалаки дастгоҳи назм

پس چیدمی برغم فلک دستگاه نظم

То бўсдми Низомӣ ! бе ихтиёри даст

تا بوسدم نظامی! بی اختیار دست

Гуфт : эй ҳариф , муҳраи бшшдр чаҳ аФгнӣ ?

گفت: ای حریف، مهره به ششدر چه افگنی؟

Ман низ ӣнқадар будам дар қимори даст

من نیز اینقدر بودم در قمار دست

Дар кори назм , пеши ман ин узрҳо магӯ

در کار نظم، پیش من این عذرها مگو

Дорӣ агар бдомни ишқи устувори даст

داری اگر به دامن عشق استوار دست

Дар мавсимӣ ки гули дамаду сарви саркашад ;

در موسمی که گل دمد و سرو سر کشد

Гирад фитодагони чаманро баҳори даст

گیرد فتادگان چمن را بهار دست

Пӯшади дарахт , ҷома ӣ знгоргўну шох

پوشد درخت، جامهٔ زنگارگون و شاخ

Орад дар остини зи бурҷаднигор даст

آرد در آستین ز برجد نگار دست

Оянд дастаи даста , ҳарифони бсири гул ;

آیند دسته دسته، حریفان به سیر گل

Барҳам диҳад чу сабза ӣ ин марғзори даст

بر هم دهد چو سبزهٔ این مرغزار دست

Гар бистари ҳарир ва , фарроши бршимт ;

گر بستر حریر و، فراش برشیمت

Набӯд , баҳам мазан зи ғами рӯзгори даст

نبود، به هم مزن ز غم روزگار دست

Дар пой гул нишин ва , бикаш сӯии сарви пой ?

در پای گل نشین و، بکش سوی سرو پای

Бар рӯй сабза хусб ва , бзири сари ори даст

بر روی سبزه خسب و، به زیر سر آر دست

Мутриб басаст булбул ва , соқӣ басаст гул ;

مطرب بس است بلبل و، ساقی بس است گل

Ман дилбарат , гирифтаи зи хӯн дарнигор даст

من دلبرت، گرفته ز خون در نگار دست

Ҳамдами мҷу , ки онкии бадарад касе расад

همدم مجو، که آنکه به درد کسی رسد

Мушкил диҳад бҷони ту дар рӯзгори даст

مشکل دهد به جان تو در روزگار دست

Гуфтам : чу ҳамзабон набӯд , баста ба забон

گفتم: چو همزبان نبود، بسته به زبان

Ҳамдаст нест , менаравад зон бакори даст !

همدست نیست، می‌نرود زان به کار دست!

Гуфто : туро чу булбули табъи таронаи санҷ

گفتا: تو را چو بلبل طبع ترانه سنج

Бардааст аз тзрўи сабақ , вази ҳазор даст

برده است از تذرو سبق، وز هزار دست

Манишин хамӯш , то зи мдиҳи сипаҳбадон ;

منشین خموش، تا ز مدیح سپهبدان

Ёбии барин гуруҳи маломати шиори даст

یابی برین گروه ملامت شعار دست

Гуфтам ки : аз чаҳ тарзи сухани дили кушоядат ?

گفتم که: از چه طرز سخن دل گشایدت؟

Гуфто : ки буд дӯши марои гӯшвори даст

گفتا: که بود دوش مرا گوشوار دست

Дидам ббоғи назм , дарахти гулӣ ки кас

دیدم به باغ نظم، درخت گلی که کس

То ин дамаш наёфта бар шохсори даст

تا این دمش نیافته بر شاخسار دست

Дасти камол , дастаи гулии баста зон дарахт ;

دست کمال، دسته گلی بسته زان درخت

Коиди бадаст , дасти бадаст аз ҳазор даст

کآید به دست، دست به دست از هزار دست

Ваон гул буд қасида ӣ рангини тоза ӣӣ

وان گل بود قصیدهٔ رنگین تازه‌ای

Каши вақти даста бастан , гираднигор даст

کش وقت دسته بستن، گیرد نگار دست

Дорад радифу қофия аз даст ва аз нисор

دارد ردیف و قافیه از دست و از نثار

Ҳайфаст бошиддати тиҳӣ аз ин нисори даст

حیف است باشدت تهی از این نثار دست

Як дастаи гул , ту низтару тоза зон бабанд ,

یک دسته گل، تو نیز تر و تازه زان ببند

Каз даст бозяш нахурд захми хори даст

کز دست بازیش نخورد زخم خار دست

Гуфтам ки : кӯтаҳаст марои даст аз гулӣ

گفتم که: کوته است مرا دست از گلی

Каз ваии камолро буд андарнигор даст

کز وی کمال را بود اندر نگار دست

Ман бикмол , меназанам панҷа бо камол

من بی کمال، می‌نزنم پنجه با کمال

Кӯро қавӣаст панҷа , марои худ фигори даст

کو را قوی است پنجه، مرا خود فگار دست

Гуфто : камол гарчи куҳан булбуласт , лек ;

گفتا: کمال گرچه کهن بلبل است، لیک

Дар нола несташ бтў эй мурғи зори даст

در ناله نیستش به تو ای مرغ زار دست

Аз саҳари хома ӣ ту аҷаб нестгар камол

از سِحر خامهٔ تو عجب نیست گر کمال

Дар остин аҷз кашад зи изтирори даст

در آستین عجز کشد ز اضطرار دست

Аз ҷодуии золи фалак , дидӣ эй ҳариф

از جادویی زال فلک، دیدی ای حریف

Рустам чигуна ёфт бар Исфандиёри даст ? !

رستم چگونه یافت بر اسفندیار دست؟

Гуфтам ки : кист дар хури мадҳи ман фақир ? !

گفتم که: کیست درخور مدح من فقیر؟

Гуфт : онкӣ зад бқоӣмаҳ ӣ зулфиқори даст

گفت: آنکه زد به قائمهٔ ذوالفقار دست

Яъне алии олии аъло ки аз азал

یعنی علی عالی اعلی که از ازل

Хондаш набии бародару парвардгори даст

خواندش نبی برادر و پروردگار دست

эй зердасти дасти нўолти ҳазор даст

ای زیردست دست نوالت هزار دست

Ваии дасти гир ҳар ки шуд ӯро зи кори даст

وی دست گیر هر که شد او را ز کار دست

Мабъус шуд ниҳони брсолт чу Мустафо

مبعوث شد نهان به سالت چو مصطفی

Додӣ бадаст ӯ ту нахусти ошкори даст

دادی به دست او تو نخست آشکار دست

Фахри башар , расӯли худо , хатми анбиё

فخر بشر، رسول خدا، ختم انبیا

Рӯз ғадир кард туро дар канори даст

روز غدیر کرد تو را در کنار دست

Барадат чун бар фароз сарв кард ҷонишин

بردت چون بر فراز سر و کرد جانشین

Додат бҳкми ҳақ , бсғору кбори даст

دادت به حکم حق، به صغار و کبار دست

Неку бади саҳоба , якояк ба байъатат

نیک و بد صحابه، یکایک به بیعتت

Доданд бе сухани зи ямину ясори даст

دادند بی سخن ز یمین و یسار دست

Бар раст чун зи нахли хилофати гули хилоф

بررُست چون ز نخل خلافت گل خلاف

Орост ин бгли сарв , зад он бухори даст

آراست این به گل سرو، زد آن به خار دست

Бар пои онкӣ пой бадушаш гузоштӣ

بر پای آنکه پای به دوشش گذاشتی

Кардат гуҳ шикастани бут , зари нисори даст

کردت گه شکستن بت، زر نثار دست

Бар дӯш ӯ , чу пой наҳодӣ , ғариб нест

بر دوش او، چو پای نهادی، غریب نیست

Гардад ?герати бдомни арши устувори даст

گردد گرت به دامن عرش استوار دست

Чун хости фатҳи қалъа ӣ хайбар , расӯл ва дод

چون خواست فتح قلعهٔ خیبر، رسول و داد

Ҷамъияти сипоҳи бпои ҳисори даст

جمعیت سپاه به پای حصار دست

Кардӣ зи қалъаи қалъ , бики дасти дргшо

کردی ز قلعه قلع، به یک دست درگشا

Он дар , каш аз гаронии бастии ҳазор даст

آن در، کش از گرانی بستی هزار دست

Чун бар сарири адл , диҳии такяи рӯзи ҳукм ;

چون بر سریر عدل، دهی تکیه روز حکم

Додат дар ихтиёр чу парвардгори даст

دادت در اختیار چو پروردگار دست

На мезанад паланг барон ғизоли чанг

نه می‌زند پلنگ به رانِ غزال چنگ

На мебарад уқоби бзлФи ҳқори даст

نه می‌برد عقاب به زلف حقار دست

На бозро сиёҳ , бхўнризи сайди чашм ;

نه باز را سیاه، به خونریز صید چشم

На шерро , хизоби бхўни шикори даст

نه شیر را، خضاب به خون شکار دست

Аз тавқи ҳукми ту , набӯд меҳрбонтарӣ :

از طوق حکم تو، نبود مهربان‌تری

Каш шуд бгрдни ҳамаи каси устувори даст

کش شد به گردن همه کس استوار دست

Аз кибр нест даст наздгар бдомнт

از کبر نیست دست نزد گر به دامنت

Бар пушти бастаи хасми туро рӯзгори даст

بر پشت بسته خصم تو را روزگار دست

Рӯзи вғо , бмъркаҳ чун ошно кунӣ

روز وغا، به معرکه چون آشنا کنی

Бар найзау Аннан , зи ямину ясори даст

بر نیزه و عنان، ز یمین و یسار دست

Ҳам хиздт чу Рахш битозӣ зи ҷои сам

هم خیزدت چو رخش بتازی ز جای سم

Ва афлокро занад бгрибони ғубори даст

و افلاک را زند به گریبان غبار دست

Ҳам бинадат чу найзаи бкФ , аз ду сӯи сипеҳр ;

هم بیندت چو نیزه به کف، از دو سو سپهر

Бар доман замин занад аз инкисори даст

بر دامن زمین زند از انکسار دست

Рахши туро ситора баландаст , варна чист

رخش تو را ستاره بلند است، ورنه چیست

Худ пой бар смк , бсмокши савори даст ? !

خود پای بر سمک، بسماکش سوار دست؟

Ҷӯӣ буд зи аби глўсўзи теғи ту

جویی بود ز آب گلوسوز تیغ تو

Каз ҷон бишуст хасми ту зон ҷӯйбори даст

کز جان بشست خصم تو زان جویبار دست

Прўизнӣаст , пайкараш аз тири мӯшикоф ;

پرویزنی است، پیکرش از تیر موشکاف

Вази гурзати устихони бетон хасм орадаст

وز گرزت استخوان به تن خصم آر دست

Хасмат , ки аз ҳавои басараши хоки тираи бод

خصمت، که از هوا به سرش خاک تیره باد

Аз оби теғ , чун шавадаш шуълаи бори даст

از آب تیغ، چون شودش شعله‌بار دست

Андешааш , на зи оташу обу зи боду хок

اندیشه‌اش، نه زآتش و آب و ز باد و خاک

Гар рӯз кин диҳанд баҳам ҳар чаҳор даст

گر روز کین دهند به هم هر چهار دست

Ҳам менишоне оташи фитнаи зи оби теғ

هم می‌نشانی آتش فتنه ز آب تیغ

Кони қатраи оби рости бмштии шарори даст

کان قطره آب راست به مشتی شرار دست

Ҳам медиҳӣ ббоди илм , хоки маърака ;

هم میدهی به باد علم، خاک معرکه

Кони сарфарози рости бойени хоксори даст

کان سرفراز راست به این خاکسار دست

Теғат , аз он зи байза ӣ Байзо диҳад нишон ;

تیغت، از آن ز بیضهٔ بیضا دهد نشان

Каз даст Мӯсоаст туро ёдгори даст

کز دست موسی است تو را یادگار دست

Баси дастҳо кашанди далерони бостин

بس دستها کشند دلیران به آستین

Чун зи остини кашии бсФи корзори даст !

چون ز آستین کشی به صف کارزار دست!

Бар соиди синонат , шавад меҳру маи савор

بر ساعد سنانت، شود مهر و مه سوار

Ёзӣ агар бибозӣ рмҳ эй савори даст

یازی اگر به بازی رمح ای سوار دست

Дар рӯзи разму базм , буд дасти дасти ту ;

در روز رزم و بزم، بود دست دست تو

Тораки шикофи теғат ва , мусҳафнигор даст

تارک شکاف تیغت و، مصحف نگار دست

Ҷӯшад биҷои об , з ҳар чашмаи зари ноб

جوشد به جای آب، ز هر چشمه زر ناب

Ҷавдат занад чу бар камари кӯҳсори даст

جودت زند چو بر کمر کوهسار دست

Ҳаргиз бурун нарафта зи дасти ту ихтиёр

هرگز برون نرفته ز دست تو اختیار

Ҷузи вақти ҷӯад , кат шуда бе ихтиёри даст

جز وقت جود، کت شده بی اختیار دست

Мебуд чашм дар раҳи соили зи хотамаш

میبود چشم در ره سایل ز خاتمش

То омаду баромадат аз интизори даст

تا آمد و برآمدت از انتظار دست

Аз шавқи ҷӯад , сабр набӯдат , ки аз рукӯъ

از شوق جود، صبر نبودت، که از رکوع

Саррост кардагириаш эй шаҳриёри даст

سر راست کرده گیری‌اش ای شهریار دست

Додӣ задаст хотам ва аз дастбурди ғам ;

دادی ز دست خاتم و از دستبرد غم

Оварадиаш бадасти дил аз ғмгсори даст

آوردی‌اش به دست دل از غمگسار دست

Дар ҷинат , ар чу барқи кашии шуълаи зери теғ ;

در جنت، ار چو برق کشی شعله زیر تیغ

Дар дӯзах , ар чу абркнии ршҳаҳи бори даст

در دوزخ، ار چو ابر کنی رشحه‌بار دست

Молик , халили сон наад андари биҳишти пой ;

مالک، خلیل‌سان نهد اندر بهشت پای

Ризвон , кулем вор гузорад бнори даст

رضوان، کلیم‌وار گذارد به نار دست

Бар пои ҳоҷибат , зада хури бӯсаи борҳо ;

بر پای حاجبت، زده خور بوسه بارها

Бар сина аш мабод наад рӯзи бори даст

بر سینه‌اش مباد نهد روز بار دست

эй мирхлду соқии кавсар , бидон худоӣ

ای میر خلد و ساقی کوثر، بدان خدای

Кат дода дар биҳишт бидон чашмасор даст

کت داده در بهشت بدان چشمه‌سار دست

Гирӣ бадасти ҷом , чу зон оби рӯҳи бахш

گیری به دست جام، چو زان آب روح بخش

Як дасти гир ва ҳар тарафии садҳазори даст

یک دست گیر و هر طرفی صدهزار دست

Ҷзмн , ки мондаи пози хуии шарм дар гулам ;

جزمن، که مانده پا ز خوی شرم در گلم

Созад баланди ташна ӣӣ аз ҳар канори даст !

سازد بلند تشنه‌ای از هر کنار دست!

Он рӯзи ҷурми ман мангар , лутфи хеши байн ;

آن روز جرم من منگر، لطف خویش بین

Мапаснд кӯтаҳами зи карам зинҳор даст

مپسند کوتهم ز کرم زینهار دست

Озар , дилати зи ғусса чу шуд зор ва тан назор

آذر، دلت ز غصه چو شد زار و تن نزار

Дар зани зи ҷони бдомн ол назор даст

درزن ز جان به دامن آل نزار دست

Аз дасти чори унсур ва ҳафт осмони манол

از دست چار عنصر و هفت آسمان منال

Бишинав , макаши зи домани ҳашт ва чаҳор даст

بشنو، مکش ز دامن هشت و چهار دست

Хандид субҳ ва , чашм кавокиб фишонд ашк ;

خندید صبح و، چشم کواکب فشاند اشک

Ҳон дар миёнаи вақт дуо шуд , барор даст

هان در میانه وقت دعا شد، برآر دست

То аз нами саҳоб , намояди шукуфаи чашм ;

تا از نم سحاب، نماید شکوفه چشم

То пеши офтоб , кушояди чанори даст ;

تا پیش آفتاب، گشاید چنار دست

Дар гул кашад , адуии туро , ҳар даии остин

در گل کشد، عدوی تو را، هر دی آستین

Бар гул расад , вале туро , ҳар баҳори даст

بر گل رسد، ولی تو را، هر بهار دست